Γουλιέλμος Γ΄ των Κάτω Χωρών
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Γουλιέλμος Γ΄ των Κάτω Χωρών | |
|---|---|
,_koning_der_Nederlanden,_Nicolaas_Pieneman,_1856_-_Rijksmuseum.jpg) | |
| Περίοδος | 1849 - 1890 |
| Προκάτοχος | Γουλιέλμος Β' |
| Διάδοχος | Βιλελμίνη |
| Περίοδος | 1849 - 1890 |
| Προκάτοχος | Γουλιέλμος Β' |
| Διάδοχος | Αδόλφος |
| Γέννηση | 19 Φεβρουαρίου 1817 ανάκτορο των Εθνών, Βρυξέλες |
| Θάνατος | 23 Νοεμβρίου 1890 (ετών 73) ανάκτορο Χέετ Λόο, Άαπελντοορν |
| Τόπος ταφής | Νίβα κέρκ, Ντελφτ |
| Σύζυγος | Σοφία της Βυρτεμβέργης Έμμα του Βάλντεκ και Πύρμοντ |
| Απόγονοι | Γουλιέλμος Αλέξανδρος Βιλελμίνη της Ολλανδίας |
| Οίκος | Οίκος του Νασσάου |
| Πατέρας | Γουλιέλμος Β΄ των Κάτω Χωρών |
| Μητέρα | Άννα Παύλοβνα της Ρωσίας |
| Θρησκεία | Ολλανδική Εκκλησία Μεταρρύθμισης |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Ο Γουλιέλμος Γ΄ (ολλανδ. Willem, 19 Φεβρουαρίου 1817 - 23 Νοεμβρίου 1890) του Οίκου του Νασσάου ήταν βασιλιάς της Ολλανδίας (1849-1890), μέγας δούκας του Λουξεμβούργου (το ίδιο διάστημα) και δούκας της Λιμβουργίας (1849-1866).
Η εποχή του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Γουλιέλμος Αλέξανδρος Παύλος Φρειδερίκος Λουδοβίκος γεννήθηκε το 1817 στο Ανάκτορο των Εθνών στις Βρυξέλλες του τότε Ηνωμένου Βασιλείου της Ολλανδίας. Ήταν το πρώτο παιδί και ο πρώτος γιος του Γουλιέλμου Β΄ της Ολλανδίας και της Άννας Πάβλοβνας, κόρης του Παύλου της Ρωσίας.
Το 1827 έγινε τιμητικά συνταγματάρχης του Βασιλικού Στρατού της Ολλανδίας· το 1830 λοχαγός του Συντάγματος των Γρεναδιέρων και το 1834 τιμητικά αντισυνταγματάρχης του Συντάγματος των Γρεναδιέρων του Αυτοκρατορικού Στρατού της Ρωσίας.
Το 1839 νυμφεύτηκε τη Σοφία της Βυρτεμβέργης, αλλά, ενώ εκείνος ήταν συντηρητικός και αγαπούσε το στρατό, εκείνη ήταν μια φιλελεύθερη διανοούμενη. Αυτό ήταν αιτία έντασης στο ζεύγος, καθώς ο Γουλιέλμος απαγόρευε τις πνευματικές συζητήσεις στο σπίτι και ο χαρακτήρας του ήταν τέτοιος που μπορούσε τη μια ημέρα να είναι οργισμένος με κάποιον και την άλλη να είναι ευγενικός μαζί του. Επιπλέον, είχε εξωσυζυγικές σχέσεις.
Όταν το 1840 ο πατέρας του ανέλαβε βασιλιάς, ο Γουλιέλμος ως διάδοχος πήρε τον τίτλο του πρίγκιπα της Οράγγης. Απεχθανόταν τις συνταγματικές αλλαγές του 1848, που έκανε ο πατέρας του και ο εξέχων πολιτικός Ι. Ρ. Θόρμπεκε ως την αναγκαία προσαρμογή για τη διατήρηση της μοναρχίας στους μεταβαλλόμενους καιρούς. Η φιλελεύθερη σύζυγός του συμμεριζόταν την άποψη αυτή, όμως ο Γουλιέλμος θεωρούσε άχρηστους τους περιορισμούς στη βασιλική εξουσία του πατέρα του και θα προτιμούσε την πεφωτισμένη δεσποτεία του πάππου του, Γουλιέλμου Α΄. Για μια στιγμή σκέφθηκε να παραιτηθεί από τη διαδοχή του θρόνου, αλλά η μητέρα του τον μετάπεισε.
Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1849, ο Γουλιέλμος βρισκόταν στη Βρετανία. Αντιπρόσωποι της Κυβέρνησης ταξίδεψαν ως το Λονδίνο όπου τον συνάντησαν σκεπτικό, όμως τον κατέπεισαν· ο Γουλιέλμος δέχθηκε απρόθυμα. Κατά την επιστροφή του τον υποδέχθηκε η σύζυγός του.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε πρώτα τη Σοφία, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Είχε τρία τέκνα:
- Γουλιέλμος (1840 - 1879), Διάδοχος των Κάτω Χωρών.
- Γουλιέλμος Φρειδερίκος Μαυρίκιος Αλέξανδρος Ερρίκος Κάρολος (1843 - 1850).
- Αλέξανδρος (1851 - 1884), Διάδοχος των Κάτω Χωρών.
Όταν η Σοφία απεβίωσε το 1877, ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκε έπειτα από δύο έτη την Έμμα, κόρη του Γεωργίου Βίκτωρα του Βάλντεκ και Πύρμοντ. Είχε ένα τέκνο:
- Βιλελμίνη (1880 - 1962), Βασίλισσα της Ολλανδίας.
Του άρεσε να ερωτοτροπεί και από διάφορες ερωμένες είχε αρκετά εκτός γάμου τέκνα. Ενός νόθου τέκνου του εγγονός είναι ο πυγμάχος Alistair Overeem.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Elzinga, D. J., ed. (2007). The Dutch constitutional monarchy in a changing Europe. Kluwer. pp. 125 & 129. ISBN 978-90-13-04866-7.
- Janssens, A. L. J. (2008). Uitingsdelicten (in Dutch). Kluwer. p. 177. ISBN 978-90-13-04880-3.
- G.A.M. Beekelaar (1989). "Heeckeren tot Kell, Willem baron van (1815–1914)" (in Dutch). Instituut voor Nederlandse Geschiedenis. Retrieved 31 August 2009.
- van den Bergh, H.; Vinken, P.J. (2002). Klein republikeins handboek: honderd misverstanden over de monarchie (in Dutch). Uitgeverij Boom. pp. 58–59. ISBN 90-5352-734-6.
Μονάρχες των Κάτω Χωρών | ||
|---|---|---|
 | ||
