Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γκιούλα Λόραντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γκιούλα Λόραντ

Ο Λόραντ το 1953 με την Εθνική Ουγγαρίας
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης6 Φεβρουαρίου 1923
Τόπος γέννησηςΚιόσεγκ, Ουγγαρία
Ημερ. θανάτου31 Μαΐου 1981 (58 ετών)
Τόπος θανάτουΘεσσαλονίκη, Ελλάδα
Ύψος1,85 μ.
ΘέσηΑμυντικός / Μέσος
Ομάδες νέων
1939–1941Κιόσεγκ ΣΕ
1941–1942Σόμπατεϊ Χάλαντας
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
1942–1943Σόμπατεϊ Χάλαντας
1943–1944Νογκβάροντ ΑΚ25(11)
1944Βάσας ΣΚ7(0)
1945–1946Λιμπερτατέα Οράντεα9(1)
1946–1947ΦΚ ΟΥΤΑ Αράντ20(0)
1947–1950Βάσας ΣΚ62(1)
1951–1956Χόνβεντ Βουδαπέστης89(0)
1956Σπάρτακος Βουδαπέστης
1956–1957Βατς ΦΚ
Σύνολο212(13)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
1948–1955Ουγγαρία37(0)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
1962–1963Χόνβεντ Βουδαπέστης
1963Ντέμπρετσενι ΒΣΚ
1964ΣΦ Ράιτ
1965–1967Καϊζερσλάουτερν
1967–1968ΜΣΦ Ντούισμπουργκ
1968–1969ΣΚ Τασμάνια 1900 Βερολίνου
1969–1971Καϊζερσλάουτερν
1971–1972ΦΚ Κολωνία
1972–1974Κίκερς Όφενμπαχ
1974Φραιμπούργκερ ΦΚ
1974–1976Π.Α.Ο.Κ.
1976–1977Άιντραχτ Φρανκφούρτης
1977–1978Μπάγερν Μονάχου
1979Σάλκε
1980–1981Π.Α.Ο.Κ.
Τίτλοι
Ουγγαρία
ΧρυσόΟλυμπιακοί Αγώνες1952
ΦιναλίστΠαγκόσμιο Κύπελλο1954
ΝικητήςΔιεθνές Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης1948-1953
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Γκιούλα Λόραντ (ουγγ. Gyula Lóránt‎‎, 6 Φεβρουαρίου 1923 – 31 Μαΐου 1981), ήταν Ούγγρος διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, με Κροατική καταγωγή καθώς γεννήθηκε με το όνομα Γκιούλα Λίποβιτς (Gyula Lipovics). Αγωνίστηκε κυρίως ως κεντρικός αμυντικός ή αμυντικός μέσος για λογαριασμό, μεταξύ άλλων, των ΦΚ ΟΥΤΑ Αράντ, Βάσας ΣΚ, Χόνβεντ Βουδαπέστης και υπήρξε βασικό στέλεχος της Χρυσής Ομάδας της Εθνικής Ουγγαρίας, η οποία έφερε επανάσταση στο άθλημα τη δεκαετία του 1950, θέτοντας τις βασικές αρχές της τακτικής ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου.[1] Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους Ούγγρους παίκτες όλων των εποχών και ακολούθησε μετέπειτα μία αξιόλογη προπονητική καριέρα, περνώντας από τον πάγκο, μεταξύ άλλων, των Καϊζερσλάουτερν, Κολωνία, Άιντραχτ Φρανκφούρτης, Μπάγερν Μονάχου, Σάλκε και ΠΑΟΚ.[2][3]

Βιογραφικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1923 στο Κιόσεγκ της Ουγγαρίας με το όνομα Γκιούλα Λίποβιτς (Gyula Lipovics) και ο πατέρας του ήταν αστυνομικός. Μεγάλωσε μαζί με τους δύο αδερφούς του, τον μεγαλύτερο Κάρολι (γεννημένος το 1921) και τον μικρότερο Ίμρε (γεννημένος το 1925). Το επώνυμο της οικογένειας άλλαξε σε Λόραντ το 1928. Ξεκίνησε την εκπαίδευση του σε Καθολικό σχολείο και στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο Βενεδικτίνων του Κιόσεγκ, όπου δινόταν έμφαση στη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό. Σπούδασε επίσης στο Εμπορικό σχολείο του Σόμπατχεϊ και έλαβε το απολυτήριο λυκείου το 1943. Νυμφεύθηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ονομαζόταν Ίμπολια και η δεύτερη Σοφία. Είχε μία υιοθετημένη κόρη, την Εύα Αντριέν (γεννημένη το 1943) και μία βιολογική κόρη, την Έστερ (γεννημένη το 1956).[4][5]

