Γκωτιέ ΣΤ΄ ντε Μπριέν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γκωτιέ ΣΤ΄ ντε Μπριέν
Gauthier VI de Brienne.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Gautier VI de Brienne (Γαλλικά)
Γέννηση 1302
Λέτσε
Θάνατος 19  Σεπτεμβρίου 1356
Πουατιέ
Υπηκοότητα Γαλλία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
Οικογένεια
Γονείς Γκωτιέ Ε΄ ντε Μπριέν και Ιωάννα της Σατιγιόν
Αδέλφια Ισαβέλλα ντε Μπριέν
Οικογένεια Ντε Μπριέν
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Θυρεός του Γκωτιέ

Ο Γκωτιέ ΣΤ΄ ντε Μπριέν[1] (γαλλικά: Gautier VI de Brienne, 1302 - 19 Σεπτεμβρίου 1356), εξελληνισμένο Γουϊτιέρος ή Γωτιέρος ή Βαλτέρος της Βρυέννης, σε μερικές πηγές αναφέρεται εναλλακτικά ως Γκωτιέ Β΄ ντε Μπριέν των Αθηνών από την διαδοχή στο Δουκάτο των Αθηνών και αγνοώντας την διαδοχή του οίκου της Βρυέννης, ήταν Γάλλος ιππότης, κατά όνομα δούκας των Αθηνών, κόμης του Λέτσε, Μέγας Κοντόσταυλος της Γαλλίας, Κύριος Άργους και Ναυπλίας και Βαρώνος της Θήβας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος του Γκωτιέ Ε΄ ντε Μπριέν κόμη της Βρυέννης και του Λέτσε και της Ιωάννα του Σατιγιόν· αδελφή του ήταν η Ισαβέλλα ντε Μπριέν σύζυγος του Γκωτιέ Γ΄ ντ' Ενγκιέν.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1311 στην Μάχη του Κηφισού τον διαδέχτηκε υπό την επιτροπεία της μητέρας του στο δουκάτο των Αθηνών, που είχε καταληφθεί από την Καταλανική Εταιρεία, και στην Αργο-Ναυπλία, φέουδο που παρέμενε στην οικογένεια, υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας. Το 1311, η μητέρα του κλείστηκε στην οχυρωμένη ακρόπολη της Αθήνας μαζί με τον ανήλικο Γκωτιέ και αντέταξε άμυνα περιμένοντας βοήθεια από τους υπόλοιπους Φράγκους. Βλέποντας ότι δεν θα έρθει βοήθεια, εγκατέλειψαν την Αθήνα με προορισμό την Γαλλία[2].

Το 1318 με την βοήθεια της Βενετίας προσπάθησε χωρίς επιτυχία να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη[3].

Η φυγή του Δούκα των Αθηνών (Γκωτιέ), το 1311, από τον Αντρέα Ορκάνια

Συμμάχησε με το Βασίλειο της Νάπολης και το 1325 νυμφεύτηκε την ανιψιά του Ροβέρτου της Νάπολης, τη Μαργαρίτα των Καπέτων-Ανζού (1298 - 1340), κόρη του Φίλιππου Β΄ πρίγκιπα του Τάραντα, ο οποίος παραχώρησε ως προίκα τα δικαιώματά του στο Δεσποτάτο της Ηπείρου[4]. Ηγήθηκε Ανδεγαυικού στρατού τον Αύγουστο του 1331, σε μια προσπάθεια να ανακτήσει το Δουκάτο των Αθηνών από τους Καταλανούς. Επιτέθηκε στο δεσποτάτο της Ηπείρου για λογαριασμό του Ροβέρτου, αναγκάζοντας τον Ιωάννη Ορσίνη να του παραχωρήσει την Λευκάδα και την πόλη της Βόνιτσας και να αναγνωρίσει την επικυριαρχία των Ανδεγαυών. Ωστόσο, απέτυχε στη συνέχεια εναντίον των Καταλανών στην Αττική και τη Βοιωτία και επέστρεψε στην Ιταλία και έπειτα στην Γαλλία.

Το 1344, παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ιωάννα της Βρυέννης κόρη του Ραούλ Α΄ κόμη του Ε & μεγάλου Σταυλάρχη της Γαλλίας και της Ιωάννας του Μελλό.

Στις 9 Μαΐου 1356 διορίσθηκε από τον Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας μέγας Σταυλάρχης του Βασιλείου, από τους μεγαλύτερους τιμητικούς στρατιωτικούς τίτλους της Γαλλίας. Σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης του Πουατιέ στις 19 του Σεπτεμβρίου 1356.

Δεν είχε παιδιά που να επιβίωσαν μετά τον θάνατό του και τους τίτλους του κληρονόμησε η αδελφή του Ισαβέλλα ντε Μπριέν και μέσω αυτής ο σύζυγός της Γκωτιέ Γ΄ ντ' Ενγκιέν (Gautier III d'Enghien) (1302-1356).

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Καπέτων-Ανζού, κόρη του Φιλίππου A΄ πρίγκιπα του Τάραντα.

Το 1340 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ο Γκωτιέ ΣΤ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα, κόρη του 4ου εξαδέλφου του Ραούλ Α΄ των Μπριέν κόμη του Ε. Οι δύο κόρες τους Ιωάννα και Μαργαρίτα απεβίωσαν νωρίς.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gautier VI de Brienne της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]