Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γκάμπριελ Μπερν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γκάμπριελ Μπερν
Γέννηση12  Μαΐου 1950[1][2][3]
Δουβλίνο[4]
ΚατοικίαΜπρούκλιν
Δουβλίνο
Χώρα πολιτογράφησηςΙρλανδία
ΣπουδέςΠανεπιστημιακό Κολέγιο του Δουβλίνου και Ardscoil Éanna
Ιδιότητασκηνοθέτης κινηματογράφου[5], παραγωγός ταινιών[6][7], σεναριογράφος[8], ηθοποιός θεάτρου, ηθοποιός ταινιών, δημιουργός γραπτών έργων[9][10], συγγραφέας[11][12], ηθοποιός και ηθοποιός τηλεόρασης
ΣύζυγοςΈλεν Μπάρκιν (1988–1999), Χάνα Μπεθ Κινγκ (από 2014) και Áine O'Connor (1974–1986)
ΒραβεύσειςΠαγκόσμιο θεατρικό βραβείο (2000)[13], Χρυσές Σφαίρες και IFTA Lifetime Achievement Award
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )

Ο Γκάμπριελ Τζέιμς Μπερν (12 Μαΐου 1950 - )[14] είναι Ιρλανδός ηθοποιός. Έχει λάβει Χρυσή Σφαίρα καθώς και υποψηφιότητες για ένα βραβείο Grammy, δύο Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης και δύο Βραβεία Τόνυ. Ο Μπερν τιμήθηκε με τιμητικό Βραβείο της Ιρλανδικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης το 2018 και κατατάχθηκε στο νούμερο 17 στη λίστα της εφημερίδας The Irish Times με τους καλύτερους ηθοποιούς του κινηματογράφου της Ιρλανδίας το 2020.[15] Το 2009 η εφημερίδα Guardian τον ανακήρυξε έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς που δεν έχουν λάβει υποψηφιότητα για Όσκαρ.[16]

Η καριέρα του Μπερν ξεκίνησε στο Θέατρο Focus του Δουβλίνου και συνεχίστηκε στο Θέατρο Royal Court του Λονδίνου το 1974. Το ντεμπούτο του στην οθόνη έγινε στην ιρλανδική δραματική σειρά The Riordans και στη spin-off εκπομπή Bracken. Ο Μπερ συνέχισε να πρωταγωνιστεί σε ταινίες όπως Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης (1986), Lionheart (1987), Το πέρασμα του Μίλερ (1990), Μικρές κυρίες (1994), Ο νεκρός (1995), Συνήθεις ύποπτοι (1995), Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα (1998), Δημόσιος κίνδυνος (1998), Το παιχνίδι του έρωτα (2004) 33 ψυχές (2015), και Η διαδοχή (2018). Ήταν ένας από τους σεναριογράφους της ταινίας Ερωτικά παιχνίδια (1996) και έκανε την παραγωγή στην ταινία Εις το όνομα του πατρός (1993).

Για τη δουλειά του στο Μπρόντγουεϊ, ο Μπερν έχει λάβει δύο υποψηφιότητες για το βραβείο Τόνυ καλύτερου ηθοποιού σε θεατρικό έργο για τους ρόλους του στα έργα Ένα φεγγάρι για τους καταραμένους (2000) και Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα (2016) του Ευγένιου Ο' Νιλ. Για την τηλεοπτική του δουλειά, ο Μπερν έχει λάβει δύο υποψηφιότητες για Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Δραματική Σειρά για τον ρόλο του ως Πολ Γουέστον στη δραματική σειρά του HBO Μαθήματα ψυχολογίας (2008–2010), ενώ έλαβε και μία Χρυσή Σφαίρα. Άλλοι αξιόλογοι τηλεοπτικοί του ρόλοι περιλαμβάνουν τις σειρές Βίκινγκς (2013),[17] Μανιακός (2018) και War of the Worlds (2019–2022).

