Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βόρειο Σουλαουέσι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 1°15′N 124°50′E / 1.250°N 124.833°E / 1.250; 124.833

Βόρειο Σουλαουέσι

Σημαία

Έμβλημα
ΧώραΙνδονησία
Διοικητική υπαγωγήΙνδονησία[1][2]
Γεωγραφική υπαγωγήΣουλαουέσι
ΠρωτεύουσαΜανάντο και Γκοροντάλο
Ίδρυση14  Αυγούστου 1959
Διοίκηση
  ΣώμαGovernment of North Sulawesi
  Governor of North SulawesiOlly Dondokambey
Έκταση15.359 km²
Υψόμετρο1.995 μέτρα
Πληθυσμός2.659.543 (2022) και 2.701.800 (2024)[3]
Ταχυδρομικός κώδικας90000–90999, 91000–91999 και 92000–92999
Γεωγραφικές συντεταγμένες1°15′0″N 124°50′0″E
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Μείωση των εδαφών του Βόρειου Σουλαουέσι από το 1960 έως το 2000.

Το Βόρειο Σουλαουέσι (ινδονησιακά: Sulawesi Utara) είναι μία από τις 38 επαρχίες της Ινδονησίας. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους της βρίσκεται στη χερσόνησο Μιναχάσα της νήσου Σουλαουέσι, νοτίως των Φιλιππίνων και νοτιοανατολικά του Σαμπάχ της Μαλαισίας, αλλά περιλαμβάνει και διάφορες μικρές ομάδες νησιών ανάμεσα στη χερσόνησο Μιναχάσα και τις νότιες Φιλιππίνες. Συνορεύει με τα χωρικά ύδατα των Φιλιππίνων στα βόρεια, βρέχεται από τη Θάλασσα των Μολούκων στα ανατολικά, με την επαρχία Γκοροντάλο της Ινδονησίας (το μοναδικό χερσαίο σύνορό της) και τη Θάλασσα της Κελέβης στα δυτικά και με τον Κόλπο του Τομίνι στα νοτιοδυτικά. Το πλέον απομακρυσμένο μέρος της επαρχίας του Βορείου Σουλαουέσι είναι το απομονωμένο νησί Μιάνγκας στα βόρεια, που είναι και το βορειότερο νησί και έδαφος ολόκληρης της Ινδονησίας.

Η έκταση της επαρχίας είναι 14.500,28 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός της στην απογραφή του 2010 ήταν 2.270.596 κάτοικοι,[4] αυξήθηκε σε 2.621.923 κατοίκους[5] στην απογραφή του 2020, ενώ η επίσημη εκτίμηση για τα μέσα του 2023 ήταν 2.681.540 (1.369.850 άνδρες και 1.311.690 γυναίκες).[6]