Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βουλευτικές εκλογές στην Κούβα 2023

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές στην Κούβα διεξήχθησαν στις 26 Μαρτίου 2023 για την εκλογή των μελών της Εθνοσυνέλευσης της Λαϊκής Εξουσίας.[1]

Στις βουλευτικές εκλογές του 2018, το 80% των ψηφοφόρων ψήφισε ολόκληρο τον κατάλογο και μόνο το 20% επέλεξε μεμονωμένους υποψηφίους.[2]

Ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ διαδέχθηκε τον Ραούλ Κάστρο, αδελφό του Φιντέλ Κάστρο, ως Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας στις 19 Απριλίου 2021, σηματοδοτώντας το τέλος της εποχής των Κάστρο στην Κούβα.[3]

Κύριο λήμμα: Εκλογές στην Κούβα

Οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι Κουβανοί πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας τους, να μην έχουν κριθεί διανοητικά ανίκανοι από δικαστήριο και να μην έχουν διαπράξει έγκλημα.[4] Όλοι οι Κουβανοί πολίτες που είναι τουλάχιστον 18 ετών και έχουν πλήρη πολιτικά δικαιώματα για τουλάχιστον πέντε χρόνια πριν από τις εκλογές, έχουν το δικαίωμα να είναι υποψήφιοι.[5]

Οι προϋποψήφιοι προτείνονται από τις μαζικές οργανώσεις σε ολομέλειες σε δημοτικό, επαρχιακό και εθνικό επίπεδο, οι οποίες απαρτίζονται από εκπροσώπους εργαζομένων, νεολαίας, γυναικών, φοιτητών, αγροτών και μελών των Επιτροπών Υπεράσπισης της Επανάστασης.[5][6] Οι επιτροπές υποψηφιοτήτων σε κάθε επίπεδο, των οποίων τα μέλη επιλέγονται από αυτές τις μαζικές οργανώσεις και προεδρεύονται από εκπρόσωπο της Κεντρικής Ένωσης Εργαζομένων Κούβας, συντάσσουν τις λίστες υποψηφίων για κάθε δήμο από τις προτάσεις προϋποψηφίων.[6]

Η τελική λίστα υποψηφίων, η οποία αντιστοιχεί στον αριθμό των εδρών που πρέπει να καλυφθούν, καταρτίζεται από την Εθνική Επιτροπή Υποψηφιοτήτων λαμβάνοντας υπόψη κριτήρια όπως τα προσόντα, ο πατριωτισμός, οι ηθικές αξίες και η επαναστατική ιστορία των υποψηφίων.[5] Οι δημοτικές συνελεύσεις ψηφίζουν για να εγκρίνουν ή να απορρίψουν μερικούς ή όλους τους υποψηφίους· αν κάποιος υποψήφιος απορριφθεί, επιλέγεται άλλος από μια εφεδρική λίστα που έχει επίσης καταρτιστεί από την Εθνική Επιτροπή Υποψηφιοτήτων.[6] Έως και το 50% των υποψηφίων μπορεί να είναι εν ενεργεία αντιπρόσωποι δημοτικών συνελεύσεων.[5]

Για να εκλεγεί, ένας υποψήφιος πρέπει να συγκεντρώσει πάνω από το 50% των έγκυρων ψήφων που καταμετρήθηκαν στην εκλογική περιφέρεια όπου είναι υποψήφιος. Αν αυτό δεν επιτευχθεί, η έδρα παραμένει κενή εκτός αν το Συμβούλιο του Κράτους αποφασίσει τη διεξαγωγή δεύτερου γύρου εκλογών.[5]

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειξαν ότι και οι 470 υποψηφιότητες που αποτελούσαν την πρόταση υποψηφίων εγκρίθηκαν από περισσότερο από το ήμισυ των έγκυρων ψήφων που καταμετρήθηκαν από τον πληθυσμό.[7]

Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν από υψηλότερη συμμετοχή από τις προηγούμενες, με ποσοστό συμμετοχής αυξημένο κατά 1,8% σε σύγκριση με το Δημοψήφισμα για τον Οικογενειακό Κώδικα στην Κούβα 2022 (74,12%) και κατά 7,36% σε σύγκριση με τις δημοτικές εκλογές (68,56%). Στην εκλογική διαδικασία συμμετείχαν 6.164.876 Κουβανοί πολίτες, που αντιστοιχεί στο 75,92% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.[7]

Το ποσοστό αποχής ανήλθε στο 24%, αυξημένο από 9% το 2013 και 16% το 2018. Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι το ποσοστό αυτό αντικατοπτρίζει τη δυσαρέσκεια κάποιων Κουβανών για την οικονομική κρίση, καθώς και την αύξηση της πολιτικής απάθειας.[8] Επιπλέον, το ποσοστό των ψηφοφόρων που επέλεξαν συγκεκριμένους υποψηφίους αντί να εγκρίνουν ολόκληρη τη λίστα αυξήθηκε σχεδόν στο 28%, πάνω από 8% περισσότερο από το αντίστοιχο ποσοστό του 2018. Αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι οι ψηφοφόροι είναι πιο σκεπτικιστές απέναντι στο κόμμα συνολικά, αν και εξακολουθούν να υποστηρίζουν εγκεκριμένους μεμονωμένους υποψηφίους.[9]

Αποτελέσματα[10] · [11]
Κόμμα Ψήφοι % Έδρες +/-
Ψήφοι για ολόκληρη τη λίστα 4.012.864 72,10 470 ▼ −135
Προτιμησιακές ψήφοι 1.552.776 27,90
Σύνολο Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας και προσκείμενοι 5.565.640 100
Έγκυρα ψηφοδέλτια 5.565.640 90,28
Λευκά ψηφοδέλτια 383.316 6,22
Άκυρα ψηφοδέλτια 215.920 3,50
Σύνολο 6.164.876 100 470 ▼ −135
Αποχή 1.964.445 24,16
Εγγεγραμμένοι/ συμμετοχή 8.129.321 75,84
  1. ↑ «Cuba To Choose New Legislature Next Year». Barrons. 1 Δεκεμβρίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2023.
  2. ↑ El voto de Cuba socialista Αρχειοθετήθηκε 18 April 2018 στο Wayback Machine. Granma, 19 Μαρτίου 2018
  3. ↑ «End of the Castro era: Diaz-Canel becomes Cuban Communist Party chief». The Straits Times. 10 April 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 June 2022. https://web.archive.org/web/20220604071952/https://www.straitstimes.com/world/end-of-the-castro-era-diaz-canel-becomes-cuban-communist-party-chief. Ανακτήθηκε στις 21 April 2021.
  4. ↑ «Cuban Constitution» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2018.
  5. 1 2 3 4 5 «CUBA (Asamblea nacional del Poder popular): Electoral system». Inter-Parliamentary Union. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2018.
  6. 1 2 3 «Road to the elections of deputies to the National Assembly of People's Power». TxT. cubadebate.cu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2023.
  7. 1 2 «Elecciones nacionales en Cuba con alta participación popular». Granma.cu (στα Ισπανικά). 27 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2023.
  8. ↑ «Voter abstention rises in Cuban National Assembly election». AP News. 28 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2023.
  9. ↑ Morris, Emily (30 Μαρτίου 2023). «Cuban election: high turnout despite opposition call for boycott». The Conversation (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2023.
  10. ↑ Elecciones en Cuba
  11. ↑ Elecciones en Cuba
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Βουλευτικές_εκλογές_στην_Κούβα_2023&oldid=11261021"