Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γκέοργκ Χόφμαν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γκέοργκ Χόφμαν
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1  Νοεμβρίου 1885[1]
Hirschaid
Θάνατος9  Αυγούστου 1956[1]
Ρώμη
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία[2]
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Θρησκευτικό τάγμαΕταιρεία του Ιησού
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταθεολόγος
διδάσκων πανεπιστημίου
καθολικός ιερέας
βυζαντινολόγος
ΕργοδότηςΠοντιφικό Ανατολικό Ινστιτούτο

Ο Γκέοργκ Χόφμαν (γερμ. Georg Hofmann, Friesen 1 Νοεμβρίου 1885 - Ρώμη, 9 Αυγούστου 1956) ήταν Γερμανός θεολόγος και βυζαντινολόγος.

Ο Χόφμαν σπούδασε καθολική θεολογία και φιλοσοφία στο Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης και χειροτονήθηκε ιερέας στις 28 Οκτωβρίου 1912. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1918 έγινε μέλος της Εταιρείας του Ιησού (Ιησουίτες). Αφού ολοκλήρωσε μια διατριβή για τον Πέτρους Ράουχ (1494–1558) υπό τον Βάλτερ Όττο και έλαβε το διδακτορικό του στο Μόναχο το 1922, δίδαξε στο Ποντιφικό Ανατολικό Ινστιτούτο στη Ρώμη, το οποίο μόλις είχε μεταφερθεί στους Ιησουίτες.

Στις δημοσιεύσεις του, ο Χόφμαν ασχολήθηκε κυρίως με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και ιδιαίτερα με τις σχέσεις τους με το Βατικανό μετά το 1453.

  • Friedrich Wilhelm Bautz (1990). «Γκέοργκ Χόφμαν». Στο: Bautz, Friedrich Wilhelm, επιμ. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (στα Γερμανικά). 2. Hamm: Bautz. cols. 972–973. ISBN 3-88309-032-8. 
  • Carmelo Capizzi: Hofmann, Georg, SJ. στο: Lexikon für Theologie und Kirche. τόμ. 5: Hermeneutik bis Kirchengemeinschaft. 3η έκδοση. Herder, Freiburg (Breisgau) u. a. 1996, ISBN 3-451-22005-9, Sp. 209.
  • Vincenzo Poggi: Patriarchi ecumenici e peregrinazioni archivistiche di Georg Hofmann S.J. (1885–1956). στο: Frantz Olivié (Hrsg.): Le patriarcat œcuménique de Constantinople aux XIVe – XVIe siècles: rupture et continuité. Actes du colloque international Rome, 5–6–7 décembre 2005 (= Dossiers byzantins. 7). Centre d’études byzantines – néo-helléniques et sud-est européennes – École des Hautes Études en Sciences Sociales, Paris 2007, ISBN 978-2-9518366-8-6, σελ. 73–90.