Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γκιγιέρμο Οτσόα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γκιγιέρμο Οτσόα

Με την εθνική Μεξικού το 2018
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης13 Ιουλίου 1985 (1985-07-13) (41 ετών)
Τόπος γέννησης Γουαδαλαχάρα, Μεξικό
Ύψος1,85 μ.
ΘέσηΤερματοφύλακας
Νούμερο φανέλας13
Ομάδες νέων
Κλουμπ Αμέρικα
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2003Τιγρίλος Κοάπα12(0)
2004–2011Κλουμπ Αμέρικα239(0)
2004→Σαν Λουίς ΦΚ1(0)
2011–2014ΑΚ Αζαξιό112(0)
2014–2017Μάλαγα ΚΦ11(0)
2016–2017→Γρανάδα ΚΦ38(0)
2017–2019Σταντάρ Λιέγης78(0)
2019–2022Κλουμπ Αμέρικα118(0)
2022–2024Σαλερνιτάνα41(0)
2024–2025ΑΒΣ23(0)
2025–2026Α.Ε. Λεμεσού22(0)
Σύνολο695(0)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2004 Μεξικό Κ-236(0)
2021Μεξικό (Ολυμπιακή ομάδα)6(0)
2005–2026Μεξικό153(0)
Τίτλοι
Μεξικό
ΧάλκινοΟλυμπιακοί Αγώνες2021 Τόκιο
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Φρανσίσκο Γκιγιέρμο Οτσόα Μαγάνια (ισπανικά: Francisco Guillermo Ochoa Magaña, γενν. 13 Ιουλίου 1985), συχνά αναφερόμενος και ως Μέμο (Memo),[1] είναι Μεξικανός πρώην επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.

Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε επίπεδο ανδρών για την Κλουμπ Αμέρικα το 2004, σε έναν αγώνα Πρωταθλήματος Μεξικού. Κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο πρωταθλήματος το 2005 και ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας της ομάδας μέχρι το 2011, κάνοντας πάνω από 200 εμφανίσεις για την Αμέρικα. Εκείνο το καλοκαίρι, ο Οτσόα πήρε μεταγραφή στην γαλλική ΑΚ Αζαξιό.[2] Πέρασε τρεις σεζόν με τον σύλλογο μέχρι τον υποβιβασμό της από τη Λιγκ 1. Το 2014, εντάχθηκε στη Μάλαγα, αλλά δεν κατάφερε να καθιερωθεί στην ομάδα. Τον Ιούλιο του 2016, εντάχθηκε στη Γρανάδα ως δανεικός για μια σεζόν. Τον Ιούλιο του 2017, εντάχθηκε στη Σταντάρ Λιέγης. Επέστρεψε στην Κλουμπ Αμέρικα τον Αύγουστο του 2019.

Διεθνής με την Εθνική Μεξικού από το 2005, ο Οτσόα έκανε την πρώτη του συμμετοχή σε ηλικία 20 ετών, σε φιλικό αγώνα με την Ουγγαρία. Έχοντας συμπεριληφθεί στις ομάδες για έξι διοργανώσεις των Παγκοσμίων Κυπέλλων (έχει αγωνιστεί όμως μόνο σε τέσσερα), είναι συν-κάτοχος του αντίστοιχου ρεκόρ στη διοργάνωση.[3] Έχει επίσης αγωνιστεί στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013 και του 2017, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και του 2021, στα Κόπα Αμέρικα 2007 και Σεντενάριο, στα ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ του 2007, 2009, του 2015 και του 2019. Είναι ο τερματοφύλακας με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της εθνικής ομάδας. Έχει αναφέρει τον Πέτερ Σμάιχελ ως επιρροή στον τρόπο παιχνιδιού του.[4]

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αμέρικα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οτσόα έκανε το ντεμπούτο του με την Κλουμπ Αμέρικα κατά τη διάρκεια του τουρνουά Κλαουσούρα 2004 ενάντια στην ΚΦ Μοντερρέι, όντας μόλις 18 ετών, όταν κλήθηκε από τον προπονητή Λέο Μπενάκερ.[5] Έδειξε γρήγορα το ταλέντο του και ο νεαρός τερματοφύλακας βρέθηκε στο επίκεντρο για να αντικαταστήσει τον τραυματισμένο Αδόλφο Ρίος. Στη συνέχεια θα μοιραζόταν την θέση του βασικού με τον Ρίος. Στο τέλος της πρώτης του σεζόν, κέρδισε το βραβείο του πρωτοεμφανιζόμενου της διοργάνωσης.[6]

Όταν ξεκίνησε το τουρνουά Απερτούρα του 2004, ο Οτσόα θεωρήθηκε ότι ήταν ο προφανής διάδοχος του Ρίος, ο οποίος είχε αποχωρήσει. Ωστόσο, ο νέος προπονητής, Όσκαρ Ρουγκέρι, έφερε μαζί του νέους τερματοφύλακες.[7] Ο προπονητής . απολύθηκε μετά από μόλις έξι παιχνίδια στη σεζόν και ο Οτσόα αποκαταστάθηκε σύντομα από τον νέο προπονητή. Στη συνέχεια, ξεκίνησε κάθε παιχνίδι για την Αμέρικα, εκτός από περιστατικά που αφορούσαν τραυματισμούς ή καθήκοντα εθνικής ομάδας. Κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα με την Αμέρικα μετά τη σεζόν Κλαουσούρα 2005.[8] Με την ομάδα, κατέκτησε επίσης το Σούπερ Καπ Μεξικού 2005[9] και το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ 2006.[10]

