Γερβάσιος Ωρολογάς
Ο Γερβάσιος Ωρολογάς (1864-1916) ήταν Πόντιος στην καταγωγή αρχιερέας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που διετέλεσε διαδοχικώς Μητροπολίτης Κορυτσάς, Μητροπολίτης Καισαρείας και τέλος Μητροπολίτης Ιωαννίνων.
Γεννήθηκε στην Αργυρούπολη του Πόντου, το σημερινό Γκιουμούσχανε της Τουρκίας, είτε το 1864, είτε το 1856. Επειδή έμεινε ορφανός από παιδί, τον πήρε υπό την προστασία του ο τότε Μητροπολίτης Χαλδίας Γερβάσιος, στον οποίο οφείλει το ιερατικό του όνομα. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από όπου απεφοίτησε το 1888, έχοντας υποβάλει διπλωματική διατριβή με τίτλο «Ότι ο Απόστολος Πέτρος μετέβη μεν εις Ρώμην, δεν εγένετο όμως θεμελιωτής της εν αυτή Εκκλησίας». Αμέσως μετά προσλήφθηκε ως Διευθυντής της Ελληνικής σχολής Αργυρουπόλεως (1888-1891). Το 1891 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον προαναφερθέντα Μητροπολίτη Χαλδίας Γερβάσιο και έγινε αρχιμανδρίτης. Ως τέτοιος, διορίσθηκε Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Ηρακλείας (1891 έως 1893) και κατόπιν Μέγας Πρωτοσύγκελος του Οικουμενικού Πατριαρχείου (Μάιος 1893 έως 1895). Στις 30 Απριλίου 1895, στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής του Μπαλουκλί στην Κωνσταντινούπολη, ο Γερβάσιος Ωρολογάς χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Κορυτσάς. Στις 14 Μαΐου 1902 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον εξέλεξε Μητροπολίτη Καισαρείας. Στις 16 Μαρτίου 1910 η Σύνοδος τον εξέλεξε ως τον 53ο Μητροπολίτη Ιωαννίνων. Αναφέρεται ως ένας από τους «συντονιστές της προετοιμασίας της απελευθερώσεως της περιοχής»[1] των Ιωαννίνων, ως συμμετέχων στη δημιουργία της Ηπειρωτικής Εταιρείας και ως «οικοδεσπότης» μυστικών συναντήσεων του ελληνικού κατασκοπευτικού δικτύου της εποχής. Απεβίωσε στα Ιωάννινα στις 31 Μαΐου 1916. Σήμερα μια οδός στα Ιωάννινα φέρει το όνομά του («οδός Ιεράρχου Γερβασίου»). Μέχρι σήμερα παραμένει ο μοναδικός στην ιστορία Μητροπολίτης Ιωαννίνων με αυτό το ιερατικό όνομα («Γερβάσιος»).
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Γιώργος Τσαντίκος: «Ο μητροπολίτης της απελευθέρωσης των Ιωαννίνων»
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το αντίστοιχο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 9, σελ. 423