Βόθρωπας
| Βόθρωπας | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Το είδος Bothrops alternatus | ||||||||||||||||||
| Συστηματική ταξινόμηση | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Συνώνυμα | ||||||||||||||||||
Ο βόθρωπας ή βόθρωψ (επιστημονική-λατινική ονομασία Bothrops) είναι γένος από δηλητηριώδη φίδια ενδημικά της Νεοτροπικής βιογεωγραφικής περιοχής[1], που ανήκουν στη υποοικογένεια του κροταλία, τις κροταλίνες. Η ονομασία του γένους προέρχεται από τις αρχαιοελληνικές λέξεις βόθρος (= λάκκος, κοίλωμα) και ὄψ (= μάτι, πρόσωπο), και αποτελεί μια αναφορά στα όργανα ανιχνεύσεως της υπέρυθρης ακτινοβολίας που βρίσκονται σε βαθουλώματα ανάμεσα στα μάτια και τα ρουθούνια. Οι βόθρωπες ευθύνονται για περισσότερους θανάτους ανθρώπων στην Αμερικανική ήπειρο από οποιοδήποτε άλλο γένος δηλητηριωδών φιδιών.[2]
Περιγραφή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι βόθρωπες ποικίλλουν σε μέγεθος κατά το είδος, με μήκη από 50 εκατοστά έως και μεγαλύτερα από 2 μέτρα. Οι περισσότεροι χαρακτηρίζονται από απότομη γωνία μεταξύ της κορυφής της κεφαλής και του εμπρόσθιου μέρους, και από μη υπερυψωμένο ρύγχος.[2] Η διάταξη των φολίδων της κορυφής της κεφαλής εμφανίζει μεγάλη ποικιλία.[2]
Είδη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σήμερα αναγνωρίζονται ευρύτερα 48 είδη του γένους Bothrops[3], τα εξής:
- Bothrops alcatraz, Marques, Martins & Sazima, 2002
- B. alternatus, A.M.C. Duméril, Bibron & A.H.A. Duméril, 1854
- B. ammodytoides, Leybold, 1873
- B. asper (Garman, 1884)
- B. atrox (Linnaeus, 1758)
- B. ayerbei, Folleco-Fernández, 2010
- B. barnetti, Parker, 1938
- B. bilineatus (Wied-Neuwied, 1825)
- B. brazili, Hoge, 1954
- B. caribbaeus (Garman, 1887)
- B. chloromelas (Boulenger, 1912)
- B. cotiara (Gomes, 1913)
- B. diporus, Cope, 1862
- B. erythromelas, Amaral, 1923
- B. fonsecai, Hoge & Belluomini, 1959
- B. germanoi, Barbo,
- B. insularis (Amaral, 1922)
- B. itapetiningae (Boulenger, 1907)
- B. jabrensis, Barbo, Grazziotin, Pereira-Filho, Freitas, Abrantes & Kokubum, 2022
- B. jararaca (Wied-Neuwied, 1824)
- B. jararacussu, Lacerda, 1884
- B. jonathani (Harvey, 1994)
- B. lanceolatus (Bonnaterre, 1790), το τυπικό είδος
- B. leucurus, Wagler, 1824
- B. lutzi (Miranda-Ribeiro, 1915)
- B. marajoensis, Hoge, 1966
- B. marmoratus, Silva & Rodrigues, 2008
- B. mattogrossensis, Amaral, 1925
- B. medusa (Sternfeld, 1920)
- B. monsignifer, Timms, Chaparro, Venegas, Salazar-Valenzuela, Scrocchi, Cuevas, Leynaud & Carrasco, 2019
- B. moojeni, Hoge, 1966
- B. muriciensis, Ferrarezzi & Freire, 2001
- B. neuwiedi, Wagler, 1824 (6 υποείδη)
- B. oligobalius, Dal Vechio, Prates, Grazziotin, Graboski & Rodrigues, 2021
- B. oligolepis (F. Werner, 1901)
- B. osbornei, Freire-Lascano, 1991
- B. otavioi, Barbo, Grazziotin, Sazima, Martins & Sawaya, 2012
- B. pauloensis, Amaral, 1925
- B. pictus (Tschudi, 1845)
- B. pirajai, Amaral, 1923
- B. pubescens (Cope, 1870)
- B. pulcher (W. Peters, 1862)
- B. punctatus (García, 1896)
- B. sanctaecrucis, Hoge, 1966
- B. sazimai, Barbo, Gasparini, Almeida, Zaher, Grazziotin, Gusmão, Ferrarini & Sawaya, 2016
- B. sonene, Carrasco, Grazziotin, Santa Cruz-Farfán, Koch, Ochoa, Scrocchi, Leynaud & Chaparro, 2019
- B. taeniatus (Wagler, 1824)
- B. venezuelensis, Sandner-Montilla, 1952
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 McDiarmid R.W., Campbell J.A., Touré T.A.: Snake Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference, vol. 1, εκδ. Herpetologists' League, Washington (District of Columbia) 1999, ISBN 1-893777-00-6 (σειρά) και ISBN 1-893777-01-4 (τόμος)
- 1 2 3 Campbell J.A. και Lamar W.W.: The Venomous Reptiles of the Western Hemisphere, Comstock Publishing Associates, Ithaca και Λονδίνο 2004, ISBN 0-8014-4141-2
- ↑ ITIS, id=209554, Bothrops , ανακτ. 3 Νοεμβρίου 2006
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το λήμμα «βόθρωψ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 662