Κέρδισε διαδοχικά βραβεία «Χρυσό Γάντι» για τη σεζόν 2006–07.[11] Τον Οκτώβριο του 2007, ο Οτσόα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο υποψηφίων του France Football για τη Χρυσή Μπάλα, όντας ένας από τους τρεις μόνο παίκτες που δεν έπαιζαν στην Ευρώπη.[12][13]

Ο Οτσόα ξεκίνησε το 2008 σε εντυπωσιακή φόρμα, βοηθώντας την Αμέρικα να κερδίσει το τουρνουά ΙντερΛίγα, κυρίως στον αγώνα των ομίλων εναντίον της Μονάρκας Μορέλια, όπου απέκρουσε ένα πέναλτι, το οποίο κράτησε το προβάδισμα της Αμέρικα με 1–0.[14] Η τελευταία σεζόν του Οτσόα με την Αμέρικα ήταν το Κλαουσούρα 2011, που έληξε με ήττα στον προημιτελικό από τη Μονάρκας Μορέλια.

Αζαξιό

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 4 Ιουλίου 2011, ο Οτσόα υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας, με επιπλέον επιλογή ενός έτους,[15] με τη γαλλική ΑΚ Αζαξιό, που είχε προβιβαστεί πρόσφατα στη Λιγκ 1.[16] Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στην ομάδα στις 5 Αυγούστου 2011 εναντίον της Τουλούζ, στην ήττα με 0–2. Στις 18 και 21 Δεκεμβρίου, η Αζαξιό κέρδισε δύο συνεχόμενους αγώνες, με τον Οτσόα να διατηρεί δύο συνεχόμενες ανέπαφες εστίες, τρεις φορές συνολικά στη σεζόν. Στις 14 Ιανουαρίου 2012, βοήθησε την Αζαξιό σε μια νίκη 2–1 επί της Οσέρ και στις 21 Ιανουαρίου, έπαιξε εναντίον της Βαλενσιέν σε μια νίκη 2–1, που έβαλε την Αζαξιό εκτός ζώνης υποβιβασμού από την αρχή της σεζόν. Η ομάδα κέρδισε τον έκτο αγώνα της με την Οτσόα σε μια εντός έδρας νίκη με 2–1 εναντίον της Ντιζόν. Για το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν, η Αζαξιό χρειαζόταν τη νίκη κόντρα στην Τουλού για να ξεφύγει από τη ζώνη του υποβιβασμού. Ο Οτσόα αγωνίστηκε 90 λεπτά κόντρα στην Τουλούζ και βοήθησε την Αζαξιό να κερδίσει με 2–0 για να παραμείνει στη Λιγκ 1. Ο Οτσόα ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν με 8 ανέπαφες εστίες, 43 αποκρούσεις και 151 αποκρούσειε.[17] Ολοκλήρωσε επίσης τη σεζόν της Λιγκ 1 με 59 παθητικό, καθιστώντας τον - μαζί με τον τερματοφύλακα της ΣΜ Καέν Αλεξί Τεμπό - τον τερματοφύλακα με τα περισσότερα γκολ που δέχθηκε της σεζόν.[18] Ανεξάρτητα από αυτό, οι οπαδοί τον ψήφισαν ως Παίκτη της Σεζόν.[19]

Με την Αζαξιό το 2011

Στη σεζόν 2012-13 ο Οτσόα ολοκλήρωσε τη σεζόν με 12 αγώνες χωρίς να δεχθεί γκολ. Ψηφίστηκε ξανά από τους οπαδούς ως Παίκτης της Σεζόν.[20]

Ο Οτσόα ξεκίνησε στον πρώτο αγώνα της Αζαξιό της σεζόν στις 11 Αυγούστου 2013 εναντίον της Σεντ-Ετιέν. Η Αζαξιό έχασε με 0-1.[21] Στις 18 Αυγούστου, έπαιξε και στα 90 λεπτά εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν στο Παρκ ντε Πρενς, με την Αζαξιό να προηγείται νωρίς με 1–0, αν και ένα γκολ του Έντινσον Καβάνι στο 86ο λεπτό κόστισε στην Αζαξιό μια σπουδαία νίκη και αρκέστηκε στην ισοπαλία με 1-1.[22] Η απόδοση του Οτσόα εγκωμιάστηκε, με πολλούς να σημειώνουν ότι ο Μεξικανός είχε αποκρούσει 12 από τα 39 συνολικά σουτ της Παρί Σεν Ζερμέν.[23]

Στις 18 Ιανουαρίου 2014, ο Οτσόα έπαιξε τον 100ο αγώνα του στην Ευρώπη στην εκτός έδρας ήττα της Αζαξιό με 0–2 από τη Νις.[24] Μετά την ήττα με 1–2 από την Μπαστία στις 20 Απριλίου, η Αζαξιό υποβιβάστηκε επίσημα στη Λιγκ 2, αφού πέρασε τρία χρόνια στην κορυφαία κατηγορία.[25] Ο Οτσόα έπαιξε τον τελευταίο του αγώνα με τον σύλλογο στις 17 Μαΐου, στην ήττα 1–3 από τη Σεντ-Ετιέν.[26][27]

