Γκέρμαν Τίτοφ
Ο Γκέρμαν Στεπάνοβιτς Τίτοφ (ρωσικά: Герман Степанович Титов· 11 Σεπτεμβρίου 1935 – 20 Σεπτεμβρίου 2000) ήταν Σοβιετικός κοσμοναύτης, ο οποίος στις 6 Αυγούστου 1961[1] έγινε ο δεύτερος άνθρωπος που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη, με το διαστημόπλοιο Βοστόκ 2, έπειτα από τον Γιούρι Γκαγκάριν με το Βοστόκ 1. Ήταν το τέταρτο άτομο που πήγε στο διάστημα, εάν συμπεριληφθούν και οι υποτροχιακές πτήσεις των Αμερικανών αστροναυτών Άλαν Σέπαρντ και Γκας Γκρίσομ. Ένα μήνα πριν κλείσει τα 26 του, ο Τίτοφ ήταν ο νεότερος επαγγελματίας αστροναύτης και παρέμεινε ο νεότερος άνθρωπος που πέταξε στο διάστημα έως το 2021 που πέταξε ο Όλιβερ Ντέιμεν με την αποστολή Blue Origin NS-16, σε ηλικία 18 ετών.[2] Δεδομένου όμως ότι ο Ντέιμεν μετείχε σε υποτροχιακή πτήση, ο Τίτοφ παραμένει το νεότερο άτομο που πέταξε σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Η πτήση του Τίτοφ απέδειξε ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να ζήσουν και να εργαστούν στο διάστημα. Ήταν ο πρώτος που έκανε πολλαπλές περιστροφές γύρω από τη Γη, 17 συνολικά, ο πρώτος που κατεύθυνε διαστημόπλοιο (αντί να ελέγχεται από τη Γη) και ο πρώτος που παρέμεινε για πάνω από μια ημέρα στο διάστημα. Ήταν επίσης ο πρώτος που κοιμήθηκε σε τροχιά και ο πρώτος που υπέστη «ναυτία του διαστήματος».[3]
Ο Τίτοφ ήταν επίσης ο πρώτος άνθρωπος που τράβηξε φωτογραφίες στο διάστημα.[4] Ήταν επίσης ο πρώτος που βιντεοσκόπησε τη Γη με επαγγελματικής ποιότητας κινηματογραφική κάμερα.[5][6]
Στη μετέπειτα ζωή του ο Τίτοφ συνέχισε να εργάζεται για το σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα, παίζοντας σημαντικό ρόλο στο πρόγραμμα Σπιράλ όπου εκπαιδεύτηκε για να γίνει ο πρώτος πιλότος ενός τροχιακού διαστημοπλάνου. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Γκαγκάριν σε δυστύχημα αεροσκάφους το 1968, η σοβιετική κυβέρνηση αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να διακινδυνεύσει την απώλεια και του δεύτερου χρονολογικά κοσμοναύτη της και έτσι η καριέρα του Τίτοφ ως πιλότου δοκιμών διεκόπη. Ο Τίτοφ υπηρέτησε στην Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία, φτάνοντας στον βαθμό του στρατηγού συνταγματάρχη. Στα τελευταία του χρόνια στη μετασοβιετική Ρωσία πολιτεύθηκε με το κομμουνιστικό κόμμα. Παρότι είχε επιλεγεί δεύτερος, μετά τον Γκαγκάριν, για να πετάξει στο διάστημα, ήταν ο Τίτοφ που αργότερα πρότεινε στη Σοβιετική Κυβέρνηση να γιορτάζεται τακτικά η Ημέρα της Κοσμοναυτικής στις 12 Απριλίου, την επέτειο της πτήσης του Γκαγκάριν.
Βίος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Τίτοφ γεννήθηκε σε ένα χωριό στο Κράι των Αλταΐων και φοίτησε στη Σχολή της Πολεμικής Αεροπορίας στο Στάλινγκραντ. Το 1960, αφού αποφοίτησε ως πιλότος της Αεροπορίας, επιλέχθηκε για εκπαίδευση ως κοσμοναύτης.
Πήγε στο διάστημα με την αποστολή Βοστόκ 2 που εκτοξεύθηκε στις 6 Αυγούστου 1961. Διήρκεσε 25,3 ώρες και εκτέλεσε 17 περιστροφές γύρω από τη Γη. Το διακριτικό κλήσης του ήταν Αετός (ρωσικά: Орёл). Προσγειώθηκε κοντά στην πόλη Κράσνι Κουτ στην περιφέρεια του Σαράτοφ. Ένα μήνα πριν κλείσει τα 26, είναι ο νεότερος αστροναύτης και παρέμεινε το νεότερο άτομο που πέταξε στο διάστημα μέχρι τον Ιούλιο του 2021, όταν το ρεκόρ του ξεπεράστηκε από τον Ολλανδό Όλιβερ Ντέιμεν.[7][8] Ο Τίτοφ ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, όπως όλοι σχεδόν οι Σοβιετικοί κοσμοναύτες.
