Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βινίσιους Ζούνιορ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Βινίσιους Ζούνιορ

Ο Βινίσιους με την Βραζιλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2026
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΒινίσιους Ζοζέ Παϊσάο ντε Ολιβέιρα Ζούνιορ
Ημερ. γέννησης12 Ιουλίου 2000 (2000-07-12) (25 ετών)
Τόπος γέννησηςΣάο Γκονσάλο, Βραζιλία
Ύψος1,76 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΡεάλ Μαδρίτης
Νούμερο φανέλας7
Ομάδες νέων
2005–2017Φλαμένγκο
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2017–2018Φλαμένγκο37(7)
2018–2019Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια5(4)
2019–Ρεάλ Μαδρίτης242(77)
Εθνική ομάδα‡
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2015–2016Βραζιλία Κ-1510(7)
2016–2017Βραζιλία Κ-1719(17)
2018–2019Βραζιλία Κ-214(0)
2019–Βραζιλία53(13)
Τίτλοι
Βραζιλία
ΦιναλίστΚόπα Αμέρικα2021 Βραζιλία
Εθνική Βραζιλίας Κ-15
Νικητής Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κ-15 2015
Εθνική Βραζιλίας Κ-17
Νικητής Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κ-17 2017
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 17 Μαΐου 2026.

† Συμμετοχές (Γκολ).

‡ Οι συμμετοχές και τα γκολ στις εθνικές ομάδες έχουν ανανεωθεί έως 29 Ιουνίου 2026.

Ο Βινίσιους Ζοζέ Παϊσάο ντε Ολιβέιρα Ζούνιορ (πορτογαλικά: Vinícius José Paixão de Oliveira Júnior, γεννήθηκε 12 Ιουλίου 2000), κοινώς γνωστός ως Βινίσιους Ζούνιορ (Πορτογαλικά Βραζιλίας: viˈnisjus ˈʒũɲoʁ[1]) ή Βίνι Τζούνιορ, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός/πλάγιος μέσος για τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Εθνική Βραζιλίας. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στον κόσμο, γνωστός για την ταχύτητα, την τεχνική και την ικανότητά του στο ντριμπλάρισμα.[2]

Γεννημένος στο Σάο Γκονσάλο, ο Βινίσους ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη Φλαμένγκο, όπου έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα το 2017, σε ηλικία 16 ετών. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Vinícius αποτέλεσε αντικείμενο μεταγραφής στον σύλλογο της Λα Λίγκα Ρεάλ Μαδρίτης, με την οποία υπέγραψε σε μια συμφωνία ύψους 38 εκατομμυρίων λιρών, η οποία αποτελούσε εθνικό ρεκόρ για παίκτη κάτω των 18 ετών.[3] Η μεταγραφή τέθηκε σε ισχύ μετά τα 18α γενέθλιά του, με τον Βινίσιους να κάνει το ντεμπούτο του για τον σύλλογο τη σεζόν 2018–19. Κατά τη διάρκεια των επόμενων σεζόν, ο Βινίσιους καθιερώθηκε ως εξέχον μέλος της ομάδας της Ρεάλ Μαδρίτης, βοηθώντας τον σύλλογο να κατακτήσει δύο νταμπλ Λα Λίγκα–Τσάμπιονς Λιγκ, σκοράροντας το νικητήριο γκολ στον τελικό του 2022, καθώς και το δεύτερο γκολ στον τελικό του 2024, ενώ ανακηρύχθηκε Παίκτης της Σεζόν της διοργάνωσης το 2024.[4][5][6] Ο Βινίσιους συμπεριλήφθηκε στην Καλύτερη Ενδεκάδα του Κόσμου (FIFPro) το 2023 και το 2024, και ανακηρύχθηκε Παίκτης της Χρονιάς της ΦΙΦΑ για το 2024.[7] Επίσης, κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην ψηφοφορία για τη Χρυσή Μπάλα 2024.

