Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γερμανικό Μουσείο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
 Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Υλικό που είναι ατεκμηρίωτο μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 8/02/2018.
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επιμέλεια ώστε να ανταποκρίνεται σε υψηλότερες προδιαγραφές ορθογραφικής και συντακτικής ποιότητας ή μορφοποίησης.
Αίτιο: κακή μετάφραση, ξένα ονόματα, σύνδεσμοι
Για περαιτέρω βοήθεια, δείτε τα λήμματα πώς να επεξεργαστείτε μια σελίδα και τον οδηγό μορφοποίησης λημμάτων.
Γερμανικό Μουσείο
εθνικό μουσείο, μουσείο τεχνολογίας[1] και μουσείο επιστήμης[1]
Χάρτης
ΔιεύθυνσηMuseumsinsel 1, 80538 München[2]
Γεωγραφικές συντεταγμένες48°7′48″N 11°35′0″E
Διοικητική υπαγωγήLudwigsvorstadt-Isarvorstadt[3]
ΤοποθεσίαDeutsches Museum[4]
ΧώραΓερμανία[3]
Έναρξη κατασκευής28  Ιουνίου 1903[5]
Ολοκλήρωση12  Νοεμβρίου 1906[5]
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα
Δεδομένα (π • σ • ε )
Το Γερμανικό Μουσείο με την γέφυρα Boschbridge

Το Γερμανικό Μουσείο (γερμανικά: Deutsches Museum) στο Μόναχο, Γερμανία, είναι το μεγαλύτερο μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας στον κόσμο, με περίπου 28.000 εκθέματα - αντικείμενα από πενήντα τομείς επιστήμης και τεχνολογίας. Δέχεται περίπου 1,5 εκατομμύρια επισκέπτες ανά έτος.[6]

Το μουσείο ιδρύθηκε στις 28 Ιουνίου 1903, ύστερα από μια συνάντηση του Συνδέσμου Γερμανών Μηχανικών (VDI) με πρωτοβουλία του Όσκαρ φον Μίλερ. Το επίσημο του όνομα είναι Deutsches Museum von Meisterwerken der Naturwissenschaft und Technik (Γερμανικό Μουσείο Αριστουργημάτων Επιστήμης και Τεχνολογίας). Είναι το μεγαλύτερο μουσείο στο Μόναχο. Για ένα διάστημα το μουσείο συνήθιζε να φιλοξενεί συναυλίες ποπ και ροκ καλλιτεχνών όπως των The Who, Τζίμι Χέντριξ και Έλτον Τζον.[7]

Ιστορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λίγους μήνες πριν από τη συνάντηση της Εταιρείας Γερμανών Μηχανικών του 1903, ο Όσκαρ φον Μίλερ συγκέντρωσε μια μικρή ομάδα ανθρώπων που υποστήριζαν την επιθυμία του να ιδρύσει μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας. Για να δείξει την υποστήριξή της, η ομάδα δώρισε 260.000 μάρκα για τον σκοπό αυτό και εξέλεξε μια «προσωρινή επιτροπή» προκειμένου να ξεκινήσει το εγχείρημα[8][9].

Τον Ιούνιο του 1903, ο πρίγκιπας Λουδοβίκος Β´ της Βαυαρίας συμφώνησε να ενεργήσει ως προστάτης του μουσείου και η πόλη του Μονάχου δώρισε το Coal Island προκειμένου να αποτελέσει την τοποθεσία του έργου. Επιπλέον, άρχισαν να φθάνουν εκθέματα από το Μόναχο, τη Γερμανία και το εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων των συλλογών από τη Βαυαρική Ακαδημία. Καθώς δεν υπήρχε ειδικό μουσείο, τα εκθέματα εμφανίζονταν στο Εθνικό Μουσείο.

Στις 12 Νοεμβρίου 1906, πραγματοποιήθηκε τελετή για την παρουσίαση των προσωρινών εκθεμάτων του Εθνικού Μουσείου και την επόμενη ημέρα τέθηκε ο θεμέλιος λίθος για την δημιουργία του μόνιμου μουσείου.

Το πρώτο όνομα του μουσείου, το "Γερμανικό Μουσείο για τα Αριστουργήματα της Φυσικής Επιστήμης και Τεχνολογίας", δεν αποσκοπούσε στον περιορισμό του μουσείου αποκλειστικά στις προόδους της Γερμανίας στην επιστήμη και την τεχνολογία, αλλά στην ανάδειξη της σημασία της επιστήμης και της τεχνολογίας για τον γερμανικό λαό.

