Βιττόριο Αμπρόζιο
| Βιττόριο Αμπρόζιο | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Vittorio Ambrosio (Ιταλικά) |
| Γέννηση | 28 Ιουλίου 1879[1][2][3] Τορίνο |
| Θάνατος | 19 Νοεμβρίου 1958[1][2][3] Αλάσσιο |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ιταλία (1946–1958) Βασίλειο της Ιταλίας (1879–1946) |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ιταλικά |
| Σπουδές | Στρατιωτική Ακαδημία Νουντσιατέλα Military Academy of Modena |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αξιωματικός |
| Περίοδος ακμής | 1898 - 1944 |
| Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
| Βαθμός/στρατός | στρατηγός/βασιλικός ιταλικός στρατός |
| Πόλεμοι/μάχες | Ιταλοτουρκικός πόλεμος, Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Στρατιωτικό Τάγμα της Σαβοΐας |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Βιττόριο Αμπρόζιο (28 Ιουλίου 1879 – 19 Νοεμβρίου 1958)[4][5] ήταν Ιταλός στρατηγός που πολέμησε στον Ιταλοτουρκικό Πόλεμο και στους δύο παγκοσμίους πολέμους. Το 1943, όταν η έκβαση του πολέμου ήταν αρνητική για την Ιταλία, υποστήριξε την πτώση του Μπενίτο Μουσολίνι και την αποκήρυξη της συμμαχίας της χώρας του με τη Γερμανία.[5] Ανέλαβε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Ιταλικού Στρατού τον Ιανουάριο του 1942 και Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων από τον Φεβρουάριο ως τον Νοέμβριο του 1943.
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Αμπρόζιο καταγόταν από το Τορίνο. Το 1896 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή της Μόντενα και έπειτα από την ολοκλήρωση των σπουδών του έγινε αξιωματικός του ιππικού. Κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού Πολέμου του 1911–1912 υπηρέτησε ως υπολοχαγός (ιταλικά: tenente) στο σύνταγμα Cavaleggeri di Lucca. Ήταν επιτελάρχης μεραρχίας στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1935 ανέλαβε Διοικητής του XII Σώματος Στρατού. Μέχρι το 1939 είχε αναλάβει Διοικητής της 2ης Στρατιάς, η οποία βρισκόταν στα σύνορα με τη Γιουγκοσλαβία.[4]
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Αμπρόζιο την ηγεσία των ιταλικών δυνάμεων στο πλαίσιο της εισβολής των δυνάμεων του Άξονα στη Γιουγκοσλαβία το 1941. Έπειτα από σύντομες αλλά σφοδρές μάχες, η 2η Στρατιά υπό τη διοίκησή του έφθασε στη Λιουμπλιάνα και μέχρι τις 11 Απριλίου στα περίχωρα της Ζάνταρ. Στις 15 Απριλίου ο Αμπρόζιο κατέλαβε το Σπλιτ και το Κότορ ενώ μέχρι τις 17 Απριλίου είχε θέσει υπό έλεγχό του τις δαλματικές ακτές. Ο Μουσολίνι τον αντάμειψε για την επιτυχία του διορίζοντάς τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου του Ιταλικού Στρατού τον Ιανουάριο του 1942.[5]
Ως Αρχηγός του Επιτελείου σχεδίαζε την επιστροφή των ιταλικών στρατευμάτων που πολεμούσαν στο Ανατολικό Μέτωπο (στην Ουκρανία) ή στάθμευαν στα Βαλκάνια. Τον Φεβρουάριο του 1943 ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων και τον Μάιο του έτους αυτού, έπειτα από τη συντριβή των ιταλογερμανικών δυνάμεων στην Τύνιδα και την εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία, προσπάθησε να πείσει τον Μουσολίνι να αποσύρει την Ιταλία από τον πόλεμο και να τερματίσει τη συμμαχία με τη Γερμανία.[4][6] Όταν πια κατέστη σαφές πως ο Μουσολίνι δεν ήταν πλέον σε θέση να αντισταθεί στον Χίτλερ, ο Αμπρόζιο υποστήριξε την απομάκρυνσή του από την εξουσία. Μετά από την ανατροπή του Ιταλού δικτάτορα την 25η Ιουλίου ο Αμπρόζιο παρέμεινε στη θέση του, στο πλαίσιο της κυβέρνησης του στρατάρχη Μπαντόλιο. Τον Σεπτέμβριο ο Αμπρόζιο μετείχε στις διαπραγματεύσεις για τη σύναψη ανακωχής με τους Συμμάχους. Οι διαπραγματεύσεις διήρκεσαν περισσότερο από όσο αναμενόταν, επιτρέποντας στη Βέρμαχτ να καταλάβει μεγάλο μέρος της μητροπολιτικής Ιταλίας.[4]
Εν τέλει τον Νοέμβριο του 1943 ο Μπαντόλιο υποβίβασε τον Αμπρόζιο σε Γενικό Επιθεωρητή του Στρατού, κατόπιν απαιτήσεως των Συμμάχων που δεν τον εμπιστεύονταν.[4][5]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2014.
- 1 2 TracesOfWar. 83379.
- 1 2 «Proleksis enciklopedija» (Κροατικά) 8417.
- 1 2 3 4 5 Tucker, Spencer C. (2001). Who's Who In Twentieth-Century Warfare. Routledge. σελ. 6. ISBN 0-415-23497-2.
- 1 2 3 4 Baudot, Marcel (1980). The Historical Encyclopedia of World War II
. Facts on File Inc. σελ. 11. ISBN 0-87196-401-5. - ↑ Gallo, Patrick (28 Φεβρουαρίου 2003). For Love and Country. Lanham, Maryland: University Press of America. σελ. 46. ISBN 978-0-7618-2496-1. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vittorio Ambrosio στο Wikimedia Commons