Σε επίπεδο νέων με τη Βραζιλία, ο Βινίσιους ήταν βασικός παίκτης στις νίκες στο Πρωτάθλημα Κ-15 της Νότιας Αμερικής το 2015 και στο Πρωτάθλημα Κ-17 της Νότιας Αμερικής το 2017, τερματίζοντας ως πρώτος σκόρερ στην τελευταία διοργάνωση. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών το 2021 και βοήθησε τη χώρα του να τερματίσει στη δεύτερη θέση στο Κόπα Αμέρικα 2021, ενώ εκπροσώπησε επίσης τη Βραζιλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022 στο Κατάρ, καθώς και στο Κόπα Αμέρικα 2024 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2026 που διεξήχθησαν και τα δύο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώιμη σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκίνησε τη ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του το 2006, όταν ο πατέρας του τον πήγε στα γραφεία της Φλαμένγκο, στη γειτονιά του Μουτουά, στο Σάο Γκονσάλο όπου ζούσε. Το έγγραφο της ομάδας τον περιέγραψε ως αριστερό πλάγιο αμυντικό.

Από φτωχή οικογένεια, ο Βινίσιους μετακόμισε στο Αμπολισάο με τον θείο του Ουλίσες, για να συντομεύσει την απόσταση από το Νίνιο ντο Ουρούμπου. Άρχισε να λαμβάνει οικονομική ενίσχυση από τη Φλαμένγκο, καθώς και βοήθεια από επιχειρηματίες.[8]

Από το 2007 έως το 2010 παρακολούθησε μαθήματα σάλας στη σχολή της Φλαμένγκο του Σάο Γκονσάλο στο Κάντο ντο Ρίο, μία φημισμένη σχολή που βρίσκεται στο κέντρο του Νιτερόι.

Το 2009, όταν ήταν εννέα, πέρασε από δοκιμαστικό σάλας στη Φλαμένγκο. Ο σύλλογος κατάλαβε τις δυνατότητές του, αλλά λόγω της νεαρής του ηλικίας, του ζητήθηκε να επιστρέψει το επόμενο έτος. Ωστόσο, αποφάσισε ότι ήθελε να μην παίξει ποδόσφαιρο σάλας και δεν επέστρεψε. Τον Αύγουστο του 2010 πέρασε δοκιμαστικά ποδοσφαίρου στη Φλαμένγκο.

Φλαμένγκο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Βινίσιους αγωνιζόμενος για τη Φλαμένγκο το 2018

Έκανε το ντεμπούτο του για τη Φλαμένγκο στις 13 Μαΐου 2017, ως αλλαγή στο 82ο λεπτό σε μία ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Ατλέτικο Μινέιρο για τη Μπραζιλέιρο Σέριε Α.[9][10] Δύο ημέρες αργότερα, επέκτεινε το συμβόλαιο του με την ομάδα από το 2019 έως το 2022, με σημαντική αύξηση μισθού και ρήτρα εξαγοράς από 30 εκατομμύρια € σε 45 εκατομμύρια €.[11] Αυτή η ανανέωση του συμβολαίου αναφέρθηκε πως ήταν μέρος της διαδικασίας μεταγραφής του Βινίσιους στη Ρεάλ Μαδρίτης, συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ των δύο σωματείων στην Γκάβεα εκείνη την εβδομάδα, με την υποχρέωση να πουλήσει τον νεαρό παίκτη τον Ιούλιο του 2018.[12]

Στις 10 Αυγούστου 2017, ο Βινίσιους σημείωσε το πρώτο επαγγελματικό γκολ της σταδιοδρομίας του στον επαναληπτικό αγώνα του 2ου γύρου του Κόπα Σουδαμερικάνα, στη νίκη με 5–0 εναντίον της Παλεστίνο. Σκόραρε 30 δευτερόλεπτα μετά την είσοδο του στον αγώνα στο 72ο λεπτό. Στις 19 Αυγούστου 2017, σημείωσε τα πρώτα του γκολ στη Σέριε Α για την ομάδα, στη νίκη με 2–0 εναντίον της Ατλέτικο Κλούμπε Γκοϊανιένσε.[13][14][15][16][17]