Ο Όσκαρ φον Μίλερ άνοιξε το νέο μουσείο στα 70ά του γενέθλια, στις 2 Μαΐου 1925, μετά από μια καθυστέρηση σχεδόν δέκα ετών. Από την αρχή, τα εκθέματα του μουσείου τεκμηριώνονται από έγγραφα που είναι διαθέσιμα σε μια δημόσια βιβλιοθήκη και αρχεία, τα οποία είναι ανοιχτά επτά ημέρες την εβδομάδα για να εξασφαλίσουν την πρόσβαση στο εργαζόμενο κοινό.

Πριν και κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, ο προϋπολογισμός του μουσείου περιορίστηκε δραστικά από το ναζιστικό κόμμα και πολλά εκθέματα δεν ανανεώθηκαν, με λίγες εξαιρέσεις όπως η νέα αίθουσα αυτοκινήτου που εγκαινιάστηκε στις 7 Μαΐου 1937. Μέχρι το τέλος του 1944 το μουσείο υπέστη σοβαρές ζημίες από βομβιστικές επιθέσεις καθώς το 80% των κτιρίων και το 20% των εκθεμάτων υπέστη ζημιές ή καταστράφηκε. Όταν τα συμμαχικά στρατεύματα μπήκαν στο Μόναχο τον Απρίλιο του 1945, ο διευθυντής του μουσείου, Karl Bässler, με τα βίας κατάφερε να εμποδίσει την ανατίναξη της τελευταίας μόνιμης γέφυρας στο νησί των Μουσείων από τα γερμανικά στρατεύματα που υποχωρούσαν.

Μετά τον πόλεμο, το μουσείο έκλεισε για επισκευές και οι προσωρινοί μισθωτές, όπως το Τεχνολογικό Κολλέγιο και το Ταχυδρομείο, χρησιμοποίησαν μέρος το μουσείο για το διάστημα κατά τα οποίο ανακατασκευάζονταν τα δικά τους κτήρια. Το Μουσείο αποτέλεσε επίσης την έδρα της Κεντρικής Επιτροπής των Ελευθερωμένων Εβραίων, η οποία εκπροσωπούσε Εβραίους εκτοπισμένους στην Αμερικανική Ζώνη της Γερμανίας μετά τον πόλεμο.

Τον Νοέμβριο του 1945, η βιβλιοθήκη άνοιξε εκ νέου, ακολουθούμενη από την αίθουσα συνεδριάσεων τον Ιανουάριο του 1946. Μια ειδική έκθεση για τα πενήντα χρόνια του κινητήρα ντίζελ άνοιξε τον Οκτώβριο του 1947 και οι τκατικές εκθέσεις άρχισαν εκ νέου το Μάιο του 1948. Το 1965, είκοσι χρόνια μετά το τέλος του πολέμου στη Γερμανία, το μέγεθος του εκθεσιακού χώρου έφτασε (και μετά ξεπέρασε) αυτό πριν από τον πόλεμο.

Τη δεκαετία του 1950, το μουσείο επικεντρώθηκε στις φυσικές επιστήμες, και όχι τόσο στην τεχνολογία, και πολλά από τα παραδοσιακά μεγάλα εκθέματα, όπως η επιστήμη του πολιτικού μηχανικού, μειώθηκαν σε μέγεθος για να αφήσουν χώρο σε πιο σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις.

Τον Αύγουστο του 1969, η διαστημική κάψουλα Απόλλων 8 παρουσιάστηκε σε ειδική έκθεση με τίτλο «Ο άνθρωπος και ο χώρος» και το 1970 διορίστηκε ο πρώτος σκηνοθέτης πλήρους απασχόλησης, Theo Stillger. Τη δεκαετία του 1970, η αποστολή του μουσείου τροποποιήθηκε για να ενθαρρύνει την εξήγηση της πολιτιστικής σημασίας της επιστήμης και της τεχνολογίας στα εκθέματα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 παρατηρήθηκαν σοβαρές ζημιές σε αρκετά εκθέματα λόγω εμπρησμού που είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του εκθεσιακού χώρου στα 34.140 τετραγωνικά μέτρα. Ακολούθησε εκτεταμένη προσπάθεια ανασυγκρότησης και την κατασκευή πρόσθετου κτιρίου με αποτέλεσμα την αύξηση του συνολικού εκθεσιακού χώρου στα 55.000 τετραγωνικά μέτρα μέχρι το 1993. Τις δεκαετίες 1980 και 90 συνήφθησαν συμφωνίες με το Κέντρο Επιστημών στη Βόννη και την κυβέρνηση με αποτέλεσμα τη δημιουργία του Deutsches Museum Bonn και του Εκθεσιακού αεροδρομιου Flugwerft Schleißheim.

