Γκαβρίλο Πρίντσιπ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γκαβρίλο Πρίντσιπ
Gavrilo Princip cropped.jpg
Ο Γκαβρίλο Πρίτσιπ στο κελί της φυλακής στο κάστρο Τερεζίν
Γέννηση 25 Ιουλίου 1894
Obljaj, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Αυστροουγγαρία
Θάνατος 28 Απριλίου 1918 (23 ετών)
Τερεζίν, Βοημία, Αυστροουγγαρία
Αιτία θανάτου φυματίωση
Εθνικότητα Βόσνιος
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Αυστροουγγαρία
Θρησκεία Άθεος [1]
Commons page Πολυμέσα

Ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ (Гаврило Принцип[2], 25 Ιουλίου 1894 - 28 Απριλίου 1918) ήταν Σερβοβόσνιος που δολοφόνησε τον Αρχιδούκα Φραγκίσκο Φερδινάνδο της Αυστρίας και τη γυναίκα του, Σοφία, Δούκισσα του Χόχενμπεργκ, στο Σεράγεβο στις 28 Ιουνίου 1914.[3] Ο Πρίντσιπ και οι συνεργοί του συνελήφθησαν και ενέπλεξαν κάποια από τα μέλη του Σερβικού στρατού, οδηγώντας την Αυστροουγγαρία να εκδώσει ένα démarche (επίσημο διπλωματικό ανακοινωθέν) προς τη Σερβία γνωστό και ως το Ultimatum του Ιουλίου.[4] Αυτό χρησιμοποιήθηκε ως η δικαιολογία για την κήρυξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.[5] Ο Πρίντσιπ ήταν ένας Γιουγκοσλάβος εθνικιστής σχετιζόμενος με το κίνημα Mlada Bosna που κυρίως αποτελούνταν από Σέρβους, αλλά επίσης από Μουσουλμάνους Σλάβους και Κροάτες.[6] Κατά τη διάρκεια της δίκης του δήλωσε "Είμαι Γιουγκοσλάβος εθνικιστής που επιδιώκω την ενοποίηση όλων των Γιουγκοσλάβων και μου είναι αδιάφορη η μορφή του κράτους που θα δημιουργηθεί , αλλά θα πρέπει να είναι ανεξάρτητο από την Αυστρία."[7]

Παιδικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ γεννήθηκε σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Ομπλιάι κοντά στο Μποσάνσκο Γκράχοβο, που την εποχή εκείνη ήταν de jure μέρος του του Βιλαετίου της Βοσνίας εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αν και η επαρχία είχε από το 1878 καταληφθεί από την Αυστροουγγαρία που την κυβερνούσε ως εξαρτημένη περιοχή της, ένα de facto τμήμα της Αυστροουγγαρίας. Οι γονείς του, ο πατέρας Πέταρ, ο οποίος ήταν ταχυδρόμος, και η Μαρίγια (πατρικό Μίτσιτς) είχαν εννέα παιδιά, έξι από τα οποία πέθαναν σε παιδική ηλικία. Οι φτωχοί γονείς του δεν μπορούσαν να του παράσχουν τα απαραίτητα και να τον στείλουν να ζήσει με έναν μεγαλύτερο αδερφό του στο Σεράγεβο, τη σημερινή πρωτεύουσα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Owings, W.A. Dolph (1984). The Sarajevo Trial. Documentary Publications, σελ. 86. ISBN 0-89712-122-8. «Premuzic: Do you believe in God, or are you more an atheist? Princip: Atheist.» 
  2. Vladimir Dedijer, The Road to Sarajevo, Simon and Schuster, 1966, pp. 187–188.
  3. Johnson, Lonnie (1989). Introducing Austria: A short history, σελ. 52–54. ISBN 0-929497-03-1. 
  4. Gilbert, Martin (1995). First World War. HarperCollins, σελ. 20–24. ISBN 0-00-637666-5. 
  5. Strachan, Hew (1998). The Oxford Illustrated History of the First World War. Oxford University Press, σελ. 9. ISBN 0-19-820614-3. 
  6. Dejan Djokić. Yugoslavism: histories of a failed idea, 1918-1992. London, England, UK: C. Hurst & Co. Ltd, 2003. Pp. 24.
  7. Malcolm, Noel (1996). Bosnia: A Short History. New York University Press, σελ. 153. ISBN 0-8147-5561-5. 

Διαβάστε ακόμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Wolfson, Robert. Laver, John (2001-12-30). Years of Change, European History 1890-1990 (3 έκδοση). Hodder Murray, σελ. 117. ISBN 0-340-77526-2. 
  • Vladimir Dedijer, Road to Sarajevo, Simon and Schuster, New York 1966.
  • Drago Ljubibratić, Gavrilo Princip, Nolit, Belgrade 1969.
  • Michèle Savary, La vie et mort de Gavrilo Princip, L'Age d'Homme 2004.
  • Dušan T. Bataković (dir.), Histoire du peuple serbe, Lausanne, L'Age d'Homme 2005.