Τα πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκάμπριελ Τζέιμς Μπερν γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1950 στο Γουόκινσταουν του Δουβλίνου, στην Ιρλανδία Ήταν γιος ρωμαιοκαθολικών. Ο πατέρας του, Νταν, ήταν στρατιωτικός και βαρελοποιός, ενώ η μητέρα του, Αϊλίν (το γένος Γκάνον), από το Έλφιν του Ροσκόμον,[18] ήταν νοσηλεύτρια. Είχε πέντε μικρότερα αδέρφια: τους Ντόναλ, Τόμας, Μπρέντα, Μάργκαρετ, καθώς και μια ακόμα αδελφή που πέθανε σε νεαρή ηλικία, τη Μαριάν.[19]

Ο Μπερν τελείωσε το λύκειο Ardscoil Éanna στο Κλάμλιν, όπου αργότερα δίδαξε ισπανικά και ιστορία.[20] Σπούδασε αρχαιολογία, ισπανικά και γλωσσολογία στο University College του Δουβλίνου από όπου πήρε πτυχίο το 1972,[21] αποκτώντας επάρκεια στην ιρλανδική γλώσσα. Συνέχισε τις σπουδές του ολοκληρώνοντας ένα Ανώτερο Δίπλωμα στην Εκπαίδευση (HDipEd) το 1973.

Σχετικά με την εκπαίδευσή του για να γίνει ιερέας, ο Μπερν είπε σε μια συνέντευξη: "Πέρασα πέντε χρόνια στο ιεροδιδασκαλείο, όπου υποτίθεται ότι κάποιος είχε αυτήν την συνέτολή. Στη συνέχεια, συνειδητοποίησα ότι εγώ δεν την είχα".[22]

Ο Μπερν έπαιζε ποδόσφαιρο στη Στέλλα Μάρις του Δουβλίνου.[23]

Τον Ιανουάριο του 2011, ο Μπερν μίλησε σε μια συνέντευξη στο The Meaning of Life για σεξουαλική κακοποίηση από ιερείς που υπέστη κατά την παιδική του ηλικία.[24][25]

Καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπερν εργάστηκε στον τομέα της αρχαιολογίας όταν τελείωσε το πανεπιστήμιο. Διατήρησε την αγάπη του για τη γλώσσα του, γράφοντας αργότερα το πρώτο τηλεοπτικό δράμα στα ιρλανδικά με τίτλο Draíocht στον εθνικό τηλεοπτικό σταθμό της Ιρλανδίας, TG4, όπου άρχισε να μεταδίδεται το 1996.[26]

Πριν γίνει ηθοποιός, ο Μπερν έκανε πολλές δουλειές, όπως αρχαιολόγος, μάγειρας και καθηγητής ισπανικών και ιστορίας στο Κράμλιν. Ξεκίνησε την υποκριτική σε ηλικία 29 ετών[21] και βγήκε στη σκηνή στα Θέατρα Focus και Άμπι του Δουβλίνου. Αργότερα εντάχθηκε στο μάθημα παραστατικών τεχνών του Κολεγίου Roslyn Park στο Σαντιμάουντ. Έγινε γνωστός κατά τον τελευταία κύκλο της ιρλανδικής τηλεοπτικής εκπομπής The Riordans[21] και στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στη δική του σειρά spin-off με τίτλο Bracken. Το πρώτο του θεατρικό έργο για την τηλεόραση ήταν το Love Is... (RTÉ). Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1981, ως βασιλιάς Ούθερ Πεντράγκον από το έπος του βασιλιά Αρθούρου στην ταινία Εξκάλιμπερ του Τζον Μπούρμαν.[21]

Το 1983, ο Μπερν εμφανίστηκε με τον Ρίτσαρντ Μπάρτον και τη Βανέσα Ρέντγκρεϊβ στη μίνι σειρά Wagner, με επίσης συμπρωταγωνιστές τους Λόρενς Ολίβιε, Τζον Γκίλγκουντ και Ραλφ Ρίτσαρντσον. Το 1985, πρωταγωνίστησε στο διάσημο πολιτικό θρίλερ Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, αν και στη συνέχεια είπε ότι την παράσταση έκλεψε ο συμπρωταγωνιστής του, βετεράνος ηθοποιός Ντένολμ Έλιοτ: «Τροποποίησα το κλισέ των ηθοποιών ως "Ποτέ μην δουλεύεις με παιδιά, ζώα ή τοn Ντένολμ Έλιοτ"».[27] Στη δεκαετία του '90, η εταιρεία παραγωγής του Plurabelle Films έκανε μια πρώτη συμφωνία με την Phoenix Pictures.[28]