Το 1996, η Βαυαρική κυβέρνηση παρέδωσε κτίρια στην ιστορική περιοχή Theresienhöhe του Μονάχου στο Γερμανικό Μουσείο με αποτέλεσμα τη δημιουργία του νέου μουσείου μεταφορών, το Deutsches Museum Verkehrszentrum, το οποίο άνοιξε το 2003 και σήμερα στεγάζει τα εκθέματα σχετικά με τα οδικά οχήματα και τα τρένα, τα οποία αφαιρέθηκαν από την αρχική τοποθεσία τους στο Γερμανικό Μουσείο. Η συνοικία Theresienhöhe είναι μια νέα περιοχή στην άκρη της κεντρικής πόλης του Μονάχου, ενώ το Μουσείο Μεταφορών αποτελεί μέρος του σχεδιασμού μικτής χρήσης.

Iστορική αναδρομή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • 1903: Ίδρυση Μουσείου
  • 1906: Παρουσίαση των προσωρινών συλλογών στους χώρους του πρώην Εθνικού Μουσείου στη Maximilianstrasse
  • 1909: Παρουσίαση πρόσθετων συλλογών στο παλιό στρατόπεδο στο Isar (Ehrhardtstraße)
  • 1911: Τελετή εγκαινίασης της αίθουσας συλλογής
  • 1925: Άνοιγμα του Deutsches Museum στο νέο κτίριο του νησιού των Μουσείων
  • 1928: Τοποθέτηση της βάσης για τη βιβλιοθήκη και την αίθουσα
  • 1930: Απογευματινή τελετή της βιβλιοθήκης και της αίθουσας
  • 1932: Άνοιγμα της βιβλιοθήκης
  • 1935: Εγκαίνια του συνεδριακού κέντρου
  • 1944: Καταστροφή του 80% του κτιρίου
  • 1948: Επανέναρξη μετά την καταστροφή
  • 1983: Καταστροφή θαλάσσιων και κινητήρων με πυρκαγιά
  • 1984: Άνοιγμα της νέας αίθουσας αεροδιαστημικής και προσωρινό κλείσιμο ορισμένων τμημάτων λόγω ζημιών από χαλάζι και νερό
  • 1992: Άνοιγμα του Μουσείου Αεροπορίας του Schleißheim στο αεροδρόμιο του Oberschleißheim
  • 1995: Ίδρυση υποκαταστήματος του Γερμανικού Μουσείου στη Βόννη
  • 2003: Εγκαίνια του Κέντρου Μεταφορών στους πρώην εκθεσιακούς χώρους
  • 2006: Ανοίγουν οι Αίθουσες I και II του Κέντρου Μεταφορών στο Theresienhöhe
  • Οκτώβριος 2015: Έναρξη της πρώτης μεγάλης φάσης ανακαίνισης / εκσυγχρονισμού και κλείσιμο πολλών εκθεμάτων
  • Σεπτέμβριος 2021: Ίδρυση υποκαταστήματος του Γερμανικού Μουσείου στη Νυρεμβέργη - "Das Zukunftsmuseum"

Νησί των Μουσείων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο κύριος χώρος του Γερμανικού Μουσείου βρίσκεται σε ένα μικρό νησί στο ποταμό Ίσαρ (Isar), το οποίο είχε χρησιμοποιούταν για τη μεταφορά ξύλου από τον Μεσαίωνα. Στο νησί δεν υπήρχαν κτίρια πριν από το 1772, καθώς, πριν από την κατασκευή του κτιρίου Sylvensteinspeicher, πλημμύριζε συχνά.

Το 1772 χτίστηκαν στο νησί οι στρατώνες του Ίσαρ και, μετά την πλημμύρα του 1899, τα κτήρια ανοικοδομήθηκαν με προστασία από πλημμύρες. Το 1903, το Δημοτικό Συμβούλιο ανακοίνωσε ότι θα δωρίσει το νησί στο νεόκτιστο Deutsches Museum. Το νησί που ήταν γνωστό ως Kohleninsel (νησί άνθρακα) μετονομάστηκε σε Museumsinse.

Υποκαταστήματα του Μουσείου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Όσκαρ φον Μίλερ

Εκτός από την κύρια περιοχή στο Νησί των Μουσείων, το μουσείο έχει δύο υποκαταστήματα, ένα κοντά στο Μόναχο, ένα στο Μόναχο, ένα στη Βόννη και ένα στη Νυρεμβέργη.