Μάλαγα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οτσόα υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ισπανική Μάλαγα της Πριμέρα Ντιβισιόν την 1η Αυγούστου 2014.[28] Παρά το γεγονός ότι είχε συμμετοχή με τον σύλλογο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, ο Οτσόα δεν είχε συμμετοχές στο πρωτάθλημα. Στις 3 Δεκεμβρίου, ο Οτσόα έπαιξε το πρώτο του επίσημο παιχνίδι για τη Μάλαγα, στην ισοπαλία με 1–1 για το Κύπελλο Ισπανίας εναντίον της Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια. Στον επόμενο αγώνα πρωταθλήματος, με την ίδια ομάδα, τρεις μέρες αργότερα, βρέθηκε ξανά στον πάγκο των αναπληρωματικών.[29]

Ο Οτσόα κατατάχθηκε έβδομος στον κατάλογο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου με τους καλύτερους τερματοφύλακες του κόσμου για το 2014.[30]

Στις 5 Μαρτίου 2016, ο Οτσόα έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβιζιόν στην ισοπαλία με 3–3 εναντίον της Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια μπαίνοντας ως αλλαγή. Ήταν η πρώτη εμφάνιση του Οτσόα στο πρωτάθλημα σε πάνω από ένα χρόνο.[31]

Γρανάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 22 Ιουλίου 2016, η Γρανάδα ανακοίνωσε ότι απέκτησε τον Οτσόα με μονοετή δανεισμό.[32] Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 20 Αυγούστου, στην ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Βιγιαρεάλ.[33] Στις 13 Μαΐου, ο Οτσόα κατέρριψε το ρεκόρ των περισσότερων τερμάτων που δέχθηκε ένας τερματοφύλακας σε μία σεζόν της Πριμέρα Ντιβιζιόν, όταν δέχθηκε το 79ο και το 80ο γκολ του σε μια ήττα από την Οσασούνα. Το ρεκόρ, που κατείχε ο τερματοφύλακας της ΟΝ Σαλαμάνκα, Ινιάκι Αϊσπουρούα από τη σεζόν 1995–96, ήταν 78 γκολ για μία μόνο σεζόν. Ωστόσο, ο Οτσόα ήταν επίσης ο τερματοφύλακας με τις περισσότερες αποκρούσεις στα πέντε κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, με 162.[34] Τελικά δέχθηκε 82 γκολ, καθώς η Γρανάδα υποβιβάστηκε στη Σεγούντα Ντιβισιόν, έχοντας κερδίσει μόνο τέσσερις αγώνες στη σεζόν. Αγωνίστηκε σε κάθε λεπτό της σεζόν της Γρανάδα και ψηφίστηκε ως ο Παίκτης της Σεζόν από τους οπαδούς του συλλόγου.[35][36]

Στάνταρ Λιέγης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 9 Ιουλίου 2017, ανακοινώθηκε ότι ο βελγικός σύλλογος Σταντάρ Λιέγης είχε υπογράψει τον Οτσόα από τη Μάλαγα με διετές συμβόλαιο.[37] Έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Βελγίου στις 30 του μήνα σε μια ισοπαλία με 1–1 εναντίον της ΚΦ Μέχελεν.[38] Έγινε η πρώτη επιλογή του συλλόγου για τη θέση του τερματοφύλακα και στην πρώτη του σεζόν έπαιξε 38 από τους 40 αγώνες πρωταθλήματος, συμπεριλαμβανομένων των πλέι οφ.[39]

Την επόμενη σεζόν, ο Οτσόα συμμετείχε σε κάθε αγώνα πρωταθλήματος με τη Σταντάρ, συμπεριλαμβανομένων οκτώ αγώνων στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018–19. Στο τέλος της σεζόν ονομάστηκε Παίκτης της Σεζόν του συλλόγου.[40]

Επιστροφή στην Αμέρικα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 5 Αυγούστου 2019, ο Οτσόα επέστρεψε στην Κλουμπ Αμέρικα με συμβόλαιο τρεισήμισι ετών.[41] Αν και οι λεπτομέρειες της μεταγραφής δεν αποκαλύφθηκαν, αναφέρθηκε ότι ο Οτσόα θα ήταν ο πιο ακριβοπληρωμένος Μεξικανός παίκτης στο Πρωτάθλημα Μεξικού, κερδίζοντας 4,4 εκατομμύρια δολάρια ετησίως.[42] Στις 24 Αυγούστου, έπαιξε τον πρώτο του αγώνα για την Αμέρικα από το 2011 εναντίον της Τίγρες ΟΑΝΛ, ο οποίος έληξε ισόπαλος 1–1 [43] Η ομάδα έφτασε στους τελικούς του πρωταθλήματος Απερτούρα, όπου αντιμετώπισε την ΚΦ Μοντερρέι,[44] με τον Οτσόα να παίζει και στα δύο παιχνίδια και να καταφέρνει να αποκρούσει ένα πέναλτι στην διαδικασία των πέναλτι, αν και δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει τη νίκη της Μοντερρέι με 4–2, μετά από ισοπαλία με 3-3 στο συνολικό σκορ.[45]

Στις 29 Αυγούστου 2020, φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού για πρώτη φορά από τότε που επέστρεψε στην ομάδα, στη νίκη 2–1 επί της Ατλέτικο Σαν Λουίς.[46] Μετά τη νίκη με 1–0 εναντίον της Κερέταρο στις 24 Αυγούστου 2022, ο Οτσόα έγινε ο τερματοφύλακας με τις περισσότερες ανέπαφες εστίες στην 105χρονη ιστορία της Κλουμπ Αμέρικα.[47]

Σαλερνιτάνα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 23 Δεκεμβρίου 2022, ο Οτσόα υπέγραψε στην ιταλική Σαλερνιτάνα εξαμηνιαίο συμβόλαιο ως τις 30 Ιουνίου 2023 με δυνατότητα επέκτασης για ένα ακόμα χρόνο. Έχοντας παίξει καθοριστικό ρόλο για διάσωση της ομάδας από τον υποβιβασμό, κέρδισε το βραβείο του καλύτερου παίκτη της χρονιάς για την ιταλική ομάδα.

