Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ
Monument Nabokov Montreux 23.12.2006.jpg
Άγαλμα του Ναμπόκοφ στο Μοντρέ της Ελβετίας
Γέννηση
Αγία Πετρούπολη
Θάνατος
Μοντρέ
Ψευδώνυμο Vladimir Sirin
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ρωσική Αυτοκρατορία και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σπουδές Κολλέγιο Τρίνιτι ()
Ιδιότητα μυθιστοριογράφος, ποιητής, συγγραφέας, ζωολόγος, μεταφραστής, θεατρικός συγγραφέας, αυτοβιογράφος, σεναριογράφος, εντομολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου, κριτικός λογοτεχνίας, δημοσιογράφος, συγγραφέας έργων επιστημονικής φαντασίας και σκακιστικός συνθέτης
Σύζυγος Βέρα Ναμπόκοβα ()
Τέκνα Ντμίτρι Ναμπόκοφ
Γονείς Βλαντμίρ Ντμίτριεβιτς Ναμπόκοφ
Αδέλφια Sergey Vladimirovich Nabokov
Βραβεύσεις υποτροφία Γκούγκενχαϊμ
Υπογραφή
Vladimir Nabokov signature.svg
Commons page Πολυμέσα
Περίοδος ακμής

Ο Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ (Влади́мир Влади́мирович Набо́ков, 22 Απριλίου 1899 - 2 Ιουλίου 1977) ήταν Ρώσος συγγραφέας, που έγινε διάσημος κυρίως για το μυθιστόρημά του Λολίτα.
Το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία και στον κινηματογράφο: Λολίτα (ταινία, 1962)

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη στις 22 Απριλίου του 1899 από μια εύπορη οικογένεια Ρώσων αριστοκρατών. Το 1919 και εξαιτίας της επανάστασης των Μπολσεβίκων η οικογένεια εγκατέλειψε τη Ρωσία και εγκαταστάθηκε στην Αγγλία, στο Λονδίνο.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην αγγλική πρωτεύουσα φοίτησε στο Τρίνιτι Κόλετζ του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, Εντομολογία, σλαβικές και ρωμανικές γλώσσες.
Το 1920 η οικογένεια Ναμπόκοφ εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο όπου ο πατέρας του εξέδιδε την εφημερίδα των Ρώσων εμιγκρέδων «Rul». Το 1922 και αφού τελείωσε τη φοίτηση στο Πανεπιστήμιο, εγκαταστάθηκε εκεί και ο νεαρός Βλαντιμίρ. Το 1925 παντρεύτηκε την Ρωσο-εβραία Βέρα Σλόνιμ και απέκτησαν ένα γιό, τον Ντιμίτρι, που γεννήθηκε το 1934.
Το 1937 εγκατέλειψε το Βερολίνο για το Παρίσι ενώ το 1940 εγκατέλειψε την Ευρώπη για τις Η.Π.Α., για να αποφύγει τα γερμανικά στρατεύματα που προέλαυναν.
Στην Αμερική έγραψε, εκτός των άλλων και το έργο που όχι μόνο τον έκανε διάσημο αλλά του έδωσε και την οικονομική ανεξαρτησία, τη Λολίτα. Ικανός πλέον να βιοπορίζεται μόνο από τη συγγραφή, το 1961 ξαναεπέστρεψε στην Ευρώπη, και εγκαταστάθηκε στην Ελβετία όπου και έμεινε για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Πέθανε στις 2 Ιουλίου 1977 στο Μοντρέ.
Το σπίτι του στην Αγία Πετρούπολη λειτουργεί σήμερα ως μουσείο.

Εργογραφία και ελληνικές μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έργα γραμμένα στα Ρωσικά

  • 1926: Μάσενκα - (Машенька), ( στα ελληνικά κυκλοφόρησε με τον αγγλικό τίτλο Mary σε μετάφραση από τα αγγλικά του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, από τις εκδόσεις "Μεταίχμιο", 2002)
  • 1928: Ρήγας, ντάμα, βαλές - (Король, дама, валет), (μτφ. από την αγγλική έκδοση του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, για τις εκδ. "Ερατώ", 1996)
  • 1930: Η άμυνα του Λούζιν - (Защита Лужина), (μτφ. από τα αγγλικά του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, για τις εκδ. "Δελφίνι", α΄ έκδοση, 1992)
  • 1932: Podvig (Подвиг)
  • 1933: Σκοτεινός θάλαμος - (Камера Обскура), (μτφ από την ρωσική έκδοση Άρης Δικταίος με τίτλο «Το σκοτεινό αδιέξοδο»,για τις εκδόσεις "Γ. Φέξη", 1960, 1972, 2012 (εκδόσεις "Αγγελάκη" - μεταφράσεις από την αγγλική έκδοση Ἀνδρέας Ἀποστολίδης με τίτλο «Γέλιο στο σκοτάδι», εκδ. "Ἄγρα", 1991 και Λένα Μιμιλή με τίτλο «Η σκοτεινή κάμαρα», εκδ. "Printa", 1995)
  • 1934: Απόγνωση - (Отчаяние), για τις εκδόσεις "Δελφίνι", 1992)(μτφ. από την αγγλική έκδοση Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης,
  • 1936: Πρόσκληση σε έναν αποκεφαλισμό - (Приглашение на казнь), (μτφ από την αγγλική έκδοση Δημήτρης Καραγιάννης για τις εκδ. "Αιγόκερως", 1982)
  • 1938: Το μάτι - (Соглядатай), η νουβέλα γράφτηκε το 1930, (μτφ. από την γερμανική έκδοση Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης για τις εκδόσεις "Ερατώ", α΄ έκδ. 1993, επανέκδοση εκδ. "Μεταίχμιο", 2016)
  • 1961: (Дар) Η νουβέλα γράφτηκε μεταξύ 1935 και 1937
      • μετά θάνατον
  • 1985: Ο γητευτής - (Волшебник)), η νουβέλα γράφτηκε το 1939 αλλά πρωτοεκδόθηκε από τον γιό του το 1985, (μτφ. από την αγγλική έκδοση Τασία Χατζή για τις εκδ. "Νεφέλη", 1992)

