Γη του Πυρός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 54°S 70°W / 54°S 70°W / -54; -70

Γη του Πυρός
Το αρχιπέλαγος της Γης του Πυρός
Γεωγραφία
Τοποθεσία Ατλαντικός, Ειρηνικός
Κύρια νησιά Γη του Πυρός
Έκταση 73.753 χλμ2
Υψόμετρο 2.488 μ
Υψηλότερη κορυφή Όρος Δαρβίνου
Χώρα
Περιφέρειες της Χιλής Περιοχή Μαγαγιάνες και η Χιλιανή Ανταρκτική
Επαρχίες της Αργεντινής Γη του Πυρός
Δημογραφικά
Πληθυσμός 135.000 (απογραφής 2010)
Η Γη του Πυρός
Γη του Πυρός, στενό Beagle

Η Γη του Πυρός (ισπανικά: Tierra del Fuego) είναι ένα αρχιπέλαγος, που βρίσκεται στο νότιο άκρο της Νοτίου Αμερικής, από την οποία το χωρίζει ο πορθμός του Μαγγελάνου. Το αρχιπέλαγος αποτελείται από το κύριο νησί Γη του Πυρός, με έκταση 48.100 τ.χλμ. και μια ομάδα από πολλά νησιά, όπως το Cape Horn και το Νησί Ντιέγκο Ραμίζ. Η Γη του Πυρός χωρίζεται μεταξύ Χιλής και Αργεντινής, με την Αργεντινή να ελέγχει το ανατολικό μισό του κυρίως νησιού και τη Χιλή το δυτικό μισό συν τα νησιά νότια του πορθμού Beagle. Έχει συνολική έκταση 73.753 τ.χλμ. εκ των οποίων τα 50.000 τ.χλμ, τα δυτικότερα, ανήκουν στη Χιλή με το όνομα Επαρχία του Μαγγελάνου, και τα υπόλοιπα, ανατολικά, στην Αργεντινή με το όνομα Διοίκηση Γης του Πυρός και πρωτεύουσα την Ουσουάια.

Ο παλαιότερος γνωστός οικισμός στην Γη του Πυρός χρονολογείται περίπου το 8.000 π.Χ. Οι Ευρωπαίοι διερεύνησαν πρώτα τα νησιά κατά τη διάρκεια της αποστολής του Φερδινάνδου Μαγγελάνου το 1520. Η ονομασία Γη του Πυρός και παρόμοιες ονομασίες προέρχονται από τις παρατηρήσεις των πολλών φωτιών που νόμιζαν ότι είχαν οι ντόπιοι. Η εγκατάσταση ευρωπαίων κατοίκων και η μεγάλη μετατόπιση των ιθαγενών πληθυσμών δεν ξεκίνησε παρά στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας και την ανακάλυψη κοιτασμάτων χρυσού.[1] Σήμερα, η εξόρυξη πετρελαίου κυριαρχεί στην οικονομική δραστηριότητα στα βόρεια της Γης του Πυρός, ενώ ο τουρισμός και η μεταποιητική βιομηχανία είναι σημαντικές στο νότο.

Εκτός της κυρίας νήσου που έχει σχήμα τριγώνου, το αρχιπέλαγος περιλαμβάνει και τα νησιά Ντεσολασιόν, Σάντα Ινές, Κλαράνς, Στούαρτ, Λοντοντερρι, Χοστε, Ερμίτ, Ναβαρίνο, Γκόρντον (Γκόρδον προφέρεται στα ισπανικά), Ουάλστον, Εστάδος, Καπ-χορν κ.ά.

Γεωλογικά αποτελεί συνέχεια της Ν. Αμερικής. Η ονομασία δόθηκε από τη συνήθεια των ιθαγενών να ανάβουν μεγάλες φωτιές στη θέα πλοίων. Μεγάλη έκταση καλύπτεται από πάγους. Είναι, άλλωστε, η πλησιέστερη της Ανταρκτικής περιοχή της Γης. Το κλίμα αλλά και το έδαφος δεν ευνοούν την ανάπτυξή της.

Τη Γη του Πυρός ανακάλυψε το 1520 ο Μαγγελάνος. Από τότε, το 1578 ο σερ Φράνσις Ντραίηκ αντίκρυσε το Ακρωτήριο που το 1615 - 1617 επισκέφθηκαν οι Ολλανδοί ερευνητές Λεμαίρ και Σιούτερ και το ονόμασαν Ακρωτήριο Χορν. Αργότερα, το 1619, περιέπλευσαν τη χώρα οι αδελφοί Γκαρσία και Γκονσάλο ντε Νοδάλ (Γκαρσία και Γκονθάλο στα καστιλιάνικα ισπανικά). Εν τούτοις, η συστηματική έρευνα άρχισε από το 1762 μέχρι το 1828, με την πρώτη βρετανική αποστολή και την περίοδο 1831-1836 με τη δεύτερη βρετανική αποστολή. Αρχηγός της δεύτερης ήταν ο Ρόμπερτ Φιτζρόι, στην οποία και συμμετείχε ο νεαρός τότε Κάρολος Δαρβίνος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Iparraguirre, Sylvia. Tierra del fuego: a biography of the end of the world, σελ. 146. //books.google.com/books?id=SInnrYWflAcC&pg=PA146. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]






Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Tierra del Fuego της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).