Γιούνας Γκαρ Στόρε
Ο Γιούνας Γκαρ Στόρε (Jonas Gahr Støre, νορβηγικά: [ˈjùːnɑs gɑː‿ˈʂtø̂ːrə]; , γενν. στις 25 Αυγούστου 1960) είναι Νορβηγός πολιτικός, πρωθυπουργός της Νορβηγίας από τις 14 Οκτωβρίου 2021. Είναι επίσης αρχηγός του Εργατικού Κόμματος από το 2014. Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών επί πρωθυπουργίας Γενς Στόλτενμπεργκ από το 2005 έως το 2012 και ως υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας από το 2012 έως το 2013. Είναι μέλος του Κοινοβουλίου (Storting) στην περιφέρεια του Όσλο, από το 2009.
Σπουδές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Στόρε γεννήθηκε στο Όσλο, μεγάλωσε στο δυτικό Όσλο και εκπαιδεύτηκε ως αξιωματικός του ναυτικού στη Βασιλική Ναυτική Ακαδημία της Νορβηγίας. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Sciences Po στο Παρίσι από το 1981 έως το 1985 και διεθνείς σχέσεις στο London School of Economics. Ως φοιτητής στο Παρίσι, συμμετείχε ενεργά στις προσπάθειες υποστήριξης των Εβραίων αρνητών στη Σοβιετική Ένωση.
Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Υπήρξε ειδικός σύμβουλος καριέρας και γενικός διευθυντής στο γραφείο του πρωθυπουργού από το 1989 έως το 1997, υπηρετώντας υπό τους πρωθυπουργούς Γιαν Σίσε, Γκρο Χάρλεμ Μπρούντλαντ και Θόρμπγιορν Γιάγκλαντ. Έγινε γνωστός ως προστατευόμενος της Μπρούντλαντ τη δεκαετία του 1990, και η καθοδήγησή της τον ενέπνευσε να γίνει μέλος του Εργατικού Κόμματος το 1995. Το 1998 ακολούθησε την Μπρούντλαντ στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, όπου έγινε επικεφαλής του προσωπικού της. Ο Στόρε ήταν υφυπουργός και προσωπάρχης στο γραφείο του πρωθυπουργού στην πρώτη κυβέρνηση του Στόλτενμπεργκ η κυβέρνηση εμπνεύστηκε από το βρετανικό σχέδιο των Νέων Εργατικών. Αργότερα διετέλεσε γενικός γραμματέας του Νορβηγικού Ερυθρού Σταυρού από το 2003 έως το 2005.[1]
Πρωθυπουργός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παρά το γεγονός ότι το Εργατικό Κόμμα έλαβε 1% λιγότερες ψήφους και έχασε μια έδρα, η κεντροαριστερά κέρδισε την πλειοψηφία στις νορβηγικές βουλευτικές εκλογές του 2021. Ως ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος, ο Στόρε ήταν το ξεκάθαρο φαβορί για τον ρόλο του πρωθυπουργού. Δύο ημέρες μετά την παραίτηση της Έρνα Σόλμπεργκ και της κυβέρνησής της στις 12 Οκτωβρίου 2021, ο Στόρε διορίστηκε πρωθυπουργός από τον βασιλιά Χάραλντ Ε΄, επικεφαλής μιας κυβέρνησης μειοψηφίας με το Κόμμα του Κέντρου.[2]
Το Κόμμα Κέντρου αποχώρησε από την κυβέρνηση στα τέλη Ιανουαρίου 2025, αφήνοντας τον Στόρε επικεφαλής της πρώτης μειοψηφικής κυβέρνησης των Εργατικών εδώ και 25 χρόνια.[3][4] Ο Στόρε οδήγησε το κόμμα του στην επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2025.[5] Ανακοίνωσε ότι το Εργατικό Κόμμα θα συνέχιζε ως μειοψηφική κυβέρνηση και ότι θα καλούσε τα άλλα κόκκινα-πράσινα κόμματα σε συνομιλίες για τη συνεργασία στην επικείμενη κοινοβουλευτική περίοδο.[6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Støre, Jonas Gahr ( 1960- ) Stortinget.no. Retrieved 7 November 2013. (στην νορβηγική)
- ↑ «Norge har fått ny regjering» (στα Norwegian). NRK. 14 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2021.
- ↑ Litland, Karoline Johannessen· Skårdalsmo, Kristian· Rønning, Mats· Svaar, Peter (30 Ιανουαρίου 2025). «Ap og Sp enige om regjeringsbrudd» (στα Νορβηγικά Μποκμάλ). NRK. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ «Valgdagen blir 8. september 2025». Government of Norway. (στα Νορβηγικά Μποκμάλ). 3 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2024.
- ↑ Five, Mari Linge· Lyngstad, Håkon Kvam· Dale, Kjetil H.· Sandven, Lidvard· Tørmoen, Anna· Lauten, Daniel Sannum· Hodne, Anna Myklebust· Sørsdahl, Elin· Christensen, Christian Roth· Eidsmo, Ditlev· Falnes, Johan· Skarvøy, Lars Joakim· Jensen, Ingvild· Røen, Selma Høgås· Joner, Selma· Prestegård, Sofie· Talsnes, Stål (8 Σεπτεμβρίου 2025). «Støre knuser Listhaug και Solberg – sikrer flertall» (στα Νορβηγικά Μποκμάλ). TV2. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2025.
- ↑ Brekke, Anja A. T.· Johnsen, Alf Bjarne· Nematpoor, Siamak· Bohlin, Gøran (8 Σεπτεμβρίου 2025). «Støre: Fortsetter med ren Ap-regjering». Verdens Gang (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2025.
| Αυτό το λήμμα σχετικά με ένα πολιτικό πρόσωπο χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |