Γιολάντα της Φλάνδρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γιολάντα της Φλάνδρας
YolandaFlanders.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1175
Θάνατος 1219
Κωνσταντινούπολη
Υπηκοότητα Αρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Οικογένεια
Σύζυγος Πιέρ Β΄ ντε Κουρτεναί
Τέκνα Φίλιππος Β΄ του Κουρτεναί-Ναμύρ
Ροβέρτος Β΄ του Κουρτεναί
Ερρίκος Β΄ του Ναμύρ
Βαλδουίνος Β΄ της Κωνσταντινούπολης
Μαργαρίτα Μαρκησία του Ναμύρ
Ελισάβετ του Κουρτεναί
Γιολάντα του Κουρτεναί
Μαρία του Κουρτεναί
Αγνή του Κουρτεναί
Λεονώρα του Κουρτεναί
Γονείς Βαλδουίνος Ε΄ του Αινώ και Μαργαρίτα Α΄ της Φλάνδρας
Αδέλφια Ισαβέλλα του Αινώ
Φίλιππος Α΄ του Ναμύρ
Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης
Ερρίκος της Φλάνδρας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα αυτοκράτορας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Θυρεός της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινουπόλεως

Η Γιολάντα ή Ιολάνδη της Φλάνδρας (Yolande van Henegouwen, 11751219) ήταν αυτοκράτειρα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης (1217 - 1219) στο όνομα του μεγαλύτερου γιου της Φιλίππου του Ναμούρ την διετία που ο σύζυγος της Πέτρο του Κουρτεναί αιχμαλωτίστηκε προκειμένου να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη για να αναλάβει τον θρόνο του. [1]

Αυτοκράτειρα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης την εποχή αιχμαλωσίας του συζύγου της[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν κόρη του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη της Φλάνδρας και της κόμισσας Μαργαρίτας της Αλσατίας, δυο από τους αδελφούς της ο Βαλδουίνος Α' και στην συνέχεια ο Ερρίκος της Φλάνδρας στέφθηκαν Λατίνοι αυτοκράτορες της Κωνσταντινουπόλεως. Μετά τον θάνατο του δεύτερου (1216) μεσολάβησε μία σύντομη περίοδος ενός έτους που ο θρόνος έμεινε κενός μέχρι την εκλογή του συζύγου της Πέτρου των Καπέτων του Κουρτεναί. Ο Πέτρος έστειλε τη Γιολάντα στην Κωνσταντινούπολη αφού ο ίδιος βρισκόταν σε πόλεμο με το Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Δούκα Άγγελο, από τον οποίο ο Πέτρος αιχμαλωτίστηκε. Εξ αιτίας της αβέβαιης τύχης του (αν και πιθανότατα είχε σκοτωθεί) η Γιολάντα κυβέρνησε ως αντιβασίλισσα. Συμμάχησε με τους Βουλγάρους ενάντια των διαφόρων επιγόνων της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κρατών και ήταν έτοιμη να κάνει ειρήνη με τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη της αυτοκρατορίας της Νικαίας ο οποίος είχε παντρευτεί την κόρη της Μαρία. Πέθανε αιφνίδια (1219) την ίδια χρονιά που φημολογείται οτι πέθανε και ο σύζυγος της στην αιχμαλωσία, την διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος της Ροβέρτος του Κουρτεναί λόγω της άρνησης του μεγαλύτερου αδελφού του Φιλίππου να αναλάβει τον θρόνο. [2] Ο Ροβέρτος βρισκόταν εκείνη την εποχή ακόμα στη Γαλλία και ουσιαστικά ο θρόνος παρέμεινε κενός έως την άφιξή (1221).

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον σύζυγο της Πέτρο του Κουρτεναί παιδιά της ήταν :

Γενεαλογικό δέντρο Λατίνων αυτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βαλδουίνος Η' κόμης Φλάνδρας
Ε' κόμης του Αινώ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βαλδουίνος Θ' κόμης Φλάνδρας
ΣΤ' κόμης του Αινώ
Α' Λατίνος αυτ. Κωνσταντινούπολης
(1204-05)
 
Ερρίκος της Φλάνδρας
Λατίνος αυτ. Κωνσταντινούπολης
(1206-16)
 
Γιολάντα της Φλάνδρας
Αντιβασιλέας (1217-19)
 
Πέτρος του Κουρτεναί
Λατίνος αυτ. Κωνσταντινούπολης
(jure auxoris) (1217-19)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ροβέρτος του Κουρτεναί
Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης
(1221-28)
 
Βαλδουίνος Β'
Λατίνος αυτ. Κωνσταντινούπολης
(1228-61)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Donald M. Nicol, The Last Centuries of Byzantium, 1261-1453, (Cambridge University Press, 2002), 12.
  2. Donald M. Nicol, The Last Centuries of Byzantium, 1261-1453, (Cambridge University Press, 2002), 12.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Donald M. Nicol, The Last Centuries of Byzantium, 1261-1453, (Cambridge University Press, 2002)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προκάτοχος:
Πέτρος Β΄ του Κουρτεναί
Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης
Blason Empire Latin de Constantinople.svg
12171219
Διάδοχος:
Ροβέρτος του Κουρτεναί (2 χρόνια κενός)