Ρεάλ Μαδρίτης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 23 Μαΐου 2017, η Ρεάλ Μαδρίτης υπέγραψε συμφωνία για την απόκτηση του Βινίσιους, με ισχύ μετά τα 18α γενέθλιά του στις 12 Ιουλίου 2018 (η ηλικία των 18 ετών είναι η ελάχιστη ηλικία για διεθνή μεταγραφή). Μετακινήθηκε για μία αναφερθείσα αμοιβή ύψους 46 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία ήταν τότε η δεύτερη πιο ακριβή πώληση ενός παίκτη στην ιστορία του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου (πίσω από αυτή του Νεϊμάρ), το μεγαλύτερο ποσό που έλαβε ένας βραζιλιάνικος σύλλογος για μεταγραφή και το υψηλότερο ποσό που έχει ποτέ καταβάλει ένας σύλλογος για έναν ποδοσφαιριστή κάτω των 19 ετών.[18][19] Αρχικά είχε προγραμματιστεί να επιστρέψει στη Βραζιλία με δανεισμό τον Ιούλιο του 2018.

2018–21: Προσαρμογή στην Μαδρίτη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 20 Ιουλίου 2018, η Ρεάλ Μαδρίτης παρουσίασε επίσημα τον Βινίσιους ως παίκτη της ομάδας.[20] Του δόθηκε ο αριθμός 28.[21] Έκανε το ντεμπούτο του στις 29 Σεπτεμβρίου 2018, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 87ο λεπτό στην ισοπαλία με 0–0 εναντίον της Ατλέτικο Μαδρίτης,[22] καθιστώντας τον πρώτο παίκτη της Ρεάλ που γεννήθηκε το 2000.[23] Ο Βινίσιους έκανε την πρώτη του συμμετοχή ως βασικός στις 31 Οκτωβρίου, σε μία νίκη με 4–0 για το Κύπελλο Ισπανίας εναντίον της Μελίγια,[24] συνεισφέροντας με ασίστ τόσο για τον Μάρκο Ασένσιο όσο και για τον Άλβαρο Οντριοθόλα, σε αυτό που η Marca αναγνώρισε ως επίδοση Παίκτη του Αγώνα. Σημείωσε το πρώτο γκολ του στις 3 Νοεμβρίου, 10 λεπτά μετά την είσοδο του στον αγώνα, στη νίκη με 2–0 εναντίον της Ρεάλ Βαγιαδολίδ.[25] Σημείωσε 4 γκολ μεταξύ του ντεμπούτο του στις 29 Σεπτεμβρίου 2018 και τις 7 Φεβρουαρίου 2019.[26] Τον Μάρτιο 2019, έσκισε έναν σύνδεσμο στην ήττα από τον Άγιαξ, πράγμα που τον κράτησε εκτός για όλη την χρονιά.[27]

Στις 11 Δεκεμβρίου 2019, πέτυχε το πρώτο του γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ στην εκτός έδρα νίκη επί της Μπρυζ στους ομίλους.[28] Τον Μάρτιο 2020, στο τελευταίο ματς της Ρεάλ, πριν γίνει διακοπή της σεζόν λόγω COVID-19, ο Βινίσιους σκόραρε το πρώτο γκολ στην νίκη της ομάδας του με 2–0 εναντίον της Μπαρτσελόνα. Στο τέλος της σεζόν κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα, σημειώνοντας 33 εμφανίσεις και 3 γκολ.[29][30]

2021–22: Αγωνιστική βελτίωση, δεύτερο πρωτάθλημα και η νίκη του Τσάμπιονς Λιγκ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Βινίσιους σε τελετή απονομής τροπαίου στον Καθεδρικό της Αλμουδένα 2022

