Γουλιέλμος Β΄, κόμης της Ολλανδίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γουλιέλμος Β΄, κόμης της Ολλανδίας
Willem II of Holland, by Hendrik van Heessel.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 19  Ιουλίου 1228
Θάνατος 28  Ιανουαρίου 1256
Hoogwoud
Αιτία θανάτου Έπεσε στο καθήκον
Τόπος ταφής Μίντελμπουρχ
Χώρα πολιτογράφησης Βασίλειο των Κάτω Χωρών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αριστοκράτης
Οικογένεια
Σύζυγος Ελισάβετ Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουρκ
Τέκνα Φλόρις Ε΄ της Ολλανδίας
Γονείς Φλόρις Δ΄ της Ολλανδίας και Ματίλντε της Βραβάντης
Αδέλφια Φλόρις ντε Βόοχτ
Adelaide of Holland
Margaret of Holland, Countess of Henneberg
Οικογένεια Οίκος της Ολλανδίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Βασιλιάς των Ρωμαίων
Θυρεός
Counts of Holland Arms.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Γουλιέλμος Β΄, (Φεβρουάριος 1227 - 28 Ιανουαρίου 1256) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας & Ζηλανδίας (1234-56). Διεκδίκησε το βασίλειο της Γερμανίας το 1247 και κυβέρνησε μόνος του το διάστημα 1254-56.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φλόρις Δ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Ματίλντε των Ρέγκιναρ, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης.[1]

Ο πατέρας του σκοτώθηκε σε κονταρομαχία (tournois) στο Κορμπή, όταν ο Γουλιέλμος Β΄ ήταν 7 ετών. Τότε οι θείοι του Γουλιέλμος και Όθωνας Γ΄ επίσκοπος της Ουτρέχτης έγιναν οι επίτροποί του ως το 1239.

Όταν ο πάπας Ιννοκέντιος Δ΄ αφόρισε τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας, εξελέγη αντίπαλος βασιλιάς ο Ερρίκος-Ράσπε το 1246, απεβίωσε όμως το επόμενο έτος. Στη θέση του εξελέγη ο Γουλιέλμος Β΄ με τη βοήθεια τού εξαδέλφου του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης και τού Κορράδου αρχιεπισκόπου της Κολωνίας.[2]

Αποφάσισε να επεκτείνει το κυνηγετικό περίπτερο τού πατέρα του σε ανάκτορο, που να ανταποκρίνεται στη νέα του θέση. Το κτήριο ονομάστηκε Μπίννενχοφ (Έσω Αυλή) και εξελίχθηκε στην πόλη της Χάγης. Εν τω μεταξύ πολιορκούσε το Άαχεν, που το κατείχαν οπαδοί του Φρειδερίκου Β΄ και έπειτα από έξι μήνες το κατέλαβε. Μόνο μετά από αυτό μπόρεσε να στεφθεί εκεί από τον αρχιεπίσκοπο Κορράδο. Με τον γάμο του το 1252 με την Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουρκ απέκτησε θεωρητικά συμμάχους μερικούς Γερμανούς πρίγκιπες. Αν και είχε θάρρος και ιπποτικές ικανότητες, ωστόσο η εξουσία του δεν ξεπέρασε τα όρια της Ρηνανίας.[3]

Ως βασιλιάς έκανε τον εαυτό του κόμη της Ζηλανδίας, αλλά ήλθε σε διαμάχη με την κόμισσα της Φλάνδρας για τον έλεγχο της περιοχής αυτής. Το 1253 νίκησε τον Φλαμανδικό στρατό στο Βέστκαπελ και ένα έτος μετά ακολούθησε κατάπαυση του πυρός. Όμως η αντι-Φλαμανδική αυτή πολιτική του χειροτέρευσε τις σχέσεις του με τη Γαλλία.

Από το 1254 διεξήγε μερικές μάχες εναντίον των Δυτικών Φρισίων. Έκτισε μερικά ισχυρά κάστρα στο Χέεμσκερκ και το Χάαρλεμ· δημιούργησε δρόμους για τον πόλεμό του εναντίον των Φρισίων. Απέδωσε δικαιώματα άστεως στις πόλεις Χάαρλεμ, Ντελφτ, 'ς-Γκράβενζανντε και Άλκμααρ.

Το τέλος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1256 σε μάχη κοντά στο Χόογκβοουτ, χάθηκε και προσπάθησε να διασχίσει μία παγωμένη λίμνη. Το άλογό του γλίστρησε και ο ίδιος βρέθηκε σε ευάλωτη θέση. Οι Φρίσιοι τον σκότωσαν και τον ενταφίασαν κρυφά κάτω από το δάπεδο ενός σπιτιού. Ο γιος του Φλόρις Ε΄ ανακάλυψε τη σωρό του 26 έτη μετά και αφού εκδικήθηκε τρομερά τους Φρίσιους, την ενταφίασε στο Μίντελμπουρκ.[4] Οι πηγές της εποχής, όπως το χρονικό του Μέλις Στρόκε περιγράφουν τον Γουλιέλμο Β΄ ως έναν ήρωα στον τύπο του θρυλικού Αρθούρου.[5] Ένα χρυσό άγαλμά του έχει στηθεί στο Μπίννενχοφ της Χάγης, στην εσωτερική αυλή του Κοινοβουλίου των Κάτω Χωρών (Ολλανδίας).

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1252 την Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουρκ και είχε τέκνα:

Αναφορές σε πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 M. A. Pollock, Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296, (The Boydell Press, 2015), xv.
  2. Germany and Flanders: Welfs, Hohenstaufen and Habsburgs, Michael Toch, The New Cambridge Medieval History: Volume 5, C.1198-c.1300, ed. David Abulafia, (Cambridge University Press, 1999), 391.
  3. Kantorowicz, Ernst, Frederick II, p. 638.
  4. Graaf, Ronald P. de (2004). Oorlog om Holland, 1000-1375. Verloren, σελ. 231ff.. ISBN 9789065508072. https://books.google.com/books?id=YJufxksLAgAC&pg=PA233. 
  5. Tom Verschaffel, επιμ. (2000). Koningsmoorden. Leuven UP, σελ. 150ff.. ISBN 9789058670731. https://books.google.com/books?id=BFvPPbh2Ej4C&pg=PA153. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William II of Holland της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).