Γιάννης Λεοντάρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γιάννης Λεοντάρης
Yannis Leontaris 1.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1965
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα θεατρικός σκηνοθέτης
καθηγητής πανεπιστημίου
Ιστοσελίδα

Ο Γιάννης Λεοντάρης (1965) είναι Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης και κινηματογραφιστής, θεωρητικός του κινηματογράφου και Aναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου όπου διδάσκει Υποκριτική και Σκηνοθεσία. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά, και πρακτικά διεθνών συνεδρίων. Πολλά από τα θεωρητικά του κείμενα "εισάγουν τον Έλληνα μελετητή στη συγκριτική ανάλυση κινηματογράφου και λογοτεχνίας"[1]. Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Μάρτιο του 2017 διετέλεσε Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Πατέρας του ήταν ο ποιητής Βύρων Λεοντάρης.

Είναι απόφοιτος του Τμήματος φιλολογίας του Α.Π.Θ. και διδάκτορας Συγκριτικής Γραμματολογίας στο Πανεπιστήμιο PARIS X -NANTERRE. Από τους εκπροσώπους του ποιητικού[2] / πειραματικού κινηματογράφου της περιόδου 1990-2000, με κύρια χαρακτηριστικά την αισθητική αναζήτηση στη φόρμα και την κινηματογραφική αλληγορία[3]. Ιδρυτικό μέλος (2005) του "Θιάσου Κανιγκούντα"[1], θεατρικής ομάδας της "ανεξάρτητης ελληνικής θεατρικής σκηνής"[2] της περιόδου 2005-2015[4].

Ως σκηνοθέτης στον κινηματογράφο εργάστηκε από το 1987 μέχρι το 2003. Οι μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες του έχουν αποσπάσει τρεις φορές το Α' Κρατικό Βραβείο (1995, 1997, 2002. ενώ έχουν βραβευθεί σε ελληνικά και διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ (1990, 1996, 1999,).  Μετά το 2004 στρέφεται στην θεατρική σκηνοθεσία. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, το Θέατρο του Νότου, τo Θέατρο της Οδού Κυκλάδων, το ΚΘΒΕ, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης και την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης. Έχει συμμετάσχει στο φεστιβάλ AVIGNON OFF (2008, 2018), το Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου, στο Théâtre de la Ville στο Παρίσι[5] (Festival Chantiers d’Europe), στη Χαϊδελβέργη (Heidelberger Stuckemarkt Festival) καιστη Νέα Υόρκη, Θέατρο Wild Project (Between the Seas Festival) Έχει σκηνοθετήσει έργα των Hofmannsthal, Viripaev, Shakespeare, Καπετανάκη, Pommerat, Bulgakov, Βέλτσου, Τσίρκα κ.α. Ως θεατρικός μεταφραστής και σκηνοθέτης, σύστησε (2008, 2013) στο ελληνικό κοινό, τον γάλλο δραματουργό και σκηνοθέτη Joel Pommerat.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1987-BLEU-NOIR- Μικρού μήκους ταινία S-8 (Φεστιβάλ Καρδίτσας 1987-Βραβεία καλύτερης ταινίας, φωτογραφίας, γυναικείου ρόλου, Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης S-8 1988, Βραβείο καλύτερης ταινίας.)
  • 1990- Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΓΟΠΟΙΟΥ- Μικρού μήκους ταινία 16μμ (Φεστιβάλ Δράμας 1990-Β΄Βραβείο αισθητικών αναζητήσεων, Φεστιβάλ DUNQUERQUE 1991 διαγωνιστικό τμήμα, ελληνική εκπροσώπηση στην ευρωπαική εβδομάδα εναντίον των ναρκωτικών - Παρίσι 1994.)
  • 1994- ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΑ- Μικρού μήκους ταινία 35μμ (Α΄Κρατικό βραβείο καλύτερης ταινίας 1994)
  • 1996- ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΙΣΕ- Μικρού μήκους ταινία 35μμ (Φεστιβάλ Δράμας 1996-Βραβείο γυναικείου ρόλου και τιμητική διάκριση Β΄ανδρικού ρόλου, Α΄Κρατικό βραβείο καλύτερης ταινίας 1996)
  • 1999-ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ - Μικρού μήκους ταινία 35μμ. (Φεστιβάλ Δράμας 1999-Ειδικό Βραβείο Επιτροπής, Βραβεία φωτογραφίας, μοντάζ, ηχητικής μπάντας. Φεστιβάλ METZ, διαγωνιστικό τμήμα, Κρατική διάκριση Υπουργείου Πολιτισμού 1999).
  • 2001- ΕΓΚΩΜΙΟ ΒΡΑΔΥΤΗΤΑΣ- Ντοκιμαντερ μεγάλου μήκους. (Α’Κρατικό Βραβείο καλύτερης ταινίας ντοκιμαντέρ, 2002)[6]
  • 2004 – THREE TIMES–(Videodance) – ομάδα χορού ΠΡΟΣΧΗΜΑ, (τιμητική διάκριση από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2004). Τιμητική Διάκριση στο Φεστιβάλ της Νάπολι NAPOLIDANZA 2005.

