Γουλιέλμος Α΄ της Έσσης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γουλιέλμος Α΄ της Έσσης
Portrait of William I, Elector of Hesse.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 3  Ιουνίου 1743[1][2][3][4]
Κάσσελ
Θάνατος 27  Φεβρουαρίου 1821[1][2][3][4]
Κάσσελ
Τόπος ταφής Κάσσελ
Χώρα πολιτογράφησης Γερμανία
Θρησκεία Καλβινισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης
Οικογένεια
Σύζυγος Princess Wilhelmina Caroline of Denmark
Τέκνα Μαρίας-Φρειδερίκης της Έσσης-Κάσσελ
Princess Karoline Amalie of Hesse-Kassel
Γουλιέλμος Β΄ εκλέκτορας της Έσσης
Ιούλιος Ιάκωβος του Χάυναου
Carl von Haynau
Γονείς Φρειδερίκος Β΄ της Έσσης-Κάσσελ και Μαίρη της Μεγάλης Βρετανίας
Αδέλφια Φρειδερίκος της Έσσης-Κάσσελ
Κάρολος πρίγκιπας της Έσσης-Κάσσελ
Οικογένεια Οίκος της Έσσης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα πρίγκιπας-εκλέκτορας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Γουλιέλμος Α΄. γερμ. Wilhelim I (3 Ιουνίου 1743 - 27 Φεβρουαρίου 1821) από τον Οίκο της Έσσης ήταν εκλέκτορας της Έσσης (1803-1821). Ως Γουλιέλμος Θ΄ ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ (1785-1821). Επίσης ήταν κόμης του Χανάου-Μύντσενμπεργκ (1760-1821).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Μαρίας των Γουέλφων-Ανοβέρου, κόρης του Γεωργίου Β΄ της Βρετανίας.

Τα χρόνια στη Δανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο γάμος των γονιών του δεν ήταν ευτυχισμένος: ζούσαν χωριστά από το 1747. Ο πατέρας του μεταστράφηκε στον Καθολικισμό δύο έτη μετά και ακύρωσε το γάμο του το 1755· η μητέρα του πήρε τα παιδιά της και μετέβη στην αδελφή της Λουίζα, σύζυγο του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας. Ακόμη και όταν η Λουίζα απεβίωσε το 1751, η Μαρία έμεινε στη Δανία, όπου μεγάλωσε τους τρεις γιους της ως Προτεστάντες. Όταν ο πατέρας τού Φρειδερίκου Β΄, ο Γουλιέλμος Η΄ απεβίωσε το 1760, άφησε στον εγγονό του Γουλιέλμο Α΄ την κομητεία του Χανάου-Μύντσενμπεργκ, μια και οι κάτοικοί της δεν ήθελαν καθολικό ηγεμόνα.

Νυμφεύτηκε τη Βιλελμίνα-Καρολίνα, 2η κόρη της θείας του Λουίζας και έζησαν 21 έτη στη Δανία. Ο δευτερότοκος αδελφός του Κάρολος νυμφεύτηκε την 3η κόρη της Λουίζας, τη Λουίζα. Το 1785 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Β΄ και ο Γουλιέλμος Α΄ με τη σύζυγό του πήγαν στην Έσση-Κάσσελ για τη διαδοχή. Έγινε ο Γουλιέλμος Θ΄ λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. Η περιουσία που κληρονόμησε ήταν από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, αφού ο πατέρας του συσσώρευσε χρήματα από την εκμίσθωση του στρατού του στη Βρετανία.

Προσλαμβάνει τον Ρότσιλτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για να διαχειριστεί την περιουσία του έκανε Οικονόμο της Αυλής (Hoffaktor) το 1796 τον Μάυερ-Άμσελ Ρότσιλτ, που έγινε και συλλέκτης φόρων[5]. Οι δύο τους απέκτησαν δυνατή σχέση. Ο Ρότσιλτ ήταν Εβραίος και ο ιδρυτής του Οίκου των τραπεζιτών, που θα γινόταν σημαντικός στην Ευρώπη. Το 1801 ο Γουλιέλμος Α΄ τον όρισε επίσημα ως επιτηρητή. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεοντείων Πολέμων ο Γουλιέλμος Α΄ έκρυψε την περιουσία του από τον Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας στους Ρότσιλτ της Φρανκφούρτης. Ο γιος του Μάυερ-Άμσελ, ο Νάθαν-Μάυερ δάνεισε στη Βρετανία για τους πολέμους της στην Πορτογαλία και την Ισπανία. Τα κέρδη από αυτό το εγχείρημα χρησιμοποιήθηκαν για να αναπτύξουν την περιουσία τους: οι Ρότσιλτ συνδύασαν την ευφυΐα τους με τα χρήματα του Γουλιέλμου Α΄ και έγιναν πλουσιότεροι εκείνου.

