Γουλιέλμος Ερρίκος του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γουλιέλμος Ερρίκος του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν
WilhelmHeinr007-2.jpg
Γέννηση
Ούζινγκεν
Θάνατος
Σααρμπρύκεν
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και Πανεπιστήμιο της Γενεύης
Τέκνα Λουδοβίκος του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν
Γονείς Γουλιέλμος Ερρίκος του Νασσάου-Ούζινγκεν και Καρλόττα Αμαλία του Νασάου-Ντίλεμπουργκ
Αδέλφια Κάρολος του Νασσάου-Ούζινγκεν
Βραβεύσεις Τάγμα του Λευκού Αετού

Ο Γουλιέλμος-Ερρίκος, γερμ. Wilhelm-Heinrich (6 Μαρτίου 1718 - 24 Ιουλίου 1768) από τον Οίκο του Νασσάου ήταν πρίγκιπας του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν (1735-1768).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος (επιζών) γιος του Γουλιέλμου-Ερρίκου πρίγκιπα του Νασσάου-Ούζινγκεν και της Καρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Ερρίκου κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Κάρολος.

Γεννήθηκε 20 ημέρες μετά που απεβίωσε ο πατέρας του, έτσι η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος ως το 1738 που απεβίωσε. Του έδωσε ολοκληρωμένη εκπαίδευση και ανέθρεψε τους γιους της στην Καλβινιστική πίστη. Το 1730-31 εγγράφτηκαν στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και μετά μάλλον και σε αυτό της Γενεύης, δημοφιλές στους Μεταρρυθμιστές. Έκανε τη μεγάλη Περιήγηση της Ευρώπης και επισκέφτηκε την Αυλή του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Από το 1738 ανέλαβε επίτροπος ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος, ώσπου στα 22 του θεωρήθηκε ενήλικος.

Το 1728 απεβίωσε ο εξάδελφος του πατέρα τους, ο Φρειδερίκος-Λουδοβίκος κόμης του Νασσάου-Όττβαϊλερ & Ζάαρμπρυκεν. Δεν είχε άρρενα τέκνα και ήταν ο τελευταίος του κλάδου του, έτσι τον κληρονόμησαν. Το 1735 ο Κάρολος κράτησε τις πατρικές κτήσεις Ούζινγκεν, Βήσμπαντεν και Ίντσταϊν (όλα στη δεξιά όχθη του Ρήνου) για τον εαυτό του και παραχώρησε το Ζάαρμπρυκεν (στην αριστερή όχθη) στον Γουλιέλμο-Ερρίκο. Το Ζάαρμπρυκεν είχε έκταση 22 τετραγωνικά μίλια και 22.000 κατοίκους· ήταν το μικρότερο πριγκιπάτο της Ευρώπης.

Πολιτική και Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1741 συμμετείχε με το Σύνταγμά του στον Πόλεμο για την Αυστριακή Διαδοχή (1740-48). Το επόμενο έτος επισκέφτηκε τη Φρανκφούρτη για τη στέψη του Καρόλου Ζ΄ των Βίττελσμπαχ ως βασιλιά της Γερμανίας. Εκεί πώλησε το Σύνταγμά του στον λάντγκραβο της Έσσης-Ντάρμστατ. Επίσης γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγό του Σοφία.

Έλαβε μέρος στον Επταετή Πόλεμο (1756-1763) με δικό του σώμα στρατού. Είχε στενούς δεσμούς με τη γειτονική Γαλλία και συχνά ταξίδευε στο Παρίσι, όπου -κατά τη συνήθεια της εποχής- του απονεμόταν στρατιωτικές τιμές, όπως ο τίτλος του στρατάρχη.