Εθνική ομάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2004–2010: Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οτσόα συμπεριλήφθηκε στην αποστολή για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα,[48] αλλά δεν είχε χρόνο συμμετοχής. Στις 14 Δεκεμβρίου 2005, σε ηλικία 20 ετών, ο Οτσόα έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Μεξικού σε φιλικό αγώνα εναντίον της Ουγγαρίας, τον οποίο το Μεξικό κέρδισε με 2–0.[49]

Ο νεοδιορισμένος προπονητής Ούγκο Σάντσες κάλεσε τον Οτσόα στην εθνική ομάδα ως αναπληρωματικό. Ο Οτσόα ήταν μέρος της ομάδας που συμμετείχε στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2007, εμφανιζόμενος μία φορά σε αγώνα φάσης ομίλων ενάντια στην Κούβα. Αγωνίστηκε επίσης για το Μεξικό στο Κόπα Αμέρικα το ίδιο καλοκαίρι, επαινούμενος για την απόδοσή του στη νίκη με 2–0 στη φάση των ομίλων επί της τελικής πρωταθλήτριας Βραζιλίας.[4] Εμφανίστηκε σε έναν επιπλέον αγώνα της φάσης των ομίλων με τη Χιλή, σε ισοπαλία χωρίς σκορ και στον αγώνα της τρίτης θέσης εναντίον της Ουρουγουάης, στη νίκη με 3–1.[50]

Ονομάστηκε αρχηγός της ομάδας Κ 23 που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς προκριματικούς των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008.[51] Το Μεξικό απέτυχε να προκριθεί μετά τον αποκλεισμό από τη φάση των ομίλων.[52]

Έκανε το ντεμπούτο του στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 στις 28 Μαρτίου 2009 εναντίον της Κόστα Ρίκα, παίζοντας τους περισσότερους αγώνες των προκριματικών.[53] Συμπεριλήφθηκε στην αποστολή του Μεξικού για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2009, όπου ξεκίνησε σε κάθε αγώνα. Στον ημιτελικό κόντρα στην Κόστα Ρίκα, το παιχνίδι οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι μετά την ισοπαλία 1–1. Ο Οτσόα απέκρουσε την τρίτη προσπάθεια της Κόστα Ρίκα κατά τη διαδικασία, κερδίζοντας με 5–3 και κερδίζοντας το βραβείο του Παίκτη του Αγώνα.[54] Καθώς το Μεξικό κέρδισε τον τελικό εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών με σκορ 5–0,[55] συμπεριλήφθηκε στην Ομάδα της Διοργάνωσης.[56]

2011: Γκολντ Καπ, καταγγελίες για ντόπινγκ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2011, ο Οτσόα - μαζί με τέσσερα άλλα μέλη της εθνικής Μεξικού - βρέθηκαν θετικά στην απαγορευμένη ουσία κλενβουτερόλη και αποσύρθηκαν από την αποστολή της ομάδας στη διοργάνωση.[57] Όλοι οι παίκτες αθωώθηκαν αργότερα από την Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και τα αποτελέσματα κατηγορήθηκαν για μόλυνση του κρέατος, με την κατάποση κλενβουτερόλης να θεωρείται μη σκόπιμη.[58] Ωστόσο, ο Παγκόσµιος Οργανισµός Αντιντόπινγκ (WADA) προσέφυγε στο Διαιτητικό Αθλητικό Δικαστήριο για να ζητήσει τιμωρία.[59] Στις 12 Οκτωβρίου 2011, η WADA απέσυρε το αίτημα αφού το πλήρες αρχείο ήταν διαθέσιμο.[60][61]

Παγκόσμιο Κύπελλο 2014

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 9 Μαΐου 2014, ο Οτσόα συμπεριλήφθηκε στην 23μελή αποστολή του Μεξικού για το Παγκόσμιο Κύπελλο εκείνης της χρονιάς.[62] Ξεκίνησε στον εναρκτήριο αγώνα του Μεξικού εναντίον του Καμερούν στις 13 Ιουνίου, ο οποίος έληξε με νίκη 1–0.[63] Ο αγώνας ήταν το ντεμπούτο του Οτσόα σε Παγκόσμιο Κύπελλο, αφού είχε κληθεί για τις δύο προηγούμενες διοργανώσεις, αλλά δεν είχε αγωνιστεί.[4][64][65]

