Βουλκάκιος Ρουφίνος
| Βουλκάκιος Ρουφίνος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 4ος αιώνας |
| Θάνατος | 368[1] Ρώμη |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Αδέλφια | Γάλλα (σύζυγος του Ιούλιου Κωνστάντιου) Neratius Cerealis |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός |
Ο Βουλκάκιος Ρουφίνος, λατιν.: Vulcacius Rufinus (απεβ. το 368) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, συγγενής της δυναστείας του Κωνσταντίνου Α΄.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τα αδέλφια του Ρουφίνου ήταν ο Nεράτιος Κερεάλις, η Γάλλα (η μητέρα του Κωνστάντιου Γάλλου) και η μητέρα του Mάξιμου. Ειδωλολάτρης, ήταν μέγιστος αρχιερέας, υπατικός για τη Nουμιδία, comes ordinis primi intra consistorium υπό τον Aυτοκράτορα Κώνστα ή τον αδελφό του Κωνστάντιο Β ́, comes per Orientem, Aegypti et Mesopotamiae per easdem vice sacra iudicans από τις 5 Απριλίου 344 πραιτοριανός έπαρχος της Ιταλίας από το 344 ως το 347 (μεταξύ των θητειών των Φούλβιου Πλακίδου και Ούλπιου Λιμένιου), κανονικός ύπατος πριν το 347 με τον Φλάβιο Ευσέβιο και πραιτοριανός έπαρχος του Ιλλυρικού μεταξύ 347 και 352.
Κατά τη διάρκεια της νομαρχίας του Ιλλυρικού από τον Ρουφίνο, ο Μαγνέντιος ανέτρεψε τον Κώνστα. Ο σφετεριστής έστειλε τον Ρουφίνο, μαζί με τον Μαρκελλίνο, τον Μάξιμο και τον Νουνέχιο, ως απεσταλμένους στον Κωνστάντιο Β΄. Ο Κωνστάντιος Β΄ συνέλαβε τους άλλους τρεις άνδρες, αλλά ο Ρουφίνος διατήρησε την ελευθερία και το αξίωμά του. Το 354, μετά την πτώση του Μαγνέντιου, ήταν πραιτοριανός έπαρχος της Γαλατίας, ζώντας στην πρωτεύουσα Τρηρ, αλλά αντικαταστάθηκε από τον Γάιο Κειόνιο Ρούφιο Βολουσιανό Λαμπάδιο. Ο Ρουφίνος μπορεί να έχασε τη θέση του, επειδή ο συγγενής του Κωνστάντιος Γάλλος είχε περιέλθει στη δυσμένεια του Αυτοκράτορα.
Μεταξύ 365 και 368 ήταν ο πραιτοριανός έπαρχος για την Ιταλία και την Αφρική, διαδεχόμενος τον Κλαύδιο Μαμερτίνο, και της Γαλατίας από το 366 έως το 368. Απεβίωσε εν ώρα υπηρεσίας.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 1024760790. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2021.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- John Morris, Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, The Prosopography of the later Roman Empire, Cambridge University Press, 1992. pp. 782–783 (ISBN 0-521-07233-6)