Ο Βινίσιους ξεκίνησε την σεζόν 2021–22 με γκολ στην 4–1 εκτός έδρας νίκη επί της Αλαβές, στην πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος. [31] Στις 22 Αυγούστου σκόραρε δις στην ισοπαλία 3-3 με την Λεβάντε, ερχόμενος από τον πάγκο στην θέση του Εντέν Αζάρ.[32] Στις 30 Οκτωβρίου 2021, ο Βινίσιους πέτυχε τα δύο και μοναδικά γκολ της Ρεάλ Μαδρίτης στο νικηφόρο 2–1 με την Έλτσε.[33] Στις 28 Νοεμβρίου, ο Βραζιλιάνος άσος σκόραρε με εκπληκτικό σουτ στο 90ο λεπτό το νικητήριο γκολ με αντίπαλο την Σεβίλλη. Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις τον οδήγησαν στην κατάκτηση του βραβείου Παίκτη του Μήνα του πρωταθλήματος για τον Νοέμβριο.[34][35] Τον Μάιο 2022, ο Βινίσιους πέτυχε το πρώτο του χατ τρικ με την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης σε ένα εντός έδρας 6–0 απέναντι στην Λεβάντε.[36] Η Ρεάλ, πλέον, είχε κατακτήσει το 35o πρωτάθλημα της ιστορίας της.[37]

Στις 28 του Μάη, σκόραρε το μοναδικό γκολ στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Λίβερπουλ, για να "σφραγίσει" το 14ο για την Ισπανική ομάδα και το πρώτο στην καριέρα του.[38] Ο Βινίσιους τελείωσε την σεζόν με 22 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις, πίσω μόνο από τον Καρίμ Μπενζεμά.[39]

2022–23: Νούμερο 7 και ο τίτλος του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 11 Φεβρουαρίου 2023, η Ρεάλ Μαδρίτης νίκησε την Αλ Χιλάλ στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων 2022, με τον Βινίσιους να σκοράρει δύο φορές και να βραβεύεται ως ο Καλύτερος Παίκτης του Τουρνουά.[40] Στις 21 Φεβρουαρίου, ο Βραζιλιάνος πραγματοποίησε μια εξαιρετική εκτός έδρας εμφάνιση κόντρα στην Λίβερπουλ στην φάση των "16" του Τσάμπιονς Λιγκ, στην οποία πέτυχε δύο γκολ και μοίρασε μια ασίστ.[41]

Στις 6 Μαίου, ο Βινίσιους κατέκτησε το πρώτο του Κύπελλο Ισπανίας, αφού η Ρεάλ κέρδισε την Οσασούνα με 2–1 στον τελικό του θεσμού.[42] Τρεις μέρες αργότερα, ο Βινίσιους συνέβαλε σημαντικά στην εμφάνιση της Ρεάλ απέναντι στην Μάντσεστερ Σίτι στον πρώτο ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, σκοράροντας ένα απίστευτο μακρινό σουτ στο 36ο λεπτό. Μαζί με τον συμπατριώτη του, Ροντρίγκο και τον Μπενζεμά, δημιούργησαν αμέτρητες ευκαιρίες, οι οποίες, ωστόσο, δεν άλλαξαν το τελικό 1–1.[43][44] Στον δεύτερο αγώνα, η Ρεάλ έχασε 4–0 από την γηπεδούχο Σίτι και αποκλείστηκε από την διοργάνωση.[45] Ο Βινίσιους επιλέχτηκε στην Καλύτερη Ομάδα της χρονιάς στο Τσάμπιονς Λιγκ 2022–23.[46]

Στον απόηχο της αποχώρησης του Αζάρ, η Ρεάλ παραχώρησε στον Βινίσιους το νούμερο 7 για την νέα σεζόν, ένα νούμερο που φόρεσαν θρύλοι του παρελθόντος, όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Ραούλ.[47]

