Γκαστόν Παρί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γκαστόν Παρί
Gaston Paris.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Gaston Paris (Γαλλικά)
Γέννηση9  Αυγούστου 1839[1][2][3]
Αβενέ-Βαλ-ντ'-Ορ
Θάνατος5  Μαρτίου 1903[2][3]
Κάννες[4]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[5]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
ΣπουδέςΕκόλ ντε Σαρτ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόλογος
μεσαιωνολόγος
ιστορικός
καθηγητής πανεπιστημίου[6]
ιστορικός της λογοτεχνίας
ΕργοδότηςΚολλέγιο της Γαλλίας (1872–1903)
École pratique des hautes études[7]
Οικογένεια
ΓονείςAlexis Paulin Paris
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαadministrator (1894–1903, Κολλέγιο της Γαλλίας)
πρόεδρος (Société de Linguistique de Paris)
ΒραβεύσειςΤάγμα της Αξίας για τις Τέχνες και Επιστήμες
Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής (1886)
Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής (1895)
Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (1875)
prix Gobert (1866 και 1872)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μπρούνο Παουλίν Γκαστόν Παρί (Bruno Paulin Gaston Paris, 9 Αυγούστου 1839 - 5 Μαρτίου 1903) ήταν Γάλλος λόγιος φιλόλογος και συγγραφέας.[8] Είχε προταθεί για Νόμπελ λογοτεχνίας τις χρονιές 1901, 1902 και το 1903.[9]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκαστόν γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου το 1839, στο Avenay-Val-d'Or. Ήταν γιος ενός λόγιου, του Παουλίν Παρί. Κατά την παιδική του ηλικία, ο Γκαστόν, εκτίμησε την Παλιά Γαλλική.

Ο Γκαστόν, διαδραμάτισε καίριο ρόλο στη δημιουργία της επιστημονικής διδασκαλίας στη φιλολογία. Τα πιο πολλά του έργα αφορούν τη μεσαιωνική λογοτεχνία. Τα κυριότερα, φέρονται να είναι, τα Τραγούδια του 15ου αιώνα και Η ποίηση του Μεσαίωνα.[8]

Ο μεγάλος αυτός Γάλλος φιλόλογος απεβίωσε στις 6 Μαρτίου 1903, στις Κάννες.[10]

Ενδεικτική εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Les Plus anciens monuments de la langue française (1875)
  • Manuel d'ancien Français (1888)
  • Mystère de la passion d'Arnoul Greban (1878), in collaboration with Gaston Raynaud
  • Deux rédactions du roman des sept sages de Rome (1876)
  • a translation of the Grammaire des langues romanes (1874–1878) of Friedrich Diez, in collaboration with MM. Brachet and Morel-Fatio.
  • La Poésie du Moyen Âge (1885 and 1895)
  • Penseurs et poètes (1897)
  • Poèmes et légendes du moyen âge (1900)
  • François Villon (1901), an admirable monograph contributed to the "Grands Écrivains Français" series
  • Legendes du Moyen Âge (1903).
  • Summary of medieval French literature forms a volume of the Temple Primers.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Gaston-Paris. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) SNAC. w6j1450q. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 KNAW Past Members. PE00002238. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  5. LIBRIS. 26  Μαρτίου 2018. libris.kb.se/katalogisering/zw9djdnh5d0mzrf. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
  6. List of professors at Collège de France. www.college-de-france.fr/media/chaires-et-professeurs/UPL3451746530003663772_LISTE_DES_PROFESSEURS.pdf.
  7. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
  8. 8,0 8,1 Νεα Δομή, τόμος 25. σ,122
  9. «Gaston Paris». The Nomination Database for the Nobel Prize in Literature, 1901-1950. Nobel Foundation. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2010. 
  10. Gaston Paris Britannica.com

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Jean-Pierre Rousselot, « Gaston Paris », Revue de l'Institut catholique de Paris, mai-juin 1904, 192-218.
  • J.-C. Chevallier, « Le baron de Tourtoulon et la constitution d'une géographie linguistique » (polémique de Gaston Paris avec Charles de Tourtoulon), in De François Raynouard à Auguste Brun. La contribution des Méridionaux aux premières études de linguistique romane, Aix-en-Provence, Brignoles, université de Montpellier-3 Paul-Valéry, MontpellierCat INIST

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Hommage à Gaston Paris" (1903), the opening lecture of his successor, Joseph Bédier, in the chair of medieval literature at the College de France;
  • A. Thomas, Essais de philologie française (1897);
  • W. P. Ker, in the Fortnightly Review (July 1904);
  • M. Croiset, Notice sur Gaston Paris (1904);
  • J. Bédier et M. Roques, Bibliographie des travaux de Gaston Paris (1904).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]