Γενοκτονία των Ουιγούρων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Οι επικριτές της αντιμετώπισης των Ουιγούρων από τους Κινέζους κατηγορούν την κινεζική κυβέρνηση για την προώθηση μιας πολιτικής σινοποίησης του Σιντσιάνγκ στον 21ο αιώνα, καλώντας την πολιτική αυτή μια εθνοκτονία ή μια πολιτιστική γενοκτονία των Ουιγούρων,[1][2][3][4][5][6] με κάποιους ακτιβιστές και ειδικούς στα ανθρώπινα δικαιώματα να την αποκαλούν ως γενοκτονία.[7][8] Ειδικότερα, οι επικριτές επισημαίνουν την συγκέντρωση των Ουιγούρων σε κρατικά στρατόπεδα αναμόρφωσης,[9][10] την καταστολή των θρησκευτικών πρακτικών των Ουιγούρων[11][12] και διάφορες μαρτυρίες περί παραβάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της καταναγκαστικής στείρωσης και μείωσης γεννήσεων.[13][14] Οι κινεζικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι τα ποσοστά γεννήσεων μειώθηκαν κατά σχεδόν ένα τρίτο στο Σιντσιάνγκ το 2018, αλλά αρνήθηκαν τις αναφορές περί καταναγκαστικής στείρωσης και γενοκτονίας.[15]

Οι διεθνείς αντιδράσεις είναι μικτές, με 54 μέλη των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) να στηρίζουν τις κινεζικές πολιτικές στο Σιντσιάνγκ,[16][17] και 39 να τις καταδικάζουν.[18] Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2020, ομάδες υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάλεσαν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών να ερευνήσουν Κινέζους αξιωματούχους με τις κατηγορίες των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και της γενοκτονίας.[19][20][21]

Ορισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ορισμός της ως εθνοκτονία ή πολιτιστική γενοκτονία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την κυκλοφορία των εγγράφων του Σιντσιάνγκ και των "Τσάινα Κέιμπλς" (μια σειρά εγγράφων για τα στρατόπεδα του Σιντσιάνγκ) πολλοί δημοσιογράφοι και ερευνητές έχουν αποκαλέσει την μεταχείριση των Ουιγούρων από την Κίνα ως εθνοκτονία ή πολιτιστική γενοκτονία. Τον Νοέμβριο του 2019, ο Άντριαν Τσεντς περιέγραψε αυτά τα απόρρητα έγγραφα ως επιβεβαίωση του ότι "αυτό αποτελεί μια μορφή πολιτιστικής γενοκτονίας".[22] Ο Αζίμ Ιμπραήμ για το Foreign Policy γράφει ότι η κινεζική μεταχείριση των Ουιγούρων είναι μια "σκόπιμη και υπολογισμένη εκστρατεία πολιτιστικής γενοκτονίας" τον Δεκέμβριο του 2019 μετά την δημοσίευση των εγγράφων του Σιντσιάνγκ και των Τσάινα Κέιμπλς.[23] Ο Τζέιμς Λίμπολντ, καθηγητής του πανεπιστημίου Λα Τρομπ στην Αυστραλία, αποκαλεί την μεταχείριση των Ουιγούρων από την κινεζική κυβέρνξηση ως "πολιτιστική γενοκτονία" και δήλωσε ότι "στην γλώσσα τους, οι κομματικοί αξιωματούχοι πλένουν εγκεφάλους και καθαρίζουν καρδιές για να "θεραπεύσουν" τους μαγεμένους από εξτρεμιστικές θέσεις."[24]

Ορισμός της ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας ή ως γενοκτονία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούλιο του 2020, ο Άντριαν Τσεντς δήλωσε σε μια συνέντευξη του στο NPR (το εθνικό δημόσιο ραδιοφωνικό σταθμό της χώρας) ότι προηγουμένως θεωρούσε ότι οι δράσεις της Κινεζικής κυβέρνησης είναι μια πολιτιστική γενοκτονία αλλά όχι μια "κυριολεκτική γενοκτονία", αλλά ότι οι πρόσφατες εξελίξεις όσον αφορά την καταναγκαστική μείωση των γεννήσεων σήμαινε ότι πληρούσε ένα από τα πέντε κριτήρια της Σύμβασης περί Γενοκτονιών επομένως "θα πρέπει να την αποκαλούμε προφανώς ως γενοκτονία".[25] Τον Ιούλιο του 2020, δύο Ουιγουρικές ακτιβιστικές ομάδες υπέβαλαν αίτηση στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ζητώντας να διερευνήσει αξιωματούχους στην ΛΔΚ, κατηγορώντας τους για εγκλήματα κατά των Ουιγούρων συμπεριλαμβανομένης της γενοκτονίας.[19][20][8]

