Γάιος Ιούλιος Σίβιλις
| Γάιος Ιούλιος Σίβιλις | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 25 |
| Θάνατος | 1ος αιώνας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Αδέλφια | Julius Paulus |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Γάιος Ιούλιος Σίβιλις, λατιν.: Gaius Julius Civilis (25 μ.Χ. – π. 1ος αι.) ήταν ο ηγέτης της εξέγερσης των Μπαταβίων εναντίον των Ρωμαίων το 69 μ.Χ. Το επώνυμό του δείχνει ότι αυτός (ή ένας από τους άρρενες προγόνους του) ήταν Ρωμαίος πολίτης (και επομένως η φυλή του ήταν υποτελής στη Ρώμη) είτε από τον Γάιο Ιούλιο Αύγουστο, είτε από τον Γάιο Ιούλιο Καλιγούλα.
Πρώιμη ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Γάιος Ιούλιος Σίβιλις γεννήθηκε το 25 μ.Χ. [1] Φυλακίστηκε δύο φορές με την κατηγορία της εξέγερσης, και γλίτωσε οριακά την εκτέλεση. Κατά τη διάρκεια των ταραχών που ακολούθησαν το τέλος του Νέρωνα, πήρε τα όπλα, με το πρόσχημα ότι τάχθηκε με τον Βεσπασιανό, και έπεισε τους κατοίκους τής πατρίδας του να επαναστατήσουν. Οι Βατάβιοι, οι οποίοι είχαν προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες υπό τους πρώτους Αυτοκράτορες, είχαν τύχει καλής μεταχείρισης, προκειμένου να συνδεθούν με την υπόθεση της Ρώμης. Ήταν απαλλαγμένοι από τον φόρο υποτέλειας, αλλά ήταν υποχρεωμένοι να παρέχουν μεγάλο αριθμό ανδρών για τον στρατό, και το βάρος της υποχρεωτικής στράτευσης και η καταπίεση των επαρχιακών κυβερνητών ήταν σημαντικά κίνητρα για εξέγερση. Οι Μπατάβιοι ενώθηκαν αμέσως με αρκετές γειτονικές γερμανικές φυλές. [2]
Επανάσταση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Οι ρωμαϊκές φρουρές κοντά στον Ρήνο εκδιώχθηκαν και 24 πλοία αιχμαλωτίστηκαν. Δύο λεγεώνες υπό τον Mόμμιο Λουπέρκο ηττήθηκαν στο Παλαιό Στρατόπεδο (Castra Vetera, κοντά στο σύγχρονο Xanten) και περικυκλώθηκαν. Οκτώ ομάδες βετεράνων της Μπατάβιας ενώθηκαν με τους συμπατριώτες τους, και τα στρατεύματα που έστειλε ο Βεσπασιανός για να βοηθήσουν το Παλαιό Στρατόπεδο συνέπραξαν μαζί τους. [3]
«Ας υποταχθούν στη δουλεία η Συρία, η Μικρά Ασία και η Ανατολή, συνηθισμένες στον δεσποτισμό... Η ελευθερία είναι ένα δώρο, που χαρίζει η φύση ακόμη και στα άλαλα ζώα. Το θάρρος είναι η ιδιαίτερη αρετή του ανθρώπου, και οι θεοί βοηθούν την πιο γενναία πλευρά.» - Γάιος Ιούλιος Σίβιλις .
Το αποτέλεσμα αυτών των προσχωρήσεων στις δυνάμεις του Σίβιλις ήταν μία εξέγερση στη Γαλατία. Ο Μ. Ορδεόνιος Φλάκκος δολοφονήθηκε από τα στρατεύματά του (70 μ.Χ.), και όλες οι ρωμαϊκές δυνάμεις πείστηκαν από δύο διοικητές των γαλατικών βοηθητικών δυνάμεων -τον Ιούλιο Κλάσικο και τον Ιούλιο Τούτορα- να επαναστατήσουν από τη Ρώμη, και να ενταχθούν στον Σίβιλις. Έτσι ολόκληρη η Γαλατία ουσιαστικά ανακήρυξε την ανεξαρτησία της, και εξετάστηκε η ίδρυση ενός νέου βασιλείου της Γαλατίας. Η προφήτισσα Βελέντα προέβλεψε την πλήρη επιτυχία του Σίβιλις, και την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αλλά ξεκίνησαν διαμάχες μεταξύ των διαφόρων φυλών, και κατέστησαν αδύνατη τη συνεργασία. Ο Βεσπασιανός, έχοντας τερματίσει με επιτυχία τον εμφύλιο πόλεμο, κάλεσε τον Σίβιλις να καταθέσει τα όπλα του, και παρά την άρνησή του, αποφάσισε να λάβει αυστηρά μέτρα για την καταστολή της εξέγερσης. [3]
Ήττα και παράδοση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η άφιξη του Κόιντου Πετίλιου Κεριάλη με ισχυρή δύναμη προκάλεσε δέος στους Γαλάτες, και τα στασιαστικά στρατεύματα σε υποταγή. Ο Σίβιλης ηττήθηκε στην Αυγούστα Τρεβηρόρουμ (Τρηρ, Τρεβ) και στο Παλαιό Στρατόπεδο, και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στο νησί των Μπαταβίων. Τελικά κατέληξε σε συμφωνία με τον Σεριάλις, σύμφωνα με την οποία οι συμπατριώτες του απέκτησαν ορισμένα πλεονεκτήματα, και επανέλαβε φιλικές σχέσεις με τη Ρώμη. Από τότε, ο Σίβιλις εξαφανίζεται από την ιστορία. [3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Sweers, Erik (23 Οκτωβρίου 2013). «Gaius Julius Civilis». Historiën. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2024.
- ↑ Chisholm 1911.
- 1 2 3 Chisholm 1911, σελ. 403.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press This documents that the chief authority for the history of the insurrection is Tacitus, Histories, iv., v., whose account breaks off at the beginning of Civilis's speech to Cerialis.
- Josephus, Bellum Judaicum, vii. 4.
- E. Meyer, Der Freiheitskrieg der Bataver unter Civilis (1856)
- Merivale, Hist. of the Romans under the Empire, ch. 58.
- H. Schiller, Geschichte der römischen Kaiserzeit, bk. ii. ch. 2, § 54 (1883).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Jona Lendering, "Η Μπαταβιανή Εξέγερση" Αρχειοθετήθηκε 2016-05-04 στο Wayback Machine.
- "Civilis, Julius". New International Encyclopedia. 1905.