Γαλάτεια Καζαντζάκη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γαλάτεια Καζαντζάκη
Γέννηση 8 Μαρτίου 1881
Flag of Greece.svgΗράκλειο Κρήτη Ελλάδα
Θάνατος 17 Νοεμβρίου 1962 (81 ετών)
Flag of Greece.svgΑθήνα Αττική Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνίδα
Υπηκοότητα Ελληνική
Ιδιότητα συγγραφέας και ποιητής
Σύζυγος Νίκος Καζαντζάκης και Μάρκος Αυγέρης
Αδέλφια Λευτέρης Αλεξίου, Έλλη Αλεξίου και Ραδάμανθυς Αλεξίου
Είδος τέχνης ποιήτρια, συγγραφέας
Καλλιτεχνικά ρεύματα Νεοελληνική ποιήση, Νεοελληνική πεζογραφία, Ελληνικό θέατρο
Σημαντικά έργα Ρίντι Παλιάτσο

Η Γαλάτεια Καζαντζάκη (Ηράκλειο Κρήτης, 8 Μαρτίου 1881 - Αθήνα, 17 Νοεμβρίου 1962) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και συγγραφέας. Ήταν κόρη του λόγιου εκδότη Στυλιανού Αλεξίου. Το 1911 παντρεύτηκε τον συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1926 χώρισε με τον Ν. Καζαντζάκη και το 1933 παντρεύτηκε τον ποιητή και κριτικό Μάρκο Αυγέρη. Υπήρξε στρατευμένη στα κομμουνιστικά ιδανικά της και συνέδεσε την λογοτεχνία της με διάφορες πτυχές του ελληνικού βίου της εποχής.[1]

Η Γαλάτεια Καζαντζάκη έγινε γνωστή στα ελληνικά γράμματα με τη δημοσίευση του πρώτου της μυθιστορήματος, «Ρίντι Παλιάτσο», υπό μορφήν ημερολογίου, στο περιοδικό Νουμάς το 1910. Ακολούθησαν οι τόμοι: «Εγώ όλοι Εσείς», 1911, «Φωτεινή τ’ Ανεγνώστη», νουβέλλες, 1913, «Άρρωστη Πολιτεία», μυθιστόρημα, 1916, «11 π.μ.–1 μ.μ.», διηγήματα, 1930, «Γυναίκες», επιστολές, 1931, «Άντρες», επιστολές, 1933, «Κρίσιμες Στιγμές», διηγήματα, 1953, «Άνθρωποι και Υπεράνθρωποι», μυθιστόρημα, 1957, «Βίλλα Βικτώρια», νουβέλλα, 1959, «Ο κόσμος που πεθαίνει κι ο κόσμος που έρχεται», διηγήματα, 1963. Παράλληλα ή Γαλάτεια Καζαντζάκη ασχολήθηκε με το θέατρο. Το 1925 ανεβάστηκε από το «Θέατρο Τέχνης» το τρίπραχτο έργο της «Πληγωμένα Πουλιά». Το 1931 από τη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το τρίπραχτο: «Ενώ το πλοίο ταξιδεύει». Το 1959 κυκλοφόρησε ο τόμος: «Αυλαία», όπου περιέχονται εννέα τρίπραχτα δράματα και οκτώ μονόπραχτα. Η Γαλάτεια Καζαντζάκη έχει βραβευθεί για τη συγγραφή αναγνωστικών βιβλίων για όλες τις τάξεις του Δημοτικού. Έχει γράψει παιδικά βιβλία, διηγήματα, ποιήματα, και έχει μεταφράσει έμμετρα τον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Πινακοθήκη, Νέα Ζωή και Νουμάς, χρησιμοποιώντας τα ψευδώνυμα Πετρούλα Ψηλορείτη και Λαλώ Ντι Κάστρο. Στην περίοδο πού μεσολάβησε μεταξύ του πρώτου και δεύτερου παγκοσμίου πολέμου ήταν αρχισυντάκτρια του περιοδικού «Νέοι Πρωτοπόροι» και τα τελευταία χρόνια της ζωής της Γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου 1962 στην Αθήνα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κασκούρα Α. Μοσχοβία, Η Θηλυκή Παραφωνία του Νικου Καζαντζάκη, Βιογραφία Γαλάτειας Καζαντζάκη, Ελληνικά Γράμματα, 2003.
  • Αγγέλα Καστρινάκη, «Με κομμένα τα μαλλιά. Η Γαλάτεια Καζαντζάκη και η γυναικεία χειραφέτηση», περ. Θέματα λογοτεχνίας, τχ.9 (1998), σ.133-143.
  • Αγγέλα Καστρινάκη, «Γαλάτεια Καζαντζάκη - Κarin Michaelis: η πολιτικοποίηση του πόνου», Κρήτη και Ευρώπη: συγκρίσεις, συγκλίσεις και αποκλίσεις στη λογοτεχνία, Πρακτικά Α΄ Διεθνούς επιστημονικού συνεδρίου, Βαρβάροι Κρήτης 2001, σ.317-328
  • Κυριακή Πετράκου, «Πειο ευγενικός: Tο πρώτο θεατρικό έργο της Γαλάτειας Kαζαντζάκη». Παράβασις 4, Επιστημονικό Δελτίο Τμήματος Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών, Ergo, Αθήνα 200η2, σσ. 221-252.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]