2023–24: Τρίτο πρωτάθλημα, δεύτερο Τσάμπιονς Λιγκ και ο ηγέτης της ομάδας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 19 Αυγούστου, ο Βινίσιους Ζούνιορ πέτυχε το καθοριστικό γκολ απέναντι στην Αλμερία, συμβάλλοντας στην νίκη της ομάδας του στο πρωτάθλημα.[48] Στις 25 Αυγούστου, ο Βινίσιους υπέστη τραυματισμό στον δεξί οπίσθιο μηριαίο κόντρα στην Θέλτα, ένα ματς το οποίο κέρδισε η Ρεάλ με 1–0.[49] Έναν μήνα αργότερα, ο Βραζιλιάνος άσος επέστρεψε στην δράση εναντίον της Λας Πάλμας.[50] Στις 3 Οκτωβρίου, σκόραρε το πρώτο γκολ της σεζόν για το Τσάμπιονς Λιγκ, σε μια εκτός έδρας επικράτηση επί της Νάπολι με 3–2.[51]

Η Ρεάλ Μαδρίτης, στα τέλη Οκτωβρίου, ανακοίνωσε την επέκταση συμβολαίου του Βινίσιους μέχρι τις 30 Ιουνίου 2027. Στις 14 Ιανουαρίου 2024, ο Βινίσιους πέτυχε χατ τρικ εναντίον της Μπαρτσελόνα στον τελικό του Ισπανικού Σούπερ Καπ.[52] Κατά την διάρκεια του Μαρτίου, ο Βινίσιους διένυσε μια εξαιρετική φόρμα σκοραρίσματος, σημειώνοντας έξι γκολ σε τέσσερις αναμετρήσεις, ανάμεσά τους δύο γκολ απέναντι στην Βαλένθια στο Μεστάγια και το γκολ πρόκρισης κόντρα στην Λειψία στους "16" του Τσάμπιονς Λιγκ.[53][54] Στις 21 Απριλίου, πέτυχε ακόμα ένα γκολ στην νικητήρια εμφάνιση κόντρα στην Μπαρτσελόνα με 3–2. Στις 30 Απριλίου, στον πρώτο ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Βινίσιους σημείωσε δύο γκολ ενάντια της Μπάγερν Μονάχου στο τελικό 2–2 στο Μόναχο.[54] Στον επαναληπτικό, πραγματοποίησε εκπληκτική εμφάνιση και οδήγησε την ομάδα του να πάρει την νίκη με 2–1 και να φτάσει σε ακόμα έναν τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.[55] Μάλιστα, και στα δύο ματς αναδείχθηκε ως ο Πολυτιμότερος του Αγώνα.[56]

Στη 1 Ιουνίου, στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Βινίσιους σκόραρε στο 2–0 επί της Μπορούσια Ντόρτμουντ και κατέκτησε τον δεύτερο προσωπικό τίτλο της συγκεκριμένης διοργάνωσης.[57] Σε ηλικία 23 ετών και 235 ημερών, έγινε ο νεότερος παίκτης που σκοράρει σε δύο τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ, ξεπερνώντας τον Λιονέλ Μέσι που κατείχε το ρεκόρ. Δύο μέρες αργότερα, αναδείχθηκε από την ΟΥΕΦΑ ως ο Παίκτης της Σεζόν για το Τσάμπιονς Λιγκ.[58][59]