Ο Μπερν με το βραβείο που του δόθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Εδιμβούργου το 2006

Το 2007, ο Μπερν ήταν πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κέρι.[29]

Επιστρέφοντας στο θέατρο, ο Μπερν εμφανίστηκε, από τις 7 έως τις 10 Μαΐου του 2008, ως βασιλιάς Αρθούρος στο έργο Κάμελοτ με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης, ακολουθώντας τα βήματα των βετεράνων ηθοποιών Ρίτσαρντ Μπάρτον και Ρίτσαρντ Χάρις. Συμμετείχε επίσης σε μια κινηματογραφική μεταφορά του μεταμυθοπλαστικού μυθιστορήματος At Swim-Two-Birds του Φλαν Ο' Μπράιαν, μαζί με τους Κόλιν Φάρελ και Κίλιαν Μέρφι. Ο ηθοποιός Μπρένταν Γκλίσον επρόκειτο να σκηνοθετήσει την ταινία, τον Οκτώβριο του 2009, ωστόσο, εξέφρασε φόβους ότι, εάν καταργούνταν το Irish Film Board όπως είχε προγραμματιστεί από το ιρλανδικό κράτος, η παραγωγή ίσως αποτύχαινε.[30]

Ο Μπερν πρωταγωνίστησε ως ψυχοθεραπευτής Πολ Γουέστον στη σειρά του HBO Μαθήματα ψυχολογίας από το 2008 έως το 2010.[31] Για αυτόν τον ρόλο, ονομάστηκε ο «τελευταίος δρ Μακ Ντρίμι» της τηλεόρασης από την εφημερίδα New York Times και κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε Δραματική Σειρά το 2008.

Το 2011, ο Μπερν υπέγραψε συμφωνητικό για να εμφανιστεί στην ταινία Το κεφάλαιο του Κώστα Γαβρά,[32] μια προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Στεφάν Οσμόντ.

Το 2017, ο Μπερν εμφανίστηκε στο Mad to Be Normal, μια βιογραφική ταινία για τον Σκωτσέζο ψυχιάτρου Ρόναλντ Ντέιβιντ Λέινγκ, σε παραγωγή της Gizmo Films.[33]

Το Walking with Ghosts, ένα θεατρικό έργο για έναν ηθοποιό του Μπερν βασισμένο στα ομότιτλα απομνημονεύματά του (που εκδόθηκαν από την Grove Press τον Ιανουάριο του 2021), έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Gaiety του Δουβλίνου την 1η Φεβρουαρίου 2022.[34] Αργότερα, το έργο ανέβηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.[35] Έκανε πρεμιέρα στις 6 Σεπτεμβρίου 2022 στο Θέατρο Apollo του Λονδίνου,[36] σηματοδοτώντας το ντεμπούτο του Μπερν στο Γουέστ Εντ σε ηλικία 72 ετών[37] και μεταφέρθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2022 στο Θέατρο Music Box στο Μπρόντγουεϊ.[38]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπερν είχε 12ετή σχέση με την τηλεοπτική παραγωγό και παρουσιάστρια Έινι Οκόνορ, από το 1974 έως το 1986.[39] Ξεκίνησε μια σχέση με την ηθοποιό Έλεν Μπάρκιν και μετακόμισε στο Μανχάταν για να είναι μαζί της. Ένα χρόνο αργότερα, το 1988, παντρεύτηκε την Μπάρκιν, με την οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Το ζευγάρι χώρισε φιλικά το 1993 και το διαζύγιο βγήκε το 1999.[40] Αργότερα, ο Μπερν παντρεύτηκε τη Χάνα Μπεθ Κινγκ στις 4 Αυγούστου 2014 στο Ballymaloe House της κομητείας Κορκ.[41] Από το 2021, Ο Μπερν ζει με την οικογένειά του στο Ρόκπορτ του Μέιν.[42]

Στο πέμπτο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Jameson του Δουβλίνου το 2007, απονεμήθηκε στον Μπερν το πρώτο από τα νέα βραβεία Βόλτα για τα επιτεύγματά του στην υποκριτική. Έλαβε τιμητική βράβευση της Πανεπιστημιακής Φιλοσοφικής Εταιρείας, από το Trinity College του Δουβλίνου στις 20 Φεβρουαρίου 2007. Τον Νοέμβριο του 2007, του απονεμήθηκε τιμητικό πτυχίο από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας στο Γκάλγουεϊ. Ο πρόεδρος του πανεπιστημίου είπε ότι το βραβείο απονεμήθηκε [43]σε αναγνώριση της «εξαιρετικής προσφοράς του ηθοποιού στον ιρλανδικό και διεθνή κινηματογράφο».

