Γοδεφρείδος Ε΄ του Ανζού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Γοδεφρείδος Ε' του Ανζού)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γοδεφρείδος Ε΄ του Ανζού
Geoffrey of Anjou Monument.jpg
Γέννηση
Θάνατος
Château-du-Loir
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ανζού
Σύζυγος Αυτοκράτειρα Ματθίλδη
Τέκνα Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας, Γοδεφρείδος της Νάντης, Γουλιέλμος Ι΄ του Πουατιέ και Hamelin de Warenne, Earl of Surrey
Γονείς Φούλκων των Ιεροσολύμων και Ερμενγάρδη του Μαιν
Αδέλφια Σιβύλλα του Ανζού, Ματθίλδη του Ανζού, Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ, Ηλίας Β΄ του Μαιν και Βαλδουίνος Γ΄ της Ιερουσαλήμ
Αξίωμα Δούκας της Νορμανδίας
Commons page Πολυμέσα
Το οικόσημο του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη.

Ο Γοδεφρείδος Ε΄ του Ανζού (Geoffroy V d'Anjou, 24 Αυγούστου 1113 - 7 Σεπτεμβρίου 1151), ή Γοδεφρείδος Πλανταγενέτης, ήταν κόμης του Ανζού, της Τουραίνης, Μαιν (1129 - 1151), δούκας της Νορμανδίας (1144 - 1149) και ο γενάρχης της εθνικής βασιλικής δυναστείας της Αγγλίας των Πλανταγενετών -που θα κυβερνήσει την χώρα τους επόμενους τρεις αιώνες- με πρώτο βασιλιά τον γιο του Ερρίκο Β΄. Η πατρική του κληρονομιά στο Ανζού ήταν γνωστή στους πρώτους Άγγλους Νορμανδούς βασιλείς ως Ανδεγαυία και η αυτοκρατορία που δημιουργήθηκε όταν ανέβηκε ο γιος του Ερρίκος Β' στον θρόνο της Αγγλίας ονομάστηκε αντίστοιχα τον 12ο αιώνα Ανδεγαυική αυτοκρατορία.

Γάμος του Γοδεφρείδου με την κόρη του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α', Ματθίλδη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γοδεφρειδος Πλανταγενέτης ήταν μεγαλύτερος γιος του Φούλκωνα κόμη του Ανζού και μετέπειτα βασιλιά της Ιερουσαλήμ και της πρώτης συζύγου του Ερμενγάρδης του Μαιν, διάδοχος του πατέρα του στο Ανζού όταν παραιτήθηκε για να γίνει βασιλιάς στα Ιεροσόλυμα. Ο Γοδεφρείδος ονομάστηκε Πλανταγενέτης επειδή μόνιμα στο καπέλο του είχε ένα κίτρινο άνθος του φυτού πλανταγένα, [1] ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Α' τον θαύμαζε για τον χαρακτήρα του και το θάρρος του και με προσωπική του απόφαση αποφάσισε να τον παντρέψει με την κόρη του Αυτοκράτειρα Ματθίλδη. Σε προετοιμασία για την τελετή ο Γοδεφρείδος στέφθηκε ιππότης από τον Ερρίκο Α' στην Ρουέν, αν και ο γάμος μπορούσε να ακυρωθεί από την εκκλησία γιατί η αδελφή του Γοδεφρείδου ήταν χήρα του αδελφού της Ματθίλδης και γιου του Ερρίκου Α΄, ωστόσο δεν εκφράστηκαν σημαντικές αντιρρήσεις. Στις 10 Ιουνίου/1228 ο 15χρονος Γοδεφρείδος χρίστηκε ιππότης στο Ρουέν από τον Άγγλο βασιλιά Ερρίκο Α', ακολούθησε ο γάμος με την κόρη του χήρα αυτοκράτειρα Ματθίλδη η οποία ήταν 11 χρόνια μεγαλύτερη του τον ίδιο χρόνο

Ο γάμος έφερε ειρήνη 11 ετών μεταξύ Αγγλίας και Ανζού, ενώ οι δύο σύζυγοι η σχέση του ζεύγους ήταν έντονη με πολλές συγκρούσεις, επιπλέον αναγκάζονταν να ζουν για μεγάλα διαστήματα χώρια αφού τα καθήκοντα της Ματθίλδης ήταν στην Αγγλία ενώ ο Γοδεφρείδος δεν έφευγε από το Ανζού. Αμέσως μετά τον γάμο ο πατέρας του Γοδεφρείδου Φούλκων αναχωρεί για την Ιερουσαλήμ προκειμένου να στεφθεί βασιλιάς αφήνοντας το Ανζού στην αποκλειστική εξουσία του μεγαλύτερου γιου του. Ο Ιωάννης του Μαρμουτιέ περιγράφει τον Γοδεφρείδο ως ωραίο, καλόκαρδο και σκληρό, ο Ράλφ του Ντικέτο αντίστοιχα έλεγε οτι η συμπεριφορά του έδειχνε έναν κρύο και εγωιστικό χαρακτήρα.

