Γουίλιαμ Πιτ ο Πρεσβύτερος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γουίλιαμ Πιτ ο Πρεσβύτερος
William Pitt, 1st Earl of Chatham after Richard Brompton.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
William Pitt (Αγγλικά)
Γέννηση15  Νοεμβρίου 1708[1][2][3]
Λονδίνο[4]
Θάνατος11  Μαΐου 1778[1][2][3]
Bromley
Τόπος ταφήςΑββαείο του Ουέστμινστερ
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας
ΘρησκείαΕκκλησία της Αγγλίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΑγγλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[5]
ΣπουδέςΚολέγιο Τρίνιτι
Κολέγιο Ήτον[6]
Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης[7]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΟυίγοι
Οικογένεια
ΣύζυγοςHester Pitt, Countess of Chatham (1708–1778)[8][9]
ΤέκναΓουίλιαμ Πιτ ο Νεότερος[8]
John Pitt, 2nd Earl of Chatham[8]
Lady Harriet Pitt[10][8]
Hester Stanhope, Viscountess Mahon[10][8]
James Charles Pitt
ΓονείςRobert Pitt[8] και Harriet Villiers[10][8]
ΑδέλφιαThomas Pitt of Boconnoc[8]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου (1766–1768)
Άρχοντας της ιδιωτικής σφραγίδας (1766–1768)
Leader of the House of Commons
υπουργός του Κράτους για το Νότιο Τμήμα
Paymaster of the Forces
μέλος της 8ης βουλευτικής περιόδου της Μεγάλης Βρετανίας
μέλος της 9ης βουλευτικής περιόδου της Μεγάλης Βρετανίας
μέλος της 10ης βουλευτικής περιόδου της Μεγάλης Βρετανίας
μέλος της 11ης βουλευτικής περιόδου της Μεγάλης Βρετανίας
μέλος της 12ης βουλευτικής περιόδου της Μεγάλης Βρετανίας
Leader of the House of Commons (1756–1757)[11]
Leader of the House of Commons (1757–1761)[11]
ΒραβεύσειςΕταίρος της Βασιλικής Εταιρίας
Υπογραφή
William Pitt, 1st Earl of Chatham Signature.svg
Θυρεός
Pitt arms.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Γουίλιαμ Πιτ, 1ος κόμης του Τσάταμ, αγγλ.: William Pitt, 1st earl of Chatham, Ιδιαίτερος Σύμβουλος (PC), Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (FRS) (15 Νοεμβρίου 1708 – 11 Μαΐου 1778) ήταν Βρετανός πολιτικός της ομάδας των Γουίγκ (Whig), που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας από το 1766 έως το 1768. Οι ιστορικοί τον αποκαλούν Τσάταμ ή Γουίλιαμ Πιτ τον Πρεσβύτερο για να τον ξεχωρίσουν από τον γιο του Γουίλιαμ Πιτ τον Νεότερο, ο οποίος ήταν επίσης πρωθυπουργός. Ο Πιτ o Πρεσβύτερος ήταν επίσης γνωστός ως ο Μεγάλος Κοινός (the Great Commoner), λόγω της μακροχρόνιας άρνησής του να αποδεχθεί έναν τίτλο ευγένειας μέχρι το 1766.

Ο Πιτ ήταν μέλος του βρετανικού υπουργικού συμβουλίου και ο άτυπος ηγέτης του από το 1756 έως το 1761 (με ένα σύντομο διάλειμμα το 1757), κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου (συμπεριλαμβανομένου του Γαλλικού-Ινδιανικού πολέμου στις αμερικανικές αποικίες). Πάλι ηγήθηκε του υπουργείου, έχοντας τον επίσημο τίτλο του λόρδου για την Ιδιαίτερη Σφραγίδα (Lord Privy Seal), μεταξύ 1766 και 1768. Μεγάλο μέρος της δύναμής του προερχόταν από τη λαμπρή ρητορική του. [12] Ήταν εκτός εξουσίας για το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του και έγινε γνωστός για τις επιθέσεις του στην κυβέρνηση, όπως αυτές για τη διαφθορά του Γουόλπολ τη δεκαετία του 1730, τις επιδοτήσεις του Αννόβερου τη δεκαετία του 1740, την ειρήνη με τη Γαλλία τη δεκαετία του 1760 και την αδιάλλακτη πολιτική προς τις αμερικανικές αποικίες τη δεκαετία του 1770. [13]

Ο Πιτ είναι περισσότερο γνωστός ως ο εν καιρώ πολέμου πολιτικός ηγέτης της Βρετανίας στον Επταετή Πόλεμο, ειδικά για την αφοσίωσή του στη νίκη επί της Γαλλίας, μια νίκη που εν τέλει εδραίωσε την κυριαρχία της Βρετανίας στις παγκόσμιες υποθέσεις. Είναι επίσης γνωστός για τη λαϊκή απήχησή του, την αντίθεσή του στην ύπαρξη διαφθοράς στην κυβέρνηση, την υποστήριξή του στην αμερικανική θέση ενόψει του Αμερικανικού Επαναστατικού Πολέμου, την υπεράσπιση τού βρετανικού μεγαλείου, τού επεκτατισμού και της αυτοκρατορίας, και τον ανταγωνισμό του προς τους κύριους εχθρούς της Βρετανίας και ανταγωνιστές για αποικιακή δύναμη, δηλ. την Ισπανία και τη Γαλλία. [14] Η Μαίρη Πέτερς υποστηρίζει ότι η πολιτική του ικανότητα βασίστηκε σε μια σαφή, συνεπή και ευδιάκριτη εκτίμηση της αξίας της αυτοκρατορίας. [15]

Ο Βρετανός κοινοβουλευτικός ιστορικός Π.Ντ.Γκ. Τόμας υποστήριξε ότι η εξουσία του Πιτ δεν βασιζόταν στις οικογενειακές του συνδέσεις, αλλά στις εξαιρετικές κοινοβουλευτικές ικανότητες, με τις οποίες κυριαρχούσε στη Βουλή των Κοινοτήτων. Επέδειξε επιβλητικότητα, λαμπρή ρητορική και επιδεξιότητα στη συζήτηση, και χρησιμοποίησε ευφυώς ευρεία λογοτεχνική και ιστορική γνώση. Οι μελετητές τον κατατάσσουν υψηλά μεταξύ όλων των Βρετανών πρωθυπουργών. [16]

Νεανική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πάππος του, κυβερνήτης Τόμας "Αδαμάντινος" Πιτ
Ο λόρδος Κάμπαμ, ο προϊστάμενος και πολιτικός μέντορας του Πιτ. Ο Πιτ ήταν μέλος μιας ομάδας νεαρών βουλευτών, γνωστών ως <i>λυκόπουλα του Κάμπαμ</i>.

Ανεβαίνει σε σπουδαιότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τεράστιο μνημείο του Γουίλιαμ Πιτ του Πρεσβύτερου, στο Γκίλντχολ του Λονδίνου, στέκεται απέναντι από το εξίσου τεράστιο μνημείο τού γιου του, Γουίλιαμ Πιτ του Νεότερου, σε μια ισορροπημένη σύνθεση.
Ο Γεώργιος Β΄ της Αγγλίας οδηγεί τις δυνάμεις του στη νίκη, στη μάχη του Ντέτινγκεν (1743). Ο Πιτ υπέστη τη διαρκή δυσαρέσκειά του, αφότου επιτέθηκε στη βρετανική υποστήριξη προς το Ανόβερο, κάτι που κατέστρεψε τις σχέσεις τους για είκοσι χρόνια.

Αναλαμβάνει τη Μισθοδοσία του Στρατού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προτομή του Γουίλιαμ Πιτ του Πρεσβύτερου, έργο του Τζόζεφ Γουίλτον, Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων, Λονδίνο.
«Πρέπει να κηρύξουμε τον πόλεμο στη Γαλλία» . Αυτή η περίεργη αναπαράσταση του Γουίλιαμ Πιτ να κάνει μια ομιλία στο Κοινοβούλιο θέλει να δείξει την απόλυτη αντίθεσή του στη Γαλλία για τα αποικιακά προβλήματα.
Ο μακροχρόνιος αντίπαλος του Πιτ, Χένρυ Φοξ.

Γραμματέας για θέματα της Νότιας Ευρώπης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Pitt the Elder, του William Hoare

Υπουργός μαζί με τον Νιούκαστλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δούκας του Νιούκαστλ με τον οποίο ο Πιτ σχημάτισε μια ετερόκλητη συνεργασία από το 1757.
Η νίκη του Τζέιμς Γουλφ στη μάχη του Κεμπέκ το 1759.
Τα νέα σύνορα που χαράχτηκαν από τη Βασιλική Διακήρυξη του 1763.
Η νίκη του Ρόμπερτ Κλάιβ στη μάχη του Πλάσεϋ καθιέρωσε την Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών ως στρατιωτική αλλά και εμπορική δύναμη.
Η άνοδος του λόρδου Μπιουτ στην εξουσία μεταξύ 1760 και 1762 επηρέασε δραματικά την έμφαση της πολεμικής προσπάθειας της Βρετανίας. Όπως ο νέος βασιλιάς, ο Μπιούτ τάχθηκε υπέρ του τερματισμού της βρετανικής εμπλοκής στην ηπειρωτική Ευρώπη.

Μετέπειτα ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το οικόσημο του Γουίλιαμ Πιτ.
Ο θυρεός του Γουίλιαμ Πιτ. Σημειώστε ότι το έμβλημα αποτελεί τη βάση για τον θυρεό του Πίτσμπουργκ στην Πενσυλβάνια και του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ.
Το τέλος του κόμη του Τσάταμ στη Βουλή των Λόρδων, 7 Απριλίου 1778. Πίνακας του Τζον Σίνγκλετον Κόπλεϋ, 1779–80. (Στην πραγματικότητα απεβίωσε 34 ημέρες μετά).

Υστεροφημία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γουίλιαμ Πιτ ο Νεότερος επρόκειτο να γίνει πρωθυπουργός σε νεαρή ηλικία και να ηγηθεί της Βρετανίας για περισσότερα από είκοσι χρόνια.

Οικογένεια και προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πιτ νυμφεύτηκε τη λαίδη Έστερ Γκρένβιλ (1720–1803), κόρη του 1ου κόμη του Τεμπλ, στις 16 Νοεμβρίου 1754, με ιερέα τον Φράνσις Άισκοφ με ειδική άδεια στο σπίτι της στην οδό Άργκαϋλ του Λονδίνου . [17] [18] Είχαν πέντε παιδιά:

  • λαίδη Έστερ Πιτ (19 Οκτωβρίου 1755 – 20 Ιουλίου 1780), παντρεύτηκε τον υποκόμη Μαόν, μετέπειτα 3ο κόμη τού Στάνχοουπ, στις 19 Δεκεμβρίου 1774. Είχαν τρία παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της περιηγήτριας και αραβίστριας λαίδης Έστερ Στάνχοουπ.
  • Τζον Πιτ, 2ος κόμης του Τσάταμ (1756–1835), νυμφεύτηκε την εντιμότατη Μαίρη Τάουνσεντ.
  • λαίδη Χάριετ Πιτ (18 Απριλίου 1758 – 1786), [19] παντρεύτηκε τον εντιμότατο Έντουαρντ-Τζέιμς Έλιοτ, μεγαλύτερο γιο του 1ου βαρώνου Έλιοτ, το 1785 και απέκτησαν ένα παιδί.
  • εντιμότατος Γουίλιαμ Πιτ ο Νεότερος (28 Μαΐου 1759 – 23 Ιανουαρίου 1806), ο οποίος διετέλεσε επίσης πρωθυπουργός. Δεν νυμφεύτηκε ποτέ.
  • εντιμότατος Τζέιμς-Τσαρλς Πιτ (24 Απριλίου 1761 – 13 Νοεμβρίου 1780), [20] αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού. Απεβίωσε στην Αντίγκουα. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Πολιτιστικές αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11997596n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w6474wth. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) The Great Russian Encyclopedia. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  5. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11997596n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. www.historyofparliamentonline.org/volume/1754-1790/member/pitt-william-1708-78.
  7. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 8,6 8,7 8,8 8,9 «Kindred Britain»
  9. p1251.htm#i12506. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  11. 11,0 11,1 Ανακτήθηκε στις 19  Σεπτεμβρίου 2021.
  12. Henry Fairlie, "Oratory in Political Life," History Today (Jan 1960) 10#1 pp 3-13, covers Chatham.
  13. Jeremy Black, "William Pitt the Elder" (1998)
  14. Black (1992)
  15. Marie Peters, "The Myth of William Pitt, Earl of Chatham, Great Imperialist: Part One, Pitt and Imperial Expansion 1738–1763," Journal of Imperial and Commonwealth History, January 1993, vol. 21, issue 1, pp. 31–74
  16. Paul Strangio· Paul 't Hart (2013). Understanding Prime-Ministerial Performance: Comparative Perspectives. Oxford UP. σελ. 225. ISBN 9780199666423. 
  17. Cokayne, σελ. 143.
  18. Williams, Basil (1915). «VIII: Gloom and Sunshine». The Life of William Pitt, Earl of Chatham. 1. Longmans, Green, and Co. σελ. 247. 
  19. The Register of Births & Baptisms in the Parish of St James within the Liberty of Westminster Vol. IV. 1741-1760. 10 May 1758.
  20. The Register of Births & Baptisms in the Parish of St James in the County of Middlesex Vol. V. 1761-1786. 22 May 1761.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιογραφίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 

Εξειδικευμένες σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 

Ιστοριογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Moncure, James A. (επιμ.) Ερευνητικός Οδηγός για την Ευρωπαϊκή Ιστορική Βιογραφία: 1450–Σήμερα (4 τόμος 1992); 4:1629–39
  • Peters, Marie (1993). "The myth of William Pitt, Earl of Chatham, great imperialist part I: Pitt and imperial expansion 1738–1763". Journal of Imperial and Commonwealth History. 21 (1): 31–74.
  • Peters, Marie (1994). "The Myth of William Pitt, Earl of Chatham, Great Imperialist Part 2: Chatham and Imperial Reorganization 1763–78". Journal of Imperial and Commonwealth History. 22 (3): 393–431

Πρωταρχικές πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]