Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γάιος Κάσσιος Λογγίνος (ύπατος το 73 π.Χ.)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γάιος Κάσσιος Λογγίνος (ύπατος το 73 π.Χ.)
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
C. Cassius L.f. Longinus (Λατινικά)
Γέννηση1ος αιώνας π.Χ.
Αρχαία Ρώμη
Θάνατος0ος αιώνας π.Χ.
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΛατινικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΤέκναΚόιντος Κάσσιος Λογγίνος
Λεύκιος Κάσσιος Λογγίνος[1][2]
Γάιος Κάσσιος Λογγίνος[1][3]
ΓονείςΛεύκιος Κάσσιος Λογγίνος (ύπατος το 107 π.Χ.)[1][4]
ΑδέλφιαΛεύκιος Κάσσιος Λογγίνος (τριβούνος το 105 π.Χ.)
ΟικογένειαΚάσσιοι Λογγίνοι
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος έπαρχος
Ρωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή)[5]
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (73 π.Χ.)[5][6]
Triumvir monetalis (84 π.Χ.)[7]

Ο Γάιος Κάσσιος Λογγίνος, λατινικά: Gaius Cassius Longinus, ήταν Ρωμαίος ύπατος το 73 π.Χ. (μαζί με τον Μάρκο Τερέντιο Βάρρωνα Λούκουλλο).

Ο Κάσσιος Λογγίνος και ο συνάδελφός του πέρασαν τη lex Terentia Cassia, νομοθεσία που διέταζε το κράτος να αγοράσει σιτηρά στη Σικελία, και να τα πωλήσει σε χαμηλή τιμή στη Ρώμη. Ως ανθύπατος της Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατίας το επόμενο έτος, 72 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Γ΄ Σερβίλιου Πολέμου των Δούλων, ο Κάσσιος προσπάθησε να σταματήσει τον Σπάρτακο και τους οπαδούς του κοντά στη Μουτίνα (νυν Μόντενα), καθώς ο στρατός των σκλάβων προσπαθούσε να διασχίσει τη μη κατεχόμενη Γαλατία, αλλά υπέστη ήττα, και μετά βίας κατάφερε να ξεφύγει ζωντανός. Δύο χρόνια αργότερα ο Κάσσιος εμφανίστηκε ως μάρτυρας της δίωξης, της οποίας ηγείτο ο Κικέρων, στη δίκη εναντίον του διεφθαρμένου πρώην κυβερνήτη της Σικελίας, Γ. Βέρρες. Το 66 π.Χ. ο Κάσσιος υποστήριξε τη νομοθεσία του Μάνλιου , που έδωσε τη διοίκηση του πολέμου κατά του Μιθριδάτη ΣΤ΄ στον Πομπήιο. Ενώθηκε με τον Κικέρωνα, τότε πραίτορα, του οποίου η περίφημη ομιλία για την υποστήριξη της ίδιας νομοθεσίας σώζεται.

Αυτός ο Κάσσιος Λογγίνος μπορεί να ήταν ο πατέρας του πιο διάσημου δολοφόνου του Καίσαρα, Γάιου Κάσσιου Λογγίνου.

  • Broughton, T. Robert S. Magistrates of the Roman Republic, τομ. 2. Cleveland: Case Western University Press, 1968, σελ. 109 και 117.
  • Μπράντλεϊ, Κιθ. Η δουλεία και η εξέγερση στον ρωμαϊκό κόσμο. Bloomington: Indiana University Press, 1989, σελ. 96. ISBN 0-253-31259-0
  • Münzer, Friedrich, "Cassius 58", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE, PW), volume III.2, column 1727 (Stuttgart, 1899).

Επιλεγμένες αρχαίες πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Livy, Periochae 96.
  • Πλούταρχος, Κράσσος 9.7.
  • Florus, Επιτομή 2.8.10.
  • Ορόσιος 5.24.4. (Ορισμένες από αυτές τις πηγές είναι διαθέσιμες σε αγγλική μετάφραση από το Internet Ancient History Sourcebook ( http://www.fordham.edu/halsall/ancient/3slaverevolttexts.htm Archived ))
  • Appian, Εμφύλιοι Πόλεμοι 1.117.