Ένα άρθρο του Quartz τον Αύγουστο του 2020 ανέφερε ότι μερικοί μελετητές διστάζουν να αποκαλέσουν τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Σιντσιάνγκ ως μια "πλήρη γενοκτονία" προτιμώντας τον όρο "πολιτιστική γενοκτονία", αλλά όλο και περισσότεροι εμπειρογνώμονες προτιμούσαν να αποκαλούν τα γεγονότα ως "εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας" ή "γενοκτονία".[8] Τον Σεπτέμβριο του 2020, σχεδόν 25 ομάδες ακτιβιστών, συμπεριλαμβανομένων των οργανώσεων Ουιγουρικό Εγχείρημα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Παρατηρητήριο Γενοκτονιών και Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Υποχρέωση της Προστασίας, υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή με παραλήπτη το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών να ερευνήσει αν λαμβάνουν χώρα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ή γενοκτονία στο Σιντσιάνγκ.[21]

Τον Ιούνιο του 2021 η Διεθνής Αμνηστία δημοσίευσε μία έκθεση για την κατάσταση στην επαρχία Σιντζιάνγκ της Κίνας, χαρακτηρίζοντας την ως «δυστοπικό κολλαστήριο» (dystopian hellscape). Κατά την άποψη της Διεθνούς Αμνηστίας, οι Ουιγούροι, οι Καζάκοι, καθώς και οι άλλες μουσουλμανικές μειονότητες της επαρχίας υφίστανται παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, ενώ υποστηρίζει ότι απειλούνται με εξάλειψη της θρησκευτικής και πολιτιστικής τους ταυτότητας.[26][27][28]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «"'Cultural genocide': China separating thousands of Muslim children from parents for 'thought education'" - The Independent, 5 July 2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. 
  2. «"'Cultural genocide' for repressed minority of Uighurs" - The Times 17 December 2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. 
  3. «"China's Oppression of the Uighurs 'The Equivalent of Cultural Genocide'" - 28 November 2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. 
  4. «"Fear and oppression in Xinjiang: China's war on Uighur culture" - Financial Times 12 September 2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. 
  5. «"The Uyghur Minority in China: A Case Study of Cultural Genocide, Minority Rights and the Insufficiency of the International Legal Framework in Preventing State-Imposed Extinction" November 2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. 
  6. «"China's crime against Uyghurs is a form of genocide" - Summer 2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. 
  7. Carbert, Michelle (20 July 2020). «Activists urge Canada to recognize Uyghur abuses as genocide, impose sanctions on Chinese officials». The Globe and Mail. https://www.theglobeandmail.com/politics/article-activists-urge-canada-to-recognize-uyghur-abuses-as-genocide-impose/. Ανακτήθηκε στις 20 October 2020. 
  8. 8,0 8,1 8,2 Steger, Isabella (20 August 2020). «On Xinjiang, even those wary of Holocaust comparisons are reaching for the word "genocide"». Quartz. https://qz.com/1892791/a-consensus-is-growing-that-chinas-uyhgurs-face-genocide/. Ανακτήθηκε στις 20 October 2020. 
  9. Danilova, Maria (27 Νοεμβρίου 2018). «Woman describes torture, beatings in Chinese detention camp». AP NEWS. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2019. 
  10. Stewart, Phil (2019-05-04). «China putting minority Muslims in 'concentration camps,' U.S. says» (στα αγγλικά). Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-12-08. https://web.archive.org/web/20191208091303/https://www.reuters.com/article/us-usa-china-concentrationcamps-idUSKCN1S925K. Ανακτήθηκε στις 2019-12-02. 
  11. Congressional Research Service (18 June 2019). «Uyghurs in China». Congressional Research Service. https://fas.org/sgp/crs/row/IF10281.pdf. 