2024–25: Καλύτερος Παίκτης της ΦΙΦΑ και 100ό γκολ για τη Ρεάλ Μαδρίτης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 22 Οκτωβρίου, ο Βινίσιους πέτυχε χατ τρικ απέναντι στην Ντόρτμουντ, στο τελικό 5–2 με ανατροπή.[60] Λίγες μέρες αργότερα, κατέκτησε την δεύτερη θέση για την Χρυσή Μπάλα, πίσω από τον Ρόντρι.[57] Στις 17 Δεκεμβρίου 2024, ο Βινίσιους πήρε το βραβείο του Παίκτη της Χρονιάς από την ΦΙΦΑ. Την επόμενη μέρα, μοίρασε ασίστ στον Κιλιάν Εμπαπέ και σκόραρε ο ίδιος με πέναλτι για το 3–0 στον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου. Ο Βραζιλιάνος αναδείχτηκε ως ο πολυτιμότερος της διοργάνωσης.[61] Στις 22 Ιανουαρίου 2025, ο Βινίσιους σημείωσε το 100ό και 101ο γκολ του με τη Ρεάλ Μαδρίτης σε μια νίκη με 5–1 επί της Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ για το Τσάμπιονς Λιγκ και έγινε ο 23ος παίκτης που πετυχαίνει αυτό το επίτευγμα για τον σύλλογο.[62] Στις 26 Φεβρουαρίου, αγωνίστηκε στη Ρεάλε Αρένα φορώντας για πρώτη φορά στην καριέρα του το περιβραχιόνιο του αρχηγού της Ρεάλ Μαδρίτης, καθώς ο πρώτος αγώνας των ημιτελικών του Κυπέλλου Ισπανίας απέναντι στη Ρεάλ Σοσιεδάδ έληξε 1–0 υπέρ των "Λος Μπλάνκος".[63]

2025–26

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Φεβρουαρίου 2026, ο Βινίτσιους σκόραρε το μοναδικό γκολ σε μια εκτός έδρας νίκη με 1–0 επί της Μπενφίκα στα νοκ-άουτ πλέι-οφ του Τσάμπιονς Λιγκ, φτάνοντας το 31ο γκολ του στη διοργάνωση και γίνεται ο δεύτερος καλύτερος Βραζιλιάνος σκόρερ, ξεπερνώντας τον Κακά και πίσω μόνο από τον Νεϊμάρ. Ένα μήνα αργότερα, στις 11 Μαρτίου, έδωσε μια ασίστ σε μια νίκη με 3–0 επί της Μάντσεστερ Σίτι, φτάνοντας την 31η ασίστ του στο Τσάμπιονς Λιγκ και ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του συλλόγου του στη διοργάνωση που είχε θέσει ο Κριστιάνο Ρονάλντο.

Εθνική ομάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2015–2019: Επιτυχίες σε επίπεδο νέων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 30 Οκτωβρίου 2015 κλήθηκε στην Εθνική Βραζιλίας Κ-15 από τον προπονητή Γκιλιέρμε Ντάλα Ντέα, για το Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Νότιας Αμερικής Κ-15. Η Βραζιλία κέρδισε τον τίτλο πρωταθλήματος Κ-15 και ο Βινίσιους ήταν ο 2ος κορυφαίος σκόρερ του τουρνουά με 6 γκολ. Στις 24 Ιουνίου 2016 κλήθηκε στην Εθνική Βραζιλίας Κ-17 για έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Χιλής, όπου σημείωσε δύο γκολ και έδωσε δύο ασίστ στη νίκη με 4–2.

Το Μάρτιο του 2017 έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Νότιας Αμερικής Κ-17 του 2017 για τη Βραζιλία Κ-17, με ένα γκολ στη νίκη με 3–0 επί του Περού.[64] Στο τελικό στάδιο, σημείωσε δύο γκολ στη νίκη με 3–0 επί του Ισημερινού και δύο γκολ στη νίκη με 3–0 επί της Κολομβίας, εξασφαλίζοντας τη θέση της Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-17 του 2017 στην Ινδία, όπου η Βραζιλία (χωρίς τον Βινίσιους) τερμάτισε στη τρίτη θέση.[65][66][67] Αφού οδήγησε τη Βραζιλία στη κατάκτηση του Πρωταθλήματος Νότιας Αμερικής Κ-17, ο Βινίσιους ονομάστηκε ο καλύτερος παίκτης του τουρνουά και ήταν ο πρώτος σκόρερ με 7 γκολ.[68]