Ο Λόραντ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος σε ηλικία 16 ετών στην τοπική ομάδα της πόλης που μεγάλωσε, την Κιόσεγκ ΣΕ. Συνέχισε στην Σόμπατεϊ Χάλαντας το 1942 και την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στη Nagyváradi AC, στην οποία έκανε το ντεμπούτο του το 1943 σε αγώνα πρωταθλήματος με αντίπαλο την προηγούμενη ομάδα του, ως δεξιός πλάγιος αμυντικός. Στον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος και στη νίκη με 9–2 επί της BSZKRT, ο Λόραντ αγωνίστηκε ως επιθετικός και σημείωσε πέντε γκολ. Με αυτή τη νίκη, η NAC έγινε η πρώτη ομάδα της περιφέρειας που κέρδισε το Πρωτάθλημα Ουγγαρίας. Το 1947, ως παίκτης της ΦΚ ΟΥΤΑ Αράντ, ο Λόραντ κέρδισε και το Πρωτάθλημα Ρουμανίας.

Ο Λόραντ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ουγγαρίας στις 24 Οκτωβρίου 1948, στην εκτός έδρας νίκη με 5–1 επί της Ρουμανίας. Ο ομοσπονδιακός προπονητής Γκούσταβ Σέμπες, είχε δει στο πρόσωπο του Λόραντ τον ιδανικό κεντρικό αμυντικό που θα μπορούσε να οργανώνει το παιχνίδι από την πίσω ζώνη, κάτι που ταίριαζε στη φιλοσοφία του. Από τις αρχές του 1949 όμως, ο τότε αμυντικός της Βάσας κρατούνταν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, καθώς είχε συλληφθεί από την Αρχή Κρατικής Προστασίας, κατά την προσπάθεια του να διαφύγει μαζί με άλλους τρεις ποδοσφαιριστές από την κομμουνιστική Ουγγαρία. Ο Σέμπες ζήτησε την απελευθέρωση του Λόραντ πριν από ένα φιλικό παιχνίδι με την Αυστρία που θα διεξαγόταν στη Βιέννη τον Οκτώβριο του 1949 και εγγυήθηκε ο ίδιος προσωπικά στην κομμουνιστική ηγεσία και συγκεκριμένα στον Υπουργό Εσωτερικών τότε, Γιάνος Κάνταρ, ότι ο Λόραντ δε θα λιποτακτήσει στη Δύση. Επιβεβαιώθηκε, καθώς ο Λόραντ αγωνίστηκε κανονικά και ήταν από τους κορυφαίους της αναμέτρησης στη νίκη με σκορ 4–3.[6]

Ακολούθησε η μεταγραφή του στη Χόνβεντ και η καθιέρωση του στην εθνική ομάδα. Κατά τη δεκαετία του 1950, αγωνιζόμενος ως κεντρικός αμυντικός, ο Λόραντ υπήρξε βασικό στέλεχος της Χρυσής Ομάδας της Εθνική Ουγγαρίας, που συμπεριλάμβανε παίκτες όπως οι Φέρεντς Πούσκας, Ζόλταν Τσίμπορ, Σάντορ Κότσις, Γιόζεφ Μπόζικ και Νάντορ Χιντεγκούτι. Οι Παντοδύναμοι Μαγυάροι (Mighty Magyars) στέφθηκαν χρυσοί Ολυμπιονίκες το 1952, κατέκτησαν το Διεθνές Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης το 1953, διέσυραν δύο φορές την Αγγλία σε φιλικές αναμετρήσεις και έφτασαν έως τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954.[7][8][9] Ο Λόραντ είχε συνολικά 37 συμμετοχές με την Εθνική Ουγγαρίας από το 1948 έως το 1955.[10]

Με Εθνική Ουγγαρίας
ΈτοςΣυμμ.
19482
19493
19502
19529
19536
195412
19553
Σύνολο37

