Γλώσσα Σακ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γλώσσα Σακ
Τσακ
ΠεριοχήΒορειοδυτική πολιτεία Ραχίν
Φυσικοί ομιλητές40.000 (2007)
ISO 639-1
ISO 639-2
ISO 639-3ckh
Glottologsakk1239[1]

Η Σακ (επίσης γνωστή ως Τσακ) είναι Σινοθιβετιανή γλώσσα του κλάδου Σαλ που ομιλείται στο Μπαγκλαντές και Μιανμάρ.

Γεωγραφική κατανομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τσακ ομιλείται στο Μπαγκλαντές από περίπου 3.000 άτομα και στη πολιτεία Ραχίν στη Βιρμανία από περίπου 1.000 άτομα, σύμφωνα με τον Εθνολόγο. Στο Μπαγκλαντές, η Τσακ ομιλείται στο Μπαϊσάρι, το Ναϊχιονγκτσάρι και Ντοτσάρι (Χουζιουάρα 2018). Στη πολιτεία Ραχίν της Βιρμανίας, η Σακ ομιλείται στους δήμους Μαουνγκντάου, Μπουθιντάουνγκ, Ραθεντάουνγκ και Μράουκ Ου (Χουζιουάρα 2018). Η διάλεκτος Μπαϊσάρι είναι η πιο συντηρητική (Χουζιουάρα 2018).[2]

Σύμφωνα με τον Εθνολόγο, στο Μπαγκλαντές, η Τσακ ομιλείται σε 14 χωριά:

  • Διαίρεση Τσιταγκόνγκ: Μπαϊσάρι, Μπανταρμπάν, Μπισάρ Τσόκπρα
  • νότια περιοχή Ναϊχόνγκτσαρι των Μπλε Ορέων του Αρακάν

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Benedict, P. K. (1939). Semantic differentiation in Indo-Chinese. Harvard Journal of Asiatic Studies, 4(3/4), 213-229. Retrieved February 12, 2016 JSTOR 2717775
  • Driem, G. V. (1993). The proto-Tibeto-Burman verbal agreement system. Bulletin of the School of Oriental and African Studies, 56(2), 292-334. Retrieved February 12, 2016 JSTOR 619904
  • Glottolog 2.7 - Sak. (n.d.). Retrieved February 12, 2016 [1]
  • Grierson, G. (1921). Kadu and its relatives. Bulletin of the School of Oriental Studies, 2(1), 39-41. Retrieved February 12, 2016 JSTOR 607735
  • Huziwara, Keisuke. 2002. “Chakku-go no onsei ni kansuru koosatu” [A phonetic analysis of Cak]. Kyoto University Linguistic Research [Kyooto Daigaku Gengogaku Kenkyuu] 21:217–73.
  • Huziwara, Keisuke. 2008. Chakku-go no kizyutu gengogakuteki kenkyuu [A descriptive linguistic study of the Cak language]. Doctoral dissertation, Kyoto University. lix + 942 pp.
  • Huziwara, K. (2008). Cak numerals. The Dhaka University Journal of Linguistics, 1(2), 1-10. Retrieved February 12, 2016, [2]
  • Huziwara, Keisuke. 2010. “Cak prefixes.” In Dai Zhongming and James A. Matisoff, eds., Zang-Mian-yu yanjiu sishi nian [Forty Years of Sino-Tibetan Studies], pp. 130–45. Harbin: Heilongjiang University Press.
  • Shafer, R. (1940). The vocalism of Sino-Tibetan. Journal of the American Oriental Society, 60(3), 302-337. Retrieved February 12, 2016, JSTOR 594419
  • Thurgood, G., & LaPolla, R. J. (2003). The Sino-Tibetan languages.
  • Voegelin, C. F., & Voegelin, F. M. (1965). Languages of the world: Sino-Tibetan fascicle five. Anthropological Linguistics, 7(6), 1-58. Retrieved February 12, 2016 JSTOR 30022507

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin; Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Sak». Glottolog 2.7. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History. 
  2. Huziwara, Keisuke (2018). Varieties of Cak dialects. Paper presented at the 28th Annual Meeting of the Southeast Asian Linguistics Society, held May 17-19, 2018 in Kaohsiung, Taiwan.

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]