Στις 17 Ιουνίου, στον δεύτερο αγώνα της φάσης των ομίλων εναντίον της οικοδέσποινας Βραζιλίας, ο Οτσόα έκανε τέσσερις αξιοσημείωτες αποκρούσεις,[66][67][68] συμπεριλαμβανομένης μίας μετά από μια δυνατή κεφαλιά του Νεϊμάρ, που βοήθησε στην ισοπαλία με 0–0.[69] Αμέσως έγινε σύγκριση με τη διάσημη απόκρουση του Γκόρντον Μπανκς στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 εναντίον του Πελέ.[70] Ο Οτσόα ονομάστηκε Παίκτης του Αγώνα,[70] κερδίζοντας τον έπαινο από πολλούς, συμπεριλαμβανομένου του Βραζιλιάνου προπονητή Λουίς Φελίπε Σκολάρι.[71]

Ο Οτσόα δέχθηκε ένα γκολ στη φάση των ομίλων, στη νίκη με 3-1 επί της Κροατίας, που απέφερε την πρόκριση του Μεξικού στη φάση των 16.[72] Ξεκίνησε στον αγώνα νοκ-άουτ του Μεξικού εναντίον της Ολλανδίας, στον οποίο έκανε πολλές κρίσιμες αποκρούσεις για να διατηρήσει το πλεονέκτημα του Μεξικού με 1–0. Ωστόσο, οι Ολλανδοί κέρδισαν τελικά με 2-1 με πέναλτι.[73] Η απόδοση του Οτσόα εγκωμιάστηκε και αναδείχθηκε Παίκτης του Αγώνα για δεύτερη φορά.[74][75]

Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οτσόα συμπεριλήφθηκε στην ομάδα για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017.[76] Στον αγώνα για την τρίτη θέση εναντίον της Πορτογαλίας, ο Οτσόα κατάφερε να συνεισφέρει σε κρίσιμες αποκρούσεις, σταματώντας επιπλέον την προσπάθεια του Αντρέ Σίλβα με πέναλτι στο 17ο λεπτό. Το Μεξικό έχασε 1–2 στην παράταση, αλλά ο Οτσόα κέρδισε το βραβείο του Παίκτη του Αγώνα.[77]

Παγκόσμιο Κύπελλο 2018

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Οτσόα πανηγυρίζει για απόκρουση εναντίον της Γερμανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018

Τον Μάιο του 2018, ο Οτσόα ονομάστηκε στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018.[78] Στο πρώτο παιχνίδι του Μεξικού εναντίον της Γερμανίας,έκανε συνολικά εννέα αποκρούσεις, κυρίως αποκρούοντας ένα φάουλ του Τόνι Κρόος στο οριζόντιο δοκάρι και τελικά εξασφάλισε το μηδέν στη νίκη με 1–0.[79] Αγωνίστηκε και στα τέσσερα παιχνίδια του Μεξικού, κάνοντας συνολικά 25 αποκρούσεις, περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο τερματοφύλακα στη διοργάνωση, πλην τον Τιμπό Κουρτουά, ο οποίος κατάφερε 27 αποκρούσεις σε επτά παιχνίδια.[80]

ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2019

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οτσόα συμπεριλήφθηκε στην συμπεριλήφθηκε στην αποστολή για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ του 2019.[81] Στον προημιτελικό αγώνα με την Κόστα Ρίκα, αποδείχθηκε καθοριστικός, καθώς συνέβαλε για να στείλει το παιχνίδι στη διαδικασία των πέναλτι, ύστερα από την ισοπαλία με 1-1, όπου βοήθησε για να στείλει το Μεξικό στον ημιτελικό.[82] Η συνεισφορά του τον κέρδισε το βραβείο του Παίκτη του Αγώνα.[83] Καθώς το Μεξικό νίκησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τελικό, συμπεριλήφθηκε στην Ομάδα της Διοργάνωσης[84] και επίσης κέρδισε τον βραβείο «Χρυσό Γάντι».[85] Ήταν η πέμπτη συμμετοχή του σε διοργάνωση του Γκολντ Καπ, κατέχοντας έτσι το ρεκόρ του Μεξικανού με τις περισσότερες εμφανίσεις στη διοργάνωση.[86]

Ολυμπιακοί Αγώνες 2021

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Οτσόα επιλέχθηκε ως ένας από τους τρεις υπερήλικους παίκτες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021 στο Τόκιο, τη δεύτερη συμμετοχή του σε Ολυμπιακούς Αγώνες μετά το 2004. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με το Μεξικό.[87]

Τελευταία χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον εναρκτήριο αγώνα του Μεξικού με την Πολωνία, ο Οτσόα απέκρουσε ένα πέναλτι του Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι, με αποτέλεσμα την ισοπαλία χωρίς τέρματα μεταξύ των δύο ομάδων.[88] Το Μεξικό δεν προκρίθηκε από τη φάση των ομίλων, ο ίδιος όμως διατήρησε τη θέση του ως τα τέλη του 2024, έως ότου επικρίθηκε για την εμφάνισή του σε αγώνα με την Ονδούρα. Επανακλήθηκε για την τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026.[3] Έχοντας ανακοινώσει την αποχώρησή του από την ενεργό δράση από τις 30 Απριλίου, αγωνίστηκε για 12 λεπτά στο παιχνίδι με την Τσεχία στο Στάδιο Αζτέκα στον τελευταίο αγώνα της καριέρας του σε ηλικία 41 ετών.[89]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τη μετακόμισή του στη Γαλλία, ο Οτσόα άρχισε να βγαίνει με τη Μεξικανή μοντέλο Κάρλα Μόρα. Στις 8 Φεβρουαρίου 2013, η Μόρα γέννησε ένα κορίτσι, τη Λουσιάνα, στην Κορσική.[90] Το ζευγάρι απέκτησε το δεύτερο παιδί του, έναν γιο, την 1η Απριλίου 2015, μια μέρα μετά τη γέννηση του γιου του συμπαίκτη της Οτσόα στην εθνική ομάδα Αντρές Γκουαρδάδο.[91] Παντρεύτηκαν στην Ίμπιζα της Ισπανίας στις 8 Ιουλίου 2017.[92] Η δεύτερη κόρη του ζευγαριού γεννήθηκε τον Μάιο του 2019.[93]