Προπονητική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Λόραντ έγινε δεκτός στο Ουγγρικό Πανεπιστήμιο Αθλητικών Επιστημών (TF) και το 1961 απέκτησε το δίπλωμα προπονητή. Ακολούθησε μία αξιομνημόνευτη πορεία στους πάγκους ομάδων όπως, μεταξύ άλλων, οι Χόνβεντ, Καϊζερσλάουτερν, Κολωνία, Άιντραχτ Φρανκφούρτης, Μπάγερν Μονάχου, Σάλκε και ΠΑΟΚ. Το 1965, ολοκλήρωσε τη σειρά μαθημάτων προπονητικής στο παγκοσμίου φήμης Γερμανικό Αθλητικό Πανεπιστήμιο της Κολωνίας (DSHS). Ο Λόραντ γρήγορα απέκτησε τη φήμη ενός προπονητή που λάτρευε την σκληρή εκγύμναση για τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης των ομάδων του και απαιτούσε από τους παίκτες του πειθαρχία και τακτική προσήλωση. Τα χρόνια που ήταν προπονητής της Καϊζερσλάουτερν (1965–1967 και 1969–1971), μέλος του αγωνιστικού τμήματος ήταν ο Ότο Ρεχάγκελ, ένας σκληροτράχηλος αμυντικός, όπως υπήρξε στο παρελθόν και ο ίδιος ο Λόραντ. Το 1973, ο Ούγγρος ήταν στον πάγκο των Κίκερς Όφφενμπαχ και για 39 αγώνες είχε για βοηθό τον Ότο, ο οποίος πραγματοποιούσε τότε τα πρώτα του βήματα στην προπονητική. Ο Ρεχάγκελ ανέλαβε πρώτος προπονητής στους Κίκερς μετά την αποχώρηση του Λόραντ και έχει δηλώσει πως τον θεωρεί ως μέντορα του.[11]

"Οι αγώνες της Μπούντεσλιγκα δεν είναι σαν τις ρωσικές εκλογές όπου μπορείς πάντα να κερδίζεις."

Γκιούλα Λόραντ, όταν ήταν προπονητής στην Μπούντεσλιγκα

Με τον ΠΑΟΚ, ο Λόραντ κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1976, το πρώτο στην ιστορία του συλλόγου, έχοντας σε τριάντα αγωνιστικές 21 νίκες, 7 ισοπαλίες και δύο ήττες.[12] Ο ΠΑΟΚ τελείωσε τη χρονιά έχοντας την καλύτερη επίθεση, την καλύτερη άμυνα και σημείωσε μερικές εντυπωσιακές νίκες, όπως η επικράτηση με 0–4 σκορ επί του Ολυμπιακού στο Στάδιο Καραϊσκάκη.[13] Με το τέλος του πρωταθλήματος, ο Λόραντ απαίτησε από τον τότε πρόεδρο του ΠΑΟΚ Γιώργο Παντελάκη προπονητήριο, οργανωμένη στελέχωση στα τμήματα υποδομής, περισσότερα χρήματα για μεταγραφές και υψηλότερη ετήσια αμοιβή για τον ίδιο. Δεν επήλθε συμφωνία και αποχώρησε από τη Θεσσαλονίκη.[14] Τον Νοέμβριο ανέλαβε την Άιντραχτ Φρανκφούρτης, η οποία βρισκόταν στην 16η θέση της Μπούντεσλιγκα. Με ένα αήττητο σερί 21 αγώνων, ο Λόραντ οδήγησε την Άιντραχτ στη 4η θέση και την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης περιόδου, τερματίζοντας μόλις δύο βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια Γκλάντμπαχ. Ο Γιούργκεν Γκραμπόφσκι, που θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες όλων των εποχών της Άιντραχτ Φρανκφούρτης, περιέγραψε παραστατικά σε μία συνέντευξη τον τρόπο που ο Λόραντ εισήγαγε στην ομάδα από την πρώτη προπόνηση μία πρώιμη μορφή της άμυνας ζώνης, μία αμυντική τακτική που θεωρούνταν επαναστατική εκείνη την εποχή, γράφοντας με κιμωλία τα ονόματα των ποδοσφαιριστών σε έναν μαυροπίνακα και σχεδιάζοντας γραμμές που αποτύπωναν τις κινήσεις των παικτών όταν η ομάδα έπρεπε να αμυνθεί.[15] Μετέπειτα πέρασε από τον πάγκο των Μπάγερν Μονάχου και Σάλκε, προτού επιστρέψει στον ΠΑΟΚ την άνοιξη του 1980.[16][17][18]