  12. Blackwell, Tom (25 Σεπτεμβρίου 2019). «Canadian went to China to debunk reports of anti-Muslim repression, but was 'shocked' by treatment of Uyghurs». National Post (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2019. 
  13. Enos, Olivia· Kim, Yujin (29 Αυγούστου 2019). «China's Forced Sterilization of Uighur Women Is Cultural Genocide». The Heritage Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2019. 
  14. «China 'using birth control' to suppress Uighurs» (στα αγγλικά). BBC News. 2020-06-29. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-06-29. https://web.archive.org/web/20200629222610/https://www.bbc.com/news/world-asia-china-53220713. Ανακτήθηκε στις 2020-07-07. 
  15. CNN, Ivan Watson, Rebecca Wright and Ben Westcott (21 September 2020). «Xinjiang government confirms huge birth rate drop but denies forced sterilization of women». CNN. https://edition.cnn.com/2020/09/21/asia/xinjiang-china-response-sterilization-intl-hnk/index.html. Ανακτήθηκε στις 26 September 2020. 
  16. «Joint Statement delivered by Permanent Mission of Belarus at the 44th session of Human Rights Council». www.china-un.ch. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2020. 
  17. «Letter to UNHRC» (PDF). United Nations Human Rights Council. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2020. 
  18. Kashgarian, Asim. «Diaspora Uighurs Say China Confirms Deaths, Indictments of Missing Relatives Years Later». www.voanews.com. VOA News. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2020. 
  19. 19,0 19,1 Simons, Marlise (2020-07-06). «Uighur Exiles Push for Court Case Accusing China of Genocide» (στα αγγλικά). The New York Times. ISSN 0362-4331. https://www.nytimes.com/2020/07/06/world/asia/china-xinjiang-uighur-court.html. Ανακτήθηκε στις 2020-07-08. 
  20. 20,0 20,1 Kuo, Lily (2020-07-07). «Exiled Uighurs call on ICC to investigate Chinese 'genocide' in Xinjiang» (στα αγγλικά). The Guardian. ISSN 0261-3077. https://www.theguardian.com/world/2020/jul/07/exiled-uighurs-call-on-icc-to-investigate-chinese-genocide-in-xinjiang. Ανακτήθηκε στις 2020-07-08. 
  21. 21,0 21,1 «Activists want UN to probe 'genocide' of China's Uighur minority». Al Jazeera. 15 September 2020. https://www.aljazeera.com/news/2020/9/15/activists-want-un-to-probe-genocide-of-chinas-uighur-minority. Ανακτήθηκε στις 20 October 2020. 
  22. «Secret documents reveal how China mass detention camps work». The Associated Press. 25 November 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 January 2020. https://web.archive.org/web/20200120211459/https://apnews.com/4ab0b341a4ec4e648423f2ec47ea5c47. Ανακτήθηκε στις 3 February 2020. 
  23. Ibrahim, Azeem (3 December 2019). «China Must Answer for Cultural Genocide in Court». Foreign Policy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 January 2020. https://web.archive.org/web/20200120210332/https://foreignpolicy.com/2019/12/03/uighurs-xinjiang-china-cultural-genocide-international-criminal-court/. Ανακτήθηκε στις 3 February 2020. 
  24. Liebold, James (28 Ιουλίου 2019). «China's treatment of Uighurs is cultural genocide». Asia Times (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2019. 
  25. «China Suppression Of Uighur Minorities Meets U.N. Definition Of Genocide, Report Says». NPR. 4 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2020. 
  26. Staff, Al Jazeera. «'A dystopian hellscape on a staggering scale'». www.aljazeera.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2021. 
  27. «China's Uyghurs living in a 'dystopian hellscape', says Amnesty report». the Guardian (στα Αγγλικά). 10 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2021. 
  28. «China has created a dystopian hellscape in Xinjiang, Amnesty report says» (στα αγγλικά). BBC News. 2021-06-10. https://www.bbc.com/news/world-asia-china-57386625. Ανακτήθηκε στις 2021-06-13.