Γκέρχαρντ Φράι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γκέρχαρντ Φράι
Gerhard Frey (matematico).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Gerhard Frey (Γερμανικά)
Γέννηση1944
Έρλανγκεν
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν
Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμαθηματικός
κρυπτογράφος
διδάσκων πανεπιστημίου
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο Φρίντριχ Αλεξάντερ Ερλάνγκεν-Νυρεμβέργης
Πανεπιστήμιο του Σάαρλαντ
Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης
Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ
Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Πανεπιστήμιο Ντούισμπουργκ-Έσσεν
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςCarl Friedrich Gauss Medal (1996)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Γκέχαρντ Φράι (Gerhard Frey, γενν. 1 Ιουνίου 1944) είναι Γερμανός μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στην θεωρία αριθμών. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την καμπύλη Frey, μία ελλειπτική καμπύλη με συντελεστές από μία υποτιθέμενη λύση της εξίσωσης του Φερμά. Ο Φράι έκανε την εικασία ότι αυτή η καμπύλη δεν είναι modular η οποία αποτέλεσε κλειδί για την απόδειξη της εικασία του Φερμά από τον Άντριου Γουάιλς.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε μαθηματικά και φυσική στο Πανεπιστήμιο του Τούμπιγκεν, από όπου αποφοίτησε το 1967. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης από όπου απέκτησε και διδακτορικό δίπλωμα το 1970[1] και την Υψηγεσία (Habilitation) το 1973. Ήταν βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το διάστημα 1969-1973, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ερλάγκεν (1973-1975) και στο Πανεπιστήμιο του Σααρμπρύκεν (1975-1990) και μέχρι το 2009 είχε μία έδρα θεωρίας αριθμών στο Ινστιτούτο Πειραματικών Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ-Έσσεν.

Για τη συνεισφορά στην απόδειξη του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Γκάους το 1966.

Το 1985 ο Φράι υπέδειξε μία σύνδεση μεταξύ του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά και της εικασίας Taniyama, και αυτή η σύνδεση έγινε αμέσως μετά και από τον Κένεθ Ρίμπετ, ο οποίος απέδειξε ότι η εικασία Taniyama συνεπάγεται το τελευταίο θεώρημα του Φερμά.[2] Αυτή η προσέγγιση παρείχε το πλαίσιο στο οποίο δούλεψε επιτυχώς ο Άντριου Γουάιλς για την απόδειξη του θεωρήματος.[3]

Είναι ένας από τους εκδότες του Manuscripta Mathematica. Για τη συνεισφορά στην απόδειξη του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Γκάους το 1996.[4] Από το 1998 είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Γκέτιγκεν. Ζει και εργάζεται στο Έσσεν.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Gerhard Frey, Mathematics Genealogy Project. Ανακτήθηκε 24 Ιανουαρίου 2010
  2. Piergiorgio Odifreddi, The mathematical century: the 30 greatest problems of the last 100 years. Princeton University Press, 2006. ISBN 0691128057; σ. 87
  3. RICHARD BERNSTEIN, BOOKS OF THE TIMES; Following a Proof of Fermat's Theorem to the Far Horizon of Pure Reason. New York Times, November 28, 1997. Ανακτήθηκε 24 Ιανουαρίου 2010
  4. Die Gauß Medaille (in German), Braunschweigische Wissenschaftliche Gesellschaft. Ανακτήθηκε 24 Ιανουαρίου 2010
  5. Member list, (in German) Göttingen Academy of Sciences. Ανακτήθηκε 24 Ιανουαρίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]