2019–2026: Ντεμπούτο στην Ανδρών και στο Παγκόσμιο Κύπελλο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Βινίσιους με τη Βραζιλία σε αγώνα της φάσης των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 εναντίον της Σερβίας

Στις 28 Φεβρουαρίου του 2019, ο Βινίσιους κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Βραζιλίας ανδρών για τους φιλικούς αγώνες εναντίον του Παναμά και της Τσεχίας.[69] Ωστόσο, υπέστη έναν τραυματισμό ενώ έπαιζε για τη Ρεάλ Μαδρίτης και ο Νταβίντ Νέρες κλήθηκε στη θέση του τον Μάρτιο.[70] Το Μάιο του 2019, αποκλείστηκε από την τελική 23αδα της Βραζιλίας για το Κόπα Αμέρικα 2019 από τον προπονητή Τίτε.[71] Έκανε το ανώτερο διεθνές ντεμπούτο του στις 10 Σεπτεμβρίου 2019, ως αλλαγή στο 72ο λεπτό στην ήττα με 1–0 εναντίον του Περού.[72]

Στις 24 Μαρτίου 2022, ο Βινίσιους σημείωσε το παρθενικό του γκολ με την εθνική ομάδα, στην εντός έδρας νίκη με 4–0 επί της Χιλής για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 στο Στάδιο Μαρακανά.[73] Στις 7 Νοεμβρίου 2022, ο Βινίσιους συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Βραζιλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022 από τον Τίτε.[74] Στον εναρκτήριο αγώνα των ομίλων εναντίον της Σερβίας στις 24 Νοεμβρίου, μοίρασε την ασίστ για το δεύτερο γκολ του Ρισάρλισον, βοηθώντας τη Βραζιλία να επικρατήσει με 2–0.[75] Σημείωσε το πρώτο του γκολ σε Παγκόσμιο Κύπελλο στη νίκη με 4–1 επί της Νότιας Κορέας στη φάση των «16» στις 5 Δεκεμβρίου, ενώ δημιούργησε και το γκολ του Λούκας Πακετά, οδηγώντας τη Βραζιλία στα προημιτελικά,[76] όπου αποκλείστηκε από την Κροατία τέσσερις ημέρες αργότερα, χάνοντας με 4–2 στα πέναλτι μετά από ισοπαλία 1–1 στην κανονική διάρκεια και την παράταση.[77]

Στις 26 Μαρτίου 2024, ο Βινίσιους διατέλεσε αρχηγός της εθνικής ομάδας για πρώτη φορά, σε φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ισπανίας στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου, την έδρα του συλλόγου του.[78] Στο Κόπα Αμέρικα 2024, ο Βινίσιους πέτυχε τα πρώτα του δύο γκολ στη διοργάνωση κατά τη διάρκεια του δεύτερου αγώνα των ομίλων της Βραζιλίας, στη νίκη με 4–1 επί της Παραγουάης,[79] δεχόμενος παράλληλα και κίτρινη κάρτα. Αντίκρυσε ακόμη μία κάρτα στον τελευταίο αγώνα του ομίλου, στην ισοπαλία 1–1 με την Κολομβία, γεγονός που του στέρησε τη συμμετοχή στα προημιτελικά. Κατά την απουσία του, η Βραζιλία αποκλείστηκε μετά από την ήττα με 4–2 στα πέναλτι, έπειτα από μια λευκή ισοπαλία εναντίον της Ουρουγουάης.[80][81]

