Γκραναρόλο ντελ Εμίλια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γκραναρόλο ντελ Εμίλια
Διοικητικές πληροφορίες
Χώρα    Flag of Italy.svg Ιταλία
Περιφέρεια    Εμίλια-Ρομάνια
Επαρχία    Μπολόνια
Περιοχή
Υψόμετρο    28 μ.
Έκταση    34,37 χλμ²
Πληθυσμός    11.258 (1 Ιανουαρίου 2014)
Άλλες πληροφορίες
Ζώνη ώρας    UTC+1
Τοποθεσία
Θέση του Γκραναρόλο ντελ Εμίλια στην επαρχία της Μπολόνια

Το Γκραναρόλο ντελ Εμίλια (Ιταλικά Granarolo dell’Emilia) είναι δήμος στην βορειοανατολική Ιταλία στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια, στην επαρχία της Μπολόνια.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γκραναρόλο ντελ Εμίλια είναι καθαρά πεδινός δήμος που βρίσκεται σε απόσταση 9 χιλιομέτρων περίπου βόρεια από την πρωτεύουσα της επαρχίας Μπολόνια. Η έδρα του δήμου βρίσκεται σε υψόμετρο 28 μέτρων ενώ όλη η έκταση του δήμου, που είναι 34,37 km², κυμαίνεται από τα 19 μέχρι τα 40 μέτρα. Διασχίζεται από έναν σημαντικό αριθμό μικρών ποταμών και καναλιών. Οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44° 33' 15,12 N γεωγραφικό πλάτος και 11° 26' 38,04 E γεωγραφικό μήκος.

Ο δήμος αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα και τους οικισμούς, Βιαντάγκολα, Βίλλα Μποζέλλι, Γκραναρόλο, Καζέττε ντι Καντριάνο, Καντριάνο, Κουάρτο Ινφεριόρε, Λοβολέτο, Οστερία ντελλα Πόντικα, Οστερίολα, Σάντα Μπριτζίντα, Τραππανίνο, Τσιβιντάλε, Φαμπρερία ντι Καντριάνα και Φίμπια.

Συνορεύει με τους δήμους του Καστέλ Ματζιόρε, του Καστενάζο, του Μινέρμπιο, του Μπεντιβόλιο, της Μπολόνια και του Μπούντριο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημαρχείο του Γκραναρόλο

Τα αρχαιότερα ευρήματα ανθρώπινης κατοίκισης της περιοχής ανάγονται τον 6ο π.χ. αιώνα. Αυτοί οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Ετρούσκοι που στην συνέχεια θα αντικατασταθούν από τους Γάλλους Βόιους. Με την Ρωμαϊκή κατάκτηση η περιοχή θα αρχίσει να αποκτά σημασία μετατρεπόμενη σε σημαντικό γεωργικό κέντρο. Οι πιο σημαντικές μαρτυρίες, της Ρωμαϊκής περιόδου, που έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας είναι ο κλασικός διαμερισμός των γεωργικών εκτάσεων με την μέθοδο της Τσεντουριατσιόνε (Centuriazione). Πιθανότατα και το όνομα του δήμου προέρχεται από εκείνη την εποχή, από την λατινική λέξη Granarolum που σημαίνει αποθήκη σιταριού, αφού η σημαντικότερη γεωργική παραγωγή της περιοχής ήταν πάντα εκείνη του σιταριού.

Η πρώτη γραπτή αναφορά στο Γκραναρόλο εμφανίζεται σε ένα έγγραφο του 1153. Μεταξύ του 14ου και του 16ου αιώνα η περιοχή ήταν διεκδικούμενη από την οικογένεια των Βισκόντι, την Μπολόνια και την Αγία Έδρα. Τελικά η Αγία Έδρα θα κερδίσει αυτή την διαμάχη και το Γκραναρόλο θα περάσει κάτω από τα Παπικά Κράτη και η ιστορική του διαδρομή θα ταυτιστεί με εκείνη της Μπολόνια.

Το 1810 η Βιαντάγκολα θα ενωθεί με το Καντριάνο, το Κουάρτο Ινφεριόρε, το Λοβολέτο και το Γκραναρόλο δημιουργώντας τον δήμο με το όνομα Βιαντάγκολα. Αρχικά ο δήμος δεν διέθετε δημαρχείο και αυτόν τον ρόλο τον έπαιζε η κατοικία του εκάστοτε δημάρχου. Το 1860 η έδρα θα μεταφερθεί μόνιμα σε μία έπαυλη του 18ου αιώνα. Το 1871 θα αγοραστεί το κτήριο που είναι μέχρι σήμερα το δημοτικό μέγαρο, στον οικισμό του Γκραναρόλο, ενώ με διάταγμα της 11ης Οκτωβρίου του 1875 ο δήμος από το 1876 μετονομάστηκε σε Γκραναρόλο ντελ Εμίλια.

Σύμφωνα με έναν θρύλο το 1252, στην Βιαντάγκολα, από την συνάντηση μιας όμορφης χωριατοπούλας και του βασιλιά Έντσο της Σουηβίας (Enzo di Svevia), που ήταν φυλακισμένος στην Μπολόνια, θα γεννηθεί ο γενάρχης της οικογένειας των Μπεντιβόλιο (Bentivoglio) που θα εξουσιάσουν την Μπολόνια των 15ο αιώνα.

Μνημεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εκκλησία του Αρχάγγελου Μιχαήλ

Παρ' όλη την καθαρά αγροτική ιστορία του δήμου, δεν λείπουν τα ενδιαφέροντα μνημεία.

  • Η εκκλησία των αγίων Βιττόρε και Γεωργίου (Chiesa S. Vittore e Giorgio). Οι πρώτες αναφορές ανάγονται τον 14ο αιώνα αν και το σημερινό κτήριο είναι μεταγενέστερο και στο εσωτερικό υπάρχουν έργα τέχνης από 17ο μέχρι 19ο αιώνα.
  • Η εκκλησία της αγίας Μαμάντε (Chiesa di S. Mamante) κτήριο του 18ου αιώνα με σημαντικά έργα τέχνης στο εσωτερικό του.
  • Η εκκλησία του αγίου Αντρέα (Chiesa di S. Andrea) στο εσωτερικό της υπάρχει πίνακας του Γκουερτσίνο Guercino που απεικονίζει τον άγιο Αντρέα.
  • Έπαυλη και κήποι του Μαρκεζίνο (Villa e parco del Marchesino) του 1675
  • Έπαυλη Μπονκομπάνι νταλ Φέρρο (Villa Boncompagni dal Ferro) του 18ου αιώνα υπήρξε έδρα του δήμου.

Κοινωνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δήμος την 1η Ιανουαρίου του 2014 είχε 11.258 μόνιμους κατοίκους.

Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι την 1η Ιανουαρίου του 2011 ήταν 703. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από την Ρουμανία με 172 άτομα, την Αλβανία με 102 άτομα και το Μαρόκο με 77 άτομα. Στο Γκραναρόλο κατοικεί μόνιμα και μια Ελληνίδα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]