Σφετερισμός του Αγγλικού θρόνου από τον Στέφανο του Μπλουά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν πέθανε ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Α' (1135) η Ματθίλδη μπήκε στην Νορμανδία και διεκδίκησε την διαδοχή οι Άγγλοι προτίμησαν όμως να δώσουν τον θρόνο στον ξάδελφο της Στέφανο των Μπλουά, ο Γοδεφρείδος την επόμενη χρονιά έδωσε την Aμβριέννη, το Γκόρρον και το Σατιλόν - συρ - Κόλμοντ στον Ιουχέλ του Μαγέν προκειμένου να βοηθήσει την σύζυγο του να ανακτήσει την κληρονομιά της. [2] Η Ματθίλδη μπήκε με 140 ιππότες στην Αγγλία (1139) και άρχισε να πολιορκεί το κάστρο του Αραντέλ από τον Στέφανο, στην αναρχία που ακολούθησε ο Στέφανος συνελήφθη στο Λίνκολν τον Φεβρουάριο του 1141 και φυλακίστηκε στο Μπρίστολ. Ένα συμβούλιο που συνεδρίασε στο Ουέντσεστερ τον Απρίλιο του 1141 κήρυξε έκπτωτο τον Στέφανο παραδίδοντας τον Αγγλικό θρόνο στην Ματθίλδη, ο Στέφανος παρόλα αυτά κατάφερε να δραπετεύσει από την φυλακή και να πάρει πίσω τον θρόνο του, στέφθηκε ξανά στην επέτειο της πρώτης του στέψης. Την περίοδο (1142 - 1143) ο Γοδεφρείδος είχε εξασφαλίσει στο δουκάτου του όλες τις περιοχές νότια και δυτικά του Σηκουάνα, στις 14 Ιανουαρίου/1144 διέσχισε τον Σηκουάνα, μπήκε στο Ρουέν και κηρύχθηκε δούκας της Νορμανδίας το καλοκαίρι του 1144. Το ίδια χρονιά ίδρυσε Αυγουστινιανή μονή στο Ανζού, κράτησε το δουκάτο της Νορμανδίας μαζί με την σύζυγο του για μια πενταετία και στην συνέχεια το μεταβίβασε στον μεγαλύτερο γιο τους Ερρίκο (1449), η συνθήκη επικυρώθηκε και από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Ζ' την επόμενη χρονιά.

Πόλεμοι με τους βαρόνους του Ανζού και αιφνίδιος θάνατος του Γοδεφρείδου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γοδεφρείδος κατάφερε να πατάξει τρεις επαναστάσεις βαρόνων στο Ανζού (1129, 1135, 1145 - 1151), βρέθηκε σε διαμάχη με τον μικρότερο αδελφό του Ηλία τον οποίο φυλάκισε μέχρι το 1151, οι ασχολίες του με τις επαναστάσεις στο Ανζού ήταν ο βασικός λόγος που δεν ασχολήθηκε έντονα με τα δικαιώματα της συζύγου του στην Αγγλία. Με την Συνθήκη του Βάλλινγκφορντ (1153) συμφωνήθηκε να παραμείνει ο Στέφανος βασιλιάς της Αγγλίας αλλά διάδοχος του θα ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γοδεφρείδου και της Ματθίλδης Ερρίκος. [3] Ο Γοδεφρείδος πέθανε αιφνίδια στις 7 Σεπτεμβρίου/1151, σύμφωνα με τον Ιωάννη του Μαρμουτιέ επιστρέφοντας από ένα βασιλικό συμβούλιο χτυπήθηκε απότομα από πυρετό, όταν έφτασε στο Σατώ - ντι - Λουάρ κατέρρευσε σε μια πολυθρόνα και πέθανε, τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Αγίου Ιουλιανού στο Λε Μαν. [4]

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την σύζυγο του Ματθίλδη παιδιά του ήταν:

Ο Γοδεφρείδος είχε πολλά άλλα νόθα παιδιά με ερωμένες του όπως η Έμμυ που παντρεύτηκε τον Ντάφυ Άμπ Όουεν Γουενέντ, πρίγκηπα της βόρειας Ουαλίας, Μαρία που έγινε μοναχή στο αβαείο του Σάφτεσμπουρι και είναι πιθανώς η ποιήτρια Μαρία της Γαλλίας, η Αδελαίδα του Ανγκέρ που μερικές φορές αναφέρεται σαν η μητέρα της Έμμυς. [5]

