Γέφυρα του Σιντί Ρασέντ
Συντεταγμένες: 36°21′44.95″N 6°36′49.34″E / 36.3624861°N 6.6137056°E
| Γέφυρα του Σιντί Ρασέντ | |
|---|---|
| πέτρινη γέφυρα, γέφυρα δρόμου και τοξωτή γέφυρα | |
 | |
 | |
| Γεωγραφικές συντεταγμένες | 36°21′45″N 6°36′49″E |
| Διοικητική υπαγωγή | Κωνσταντίνη |
| Τοποθεσία | Κωνσταντίνη |
| Χώρα | Αλγερία |
| Έναρξη κατασκευής | 1912 |
| Μήκος | 447 μέτρα |
| Ύψος | 107 μέτρα |
| Αρχιτέκτονας | Πωλ Σεζουρνέ |
 Πολυμέσα | |
| Δεδομένα () | |
Η Γέφυρα του Σιντί Ρασέντ (αραβικά: جسر سيدي راشد, γαλλικά: Pont de Sidi Rached) είναι οδική αερογέφυρα που διασχίζει τα φαράγγια του ποταμού Ρουμέλ στην πόλη Κωνσταντίνη της Αλγερίας. Συνδέει την περιοχή Κουντιά (κέντρο της πόλης) με τον σιδηροδρομικό σταθμό της Κωνσταντίνης. Κατασκευάστηκε μεταξύ 1907 και 1912 από τον επικεφαλής μηχανικό δημοσίων έργων Ζορζ Μπουανιέ. Κατά την ολοκλήρωσή της, ήταν η ψηλότερη πέτρινη γέφυρα στον κόσμο.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το έργο ξεκίνησε με πρωτοβουλία του δημάρχου της Κωνσταντίνης Εμίλ Μορινό, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου προγράμματος αστικής ανάπλασης που περιλάμβανε επίσης τη γέφυρα Σίντι Μ’Σίντ, την πεζογέφυρα Περεγκό (σημερινή Μελάχ-Σλιμάν) και την ανακαίνιση της γέφυρας Ελ-Καντάρα[1]. Η κατασκευή της γέφυρας διήρκεσε από το 1907 έως το 1912, παράλληλα με αυτή της γέφυρας Σίντι Μ’Σίντ[2]. Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 19 Απριλίου 1912. Την εποχή εκείνη, η γέφυρα θεωρούνταν η ψηλότερη πέτρινη γέφυρα στον κόσμο[1].Το 1946 πραγματοποιήθηκε η πρώτη φάση συντήρησης. Η γέφυρα έκλεισε ξανά για την κυκλοφορία στις 21 Αυγούστου 2011 για 70 ημέρες, και στις 16 Ιουνίου 2012 για 55 ημέρες, ώστε να γίνουν επεμβάσεις αποκατάστασης. Το έργο περιλάμβανε την απομάκρυνση των αρμών του μεταλλικού καταστρώματος και την αποστράγγιση υδάτων από το οροπέδιο Ελ Μανσουρά, για την αποτροπή κατολισθήσεων. Την εκτέλεση ανέλαβε η αλγερινή εταιρεία SEPTA με την υποστήριξη του ιταλικού μελετητικού γραφείου Integra[1].
Χαρακτηριστικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η γέφυρα βρίσκεται στο νότιο άκρο της Κωνσταντίνης και διασχίζει τις χαράδρες του Ρουμέλ, κοντά στο τέμενος-μαυσωλείο του Σιντί Ρασέντ. Ενώνει το ιστορικό κέντρο και τη μεντίνα με τον σιδηροδρομικό σταθμό και την οδό προς τα Όρη Ωρές. Το 2010, η ημερήσια κυκλοφορία εκτιμήθηκε σε 40.000 οχήματα[1]. Αποτελείται από 27 τόξα: 13 με άνοιγμα 8,80 μ., 8 με 9,80 μ., 4 με 16 μ., 1 με 30 μ. και 1 με 70 μ., το οποίο εκτείνεται πάνω από το φαράγγι. Το συνολικό μήκος της είναι 447 μέτρα[3]. Η γέφυρα παρουσιάζει χρόνια προβλήματα κατολισθήσεων στην πλευρά του οροπεδίου Ελ Μανσουρά. Παρότι η θεμελίωση γίνεται κυρίως σε σταθερούς ασβεστόλιθους της γεωλογικής περιόδου Τουρώνιο, το ακρόβαθρο και τα πρώτα τόξα εδράζονται σε μάργες του Μααστρίχτιου, με κακές γεωτεχνικές ιδιότητες[4].
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 Biau 2012, σελ. 263 & 266.
- ↑ Leinekugel Le Cocq 1911.
- ↑ Boisnier 1912.
- ↑ Guemache και άλλοι 2011.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (Γαλλικά) Biau, Daniel (2012). Le Pont et la Ville : une histoire d'amour planétaire. Presses des Ponts. σελ. 260-273. ISBN 978-2-85978-464-5.
- (Γαλλικά) Boisnier, Georges (1912). «Les Ponts de Constantine : Le pont de Sidi Rached». Annales des ponts et chaussées: 473-524.
- (Αγγλικά) Guemache, Mehdi A.; Chatelain, Jean-Luc; Machane, Djamel; Benahmed, Sihem; Djadia, Leila (2011). «Failure of landslide stabilization measures: The Sidi Rached viaduct case (Constantine, Algeria)». Journal of African Earth Sciences 59 (4-5): 349-358. doi:.
- (Γαλλικά) Leinekugel Le Cocq, Gaston (1911). «Les nouveaux ponts de Constantine (Algérie)». Le Génie civil (1542): 161-165. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k6488963g/f1.image.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Γέφυρα του Σιντί Ρασέντ στο Wikimedia Commons