Ο Τίτοφ ήταν καλός αθλητής και ενθουσιώδης με τη γυμναστική:
Η υπηρεσία στην Πολεμική Αεροπορία μας έκανε δυνατούς, τόσο σωματικά όσο και ηθικά. Όλοι εμείς οι κοσμοναύτες ασχοληθήκαμε σοβαρά με τον αθλητισμό και τη φυσική κατάσταση όταν υπηρετούσαμε στην Πολεμική Αεροπορία. Ξέρω ότι ο Γιούρι Γκαγκάριν αγαπούσε το χόκεϊ επί πάγου. Του άρεσε να παίζει τερματοφύλακας. Ο Γκέρμαν Τίτοφ ήταν ενθουσιώδης με τη γυμναστική, ο Αντριγιάν Νικολάγιεφ αγαπούσε το σκι, ο Πάβελ Ποπόβιτς έκανε άρση βαρών. Δεν νομίζω ότι κάνω λάθος όταν λέω πως ο αθλητισμός έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των κοσμοναυτών.
Ήταν το πρώτο άτομο που υπέστη «ναυτία του διαστήματος» και επίσης ο πρώτος που κοιμήθηκε στο διάστημα. Κοιμήθηκε για περίπου μία περιστροφή και εξεπλάγη όταν ξύπνησε με τα χέρια του να αιωρούνται στον αέρα λόγω της απουσίας της κανονικής βαρύτητας. Επέστρεψε στον ύπνο αφού έβαλε τα χέρια του κάτω από τη ζώνη ασφαλείας και κοιμήθηκε 30 λεπτά περισσότερο από το προβλεπόμενο στο πτητικό σχέδιο. Δήλωσε: «Αφού τοποθετήσεις σωστά τα χέρια και τα πόδια σου, ο ύπνος στο διάστημα είναι εντάξει... Κοιμήθηκα σαν μωρό».[10]
Αν και ταλαιπωρήθηκε από τη ναυτία, ο Τίτοφ γιόρτασε μετά την προσγείωση. Ο εορτασμός του περιγράφεται ως «μια έκρηξη ευφορίας» μετά την προσγείωση, και κατά την πτήση επιστροφής του στην Κούμπισεφ για απολογισμό, ανησύχησε το ιατρικό προσωπικό ανοίγοντας και πίνοντας μια μπύρα, κατά σαφή παραβίαση των κανονισμών.[11]
Μετά την προσγείωση, ο Τίτοφ στάλθηκε στο νοσοκομείο για περαιτέρω εξετάσεις ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν ήταν άρρωστος. Μετά την αποστολή του, φέρεται να επιδόθηκε σε συμπεριφορές που θεωρήθηκαν απαράδεκτες για κάποιον που εργαζόταν στο διαστημικό πρόγραμμα.[11] Αναφέρεται ότι είχε πάθος με τις γυναίκες, την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και τα γρήγορα αυτοκίνητα, κάτι που οδήγησε ορισμένους να υποθέσουν ότι η συμπεριφορά του ίσως ήταν μια παρενέργεια της ναυτίας από τη μηδενική βαρύτητα. Περαιτέρω εξετάσεις απέδειξαν πως αυτό δεν ίσχυε.[11]
Κατά την πολυδιαφημισμένη του επίσκεψη στο Σιάτλ το 1962 για να περιηγηθεί στην Έκθεση Century 21 World's Fair, ο Τίτοφ ρωτήθηκε από δημοσιογράφους πώς επηρέασε η πτήση του στο διάστημα τη φιλοσοφία της ζωής του. Απάντησε: «Μερικοί λένε ότι ο Θεός είναι εκεί έξω. Κοιτούσα προσεκτικά όλη μέρα, αλλά δεν βρήκα κανέναν εκεί. Δεν είδα ούτε αγγέλους ούτε Θεό».[12] Η δήλωση χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο της σοβιετικής αντιθρησκευτικής προπαγάνδας, αλλά αποδόθηκε εσφαλμένα στον Γιούρι Γκαγκάριν.[13]
Μετά την πτήση του στο διάστημα, ο Τίτοφ ανέλαβε διάφορες ανώτερες θέσεις στο σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1992. Το 1995, εξελέγη στη Κρατική Δούμα ως μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Απεβίωσε στις 20 Σεπτεμβρίου 2000 στη Μόσχα, σε ηλικία 65 ετών στη Μόσχα.[14][15]
Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Τίτοφ τιμήθηκε με τον τίτλο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης, δύο φορές με το Τάγμα του Λένιν καθώς και με πολυάριθμα μετάλλια και ξένες διακρίσεις. Το όνομά του φέρουν ο κρατήρας Τίτοφ στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης, καθώς και ένα νησί στον Κόλπο του Χα Λονγκ.
Στις 6 Αυγούστου 2011, κατά την 50ή επέτειο της πτήσης του, εγκαινιάστηκε το ανακαινισμένο και επεκταμένο Μουσείο Γκέρμαν Τίτοφ στο χωριό του, το Πολκοφνίκοβο, στα Αλτάια.[16]
Επίσης προς τιμήν του ονομάστηκε το Κύριο Κέντρο Δοκιμών και Ελέγχου Διαστημικών Συστημάτων, που έχει τον έλεγχο των περισσότερων πολιτικών και στρατιωτικών δορυφόρων της Ρωσίας.