Θρύλοι σχετικά με το οικόσημο των απογόνων του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχουν πολλοί προβληματισμοί σε νεώτερα κείμενα σχετικά με το οικόσημο του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη, ο Ιωάννης του Μαρμεντιέ αναφέρει ότι την χρονιά που έχρισε ο πεθερός του βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Α' ιππότης του παρέδωσε και το οικόσημο με τα χρυσά λιοντάρια. [6] Το χρυσό λιοντάρι ήταν το σύμβολο του γιου του Ερρίκου Β' και όλοι οι απόγονοι του Πλανταγενέτης βασιλείς της Αγγλίας χρησιμοποιούσαν τα λιοντάρια σε διαφορετικούς συνδυασμούς, στο ταφικό μνημείο του Γοδεφρείδου εμφανίζεται ο ίδιος να κρατάει μια ασπίδα μαζί με χρυσά λιοντάρια σε γαλάζιο φόντο. [7] Ο Βρετανός ιστορικός Τζίμ Μπράντμπουρι παρουσιάζει ενδείξεις ότι ήταν οικόσημο του Αγγλικού βασιλείου από τα αρχαία χρόνια, [8] σύμφωνα με τον Γάλλο μεσαιωνιστή Μισέλ Παστουρώ για πολύ καιρό όλοι πίστευαν ότι ήταν το οικόσημο του ίδιου του Γοδεφρείδου αλλά νεώτερες έρευνες λένε ότι τυπώθηκε μετά τον θάνατο του (1155 - 1160) από την χήρα του Ματθίλδη ενώ ο ίδιος δεν είχε οικόσημο, [9] άλλοι ιστορικοί αντίθετα υποστήριζαν ότι τα χρησιμοποιούσε και ο ίδιος. [10]

Συμμετοχή του Γοδεφρείδου στην λογοτεχνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γοδεφρείδος ήταν κεντρικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του Σάρον Πένμαν "Όταν ο Χριστός και οι άγιοι του κοιμούνται" που δραματοποιεί την βασιλεία του γιου του Ερρίκου Β' και των εγγονών του στην Γαλλία. Ο Γοδεφρείδος εμφανίζεται επίσης στο μυθιστόρημα της Ελισάβετ Τσάντγουικ "Βασίλισσα της Αγγλίας" στο οποίο περιγράφει την ιστορία της αυτοκράτειρας Ματθίλδης την περίοδο (1125 - 1148), φαίνεται επίσης στον πρώτο τόμο της τριλογίας της Ελισάβετ Τσάντγουικ "Η καλοκαιρινή βασίλισσα" που αναφέρεται στην Ελεονόρα της Ακουιτανίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Costain, Thomas B (1962). The Conquering Family. New York: Popular Library.
  2. Bradbury, Jim. 1990. "Geoffrey V of Anjou, Count and Knight", in The Ideals and Practice of Medieval Knighthood III, ed. Christopher Harper-Bill and Ruth Harvey. Rochester: Boydell Press.
  3. Haskins, Charles H. 1912. "Normandy Under Geoffrey Plantagenet", The English Historical Review, volume 27 (July): 417–444.
  4. Haskins, Charles H. 1912. "Normandy Under Geoffrey Plantagenet", The English Historical Review, volume 27 (July): 417–444.
  5. Haskins, Charles H. 1912. "Normandy Under Geoffrey Plantagenet", The English Historical Review, volume 27 (July): 417–444.
  6. Woodcock, Thomas and John Martin Robinson (1988), The Oxford Guide to Heraldry, Oxford University Press, pg 10.
  7. Ailes, Adrian (1982). The Origins of The Royal Arms of England. Reading: Graduate Center for Medieval Studies, University of Reading. pp. 52–53.
  8. Bradbury, Jim (2004), The Routledge Companion to Medieval Warfare, p. 273
  9. Pastoureau, Michel (1997), Heraldry: Its Origins and Meaning, London: Thames and Hudson/New Horizons; trans., Francisca Garvie, pg 18.
  10. Adrian Ailes (1982), The Origins of The Royal Arms of England, Reading: Graduate Center for Medieval Studies, University of Reading, pp. 52-53.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Costain, Thomas B (1962). The Conquering Family. New York: Popular Library.
  • Jones, Dan (2013). The Plantagenets: The Warrior Kings and Queens Who Made England.
  • Bradbury, Jim. 1990. "Geoffrey V of Anjou, Count and Knight", in The Ideals and Practice of Medieval Knighthood III, ed. Christopher Harper-Bill and Ruth Harvey. Rochester: Boydell Press.
  • Woodcock, Thomas and John Martin Robinson (1988), The Oxford Guide to Heraldry, Oxford University Press, pg 10.
  • Ailes, Adrian (1982). The Origins of The Royal Arms of England. Reading: Graduate Center for Medieval Studies, University of Reading. pp. 52–53.
  • Gage, John (1999), Color and Culture: Practice and Meaning from Antiquity to Abstraction, pg ??.
  • Bradbury, Jim (2004), The Routledge Companion to Medieval Warfare, p. 273
  • Pastoureau, Michel (1997), Heraldry: Its Origins and Meaning, London: Thames and Hudson/New Horizons; trans., Francisca Garvie, pg 18.
  • Adrian Ailes (1982), The Origins of The Royal Arms of England, Reading: Graduate Center for Medieval Studies, University of Reading, pp. 52-53.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προκάτοχος:
Φούλκων των Ιεροσολύμων
Κόμης του Ανζού
Blason duche fr Anjou (moderne).svg
11291151
Διάδοχος:
Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας