Γεώργιος Διδασκάλου
| Γεώργιος Διδασκάλου | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Γεώργιος Διδασκάλου (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1880 Γιαννιτσά, Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης |
| Θάνατος | 1928 Αμύνταιο, Νομός Φλώρινας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Οθωμανική Αυτοκρατορία Βασίλειο της Ελλάδας |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Ελληνικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Νέα ελληνικά |
| Σπουδές | Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | Γιατρός |
| Οικογένεια | |
| Αδέλφια | Χρήστος Διδασκάλου |
Ο Γεώργιος Διδασκάλου ήταν Έλληνας γιατρός, που ανέπτυξε σημαντική δράση τη περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα. Γεννήθηκε το 1880 στα Γιαννιτσά της Μακεδονίας,[1] γιος του δημογέροντα της πόλης, Μήτου (Δημητρίου) Διδασκάλου.[2] Είχε δύο αδέλφια, τον μακεδονομάχο Χρήστο Διδασκάλου και την Μαρία Διδασκάλου-Ρεβυθιάδη. Αφού τελείωσε τις σχολικές υποχρεώσεις στην πατρίδα του, σπούδασε ιατρική με υποτροφία, στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του στην Αθήνα, τα μέλη της ΕΜΕΟ απειλούσαν συστηματικά τον αδελφό του Χρήστο, να τον αποσύρει από τις σπουδές του, και όταν εκείνος αρνήθηκε, αυτοί κατέστρεψαν τη κτηματική περιουσία των αδελφών, προκαλώντας τους οικονομική καταστροφή.[3]
Μετά τις σπουδές του ο Γεώργιος Διδασκάλου νυμφεύθηκε το 1902 στο Μοναστήρι τη Μαρία Κ. Ζιέζιου και επέστρεψε στα Γιαννιτσά, όπου, κατά τη διάρκεια του Αγώνα, προσέφερε τις υπηρεσίες του ως γιατρός στους άνδρες των διαφόρων σωμάτων της λίμνης, ενώ παράλληλα έσωζε και τον πάσχοντα από ελονοσία πληθυσμό της περιοχής. Στις 14 Μαΐου 1906 ιδρύθηκε η Αδελφότητα της πόλης «Ομόνοια», της οποίας ο Διδασκάλου χρημάτισε 1ος πρόεδρος.[4]
Το 1908, λόγω των απειλών που δεχόταν από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες, αναγκάστηκε να καταφύγει στο Νυμφαίο Φλώρινας, όπου συνέχισε το έργο του. Εκεί, φιλοξένησε στο σπίτι του και την επίσης κυνηγημένη από κομιτατζήδες δασκάλα Δήμητρα Μίγγα-Κασάπη.[5] Το 1914-1916 διετέλεσε πρόεδρος της Κοινότητας Γιαννιτσών. Έπειτα μετακινήθηκε στο Αμύνταιο, όπου και απεβίωσε το 1928, έχοντας αποκτήσει παιδιά και εγγόνια.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Α. Σπυριδόπουλος, Κ. Παπανικολάου, Α. Καλλιανιώτης. Το Μεγάλο Συναξάρι, Αφανείς Γηγενείς Μακεδονομάχοι (1903-1913). Θεσσαλονίκη, 13-10-2011: Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press. σελ. 242. ISBN 9789601220604.
- ↑ Τιμοθεάδης, Τιμόθεος Ι. (Θεσσαλονίκη 1998). «Η παιδεία στον καζά Γιαννιτσών». Φίλιππος.
- ↑ Ταβουλάρης Κ., Έκθεσις των γεγονότων και της καταστάσεως εν τη περιφερεία Θεσσαλονίκης κατά την πρώτην τετραμηνίαν του 1909, ΙΜΧΑ, Θεσσαλονίκη, (Αρχείο Π. Δαγκλή) Φακελλ. 22.
- ↑ Χατζής, Χ. «Γιαννιτσά. Ιστορική επισκόπηση», σελ. 67-69.
- ↑ «1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ "ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΙΓΓΑ ΚΑΣΑΠΗ" » Το σχολείο μας παίρνει όνομα». blogs.sch.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2025.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Τιμοθεάδης, Τιμ. Οι Ιατροί των Γενιτσών: αρ. 22, σελ. 8, «Φίλιππος»
- Νταφούλης Π. Οι ιατροί των Γιαννιτσών στο Μακεδονικό Αγώνα και ο Στέφανος Δραγούμης, αρ. 41, σελ. 11, «Φίλιππος»