Ο Μπερν κυκλοφόρησε ένα ντοκιμαντέρ το καλοκαίρι του 2008 με τίτλο Stories from Home, με θέμα τη ζωή του. Έκανε πρεμιέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο του 2009 στο Φεστιβάλ Ιρλανδικού Κινηματογράφου του Λος Άντζελες.[44]

Ο Μπερν έχει συμπεριληφθεί από το περιοδικό People στον κατάλογο των «πιο σέξι ανδρών εν ζωή». Το περιοδικό Entertainment Weekly έχει επίσης χαρακτηρίσει τον Μπερν μία από τις πιο σέξι διασημότητες άνω των 50 ετών.

Ο Μπερν είναι άθεος και έχει ασκήσει έντονη κριτική στην Καθολική Εκκλησία, την οποία περιέγραψε σε συνέντευξή του το 2011 στην εφημερίδα Guardian ως «καταιεστική για τις γυναίκες και τις μειονότητες». Στην ίδια συνέντευξη είπε ότι εξακολουθεί να διαβάζει την Αγία Γραφή «για τους μύθους».[45]

Ο Μπερν ήταν πολιτιστικός πρεσβευτής για την Ιρλανδία μέχρι που επέκρινε το Gathering, μια τουριστική πρωτοβουλία που ενθάρρυνε άτομα ιρλανδικής κληρονομιάς να επισκεφθούν τη χώρα, περιγράφοντάς το ως «απάτη» και προσθέτοντας ότι η πλειονότητα των Ιρλανδών «δεν σκέφτεται τα άτομα της διασποράς παρά μόνο για να τους ζητήσουν λίγα ευρώ».[46] Ο Μπερν επέκρινε επίσης τη στρατηγική μάρκετινγκ που χρησιμοποίησε η μπίρα Guinness, γνωστή ως Ημέρα του Αρθούρου ως «μια άσκηση κυνισμού σε μια χώρα που έχει τεράστιο πρόβλημα με το ποτό».[47]

Φιλμογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Πρωτότυπος τίτλος Τίτλος στα Ελληνικά Ρόλος
1978 On a Paving Stone Mounted[48]
1981 Love Is... Λάρι
Excalibur Εξκάλιμπερ Ούθερ Πεντράγκον
1983 Hanna K. Χάννα Κ. Τζόσουα Χέρζογκ
The Keep Το οχυρό Έριχ Κέμπφερ
1984 Reflections Γουίλιαμ Μάστερς
1985 Defence of the Realm Κατάσταση εκτάκτου ανάγκης Νικ Μάλεν
1986 Gothic λόρδος Βύρων
1987 Lionheart Μαύρος Πρίγκιπας
Hello Again δρ Κέβιν Σκάνιον
Julia and Julia Η διπλή ζωή της Τζούλια Πάολο Βίντσι
Siesta Ριψοκίνδυνοι δεσμοί Ογκάστιν
1988 The Courier Κούρσα αγωνίας Βαλ
1989 A Soldier's Tale Σολ
Diamond Skulls Στη λάμψη των διαμαντιών λόρδος Χιούγκο Μπράκτον
1990 Miller's Crossing Το πέρασμα του Μίλερ Τομ Ρέιγκαν[49]
Haakon Haakonsen Οι ναυαγοί Τζον Μέρικ
1992 Into the West Καβαλάρηδες εκτός νόμου Ράιλι
Cool World Πονηρός κόσμος Τζακ Ντιμπς
1993 Point of No Return Κωδικό όνομα: Νίνα Μπομπ[50]
A Dangerous Woman Επικίνδυνη γυναίκα Κόλιν Μακέι
1994 A Simple Twist of Fate Παιχνίδια της μοίρας Τζον Νιούλαντ
Trial by Jury Ο ένορκος Ντάνιελ Γκράχαμ
Little Women Μικρές κυρίες καθηγητής Φρίντριχ Μπερ
Prince of Jutland Φεντζ
1995 The Usual Suspects Συνήθεις ύποπτοι Ντιν Κίτον
Dead Man Ο νεκρός Τσάρλι Ντίκινσον
Frankie Starlight Ο Φράνκι στο φως των αστεριών Τζακ Κέλι
1996 Mad Dog Time Το ξεκαθάρισμα Μπεν Λόντον
The Last of the High Kings Ερωτικά παιχνίδια Τζακ Γκρίφιν
Somebody Is Waiting Το χρονικό μιας σκληρής εφηβείας Ρότζερ Έλις
1997 Smilla's Sense of Snow Η αίσθηση της Σμίλα στο χιόνι μηχανικός
The End of Violence Το τέλος της βίας Ρέι Μπέρινγκ
This Is the Sea Το τέλος της αθωότητας Ρόχαν
1998 Polish Wedding Πολωνέζικος γάμος Μπόλεκ
The Man in the Iron Mask Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα Νταρτανιάν
The Brylcreem Boys Θανάσιμοι αντίπαλοι Σον Ομπράιαν
Quest for Camelot Το μαγικό σπαθί: Αναζητώντας το Κάμελοτ Λάιονελ (φωνή)
Enemy of the State Δημόσιος κίνδυνος πράκτορας Φέικ Μπριλ
1999 Stigmata Στίγματα πατήρ Άντριου Κίρμαν
End of Days Το τέλος του κόσμου άνδρας / Σατανάς
2000 Canone inverso βιολονίστας
2002 Virginia's Run Φορντ Λόφτον
Spider Μπιλ Κλέγκ
Emmett's Mark Εντολή δολοφονίας Τζακ Μάρλοου / Στίβεν Μπράκεν
Horses: The Story of Equus αφηγητής (φωνή)
Ghost Ship Το στοιχειωμένο πλοίο Σον Μέρφι
2003 Shade Το καρέ της απάτης Τσάρλι Μίλερ
Flight from Death αφηγητής (φωνή)
2004 Vanity Fair Το παιχνίδι του έρωτα μαρκήσιος του Στέιν
P.S. Πίτερ Χάρινγκτον
The Bridge of San Luis Rey Το μυστικό της γέφυρας αδελφός Γιουνίπερος
2005 Assault on Precinct 13 Επίθεση στο σταθμό 13 Μάρκους Ντιβάλ
Wah-Wah Χάρι Κόμτον
2006 Played Οι παίκτες Έντι
Jindabyne Φόνος εξ αμελείας Στιούαρτ Κέιν
2007 Emotional Arithmetic Καρδιές του φθινοπώρου Κρίστοφερ Λιούις
2008 2:22 ντετέκτιβ Σουέιν
2009 Butte, America αφηγητής (φωνή)
Perrier's Bounty Επικηρυγμένος από τη μαφία Θεριστής (φωνή)
Leningrad 872 μέρες στο Λένινγκραντ Φίλιπ Πάρκερ
2012 Le Capital Το κεφάλαιο[51] Ντίτμαρ Ρίγκιουλ
I, Anna ντετέκτιβ Μπέρνι Ράιντ
2013 Le Temps de l'aventure Νταγκ
All Things to All Men Τζόζεφ Κόρσκο
2014 Vampire Academy Βίκτορ Ντάσκοφ
2015 The 33 33 ψυχές Αντρέ Σουγκαρέ
Louder Than Bombs Ο ήχος της σιωπής[52] Τζιν Ριντ
Nadie quiere la noche Μπραμ Τρέβορ
2016 Carrie Pilby Κάρι Πίλμπι: Ένα διαφορετικό κορίτσι κύριος Ντάνιελ Πίλμπι
No Pay, Nudity Λόρενς Ρόουζ
2017 Mad to Be Normal Τζιμ
Lies We Tell Ντόναλντ
2018 In the Cloud Ντοκ Γουλφ
An L.A. Minute Τεντ Γκολντ
Hereditary Η διαδοχή[53] Στιβ Γκράχαμ
Atlantic Salmon: Lost at Sea αφηγητής (φωνή)
2020 Lost Girls Τα κορίτσια που χάθηκαν Ρίτσαρντ Νόρμερ
Death of a Ladies' Man Σάμιουελ Οσί
2022 Murder at Yellowstone City Έγκλημα στο Γιέλοουστοουν σερίφης Τζέιμς Άμπροουζ
Lamborghini: The Man Behind the Legend Έντσο Φεράρι
2023 Dance First Χορεύοντας με τον Μπέκετ Σάμιουελ Μπέκετ[54]
2025 Ballerina