Το υποκατάστημα Flugwerft Schleißheim βρίσκεται περίπου 18 χιλιόμετρα βόρεια του κέντρου της πόλης του Μονάχου κοντά στο παλάτι Schleißheim. Χτίστηκε στις εγκαταστάσεις μιας από τις πρώτες στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις στη Γερμανία που ιδρύθηκαν λίγο πριν από τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιλαμβάνει το παλιό κέντρο ελέγχου και ελέγχου αέρα καθώς και σύγχρονα κτίρια που προστέθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 2000 μετά από έγκριση του Φρτάντς Τζόσεφ Στράους (Franz-Josef Strauss), τότε πρωθυπουργού του κρατιδίου της Βαυαρίας, ο οποίος ήταν θερμός υποστηρικτής.

Το Flugwerft Schleißheim παρουσιάζει διάφορα ενδιαφέροντα αεροπλάνα για τα οποία δεν υπήρχε αρκετός χώρος στο χώρο του Museumsinsel στο κέντρο του Μονάχου. Μεταξύ των πιο σημαντικών εκθεμάτων είναι ένα αεροπλάνο Horten που κατασκευάστηκε το 1940, το οποίο αποκαταστάθηκε από τα λίγα μέρη που είχαν απομείνει. Μια συλλογή των γερμανικών κατασκευών των αεροσκαφών VTOL (κάθετη απογείωση και προσγείωση) που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1950 και του 1960 είναι μοναδική. Εκτείθενται επίσης μια σειρά από μαχητικά αεροπλάνα του Βιετνάμ καθώς και ρωσικά αεροπλάνα που αναλήφθηκαν από την Ανατολική Γερμανία μετά την επανένωση. Αυτός ο σταθμός διαθέτει επίσης ένα εργαστήριο αφιερωμένο στην αποκατάσταση όλων των τύπων αεροπλάνων που προορίζονται για στατική επίδειξη.

Το 2003 ιδρύθηκε το υποκατάστημα Deutsches Museum Verkehrszentrum, που βρίσκεται στο Theresienhöhe του Μονάχου και εστιάζει στην τεχνολογία των μεταφορών.

Το υποκατάστημα που βρίσκεται στη Βόννη ιδρύθηκε το 1995 και επικεντρώνεται στη γερμανική τεχνολογία, επιστήμη και έρευνα μετά το 1945.

Το πιο πρόσφατο υποκατάστημα ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2021 στη Νυρεμβέργη ("Das Zukunftsmuseum") και εστιάζει στην τεχνολογία του μέλλοντος και στην επίδρασή της στους ανθρώπους και την κοινωνία.[10]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 www.deutsches-museum.de/museum/ueber-uns. Ανακτήθηκε στις 6  Φεβρουαρίου 2025.
  2. ↑ www.deutsches-museum.de/museum/impressum. Ανακτήθηκε στις 6  Φεβρουαρίου 2025.
  3. 1 2 (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 12069. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
  4. ↑ «Geschichte des Deutschen Museums» (Γερμανικά) Prestel Publishing. Μόναχο. 2003. σελ. 409. ISBN-10 3-7913-3025-X.
  5. 1 2 «Geschichte des Deutschen Museums» (Γερμανικά) Prestel Publishing. Μόναχο. 2003. σελ. 407. ISBN-10 3-7913-3025-X.
  6. ↑ «The New York Times Travel Guide dated 10 Aug 2008 states that "this is the largest technological museum of its kind in the world."». Travel.nytimes.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2011.
  7. ↑ Abendzeitung, Germany (27 Ιανουαρίου 2016). «Deutsches Museum: Kongresshalle wird zur Event-Location: Gaudi und Tralala - München - Abendzeitung München». Abendzeitung-muenchen.de. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2017.
  8. ↑ Pudor, Heinrich (1918). Zur Geschichte der technischen Museen - Vierteljahrschrift für Sozial- und Wirtschaftsgeschichte. 14, σελ. 356–375.
  9. ↑ Bühler, Dirk (May 2009). «Building a Masterpiece of Concrete-Technology: The Deutsches Museum in Munich (1906-1911)». Proceedings of the Third International Congress on Construction History. Cottbus.
  10. ↑ «Nachrichten aus dem Rathaus: OB König: Zukunftsmuseum ist ein neues Glanzlicht». www.nuernberg.de. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2026.

Βιβλιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Eξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γερμανικό_Μουσείο&oldid=11446989"