Βορούτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Βορούτα ήταν πιθανώς η πρωτεύουσα του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και του Βασιλείου της Λιθουανίας, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Μιντάουγκας, τον 13ο αιώνα. Η Βορούτα αναφέρεται συνοπτικά και μόνο μια φορά σε γραπτές πηγές, και η ακριβής τοποθεσία της είναι άγνωστη. Παρά τις αβεβαιότητες, η έννοια της Βορούτα είναι γνωστή και δημοφιλής στην Λιθουανική φαντασία.

Ιστοριογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μιντάουγκας, ο πρώτος και ο μόνος εστεμμένος Βασιλιάς της Λιθουανίας, αντιμετώπισε σε εμφύλιο πόλεμο τα ανήψια του, τον Ταουτβίλας, τον Εντιβίντας και τον Δούκα της Σαμογιτίας, τον Βικίντας το 1251. Αυτές οι πληροφορίες, που λαμβάνονται από το Ιπατιανό Χρονικό, είναι το μόνο καταγεγραμμένο μήνυμα σχετικά με την Βορούτα. Ένα κάστρο του Μιντάουγκας αναφέρθηκε στις δύο περιπτώσεις, αλλά δεν περιγραφόταν η τοποθεσία του ή το όνομά του. Δεν είναι σαφές αν αυτές οι σύντομες αναφορές, αναφέρονταν στην ίδια τοποθεσία.[1]

Παρ' όλα αυτά, μερικοί ιστορικοί του 19ου και 20ου αιώνα, την αποκαλούσαν ως την "πρώτη πρωτεύουσα της Λιθουανίας" και προσπάθησαν να προσδιορίσουν την θέση της. Συνολικά, σήμερα υπάρχουν διάφορες προτεινόμενες τοποθεσίες της Βορούτα. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η Βορούτα δεν ήταν μια πραγματική πόλη, αλλά μια εσφαλμένη ερμηνεία της λέξης που σημαίνει πρωτεύουσα. Κατά την γνώμη του Καζιμιέρας Μπούγκα, ενός από τους προεξέχοντες Λιθουανούς φιλόλογους, η λέξη voruta απλά σημαίνει κάστρο.

Κατάλογος των προτεινόμενων τοποθεσιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο λόφος Σεϊμινισκελιάι στην νότια Λιθουανία, ένα από τα προτεινόμενα σημεία της Βορούτα
Τα ερείπια του κάστρου του Ναβάχρουντακ στην Λευκορωσία, μία από τις προτεινόμενες τοποθεσίες της Βορούτα

Τα ακόλουθα σημεία, έχουν προταθεί κατά καιρούς από διάφορους ιστορικούς. Αυτά είναι τα ακόλουθα:[2]

  1. το Μπερζγκινιάι στην επαρχία Ουκμεργκέ, από τον Πέτρας Ταρασένκα
  2. το Μπουτεϊκιάι στην επαρχία Ανικστσιάι, από τον Καζιμιέρας Ζέμπρις
  3. το Γκοροντίστσε κοντά στο Ναβαχρουντάκ, από τον Τέοντορ Νάρμπουτ
  4. το Χαλσάνι από τον Αλιακσάντρ Κραβτσεβίτς
  5. το Κερναβέ, από τον Φριντερίκ Παπέε
  6. το Κάρελιτς κοντά στο Ναβαχρουντάκ, από τον Μίκολα Γιερμάλοβιτς
  7. το Λισκιάβα, από τον Γιόνας Τοτοράϊτις
  8. το Μεντινινκάι, από τον Εβάλντας Γκετσιαούσκας
  9. το Ροτσίσκε στην επαρχία Ρασεϊνιάι, από τον Λούντβικ Κρζιβίτσκι
  10. το Σεϊμινισκελιάι στην επαρχία Ανικστσιάι, από τον Έντουαρντς Βόλτερς (υποστηρίχθηκε από τον Τόμας Μπαραναούσκας)[3]
  11. το Ουτουριάι στην επαρχία Ρασεϊνιάι, από τον Βόιτσιετς Κετρζίνσκι
  12. το Βαρνιάνι στην περιφέρεια Χρόντνα, από τον Γιούλιουσζ Λατκόβσκι
  13. το Βίλνιους, από τον Ρόμας Μπάτουρα
  14. η περιοχή του Νταουγκάι-Βαρένα, από τον Χένρικ Λοβμιάνσκι 
  15. η περιοχή του Μεντβέγκαλις-Βαρνιάι, από τον Αντάνας Στεπονάιτις

Ορισμένες από τις θεωρίες, έχουν απαξιωθεί σε μεγάλο βαθμό σήμερα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Gudavičius, Edvardas (1998). Mindaugas (στα Λιθουανικά). Vilnius: Žara. ISBN 9986-34-020-9. 
  2. Zabiela, Gintautas (1995). Lietuvos medinės pilys (στα Λιθουανικά). Vilnius: Diemedis. σελ. 175. ISBN 9986-23-018-7. 
  3. Baranauskas, Tomas (2001). «The Castle of Voruta». Mūsų praeitis 7: 43–70. http://viduramziu.istorija.net/pilys/baranauskas01-en.htm.