Έργα γραμμένα στα Αγγλικά

  • 1941: Η αληθινή ζωή του Σεμπάστιαν Νάιτ - (The Real Life of Sebastian Knight), (μτφ. Ἀνδρέας Ἀποστολίδης για τις εκδ. "Ἄγρα", 1989)
  • 1947: Επικίνδυνη στροφή - (Bend Sinister), (μτφ. Τάσος Σαμαρτζής για τις εκδ. "Opera", 1992)
  • 1947: Nine Stories, συλλογή διηγημάτων από τα οποία ένα, Η δεσποινίς Ο - (Mademoiselle O) έχει κυκλοφορήσει και στα ελληνικά (σε μετάφραση Φοίβου Πιομπίνου για τις εκδ. "Μαϊστρος", 2007)
  • 1955: Λολίτα - (Lolita), (μτφ. Ανδρέας Πάγκαλος για τις εκδ. "Μινώταυρος", 1959 - Νίκος Καλογερόπουλος & Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, για τις εκδ. "Ερατώ", 1984)
  • 1957: Ο αξιοπρεπής κύριος Πνιν - (Pnin), (μτφ. Μαρία Γιαμαλίδου, για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2003)
  • 1962: Χλομή φωτιά - (Pale Fire), (μτφ. Κατερίνα Γκούμα-Μεταξά για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2001)
  • 1967: Μίλησε μνήμη - (Speak, Memory: An Autobiography Revisited), (μτφ. Γιώργος Βάρσος για τις εκδ. "Πατάκης", 1997)
  • 1969: Άντα - (Ada or Ardor: A Family Chronicle), (μτφ. Μυρτώ Αναγνωστοπούλου-Πισσαλίδου για τις εκδ. "Νεφέλη", 1990)
  • 1972: Διαφανή αντικείμενα - (Transparent Things), (μτφ. Κατερίνα Γκούμα-Μεταξά, για τις εκδ. "Καστανιώτης", 1999)
  • 1973: Μια Ρωσίδα καλλονή - (A Russian Beauty and Other Stories), συλλογή 6 διηγημάτων, (μτφ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης για τις εκδ. "Ερατώ", (1983)
  • 1974: Look at the Harlequins!
      • μετά θάνατον
  • 1976: Details of a Sunset and Other Stories
  • 1995: The Stories of Vladimir Nabokov (alternative title The Collected Stories)
  • 2009: Το πρωτότυπο της Λώρας (ο θάνατος είναι διασκέδαση) - (The Original of Laura), μυθιστόρημα μισοτελειωμένο (το τελευταίο έργο του) που γράφτηκε το 1977. Παρόλη τη ρητή εντολή του Ναμπόκοφο στους κληρονόμους του να το κάψουν, το κείμενο τελικά εκδόθηκε στις 17 Νοεμβρίου του 2009. (μτφ. Νίνα Μπούρη για τις εκδ. "Πατάκης", 2010. Η έκδοση περιέχει σε φωτοαναπαραγωγή και το χειρόγραφο του συγγραφέα. [1]
  • Άλλα έργα
  • 1916: "Stikhi", ποιητική συλλογή 68 ποιημάτων
  • 1923: μετάφραση της «Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων» (Alice's Adventures in Wonderland), στα ρωσικά
  • 1938: τρίπρακτο θεατρικό έργο "Izobretenie Val'sa" (The Waltz Invention). Σε βιβλίο εκδόθηκε το 1966
  • 1944: δοκίμιο για τον Νικολάι Γκόγκολ
  • 1958: μετάφραση του θεατρικού έργου του Μιχαήλ Λέρμοντοφ, «Ένας ήρωας του καιρού μας», στα αγγλικά
  • 1964: μετάφραση του «Ευγένιου Ονιέγκιν», του ποιήματος του Πούσκιν στα αγγλικά
  • 1969: "Poems and Problems" (ένα βιβλίο με ποιήματα του αλλά και σκακιστικά προβλήματα)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



 LP  Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το αντίστοιχο λήμμα της Live-Pedia. (ιστορικό).

Η εισαγωγή του κειμένου της Livepedia στη Βικιπαίδεια έγινε πριν την 1η Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 και την GFDL.