Στις 31 Μαΐου 1981, κατά τη διάρκεια του ντέρμπι μεταξύ ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού στο Γήπεδο Τούμπας κι ενώ βρισκόταν στον πάγκο, ο Λόραντ υπέστη καρδιακή προσβολή και απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών. Κατέρρευσε στο 16ο λεπτό του αγώνα όταν χάθηκε μία ευκαιρία σε μία κεφαλιά του Γιώργου Κούδα, η οποία κατέληξε στο πλαϊνό δίχτυ της εστίας αλλά από την εξωτερική πλευρά. Έγινε άμεσα προσπάθεια για ανάνηψη επί τόπου με καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο ιατρείο του γηπέδου, όμως τελικά κατέληξε πριν την άφιξη του ασθενοφόρου. Στους παίκτες του ΠΑΟΚ ειπώθηκε στην ανάπαυλα του ημιχρόνου ότι ο προπονητής τους έπρεπε να μεταφερθεί σε νοσοκομείο και ενημερώθηκαν για τον θάνατο του μετά τη λήξη του αγώνα, ο οποίος ολοκληρώθηκε με σκορ 1–0. Το τέρμα πέτυχε ο Βασίλης Βασιλάκος, ο οποίος είχε περάσει ως αλλαγή στην αναμέτρηση και καθόταν στον πάγκο δίπλα στον Λόραντ τη στιγμή που αυτός κατέρρευσε. Η νεκροψία που διενεργήθηκε κατέδειξε ότι ο Λόραντ είχε υποστεί τουλάχιστον άλλα δύο εμφράγματα σε προγενέστερο χρόνο, με το τελευταίο να προσδιορίζεται περίπου μία εβδομάδα πριν την αποβίωση του.[19][20][21]

Ο Λόραντ τάφηκε στο Έντινγκεν της Γερμανίας. Τον Μάιο του 2011, κατόπιν αιτήματος της χήρας και της κόρης του, η τέφρα του μεταφέρθηκε στην πόλη γέννησης του, το Κιόσεγκ της Ουγγαρίας. Το μουσείο της πόλης οργάνωσε εκείνη την ημέρα μία επιμνημόσυνη δέηση προς τιμήν του. Κατά τη διάρκεια της τελετής, διαβάστηκε ένα γράμμα του Πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν και ο Γκιούλα Λόραντ προήχθη μετά θάνατον στο βαθμό του Ταγματάρχη από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας της Ουγγαρίας, Σάμπα Χέντε.[22][23] Η πόλη του Κιόσεγκ τίμησε τη μνήμη του με διάφορους τρόπους. Το 1996, το αθλητικό κέντρο του Κιόσεγκ, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν την αναμνηστική του πλάκα, πήρε το όνομά του. Το 1997, μία αναμνηστική πλάκα αποκαλύφθηκε στο σπίτι που γεννήθηκε και το 1998, ανακηρύχθηκε μετά θάνατον Επίτιμος Δημότης του Κιόσεγκ. Το 2004, μία οδός πήρε το όνομα του.[24]

