Γάιος Φούρνιος (τριβούνος)
| Γάιος Φούρνιος (τριβούνος) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Gaius Furnius (Λατινικά) |
| Γέννηση | 0ος αιώνας π.Χ. Αρχαία Ρώμη |
| Θάνατος | 0ος αιώνας π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Γάιος Φούρνιος (ύπατος) |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | τριβούνος των πληβείων Ρωμαίος έπαρχος |
Ο Γάιος Φούρνιος, λατιν.: Gaius Furnius ήταν τριβούνος των πληβείων το 50 π.Χ., και φίλος και ανταποκριτής του Μ. Τ. Κικέρωνα.
Ο Κικέρων βασίστηκε στις προσπάθειες του Φούρνιου, ενώ ήταν τριβούνος, για να επιτύχει την ανάκλησή του στο τέλος του πρώτου έτους του ως ανθύπατου της Κιλικίας και, μετά την επιστροφή του, να έχει μία «ημέρα των ευχαριστιών» (supplicatio). Μία ρήτρα, ωστόσο, την οποία ο Φούρνιος εισήγαγε στο ψήφισμά του και εξαρτούσε την ανάκληση από την ησυχία των Πάρθων μέχρι τον Αύγουστο του 50 π.Χ., δεν ήταν ικανοποιητική για τον Κικέρωνα, καθώς ο Ιούλιος ήταν η συνήθης εποχή της μεγαλύτερης δραστηριότητάς τους. Ο Φούρνιος ως τριβούνος, ήταν αντίθετος στις απαιτήσεις να παραιτηθεί ο Ιούλιος Καίσαρας αμέσως και άνευ όρων από τη θέση του ανθύπατου της Γαλατίας. Μετά το ξεκίνημα του Εμφυλίου Πολέμου του Καίσαρα, ο Καίσαρας τον έστειλε με επιστολές στον Κικέρωνα τον Μάρτιο του 49 π.Χ. Ο Κικέρων συνέστησε τον Φούρνιο στον Λεύκιο Μουνάτιο Πλάνκο ανθύπατο στην Πέραν των Άλπεων Γαλατία (Ναρβωνική) για το 43 π.Χ., και ήταν απεσταλμένος του Πλάνκου κατά τη διάρκεια του Α΄ Πολέμου μεταξύ Αντώνιου και Οκταβιανού· ενημέρωσε επίσης τον Κικέρωνα για τις κινήσεις και τα αισθήματα των Ρωμαϊκών λεγεώνων και διοικητών στη Γαλατία και την Ισπανία, αλλά οι επιστολές του δεν έχουν διασωθεί. Μετά το τέλος της σύγκρουσης της Μουτίνα υπηρέτησε με τον Πλάνκο μέχρι και μετά τη μάχη των Φιλίππων το 42 π.Χ.
Στον Πόλεμο της Περουσίας, 41-40 π.Χ., ο Φούρνιος συμμετείχε με τον Λεύκιο Αντώνιο. Υπερασπίστηκε το Σεντίνον στην Ουμβρία εναντίον του Αυγούστου, και συμμερίστηκε τις ζημίες του λιμού της Περουσίας (Perusina fames). Ο Φούρνιος ήταν ένας από τους τρεις αξιωματικούς, που ανέθεσε ο Λεύκιος Αντώνιος να διαπραγματευτούν την παράδοση της Περουσίας, και η υποδοχή που έλαβε από τον Αύγουστο ήταν τέτοια, που ξύπνησε στους οπαδούς του Αντωνίου υποψίες για την πίστη του.
Σε 35 π.Χ. ήταν έπαρχος της Μικράς Ασίας υπό τον Μάρκο Αντώνιο, όπου συνέλαβε αιχμάλωτο τον Σέξτο Πομπήιο, ο οποίος είχε καταφύγει εκεί μετά την ήττα του από τον Μ. Β. Αγρίππα στον Ναύλοχο (36 π.Χ.). Μετά τη ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ., ο Φούρνιος, μέσω της μεσολάβησης του γιου του Γάιου Φούρνιου, συμφιλιώθηκε με τον Αύγουστο , έλαβε από αυτόν τον τίτλο του υπατικού συγκλητικού, και στη συνέχεια διορίστηκε ένας από τους υπάτους το 29 π.Χ. Αυτή είναι η πρώτη φορά που το όνομα του Φούρνιου εμφανίζεται στους Υπατικούς Πίνακες (Fasti Consulares) . Ήταν έπαρχος της Ταρρακωνικής Ισπανίας το 21 π.Χ.
Ο Φούρνιος πιθανότατα αναφέρεται από τον Τάκιτο, στο Περί Ρητορικής 21, μεταξύ των ομιλητών, των οποίων το πενιχρό και απαρχαιωμένο λεξιλόγιο καθιστούσε τα έργα τους αδύνατο να διαβαστούν, χωρίς διάθεση για ύπνο ή χαμόγελο.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Smith, William, ed. (1870). "C. Furnius (2)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p. 191.