Ο Οτσόα παίζει με τη φανέλα νούμερο 13 στην εθνική ομάδα, σε σχέση με τα γενέθλιά του που είναι στις 13 Ιουλίου.[65] Είναι απόφοιτος του διαδικτυακού προγράμματος Football Management Degree από το Ινστιτούτο Γιόχαν Κρόιφ.[94]

Στατιστικά σταδιοδρομίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με εθνική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Συμμετοχές και γκολ ανά εθνική ομάδα και έτος
Εθνική ομάδα Έτος Συμμ. Γκολ
Μεξικό 2005 1 0
2006 0 0
2007 13 0
2008 3 0
2009 15[α] 0
2010 8 0
2011 6 0
2012 3 0
2013 5 0
2014 11 0
2015 8 0
2016 5 0
2017 12 0
2018 9 0
2019 9 0
2020 1 0
2021 12 0
2022 13 0
2023 14 0
2024 3 0
2025 0 0
2026 2 0
Σύνολο 153 0

Τίτλοι και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αμέρικα

Στάνταρ Λιέγης

Μεξικό Κ23

Μεξικό

Ατομικές

Σημειώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Ο Γκιγιέρμο Οτσόα έπαιξε επιπλέον έναν αγώνα εναντίον της Γουαδελούπης το 2009, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται από τη FIFA.