Αναμόρφωσε τη Διοίκηση και τη Δικαιοσύνη. Τις διαχώρισε από τη διακυβέρνηση και εξέδωσε νόμους σύμφωνα με τις αρχές της Πεφωτισμένης Δεσποτείας της εποχής του. Η οικονομία του ήταν καμεραλιστική (γραφειοκρατική) κατά τα πρότυπα της εποχής του. Τυποποίησε τους φόρους και έφτιαξε κτηματολόγιο όπως το Αυστριακό. Προώθησε σύγχρονες αγροτικές μεθόδους, όπως η καλλιέργεια της πατάτας και ο έλεγχος των παρασίτων. Ασχολήθηκε με την εξόρυξη άνθρακα και τη χύτευση του σιδήρου. Κρατικοποίησε τα ορυχεία και μίσθωσε τα σιδηρουργεία σε επιχειρηματίες όπως ο Σερφμπέερ. Έθεσε τις βάσεις για την αρχή μίας βιομηχανοποιημένης οικονομίας, που εξελίχθηκε αργότερα στη υψηλή εκβιομηχάνιση της περιοχής Ζάαρλαντ. Τα αυξημένα έσοδά του δαπανήθηκαν σε μεγάλες οικοδομικές δραστηριότητες.

Επέκταση της πόλης Ζάαρμπρυκεν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γουλιέλμος-Ερρίκος και άλλοι ευγενείς μετακόμισαν από το Ούζινγκεν στο Ζάαρμπρυκεν και άρχισαν την ανάπτυξη της πρωτεύουσας. Η πόλη, που είχε ζημιωθεί από τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-48) και τον Πόλεμο των Συνόδων (1683-84), επανασχεδιάστηκε και επεκτάθηκε σε μπαρόκ ρυθμό από τον αρχιτέκτονα Φρήντριχ-Γιόαχιμ Στένκελ. Το κάστρο Ζάαρμπρυκεν, ο ναός του Λουδοβίκου και η βασιλική του Αγ. Ιωάννη είναι αξιοσημείωτα κτήρια της εποχής. Έκτισε έναν αριθμό ανακτόρων και μεγάρων· στην πόλη κυριαρχούν ακόμη τα κτήριά του. Η μνήμη του είναι παρούσα, άφησε όμως ένα τεράστιο χρέος στον γιο του.

Η πεφωτισμένη δεσποτεία του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μονάρχες της εποχής του δοκίμασαν τις δυνατότητες και τα όρια της Πεφωτισμένης Δεσποτείας. Σύμφωνα με τις αρχές της έκανε νομικές μεταρρυθμίσεις, έδωσε οικονομικά ερεθίσματα και είχε θρησκευτική ανεκτικότητα. Από την άλλη ήταν ο ηγεμόνας που απαγόρευε τους υπηκόους του από τη διακυβέρνηση, ρύθμισε λεπτομέρειες της ζωής τους με πληθώρα διατάξεων και κατέπνιξε σκληρά κοινωνικές αντιδράσεις.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1742 τη Σοφία, κόρη του Γεωργίου-Γουλιέλμου κόμη του Έρμπαχ και είχε τέκνα:

  • Λουδοβίκος 1745-1794, πρίγκιπας του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν.
  • Άννα-Καρολίνα 1751-1824, παντρεύτηκε πρώτα τον Φρειδερίκο-Ερρίκο δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Ζόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ και έπειτα τον Φρειδερίκο-Κάρολο-Φερδινάνδο δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Μπέβερν.
  • Βιλελμίνη-Ενριέττα 1752-1829, παντρεύτηκε τον Αρμάντ ντε Σεγκλιέρ, μαρκήσιο ντε Σουαεκούρ-Φεκιέρ.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Winfried Dotzauer: Fürst Wilhelm Heinrich von Nassau Saarbrücken, in: Richard van Dülmen and Reinhard Klimmt (eds.): Saarländische Geschichte. Eine Anthologie, St. Ingbert, 1995, S. 87-94
  • Michael Jung: Zwischen Ackerbau und Fürstenhof. Saarbrücker und St. Johanner Bürgertum im 18. Jahrhundert, St. Ingbert, 1994
  • Klaus Ries: Obrigkeit und Untertanen. Stadt- und Landproteste in Nassau-Saarbrücken im Zeitalter des Reformabsolutismus, Saarbrücken, 1997
  • Müller-Blattau, Wendelin: Zarte Liebe fesselt mich. Das Liederbuch der Fürstin Sophie Erdmuthe von Nassau-Saarbrücken = Veröffentlichungen des Instituts für Landeskunde im Saarland, vol. 39, partial edition with adaptations by Ludwig Harig, separate facsimile mini-volume, Saarbrücken, 2001, ISBN 978-3-923877-39-3, p. 111

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William Henry, Prince of Nassau-Saarbrücken της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).