Αναφορές στη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στο βιβλίο του Άρθουρ Κλαρκ του 1982, 2010 – Οδύσσεια 2 και στην κινηματογραφική του μεταφορά του 1984, η εναρκτήρια σκηνή περιλαμβάνει μια συνομιλία μεταξύ του Δημήτρι Μοϊσέβιτς από το Σοβιετικό Διαστημικό Συμβούλιο και του δρ. Χέιγουντ Φλόιντ. Όταν ο Μοϊσέβιτς πληροφορεί τον Φλόιντ ότι οι Σοβιετικοί θα ταξιδέψουν στον πλανήτη Δία με το νέο τους διαστημόπλοιο Κοσμοναύτης Αλεξέι Λεόνοφ, ο Φλόιντ εκπλήσσεται, καθώς περίμενε ότι το σκάφος θα ονομαζόταν προς τιμήν του Γκέρμαν Τίτοφ. Στο βιβλίο, ο Μοϊσέβιτς απλώς αναφέρει ότι το όνομα άλλαξε σε Λεόνοφ· στην ταινία, σχολιάζει χωρίς περαιτέρω εξήγηση ότι ο Τίτοφ έχει πέσει σε δυσμένεια.
Η εκπομπή Afternoon Play του BBC Radio 4 στις 12 Απριλίου 2011, με τίτλο Titanium, παρουσιάζει τον Τίτοφ ως αφηγητή κατά την εκπαίδευση και την πτήση του Γιούρι Γκαγκάριν. Ήταν μέρος αφιερώματος για τον εορτασμό της 50ής επετείου της πτήσης του Γκαγκάριν.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Cosmonaut. Russian Orbits Globe 17 Times, 1961/08/07 (1961). Universal Newsreel. 1961. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2012.
- ↑ Титов Герман Степанович [Gherman Stepanovich Titov] (στα Ρωσικά). Герои Страны. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2011.
- ↑ Guinness World Records 2013, page 027. (ISBN 9781904994879)
- ↑ Reichhardt, Tony (5 Αυγούστου 2011). «The First Photographer in Space». Air & Space Magazine. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2021.
- ↑ «Titov». Encyclopedia Astronautica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2002. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2014.
- ↑ «The first pictures of Earth marks 50 years». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2014.
- ↑ BBC News (6 Αυγούστου 2007). «1961: Russian cosmonaut spends day in space». BBC News. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2007.
- ↑ Zak, Anatoly (2000). «Russia Cosmonaut Gherman Titov Dies». Space.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2007.
- ↑ Bykovsky quoted in Gavrilin, pp. 26–27
- ↑ English version of Titov's biography.
- 1 2 3 Evans, Ben (2009). Escaping the Bonds of Earth: The Fifties and the Sixties. Springer-Praxis Publishing. σελ. 36. ISBN 978-0-387-79093-0.
- ↑ Soviet Cosmonaut Gherman Titov visits Seattle's Century 21 Exposition on May 5 and May 6, 1962 HistoryLink.org. Essay 10104.
- ↑ «I am proud to be accused of having introduced Yury Gagarin to Orthodoxy». Interfax-religion.com. 12 Απριλίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2008.
- ↑ Умер второй космонавт планеты Герман Титов (στην ρωσική). Lenta.ru. 2000-09-21.
- ↑ Millard, Doug (21 Σεπτεμβρίου 2000). «Gherman Titov: Quiet hero of the Soviet Union's second manned space mission». The Guardian.
- ↑ The Memorial Museum of Gherman Titov is opened in Altai Krai after a large scale reconstruction Αρχειοθετήθηκε 2012-03-15 στο Wayback Machine. (στην ρωσική)
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- G. Titov, M. Caidin, I am Eagle!. Indianapolis, Bobbs-Merrill, 1962.
- "Testing of rocket and space technology – the business of my life" Events and facts – A.I. Ostashev, Korolyov, 2001.;
- Bank of the Universe – edited by Boltenko A. C., Kyiv, 2014. publishing house "Phoenix", (ISBN 978-966-136-169-9)
- "Rockets and people" – B. E. Chertok, M: "mechanical engineering", 1999. (ISBN 5-217-02942-0) (στην ρωσική)
- A.I. Ostashev, Sergey Pavlovich Korolyov – The Genius of the 20th Century – 2010 M. of Public Educational Institution of Higher Professional Training MGUL (ISBN 978-5-8135-0510-2).
- S. P. Korolev. Encyclopedia of life and creativity – edited by C. A. Lopota, RSC Energia. S. P. Korolev, 2014 (ISBN 978-5-906674-04-3)
- "I look back and have no regrets." – Author: Abramov, Anatoly Petrovich: publisher "New format" Barnaul, 2022. (ISBN 978-5-00202-034-8)
- Family history
- The official website of the city administration Baikonur – Honorary citizens of Baikonur
