Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά
Gnassingbe Eyadema detail1 DF-SC-84-10025.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Gnassingbé Eyadema (Γαλλικά)
Γέννηση 26  Δεκεμβρίου 1935[1]
Τόγκο
Θάνατος 5  Φεβρουαρίου 2005[2][1]
Τυνησία
Αιτία θανάτου Έμφραγμα του μυοκαρδίου
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Υπηκοότητα Γαλλία
Τόγκο
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός[4]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Rally of the Togolese People
Οικογένεια
Τέκνα Φόρε Γκνασίνγκμπε
Kpatcha Gnassingbé
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Πρόεδρος του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας (2000–2001)
President of Togo (1967–2005)
Βραβεύσεις Βαυαρικό Τάγμα Αξίας
Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Order of Mono

Ο Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά (ή και Εγιαντέμα) (Gnassingbé Eyadema, 26 Δεκεμβρίου 1935 - 5 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Πρόεδρος του Τόγκο από το 1967 έως τον θάνατό του.

Ηγέτης του Τόγκο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πήρε μέρος σε δύο επιτυχή στρατιωτικά πραξικοπήματα, τον Ιανουάριο του 1963 και τον Ιανουάριο του 1967 και έγινε πρόεδρος στις 14 Απριλίου του 1967.

Κέρδισε 3 προεδρικές εκλογές και κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία. Το αρχικό του όνομα ήταν Ετιέν αλλά το άλλαξε αργότερα. Υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό (1953–1961), στην Αλγερία και την Ινδοκίνα. Στις 13 Ιανουαρίου 1963 ανέτρεψε σε πραξικόπημα τον Πρόεδρο Σιλβάνους Ολίμπιο και φέρεται ο ίδιος να έριξε τη φονική σφαίρα σε αυτόν. Τότε διορίστηκε αρχηγός του Στρατού.

Στην επέτειο του πραξικοπήματος του 1963, ο Εγιαντέμα έκανε νέο πραξικόπημα (1967) και έγινε πρόεδρος. Κέρδισε τις εκλογές του 1972, 1979 και 1986, χωρίς αντίπαλο. Το 1991 εξουδετερώθηκε απόπειρα πραξικοπήματος και ανατροπής του.

Αργότερα, προέβη σε νέο Σύνταγμα και τη διεξαγωγή φερόμενων δημοκρατικών εκλογών, το 1993, στις οποίες εξελέγη με μεγάλο ποσοστό, σε αντίθεση με το 1998, που επανεξελέγη με ελάχιστη διαφορά, εν μέσω κατηγοριών για δολοφονίες πολιτικών του αντιπάλων.

Το Δεκέμβριο του 2002 με αναθεώρηση του Συντάγματος η θητεία του Προέδρου έγινε χωρίς όρια και ο Εγιαντέμα επετράπη να διεκδικήσει και νέα θητεία- ρεκόρ. Την 1η Ιουνίου του 2003 επανεξελέγη με 57,2%.

Ήταν πρόεδρος του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας την περίοδο 2000-2001 και βοήθησε ως μεσολαβητής στον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου στην Ακτή Ελεφαντοστού, το 2002.

Επιζήσας αεροπορικής τραγωδίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Εγιαντεμά ήταν το μοναδικό πρόσωπο που επέζησε όταν ένα αεροσκάφος στο οποίο επέβαιναν πολιτικοί συνετρίβη στις 24 Ιανουαρίου του 1974 σε απομακρυσμένη τοποθεσία στα βόρεια του Τόγκο. Ο πρόεδρος ήταν μέσα στο αεροπλάνο, αλλά σώθηκε. Το γεγονός της συντριβής αποδόθηκε σε δολιοφθορά και περιγράφηκε ως απόπειρα δολοφονίας του Εγιαντεμά.[5] Έπειτα από το ατύχημα, ο Εγιαντεμά άλλαξε το όνομά του από Ετιέν σε Γκνασινγκμπέ, για να θυμίζει την ημερομηνία της συντριβής που έγινε με το αεροπλάνο και του γεγονότος ότι ήταν ο μοναδικός επιζήσας.[6] Στο χώρο του δυστυχήματος τοποθετήθηκε μνημείο που εικονίζει όρθιο τον Εγιαντεμά.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πέθανε ενώ μεταφερόταν για επείγουσα νοσηλεία, από καρδιακή προσβολή, το 2005. Την περίοδο του θανάτου του, ήταν ο μακροβιότερος ηγέτης της Αφρικής.

Ο γιος του, Φωρ Γκνασινγκμπέ, τον διαδέχτηκε στην προεδρία του Τόγκο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Gnassingbe-Eyadema. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb123608728. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. data.bnf.fr/ark:/12148/cb123608728. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2015.
  5. "Recueillement à Sarakawa", Republicoftogo.com, 25-1-2009 (Γαλλικά)
  6. Worldmark Encyclopedia of the Nations. Worldmark Press. 1984.