Γιούζνο-Σαχαλίνσκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 46°58′N 142°44′E / 46.967°N 142.733°E / 46.967; 142.733

Γιούζνο Σαχαλίνσκ
Южно Сахалинск коллаж.jpg
Flag of Yuzhno-Sakhalinsk (Sakhalin oblast).png
Σημαία
Coat of Arms of Yuzhno-Sakhalinsk.png
Έμβλημα
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Γιούζνο Σαχαλίνσκ
46°57′0″N 142°44′0″E
Χώρα Ρωσία
Διοικητική υπαγωγή Yuzhno-Sakhalinsk Urban Okrug[1]
Ίδρυση 1882
Έκταση 164,66 km²[2]
Υψόμετρο 50 μ.
Ταχ. κωδ. 693000–693101
Τηλ. κωδ. 424 και 4242
Ζώνη ώρας UTC+11:00
Ώρα Βλαδιβοστόκ
Ιστότοπος Επίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Γιούζνο-Σαχαλίνσκ (Ρωσικά: «Южно-Сахалинск», κυριολεκτικά «Νότια Σαχαλίνη») είναι πόλη στη νήσο Σαχαλίνη και το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Σαχαλίνης της Ρωσίας. Λεγόταν Βλαντίμιροβκα (Влади́мировка) από το 1882 έως το 1905 και στη συνέχεια Τογιοχάρα (Ιαπωνικά: 豊原市 Χέπμπορν: Toyohara-shi) από το 1905 έως το 1946. Πληθυσμός: 181.728 (Απογραφή του 2010)· 175.085 (Απογραφή του 2002)· 159.299 (Απογραφή του 1989).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γιούζνο-Σαχαλίνσκ ξεκίνησε ως ένας μικρός ρωσικός οικισμός με το όνομα Βλαντίμιροβκα, που ιδρύθηκε από καταδίκους το 1882.[3] Η συνθήκη του Πόρτσμουθ το 1905, η οποία έφερε τέλος στο Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο του 1904-1905, απένειμε το νότιο μισό της νήσου Σαχαλίνης στην Ιαπωνία. Η Βλαντίμιροβκα μετονομάστηκε σε Τογιοχάρα (δηλαδή «πλούσια πεδιάδα») και ήταν η νομαρχιακή πρωτεύουσα του Ιαπωνικού Νομού Καραφούτο.[εκκρεμεί παραπομπή]

Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το ιαπωνικό τμήμα της νήσου Σαχαλίνης καταλήφθηκε από σοβιετικά στρατεύματα. Η κυριότητα της πόλης μεταφέρθηκε στη Σοβιετική Ένωση και μετονομάστηκε σε Γιούζνο-Σαχαλίνσκ («Νότια Σαχαλίνη»). Το καθεστώς της πόλης δόθηκε σε αυτήν το 1946.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]