Γκυστάβ ντ'Εϊστάλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γκυστάβ ντ'Εϊστάλ
Gustave d'Eichthal.jpg
Γέννηση 3  Μαρτίου 1804
Νανσί
Θάνατος 9  Απριλίου 1886
Παρίσι
Υπηκοότητα Γαλλία
Σπουδές Λύκειο Ερρίκος Δ' και Société Asiatique
Ιδιότητα συγγραφέας, θεολόγος και εθνολόγος
Σύζυγος Σεσίλ Ροντίγκες-Ενρίκ
Τέκνα Ευγένιος ντ'Ειστάλ
Αδέλφια Αντόλφ ντ'Εϊστάλ

Ο Γκυστάβ ντ'Εϊστάλ (Gustave Séligmann d'Eichthal, 1804 - 1886), αναφερόμενος και Γουσταύος Εϊχτάλ στην ελληνική βιβλιογραφία, υπήρξε Γάλλος συγγραφέας, εκδότης και ελληνιστής.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1804 στο Νανσύ. Σε ηλικία δεκατριών χρονών ασπάστηκε το καθολικό δόγμα. Αποφοίτησε από το λύκειο Lycée Henri IV το 1822 και στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στον Ογκίστ Κοντ, ο οποίος τον μύησε στις θεωρίες του Ανρί ντε Σαιν-Σιμόν και αργότερα του Μπαρτελεμύ Προσπέρ Ανφαντέν (Barthélemy Prosper Enfantin). Ήταν ένθερμος οπαδός του σαινσιμονισμού και είχε συνεργαστεί με την εφημερίδα Le Globe (Η Σφαίρα) -η εφημερίδα του δόγματος του Σαιν-Σιμόν- και τον «Οργανωτή»[1]. Το 1832 έφυγε από τη Γαλλία με τις διώξεις των σαινσιμονιστών και κατέφυγε στην Ελλάδα, όπου με την υποστήριξη του Ιωάννη Κωλέττη έπαιξε κύριο ρόλο στη σύσταση του Γραφείου της Δημοσίου Οικονομίας με σκοπό την οικονομική ανόρθωση της χώρας, εφαρμόζοντας τις αρχές του Σαιν-Σιμόν[1]. Στην Ελλάδα ήταν κύριο μέλος της Σαινσιμονικής Εταιρείας και η Αντιβασιλεία η οποία ήταν ιδιαίτερα εχθρική προς τους Σαινσιμονιστές[2] προσπάθησε να τον απολύσει από το γραφείο της Δημοσίου Οικονομίας, αλλά ο Κωλέττης, από τη θέση του πρωθυπουργού της χώρας, κατάφερε να αποτρέψει την απόλυση. Όταν ο υποστηρικτής του, Ιωάννης Κωλέττης, έχασε την πρωθυπουργία στις 20 Μαΐου 1835 και η κυβέρνηση Κωλέττη απομακρύνθηκε, με την ανάληψη της εξουσίας από τον ίδιο τον Κόμη Άρμανσπεργκ (Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ του 1835), ο ντ' Εϊστάλ επέστρεψε στο Παρίσι το 1836 (ενώ ταυτόχρονα ο Κωλέττης στάλθηκε ως πρέσβης της Ελλάδας στο Παρίσι). Υποστήριξε ένθερμα και με ενθουσιασμό την ελληνική γλώσσα. Ήταν ιδρυτικό μέλος της L'Association pour l'Encouragement des Études Grecques (Σύλλογος προς ενίσχυσιν την ελληνικών σπουδών), μαζί με τον ελληνιστή αρχαιολόγο και αργότερα πολιτικό Βελέ (Beulé)[1].

Παντρεύτηκε την Cécile Rodrigues-Henriques (κόρη του Édouard Rodrigues, γάλλου χρηματιστή, λάτρη της μουσικής, και φιλανθρώπου - ο οποίος ήταν και αυτός σαινσιμονιστής). Παιδιά τους ήταν ο Ευγένιος ντ'Ειστάλ (Eugène Séligmann d'Eichthal) (Παρίσι, 1844 - Παρίσι, 1936), οικονομολόγος, κοινωνιολόγος και ποιητής[1], ο Ζωρζ Σαλιγκμαν ντ'Ειστάλ (Georges Séligmann d'Eichthal) και μια κόρη της οποίας το όνομα μετά το γάμο της ήταν κα Paul Le Bret (το όνομα του συζύγου της ήταν Paul Le Bret).

Απεβίωσε στις 9 Απριλίου 1886 στο Παρίσι.

Έργα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Histoire et origine des Foulahs ou Fellans. Études sur l'histoire primitive des races océaniennes et américaines (1841)
  • Les Évangiles (2 volumes, 1863) Text on line 1 2
  • Mélanges de critique biblique (1886)
  • Gustave d'Eichthal. La Langue grecque, mémoires et notices, 1864-1884, précédé d'une notice sur les services rendus par Gustave d'Eichthal à la Grèce et aux études grecques, par le marquis de Queux de Saint-Hilaire (1887)
Φυλλάδια, αναμνήσεις και διάφορα
  • Lettres à MM. les députés composant la commission du budget, sur la permanence du système de crédit public et sur la nécessité de renoncer à toute espèce de remboursement des créances sur l'État (1829)
  • À un catholique, sur la vie et le caractère de Saint-Simon (1830) Text on line
  • Religion saint-simonienne. Rapports adressés aux Pères suprêmes sur la situation et les travaux de la famille, avec Stéphane Flachat et Henri Fournel (1831) Text on line
  • Religion saint-simonienne. La Prophétie. Ménilmontant, le 1er juin 1832, textes du Père Enfantin, de Charles Duveyrier, Gustave d'Eichthal et Michel Chevalier (1832)
  • Observations sur l'opération du remboursement au pair (1838)
  • Lettres sur la race noire et la race blanche, avec Ismayl Urbain (1839)
  • De l'Unité européenne (1840)
  • Étude sur la philosophie de la justice. Platon (1863)
  • De l'Usage pratique de la langue grecque. De l'Avenir du peuple grec et de la langue grecque (1864)
  • Les Trois grands peuples méditerranéens et le christianisme (1865)
  • Étude sur les origines bouddhiques de la civilisation américaine (1865)
  • Mémoire sur le texte primitif du 1er récit de la création (Genèse, ch. I-II, 4), suivi du texte du 2e récit (1875)
  • Notice sur la fondation et le développement de l'Association pour l'encouragement des études grecques en France (avril 1867-avril 1877), lue à la séance du 5 juillet 1877 (1877)
  • Socrate et notre temps : théologie de Socrate, dogme de la Providence (1881) Text on line
  • Correspondance inédite de Stuart Mill avec Gustave d'Eichthal, translation and preface by Eugène d'Eichthal (1898)
  • Condition de la classe ouvrière en Angleterre (1828), travel notes of Gustave d'Eichthal, published bu Eugène d'Eichthal (1902)

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη. Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Ελευθερουδάκη. 1929, σελ. 914. 
  2. Βασιλικό Διάταγμα 16966 της 19ης Σεπτεμβρίου 1834: «οι τάσεις της Σαισνιμονικής σέκτας (secte στα γαλλικά) δεν συμφωνούν ουδόλως προς τις αρχές δικαίου και της νομιμότητας». Το διάταγμα απαιτούσε να γίνουν έρευνες και διώξεις αν θεωρηθεί αναγκαίο, ενώ οι ξένοι υπήκοοι έπρεπε να εκδιωχθούν από το ελληνικό κράτος