Τίτλοι και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νογκβάροντ ΑΚ

ΦΚ ΟΥΤΑ Αράντ

Χόνβεντ Βουδαπέστης

  • Πρωτάθλημα Ουγγαρίας (3): 1952, 1954, 1955

Εθνική Ουγγαρίας

ΠΑΟΚ

  1. ↑ «England v Hungary - a football match that started a revolution» [Αγγλία–Ουγγαρία, ένας αγώνας που ξεκίνησε μία επανάσταση στο άθλημα]. bbc.com (στα Αγγλικά). 23 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2025.
  2. ↑ Alfie Potts Harmer (6 Ιουνίου 2017). «Hungary National Team All-Time Greatest Squad» [Η κορυφαία Εθνική Ουγγαρίας όλων των εποχών]. hitc.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2025.
  3. ↑ Gábor Thury (12 Μαΐου 2011). «"Lóóóri! Meddig villog még a center?"» [Πούσκας: “Λόρι! Πόση ώρα ακόμη ο επιθετικός τους θα ξεχωρίζει;”]. Nemzeti Sport (στα Ουγγρικά). Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2025.
  4. ↑ Márton Emil Kiss. «Lóránt Gyula élettörténete» [Η ζωή του Γκιούλα Λόραντ]. koszeg.hu (στα Ουγγρικά). Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2025.
  5. ↑ Péter Kozák (2013). «Lóránt Gyula». nevpont.hu (στα Ουγγρικά). Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2025.
  6. ↑ János Haász (25 Οκτωβρίου 2018). «Lóránt Gyula disszidens aranycsapatot tervezett, még az igazi előtt» [Ο Γκιούλα Λόραντ σχεδίαζε μια Χρυσή Ομάδα αντιφρονούντων, ακόμη και πριν από την πραγματική] (στα Ουγγρικά). index.hu. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2025.
  7. ↑ «ΘΕΜΑ: Το «Ματς του αιώνα» και η θρυλική Aranycsapat του Πούσκας». Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. 25 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2025.
  8. ↑ «England 3–6 Hungary, The day magic wowed Wembley» [Αγγλία 3–6 Ουγγαρία, η μέρα που η μαγεία κατέκλυσε το Γουέμπλεϊ]. fifa.com (στα Αγγλικά). 25 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2025.
  9. ↑ «West Germany 3–2 Hungary, The Miracle of Bern» [Δυτική Γερμανία 3–2 Ουγγαρία, το θαύμα της Βέρνης]. fifa.com (στα Αγγλικά). 25 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2025.
  10. ↑ «Ο Γκιούλα Λόραντ, έγινε ένας μυθικός ήρωας για τον Π.Α.Ο.Κ.». dieci10.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2025.
  11. ↑ Horst Konzok (10 Νοεμβρίου 2023). «Gyula Lorant – harter Hund und Trainer mit Charisma» [Γκιούλα Λόραντ – Σκληροτράχηλος προπονητής με χάρισμα]. Die Rheinpfalz (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2025.
  12. ↑ «Στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου». paokfc.gr.
  13. ↑ «Το επιβλητικό 4–0 του ΠΑΟΚ στο "Γ. Καραϊσκάκης" με τον Ολυμπιακό». sport24.gr. 4 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2025.
  14. ↑ Σταύρος Σουντουλίδης (14 Φεβρουαρίου 2017). «ΠΑΟΚ vs Σάλκε: Ο ευφυής herr Lorant». gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2025.
  15. ↑ «Συνέντευξη του Γιούργκεν Γκραμπόφσκι στον επίσημο ιστότοπο της Άιντραχτ Φρανκφούρτης». eintracht.de (στα Αγγλικά). 25 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2025.
  16. ↑ Thomas Kilchenstein (6 Ιανουαρίου 2019). «Der Ringtausch» [Η ανταλλαγή δαχτυλιδιών]. Frankfurter Rundschau (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2025.
  17. ↑ J. Aumüller, J. Schmieder (27 Απριλίου 2009). «Bayerischer Scheiterhaufen» [Βαυαρικά Πυρά]. 11 Freunde (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2025.
  18. ↑ Σταύρος Σουντουλίδης (29 Απριλίου 2020). «Σαν σήμερα: Η επιστροφή του Γκιούλα Λόραντ στον ΠΑΟΚ (pics)». gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2025.
  19. ↑ «Η μέρα που «έφυγε» ο Λόραντ». paokfc.gr. 31 Μαΐου 2020.
  20. ↑ Γιάννης Παρασκευαΐδης (31 Μαΐου 2019). «ΠΑΟΚ–Ολυμπιακός 1–0 (31/5/1981) - Η ημέρα που «έφυγε» ο Λόραντ». sdna.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2025.
  21. ↑ Jávor, Bence (25 Οκτωβρίου 2018). «A PAOK magyar legendája a kispadon kapott szívrohamot» [Ο εμβληματικός Ούγγρος του ΠΑΟΚ που έπαθε καρδιακή προσβολή στον πάγκο] (στα Ουγγρικά). index.hu. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2018.
  22. ↑ «Aranycsapat: eltemették Lóránt Gyula hamvait Kőszegen» [Χρυσή Ομάδα: Οι στάχτες του Γκιούλα Λόραντ θάφτηκαν στο Κιόσεγκ]. Nemzeti Sport (στα Ουγγρικά). 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2013.
  23. ↑ «Eltemették Lóránt Gyula hamvait Kőszegen» [Οι στάχτες του Γκιούλα Λόραντ θάφτηκαν στο Κιόσεγκ] (στα Ουγγρικά). index.hu. 13 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2025.
  24. ↑ «Explore notable people in Kőszeg» [Εξερευνήστε αξιόλογες προσωπικότητες στο Κιόσεγκ]. koszeg.hu (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γκιούλα_Λόραντ&oldid=11398906"