Δείτε επίσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Memo Ochoa, Mexico's No1». FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2008.
  2. ↑ Rivas, Cristian (13 Ιουλίου 2013). «Guillermo Ochoa, veintiocho veranos de vida y éxitos». Goal (ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2013.
  3. 1 2 «Γκιγιέρμο Οτσόα: Με τρέλα και κορδέλα». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2026.
  4. 1 2 3 Doyle, Paul (18 Ιουνίου 2014). «Mexico goalkeeper Guillermo Ochoa is a player of substance». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2014.
  5. ↑ «Memo Ochoa es un orgullo de Leo Beenhakker, el DT que lo debutó». ESPN (στα Ισπανικά). 1 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2018.
  6. ↑ «Fue el mejor novato». ESPN (στα Ισπανικά). 5 Οκτωβρίου 2004.
  7. ↑ Huerta, Héctor (4 Απριλίου 2007). «Guillermo Ochoa buscará jugar cinco mundiales». ESPN (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2018.
  8. 1 2 «¡AMÉRICA, ARROLLADOR CAMPEÓN! EL ÁGUILA MANDA EN MÉXICO». MedioTiempo.com (στα Ισπανικά). 29 Μαΐου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2014.
  9. 1 2 «América 2-1 Pumas… Águilas, más Campeonas que nunca». MedioTiempo.com (στα Ισπανικά). 27 Ιουλίου 2005. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2014.
  10. ↑ «América Campeón de CONCACAF 2006». ClubAmerica.com (στα Ισπανικά). 19 Απριλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2014.
  11. ↑ «Estrellas de oro» [Golden stars] (στα Ισπανικά). ESPN Deportes. 7 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2019.
  12. ↑ «Guillermo Ochoa es candidato para el Balón de Oro 2007». MedioTiempo.com. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2007.
  13. ↑ «European Footballer of the Year ("Ballon d'Or") 2007». RSSSF. 9 Οκτωβρίου 2008.
  14. 1 2 «Nunca pensé que podríamos perder: Brailovsky». MedioTiempo.com (στα Ισπανικά). 13 Ιανουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2014.
  15. ↑ «Ajaccio's Summer Transfer Coup – Guillermo Ochoa». Frenchfootballweekly. 8 Ιουλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαρτίου 2012.
  16. ↑ «Ochoa to Ajaccio» (στα Γαλλικά). AC Ajaccio. 3 Ιουλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2011.
  17. ↑ "Player profile Guillermo Ochoa (AC Ajaccio)".
  18. ↑ «AC Ajaccio Squad Stats (French Ligue 1) – 2011–12». Espnfc.com. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2014.
  19. ↑ «Memo Ochoa voted Ajaccio's player of the year».
  20. ↑ «Guillermo Ochoa, mejor jugador del Ajaccio en la temporada».
  21. ↑ «AC Ajaccio 0-1 Saint-Etienne». L' Equipe. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2013.
  22. ↑ «Ligue 1 - Cavani nets on debut as PSG held by Ajaccio». Eurosport. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2013.
  23. ↑ Johnson, Jonathan (12 Σεπτεμβρίου 2013). «Guillermo Ochoa: An outcast on the island of Corsica». French Football Weekly. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2013.
  24. ↑ Marshall, Tom (19 Ιανουαρίου 2014). «Ochoa reaches 100 games in Europe as El Tri's GK battle heats up». Goal. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2014.
  25. ↑ «Berbatov leads Monaco, Ajaccio relegated». FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2014.
  26. ↑ «Saint-Etienne miss out on Champions League despite final-day win». Sports Mole. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2014.
  27. ↑ «A Guillermo Ochoa: "Adios Amigo"». Fox Sports (ισπανικά). 19 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2014.
  28. ↑ «El guardameta internacional mexicano Guillermo Ochoa se convierte en nuevo jugador del Málaga CF» [Mexican international goalkeeper Guillermo Ochoa becomes a new Málaga player] (στα Ισπανικά). Málaga CF. 1 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2014.
  29. ↑ «Memo Ochoa regresó a la banca del Málaga». Futbol Total. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2014.
  30. ↑ «IFFHS's World's Best Goalkeepers of the Year 2014». RSSSF.
  31. ↑ «Memo Ochoa juega en liga tras un año, 9 meses, y 17 días». ESPN Deportes (στα Ισπανικά). 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016.
  32. ↑ «Ochoa, nuevo jugador del Granada CF» (στα Ισπανικά). Γρανάδα ΚΦ. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2016.
  33. ↑ «Granada 1-1 Villarreal». Sky Sports. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2016.
  34. ↑ Miranda, Daniel (14 Μαΐου 2017). «Granada's Ochoa breaks single season goals conceded record». AS. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2017.
  35. ↑ «Mexico's Ochoa hopes to stay in La Liga». ESPN.com. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2017.
  36. ↑ «Mexico's Ochoa thanks Granada fans». ESPN.com. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2017.
  37. ↑ «Oficial: Guillermo Ochoa es nuevo jugador del Standard de Lieja». Marca (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2017.
  38. ↑ Sandoval, Oscar (30 Ιουλίου 2017). «Mexicanos: Guillermo Ochoa debuta con empate en la Liga de Bélgica». Fox Deportes (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2022.
  39. ↑ «Guillermo Francisco Ochoa | Football Stats | Standard Liege | Season 2017/2018 | Soccer Base». www.soccerbase.com. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2018.
  40. ↑ «Mexico's Ochoa: 'Time to leave' Standard Liege». ESPN FC. 17 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2019.
  41. ↑ «OFICIAL: Guilermo Ochoa es el nuevo portero del América». Goal.com (στα Ισπανικά). 6 Αυγούστου 2019.
  42. ↑ «Guillermo Ochoa officially returns to América». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2022.
  43. ↑ «Un América mermado rescató empate ante Tigres en regreso de Ochoa a Liga MX». Medio Tiempo (στα Αγγλικά). 25 Αυγούστου 2019.
  44. ↑ Aranda, Alejandro (25 Δεκεμβρίου 2019). «Guillermo Ochoa, por un título más de Liga frente al rival de su debut con América». Marca Claro (στα Ισπανικά).
  45. ↑ «Memo Ochoa mantuvo con vida al América con espectacular atajada». Medio Tiempo (στα Ισπανικά). 29 Δεκεμβρίου 2019.
  46. ↑ «Memo Ochoa es capitán del América por primera vez desde que volvió a México».
  47. ↑ Magallán, Ricardo (4 Σεπτεμβρίου 2022). «América pay tribute to Guillermo Ochoa». Diario AS (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2022.
  48. ↑ «Así queda la lista de futbolistas que irán a Atenas». Medio Tiempo (στα Ισπανικά). 21 Ιουλίου 2004.
  49. ↑ «Mexico hot on ice-cool Ochoa». FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2005.
  50. ↑ «México es tercero». ESPN Deportes (στα Ισπανικά). 14 Ιουλίου 2007.
  51. ↑ «Hugo Sánchez define plantel para Preolímpico de Concacaf rumbo a Pekín 2008». Informador (στα Ισπανικά). 15 Φεβρουαρίου 2008.