Εκλέκτορας της Έσσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1803 έγινε, ως Γουλιέλμος Α΄, εκλέκτορας της Έσσης[6]. Το 1806 το εκλεκτοράτο προσαρτήθηκε στο βασίλειο της Βεστφαλίας τού αδελφού τού Ναπολέοντα Α΄, Ζερόμ Βοναπάρτη. Ο Γουλιέλμος Α΄ με την οικογένειά του διέφυγε στη Δανία. Όταν ο Ναπολέων Α΄ κατανίκησε την Πρωσία στις μάχες του Ιένα και του Άουερστετ το 1806, ορισμένοι Πρώσοι ίδρυσαν το 1808 τη μυστική, ημι-μασονική Ομάδα της Αρετής (Tugendbund) στο Κένιγκσμπεργκ με σκοπό την αναβίωση του εθνικού πνεύματος της Πρωσίας· ο Γουλιέλμος Α΄ έγινε μέλος. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα Α΄ στη μάχη της Λειψίας (Λάιπτσιχ) το 1813, επέστρεψε στην Έσση.

Στο Συνέδριο της Βιέννης το 1815 μερικοί εκλέκτορες έγιναν βασιλείς και ο Γουλιέλμος Α΄ ονόμασε τον εαυτό του βασιλέα των Χάττι (Chatti), παλαιάς Γερμανικής φυλής της Έσσης. Δεν αναγνωρίστηκε ως τέτοιος, αλλά ως μεγάλος δούκας[7]. Τελικά ο Γουλιέλμος Α΄ προτίμησε να κρατήσει τον τίτλο του εκλέκτορα, θεωρώντας τον υψηλότερο, αν και οι εκλέκτορες δεν εξέλεγαν πια Γερμανό βασιλιά.

Το 1821 απεβίωσε στο Κάσσελ, 78 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Β΄.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1764 την εξαδέλφη του Βιλελμίνα-Καρολίνα των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας και της Λουίζας και είχε τέκνα:

Από τη μη νόμιμη σχέση με την Σαρλότ-Κριστίν Μπουισίν είχε φυσικά τέκνα:

  • (νόθα) Βίλχελμ 1775-1811, Καρλ 1776-1827, Φρήντριχ 1778-1813. Είχαν τον τίτλο του Χάιμροτ.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Ρόζα-Δωροθέα Ρίττερ είχε φυσικά τέκνα:

  • (νόθα) Βίλχελμ-Καρλ 1779-1856, Γκέοργκ-Βίλχελμ 1781-1813, Φίλιππ-Λούντβαϋ 1782-1843, Βιλελμίνη 1783-1866, Μόριτς 1784-1812, Μαρί-Σοφί 1785-1865, Γιούλιους-Γιάκομπ 1786-1853, Ότο 1788-1791. Είχαν τον τίτλο του Χανάου.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Καρολίνα του Σλότχαϊμ είχε φυσικά τέκνα:

  • (νόθα) Βίλχελμ-Καρλ 1790-1867, Λούντβιχ-Καρλ 1794-1857, Φρηντερίκε 1795-1855, Βίλχελμ-Λούντβιχ 1800-1836, Καρολίνα 1804-1891. Είχαν τον τίτλο του Χέσσενσταϊν.

Αναγνώρισε τα νόθα τέκνα του και μερίμνησε να έχει το καθένα κάποια οικονομικά.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 102285977. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) SNAC. w6m91pqk. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 The Peerage. p10350.htm#i103492. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 Marburger Professorenkatalog. 2778. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Elon, Amos (1996). Founder: Meyer Amschel Rothschild and His Time. New York: HarperCollins, σελ. 65. ISBN 0-00-255706-1. 
  6. http://www.london-gazette.co.uk/issues/17365/pages/997
  7. Satow, Ernest Mason (1932). A Guide to Diplomatic Practice. London: Longmans. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William I, Elector of Hesse της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).