Βρογχοσκόπηση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η βρογχοσκόπηση είναι η διαδικασία κατά την οποία ο γιατρός εξετάζει τους μεγάλους αεραγωγούς του ασθενούς (τραχεία, βρόγχους), οι οποίοι είναι οι κύριες οδοί που μεταφέρουν αέρα στους πνεύμονες.

Το βρογχοσκόπιο οπτικών ινών είναι η συνήθως χρησιμοποιούμενη συσκευή και αποτελείται από ένα λεπτό, εύκαμπτο, τηλεσκόπιο, περίπου σε πάχος μολυβιού. Το βρογχοσκόπιο εισάγεται από τον γιατρό διά μέσου της μύτης, στο πίσω μέρος του λαιμού στον λάρυγγα και στην τραχεία και στην συνέχεια παρακάτω στους βρόγχους. Οι οπτικές ίνες επιτρέπουν στο φως να ακολουθεί ανεμπόδιστα, τις καμπυλώσεις του βρογχοσκοπίου και έτσι ο γιατρός μπορεί να παρατηρεί ευκρινώς το εσωτερικό των αεραγωγών του εξεταζόμενου ατόμου.

Το άκαμπτο βρογχοσκόπιο, που είναι σαν ένα λεπτό, ευθύ τηλεσκόπιο, δεν χρησιμοποιείται συχνά. Μπορεί να είναι αναγκαίο μόνο για ορισμένες διαδικασίες, και στα παιδιά. Για την χρησιμοποίησή του απαιτείται γενική αναισθησία ενώ στην βρογχοσκόπηση με οπτικές ίνες απαιτείται μόνο καταστολή.

Και οι δύο τύποι βρογχοσκοπίου έχουν ένα πλευρικό κανάλι, διά μέσου του οποίου μπορεί να περάσει και να οδηγηθεί προς το κάτω άκρο του, ένας λεπτός καθετήρας εξοπλισμένος με λαβίδα βιοψίας. Ο καθετήρας χρησιμοποιείται για την λήψη μικρού δείγματος για βιοψία από την εσωτερική επένδυση των βρόγχων, ή να αφαιρέσει μικρά αντικείμενα από τους αεραγωγούς.


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]