  52. ↑ «El Tri completó su fracaso al fallar más de 10 oportunidades de gol». La Jornada (στα Ισπανικά). 17 Μαρτίου 2008.
  53. ↑ «Me dolió ser suplente en el Mundial de Sudáfrica: Ochoa». 21 Μαρτίου 2014.
  54. ↑ «Sufrida clasificación». ESPN Deportes (στα Ισπανικά). 23 Ιουλίου 2009.
  55. 1 2 «Gold Cup: Mexico basks in its victory over U.S.». El Paso Times. 27 Ιουλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2014.
  56. ↑ Λάθος στην χρήση του Πρότυπο:cite press release: Η παράμετρος title είναι απαραίτητη
  57. ↑ «Five Mexico Players Test Positive». ESPN Soccernet. 9 Ιουνίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2011.
  58. ↑ «FMF absolvió a acusados de dopaje». ESPN Deportes Mexico. 10 Ιουλίου 2011.
  59. ↑ «FOOTBALL – THE CAS DISMISSES URGENT REQUEST FOR A STAY FILED BY OLYMPIAKOS VOLOU». The Court of Arbitration for Sport. 17 Αυγούστου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2011.
  60. ↑ «WADA withdraws CAS appeal in case of Mexican footballers». World Anti-Doping Agency. 12 Οκτωβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2011.
  61. 1 2 «Doping case dropped against Mexico soccer players». USA Today. 12 Οκτωβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2014.
  62. ↑ «Mexico announce World Cup squad». FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2014.
  63. ↑ Keh, Andrew. «Mexico 1, Cameroon 0: In a Downpour, Mexico Keeps Calm to Edge Cameroon». New York Times. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2014.
  64. ↑ «Confirmó el 'Piojo' a Ochoa como titular con el Tri». Medio Tiempo (στα Ισπανικά). 12 Ιουνίου 2014.
  65. 1 2 «Ochoa: We're not nervous about facing Brazil». FIFA.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2014. Thirteen is anything but unlucky for Guillermo Ochoa. Born on the 13th of July and the wearer of the No13 jersey, the Mexico goalkeeper now has another reason to regard the number with affection. Today, on Friday 13 June, he finally made his FIFA World Cup debut.
  66. ↑ «Brazil 0-0 Mexico: Seleccao held in stalemate». Goal.com. 17 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
  67. ↑ «Brazil 0–0 Mexico». BBC Sport. 17 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
  68. ↑ «Ochoa excels as Mexico hold Brazil». FIFA.com. 17 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
  69. ↑ «Brazil 0–0 Mexico». FIFA.com. 17 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
  70. 1 2 «Brazil produced an unconvincing display as Mexico held them to a goalless draw with an outstanding performance by goalkeeper Guillermo Ochoa». BBC Sport. 17 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
  71. ↑ «Scolari full of praise for Ochoa display». ESPN. 17 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014.
  72. ↑ Coles, Rebecca (24 Ιουνίου 2014). «Even ruining Mexico star Guillermo Ochoa's World Cup clean sheet record failed to save Croatia». Metro. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2014.
  73. ↑ «Netherlands 2-1 Mexico». BBC Sport. 29 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2014.
  74. ↑ «World Cup: Holland defeat Mexico with two late goals to reach quarter-finals». Sky Sports. 29 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2014.
  75. ↑ «Holland come from behind to snatch last-gasp victory against Mexico». The Guardian. 29 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2014.
  76. ↑ «México definió a los 23 convocados que irán a la Copa Confederaciones de Rusia». TUDN (στα Ισπανικά). 8 Ιουνίου 2017.
  77. ↑ «Ochoa after Confederations Cup: "I feel proud of my team"». 3 Ιουλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2022.
  78. ↑ «Revealed: Every World Cup 2018 squad - Final 23-man lists». goal.com. Goal. 4 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2020.
  79. ↑ «Mexico takes over World Cup with 1-0 victory over reigning champion Germany». Los Angeles Times. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2018.
  80. ↑ FIFA.com. «2018 FIFA World Cup Russia™ - FIFA.com». www.fifa.com (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2018.
  81. ↑ Diaz, Rafael (5 Ιουνίου 2019). «Mexico unveil final Gold Cup roster; Edson Alvarez doubtful». Fmfstateofmind.com.
  82. ↑ «Mexico GK Ochoa details shootout heroics: "The adrenalin is at a maximum"». Goldcup.org. 30 Ιουνίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2022.
  83. ↑ «Guillermo Ochoa, nombrado el Mejor Jugador del Partido». Marca. 30 Ιουνίου 2019.
  84. ↑ «2019 Concacaf Gold Cup - Best XI». goldcup.org. 7 Ιουλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2019.
  85. ↑ «2019 Concacaf Gold Cup Golden Glove». goldcup.org. 7 Ιουλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2019.
  86. ↑ Flores Aldana, Omar (15 Ιουνίου 2019). «Memo Ochoa impone récord de participaciones en Copa Oro». ESPN Deportes (στα Ισπανικά).
  87. ↑ «Guillermo Ochoa to lead the Mexico Olympic team in Tokyo». 13 Ιουλίου 2021.
  88. ↑ Hafez, Shamooz. «Lewandowski misses penalty as Mexico hold Poland». BBC (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2022.
  89. ↑ «Γκιγιέρμο Οτσόα: Tο τελευταίο κεφάλαιο ενός ζωντανού θρύλου του Μεξικού». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2026.
  90. ↑ Por Agencias (29 Μαΐου 2013). «Guillermo 'Memo' Ochoa presume a su hija Lucciana [Guillermo Ochoa] - 29/05/2013 | Periódico Zócalo». Zocalo.com.mx. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2014.
  91. ↑ «Guillermo Ochoa presume que se convierte en papá por segunda vez». ESPNDeportes.com (στα Ισπανικά). Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2015.
  92. ↑ «Guillermo Ochoa and Karla Mora get married in Ibiza». gettyimages.com. Getty Images. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2020.
  93. ↑ «Nace el tercer bebé de Guillermo Ochoa». Milenio (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2019.
  94. ↑ «"Memo" Ochoa, student at the Cruyff Institute, best Mexican goalkeeper of the XXI Century». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020.
  95. ↑ «América (2)0-0(1) Alajuelense... Águilas, sin gol, a la Final». MedioTiempo.com (στα Ισπανικά). 29 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2014.
  96. ↑ «América Campeón de CONCACAF 2006». ClubAmerica.com (στα Ισπανικά). 19 Απριλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2014.
  97. ↑ «Guillermo Ochoa es campeón en Bélgica». El Universal (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2018.
  98. ↑ «Mexico win Olympic bronze medal after beating hosts Japan at Tokyo 2020». Goal. 6 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2021.
  99. ↑ «Liga MX unveils its final roster for the 2021 All-Star game». AS. 19 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γκιγιέρμο_Οτσόα&oldid=11708869"