Σενάρια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1987-2002 Σεναριογράφος πέντε ταινιών μικρού μήκους και μίας ταινίας μεγάλου μήκους.·1999 Συν-σεναριογράφος του σεναρίου της μεγάλου μήκους ταινίας ΕΦΗΜΕΡΗ ΠΟΛΗ (σκηνοθεσία Γιώργος Ζαφείρης). (Γ΄Κρατικό Βραβείο Καλύτερης ταινίας 2000, επίσημη ελληνική συμμετοχήστην Εβδομάδα των κριτικών (Semaine de la Critique)του φεστιβάλ των Καννών 2001)

Σκηνοθεσίες στο θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

(Με τον Θίασο Κανιγκούντα)

2006-2008. Ηλέκτρα του Hugo Von Hofmannsthal, (2006 και 2007 Θέατρο Κρατήρας / θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ, 2008[7]. Το 2008 συμμετείχε με 23 παραστάσεις στο Φεστιβάλ AVIGNON OFF.

2007. Η Βοσκοπούλα (Ανωνύμου) – Θέατρο Αμόρε (2007)[8].

2009. Γένεσις Νο 2 του Ιβάν Βιριπάεφ – Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν.

2009. Η Βεγγέρα, του Ηλία Καπετανάκη, Εθνικό Θέατρο.

2010. Ο Άμλετ του Γιώργου Χειμωνά (συν- σκηνοθεσία με το Θοδωρή Γκόνη), Φεστιβάλ Φιλίππων- Καβάλας.

2012: Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών / «Πόλη-κράτος»[9]. Αθήνα / Théâtre de la Ville στο Παρίσι. (Festival Chantiers d’Europe)[10] / Χαϊδελβέργη (Heidelberger Stuckemarkt Festival) / Νέα Υόρκη, Θέατρο Wild Project (Between the Seas Festival[11]).

2012, «Ευτυχισμένες μέρες» του Σ. Μπέκετ, στο φεστιβάλ Page_31 στο CAMP στην Αθήνα.

2013, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σκηνοθετεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα το έργο του Joel Pommerat, Κύκλοι/Ιστορίες.

(Συνεργασίες με άλλους θεατρικούς Οργανισμούς)

2008. Οι έμποροι του Joel Pommerat, ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, (Θεσσαλονίκη, Θέατρο Αμαλία).[12] / 2009 Φεστιβάλ Αθηνών / Θεάτρο Σχολείον.

2014. The Mobile Phone Show του Jim Cartwright / Φεστιβάλ Εφηβικού Θεάτρου Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών.

2014. Σχέδιο για Ηλέκτρα-Σχέδιο για Ιφιγένεια, του Γιώργου Βέλτσου, Φουγάρο, Ναύπλιο, Αθήνα, Θέατρο της Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής[13].

2015. Δον Κιχώτης[14] του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

2017. Η Απειλή της Άρτεμις Μουστακλίδου, στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης.Τον Ιούλιο του 2018 συμμετέχει με 24 παραστάσεις στο Φεστιβάλ AVIGNON OFF.

2017-18. Αριάγνη, από τις « Ακυβέρνητες Πολιτείες » του Στρατή Τσίρκα – συμπαραγωγή Εθνικού Θεάτρου και Θεατρου Τέχνης.

2018-19. Ο Ελέφας του Κώστα Μποσταντζόγλου, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Θεατρικά Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 2011 Συν-συγγραφέας του έργου «Πόλη-κράτος»[3] / Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών 2011.

Κριτικές για το έργο του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεατρικές κριτικές για σκηνοθεσίες του (2005-2013):

Αφιερώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Συνέντευξη στο περιοδικό Critical Stages[15]
  • Γιάννης Λεοντάρης: "Το θέατρο αντιμετωπίζεται σαν γραφική εκτροπή"[4]
  • "Μαυσωλείο του ουμανισμού η Ευρώπη"[5]
  • Joël Pommerat / Γιάννης Λεοντάρης – Rencontre Institut français de Grèce[6]
  • Γιάννης Λεοντάρης στο IMDb
  • Γιάννης Λεοντάρης: "Αισθάνομαι ότι συντηρώ μία εφηβική σχέση με τα θεατρικά μέσα" [7]
  • "Ο πολιτισμός δεν γνωρίζει από διαπραγμάτευση": Γιαννης Λεοντάρης στο Onlytheatrer [8]
  • Γιάννης Λεοντάρης: "Δεν με ενδιαφέρει ένα μουσειακό θέατρο"[9]
  • "Προσπαθούμε να αντικρίσουμε την Ιστορία μέσα από τον Τσίρκα"[10]
  • "Ο Δον Κιχώτης στα χρόνια του Στάλιν"[11]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κωστάκη, Ιωάννα (15 Σεπτεμβρίου 2008). «Η μεταφορά λογοτεχνικών έργων στον κινηματογράφο: Ζητήματα και μεθοδολογία προσέγγισης». www.lexima.gr. http://lexima.gr/lxm/read-1449.html. Ανακτήθηκε στις 08/10/2018. 
  2. Χαρίτος, Δημήτρης (20/09/1996). «Η γιορτή των μικρομηκάδων στη Δράμα». περιοδικό Αντί, τ. 616: 56. http://www.shortfromthepast.gr/review.asp?id=33&reviewID=155&lang=. Ανακτήθηκε στις 09/10/2018. 
  3. Σταμάτης, Αλέξης (Νοέμβριος 1997 - Ιανουάριος 1998). «Γιάννης Λεοντάρης: Κλείσε τα μάτια και χρωμάτισε: μια κινηματογραφική αλληγορία». Γράμματα και Τέχνες. 
  4. Arfara, Katia (31/05/2012). «La scène indépendante de la Grèce». Mouvement.net. http://www.mouvement.net/critiques/notices-doeuvres/la-scene-independante-de-la-grece. 
  5. Grahm, Anna (15-06-2012). ««Poli-Kratos» ville état, dramaturgie Kanigunda, au théâtre des Abbesses». Un Fauteuil Pour l'Orchestre. http://unfauteuilpourlorchestre.com/critique•-«poli-kratos»-ville-etat-dramaturgie-kanigunda/. 
  6. Μπαμπασάκης, Γιώργος - Ίκαρος (08/11/2002). «"Για την ταινία του Γιάννη Λεοντάρη Εγκώμιο Βραδύτητας"». Ελευθεροτυπία / Βιβλιοθήκη τ. 229. 
  7. Πατσαλίδης, Σάββας (2006). «"Η Ηλέκτρα της μνήμης και της θεατρικότητας"». Αυλαία τ. 32. http://savaspatsalidis.blogspot.com/2014/01/h.html. 
  8. Έρη, Σταυροπούλου (2010). "Νεοελληνική Πεζογραφία και Ποίηση στη σκηνή", στο, Παράδοση και εκσυγχρονισμός στο νεοελληνικό θέατρο : από τις απαρχές ως τη μεταπολεμική εποχή : πρακτικά του Γ’ Πανελλήνιου Θεατρολογικού Συνεδρίου, Ρέθυμνο 23-26 Οκτωβρίου 2008 : αφιερωμένο στον Θόδωρο Χατζηπανταζή / επιμέλεια Αντώνης Γλυτζουρής, Κωνσταντίνα Γεωργιάδη. Ηράκλειο, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, σελ. 479-486. ISBN 9789605243005. 
  9. Dimopoulou, Nikolette (20/12/2012). A Critical Approach to Crisis and Critique. Two Greek case-studies in the performing arts. University of Amsterdam and University of Belgrade, σελ. 32-60. http://amsterdam.academia.edu/NikolettaDimopoulou. 
  10. Plas, Laura (15/06/2012). «Good Evening Greece». Les trois coups / le Monde. http://lestroiscoups.over-blog.com/article-poli-kratos-de-la-compagnie-kanigunda-critique-de-laura-plas-theatre-des-abbesses-a-paris-106981980.html. Ανακτήθηκε στις 09/10/2018. 
  11. James Yiannias, Vicky (19-09-2013). «"City State and the Between the seas festival"». greeknewsonline.com. http://www.greeknewsonline.com/city-state-and-the-between-the-seas-festival-something-wonderful/. 
  12. Εξάρχου, Καλλιόπη (2014). «Les Marchands και Juste la fin du monde: το αφηγηματικό θέατρο και η παράβαση της σκηνικής παράδοσης». Θεσσαλονίκη, εκδόσεις Α.Π.Θ., σελ. 127-141. ISBN [[Special:BookSources/13:978-960-9717-18-2, [2014]|13:978-960-9717-18-2, [2014]]]. 
  13. Ιωαννίδης, Γρηγόρης (25-08-2014). «"Ο καλύτερος Βέλτσος μέχρι σήμερα"». Η Εφημερίδα των Συντακτών - Έντυπη Έκδοση. 
  14. Ιωαννίδης, Γρηγόρης (05-01-2015). «"Το σύστημα απέναντι σε κάθε παραβάτη"». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/arthro/systima-apenanti-se-kathe-paravati. 
  15. Patsalidis, Savvas (October 2014). «"A la recherche du regard pluriel - entretien avec Yannis Leontaris"». Critical Stages Issue No 10. http://www.critical-stages.org/10/a-la-recherche-du-regard-pluriel-━-entretien-avec-yannis-leontaris/.