Γυάλινη οροφή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αυτό το λήμμα αφορά μια μεταφορική εννοια. Για περισσότερες πληροφορίες ως προς το εμπόδιο που δεν επιτρέπει τις μειονότητες να φτάσουν ανώτερα επίπεδα ιεραρχίας, δείτε: Μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων.


Με τον όρο "γυάλινη οροφή" αναφερόμαστε στο αόρατο χέρι-τροχοπέδη, που εμποδίζει τις γυναίκες και γενικότερα τις μειονοτικές ομάδες να ανελιχθούν στον τομέα της εργασίας τους, να κατακτήσουν ηγετικές θέσεις-θέσεις ευθύνης, να λάβουν προαγωγές και μισθολογικές αυξήσεις.



Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1986, σε έκθεση της Wall Street Journal[1], για να περιγράψει τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι φιλόδοξες γυναίκες στην προσπάθεια τους για άνοδο στην ιεραρχία. Το φαινόμενο αυτό συναντάται συχνά στην βιβλιογραφία και με τους όρους "sticky floor","glass escalator", "glass cliff".

Έρευνες αποδεικνύουν ότι δεν είναι η έλλειψη προσόντων που δυσχαιραίνει αυτή την άνοδο, αλλά η επικρατούσα κουλτούρα και νοοτροπία, εμποτισμένη με τα έμφυλα στερεότυπα και προκαταλήψεις, που επικρατούν στον επιχειρησιακό-οικονομικό κλάδο, στις επιστήμες, στην έρευνα, και θεωρούν τις γυναίκες ως το "αδύναμο φύλο". Έτσι, δεκάδες γυναίκες στερούνται θέσεις εργασίας λόγω της σωματοδομής τους (πχ οικοδομικές εργασίες, οδηγοί φορτηγών κα), λόγω του φόβου των εργοδοτών για τα συζυγικά-μητρικά καθικόντα (εκτενείς άδειες) και άλλα.

Αποτέλεσμα του φαινομένου είναι η δημιουργία ενός "υποτιμημένου και αναξιοποίητου ανθρώπινου κεφαλαίου"[2] με την περιορισμένη -ή την καθόλου- εκπροσώπηση των γυναικών (και άλλων μειονοτικών ομάδων) σε σημαντικούς κλάδους εργασίας. Για παράδειγμα όλο και σπανιότερα βλέπουμε γυναίκες mananger, CEO, κεντρικούς ερευνητές.


Πώς μπορούμε όμως να συνθλίψουμε την "γυάλινη οροφή";[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διάσπαση αυτή δεν γίνεται σε μια μέρα, αλλά απαιτεί μακροχρόνια προσπάθεια από όλους μας. Γυναίκες, άνδρες, παιδία, κράτος, εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι μια προσπάθεια τόσο συλλογική, όσο και ατομική.[3] Συγκεκριμένα:

  • Τον σημαντικότερο ρόλο διαδραματίζει η παιδεία, η οποία "πηγαίνει στο βάθος της ανθρώπινης ψυχής και των αντιθέσεων της"[4], ασκώντας σημαντική επιρροή στην διαμόρφωση της παιδικής ψυχολογίας και ιδιοσυγκρασίας.
  • Απαραίτητη βέβαια είναι και η δράση ενός κράτους πρόνοιας και δικαίου, όπου με κατάλληλες νομοθετικές διατάξεις εξασφαλίζει την ισοδύναμη εκπροσώπηση όλων των εργαζομένων ανεξάρτητα από φύλο, εθνικότητα, θρησκευμα κτλ.
  • Παράλληλα καταλυτική είναι και η ενεργοποίηση της ίδιας της επιχείρησης, όπου μέσω σεμιναρίων-workshops, θα γίνει προσπαθεια αλλαγής νοοτροπίας εκ των έσω.


Εικόνες [5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗ, Α. ΝΑΝΣΥ (2018). ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΗΓΕΣΙΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ. σελ. 226. ISBN 9786180126822. 
  2. Schemerhorn, Bachrach. Εισαγωγή στο Management. Broken Hill Publishers. σελ. 27. ISBN 978-9925-563-09-8. 
  3. Συρεγγέλα, Μαρία (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2020). «Για να σπάσουμε τη «γυάλινη οροφή» Έμφυλα στερεότυπα κλείνουν ακόμα τον δρόμο των γυναικών στα Κέντρα Λήψης Αποφάσεων». Aueb Τεύχος 36: 6. https://www.aueb.gr/el/opanews/gia-na-spasoyme-ti-gyalini-orofi. 
  4. Δελμούζος, Αλέξανδρος. ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΜΟΡΦΩΣΗ. 
  5. https://www.ocpp.org/2016/04/11/fs20160411-oregon-gender-pay-gap-women/