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 120459205. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. ↑ (Αγγλικά) SNAC. w6vx17jb. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. ↑ (Αγγλικά) Internet Broadway Database. 76478. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 13  Δεκεμβρίου 2014.
  5. ↑ www.screenonline.org.uk/people/id/743792/.
  6. ↑ www.nytimes.com/movies/movie/136637/Somebody-Is-Waiting/details.
  7. ↑ www.nytimes.com/movies/movie/123216/In-the-Name-of-the-Father/details.
  8. ↑ www.tcd.ie/irishfilm/biographies/contents.php.
  9. ↑ www.irishtimes.com/newspaper/features/2011/0603/1224298314404.html.
  10. ↑ JSTOR. 350879.
  11. ↑ www.rte.ie/tv/theview/archive/20070410.html.
  12. ↑ www.independent.ie/opinion/analysis/we-need-a-pair-of-hands-to-lift-us-over-the-maelstrom-2841833.html.
  13. ↑ www.theatreworldawards.org/past-recipients.html. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12  Οκτωβρίου 2018.
  14. ↑ «Byrne, Gabriel 1950–». Encyclopedia.com. Cengage. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2022.
  15. ↑ Clarke, Donald· Brady, Tara. «The 50 Greatest Irish Film Actors of All Time – in Order». The Irish Times (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2021.
  16. ↑ Singer, Leigh (19 Φεβρουαρίου 2009). «Oscars: the Best Actors Never to Have Been Nominated». The Guardian. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2022.
  17. ↑ Δημητρόπουλος, Θοδωρής (10 Μαρτίου 2013). «Eρχονται οι «Vikings»!». flix.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.
  18. ↑ «Holiday Homes, Elphin, Co. Roscommon – Rent Self Catering Accommodation in Ireland». myhome.ie. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2012.
  19. ↑ «Gabriel Byrne: Not one of the usual suspects - Features, Films - The Independent». web.archive.org. 24 Δεκεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.CS1 maint: Unfit url (link)
  20. ↑ «Old Boy Gabriel's Starring Role in City School Reunion». Herald.ie. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2011.
  21. 1 2 3 4 Stated on Inside the Actors Studio (2000).
  22. ↑ «Coming Out As Atheist: Noel Gallagher & Gabriel Byrne». Secularism.org.uk. National Secular Society. 13 Απριλίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2015.
  23. ↑ Wright, Alice (2 Αυγούστου 2013). «One Direction's Louis Tomlinson Signs for Doncaster Plus 10 Other Sporting Celebs». Metro. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2015.
  24. ↑ «Gabriel Byrne: I was abused as a child - Telegraph». web.archive.org. 23 Ιανουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.CS1 maint: Unfit url (link)
  25. ↑ McDonald, Henry· McDonald, by Henry· correspondent, Ireland (19 Ιανουαρίου 2010). «Gabriel Byrne tells of childhood sexual abuse». The Guardian (στα Αγγλικά). ISSN 0261-3077. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.
  26. ↑ «Gabriel Byrne». IMDb. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.[Αναξιόπιστη πηγή ;]
  27. ↑ «Obituary: Denholm Elliott». The Independent. 7 Οκτωβρίου 1992. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.
  28. ↑ Carver, Benedict· Cox, Dan (6 Οκτωβρίου 1998). «Byrne Renews 1st-Look Film Deal with Phoenix». Variety (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2021.
  29. ↑ «Gabriel Byrne Tops Kerry Film Fest Jury Lineup». IFTN.ie. 10 Σεπτεμβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2024.
  30. ↑ Correspondent, Conor Ryan Political (15 Οκτωβρίου 2009). «Gleeson: Film plans will collapse if Bord Snip implemented». Irish Examiner (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.
  31. ↑ «Σκηνές από δύο γάμους που ξαφνικά καταρρέουν». Protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.
  32. ↑ «Gabriel Byrne Enters 'Le Capital', Irish Actor in Talks to Star». IFTN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2011.
  33. ↑ «Current Features – Mad to Be Normal». GizmoFilms.com. Gizmo Films. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2016.
  34. ↑ Charleton, Fiona (3 Φεβρουαρίου 2022). «Walking with Ghosts Theatre Review — Nowhere to Hide from the Ghosts of His Past». The Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
  35. ↑ Morgan, Fergus (26 Αυγούστου 2022). «Walking with Ghosts Review». The Stage. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
  36. ↑ McGinn, Caroline (13 Σεπτεμβρίου 2022). «'Walking with Ghosts' Review». Time Out. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
  37. ↑ Cavendish, Dominic (26 Αυγούστου 2022). «Walking with Ghosts: This Enthralling Evening Is One of Gabriel Byrne's Greatest Achievements». The Daily Telegraph. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
  38. ↑ Jones, Chris (28 Οκτωβρίου 2022). «Review: 'Walking with Ghosts' on Broadway: Irish Actor Gabriel Byrne Looks into the Shadows of His Past». Chicago Tribune. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
  39. ↑ «Hollywood Celebrities». Hollywood.com. 28 Μαΐου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2017.
  40. ↑ Polsky, Sara (30 Απριλίου 2010). «Actor Gabriel Byrne Buys in Nolita's 211 Elizabeth». Curbed. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2024.
  41. ↑ English, Eoin (7 Αυγούστου 2014). «Gabriel Byrne's Secret Wedding Finalised over Coffee and Scones in Popular Cork Restaurant». Irish Examiner. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2015.
  42. ↑ Lyall, Sarah (7 Ιανουαρίου 2021). «This Time, He Stars in His Own Story». The New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2021.
  43. ↑ «Honorary degree for Irish star | BreakingNews.ie». web.archive.org. 18 Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.
  44. ↑ Kay, Jeremy (17 Αυγούστου 2009). «Cherrybomb Among Five US Premieres at LA Irish Film Festival». ScreenDaily.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2015.
  45. ↑ Hayes, Cathy (27 Απριλίου 2011). «'In Treatment' Star Gabriel Bryne Says He Is 'Extremely Anti-Catholic'». IrishCentral.com (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2021.
  46. ↑ Farndale, Nigel (5 Απριλίου 2013). «Gabriel Byrne: Religion Didn't Do Me Any Good». Irish Independent. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2013.
  47. ↑ O'Shea, James (4 Δεκεμβρίου 2012). «Gabriel Byrne Again Slams The Gathering and Arthur's Day: Actor Says Ireland Needs a Real Relationship with the Diaspora». Irish Central. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2012.
  48. ↑ «On a Paving Stone Mounted (1978)». British Film Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2018.
  49. ↑ Σμοΐλης, Γιάννης (11 Μαΐου 2016). «Miller's Crossing | Cine Reviews». CineDogs. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.
  50. ↑ «ΚΩΔΙΚΟ ΟΝΟΜΑ: ΝΙΝΑ (POINT OF NO RETURN)». autotriti.gr.
  51. ↑ Λιζάρδος, Αλέξανδρος Ρωμανός (11 Νοεμβρίου 2012). «Ο Κώστας Γαβράς δημιουργεί τον «Ρομπέν των πλουσίων»». Πρώτο Θέμα. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.
  52. ↑ Στελλάκη, Αγγελική (4 Μαΐου 2016). «Ο Ήχος της Σιωπής (Louder than Bombs)». Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.
  53. ↑ Τιμογιαννάκης, Παναγιώτης. ««Η ΔΙΑΔΟΧΗ» (Hereditary):ΕΝΑ ΘΡΙΛΕΡ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΕΝΘΟΣ…». pantimo.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.
  54. ↑ «Νέες ταινίες: Χορεύοντας με τον Μπέκετ, Καταγωγή, Ο Πρώτος Οιωνός». HuffPost Greece. 3 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2025.

Βιβλιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γκάμπριελ_Μπερν&oldid=11551008"