Τον Μάιο του 2026, ο Βινίσιους επιλέχθηκε στην αποστολή της Βραζιλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2026.[82] Συμπλήρωσε τις 50 συμμετοχές με το εθνόσημο και γιόρτασε αυτό το επίτευγμα πετυχαίνοντας το 10ο διεθνές του γκολ, στο εναρκτήριο παιχνίδι της Βραζιλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 εναντίον του Μαρόκου.[83][84] Μετά το τέλος της αναμέτρησης, ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του αγώνα.[85] Στο δεύτερο παιχνίδι των ομίλων της Βραζιλίας στις 19 Ιουνίου, μοίρασε την ασίστ για το δεύτερο γκολ του Ματέους Κούνια και αργότερα σκόραρε το τρίτο γκολ της ομάδας του στη νίκη με 3–0 επί της Αϊτής.[86] Στις 24 Ιουνίου, σημείωσε δύο γκολ και αναδείχθηκε κορυφαίος του αγώνα στη νίκη με 3–0 επί της Σκωτίας, γινόμενος ο πέμπτος Βραζιλιάνος παίκτης που σκοράρει και στα τρία παιχνίδια της φάσης των ομίλων ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου, μετά τους Ζαϊρζίνιο, Ρομάριο, Ρονάλντο και Ριβάλντο.[87]

Στυλ παιχνιδιού

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Βινίσιους αγωνιζόμενος με τη Ρεάλ Μαδρίτης το 2018

Λίγο μετά την άφιξή του στη Ρεάλ Μαδρίτης τον Ιούλιο του 2018, ο δημοσιογράφος του ESPN Ντέρμοτ Κόριγκαν περιέγραψε τον Βινίσιους ως έναν «σβέλτο αριστερό εξτρέμ ή δεύτερο επιθετικό».[88] Ως ευέλικτος παίκτης, αν και συνήθως αγωνίζεται στην αριστερή πλευρά, είναι ικανός να παίξει οπουδήποτε στην γραμμή κρούσης, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στα δεξιά ή στο κέντρο της επίθεσης.[89] Διαθέτοντας εκρηκτική επιτάχυνση, εξαιρετική ταχύτητα, ευελιξία, ισορροπία, τεχνική, φινέτσα, ικανότητες στην ντρίμπλα και στενό έλεγχο της μπάλας σε υψηλή ταχύτητα, καθώς και σημαντική δύναμη, φυσική ισχύ και εφευρετικότητα με την μπάλα στα πόδια παρά τη λεπτή του σιλουέτα,[90] [91][92] είναι γνωστός για την κίνησή του, την ενέργειά του, την ικανότητά του να επιτίθεται κατά μέτωπο στις αντίπαλες άμυνες, να αλλάζει κατεύθυνση γρήγορα και να κερδίζει τους αντιπάλους σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός όταν έχει την κατοχή της μπάλας.[93][94]

Θεωρούμενος ως ένας πολλά υποσχόμενος νεαρός παίκτης,[91][95] λογίζεται ως ένας δυναμικός, ευφυής, εργατικός και ευκίνητος εξτρέμ, με χαμηλό κέντρο βάρους, καθώς και εντυπωσιακή πάσα και αντίληψη του χώρου. Επιπλέον, είναι γνωστός για την ικανότητά του στην τελική πάσα και τη δημιουργία ασίστ για τους συμπαίκτες του, γεγονός που τον καθιστά έναν αποτελεσματικό πλέι μέικερ. Αν και είναι ικανός να σκοράρει και ο ίδιος,[90][92] τα τελειώματά του και η εκτελεστική του δεινότητα είχαν αρχικά επισημανθεί από τους αναλυτές ως τομείς που έχρηζαν βελτίωσης,[96] καθώς η έλλειψη αποτελεσματικότητας στην τελική προσπάθεια αποτελούσε συχνά πηγή κριτικής στα μέσα ενημέρωσης κατά τις πρώτες του σεζόν στη Ρεάλ Μαδρίτης.[97][98] Τον Ιούνιο του 2017, ο Βινίσιους βρέθηκε στην 39η θέση της λίστας της εφημερίδας The Daily Telegraph με τους καλύτερους παίκτες κάτω των 21 ετών στον κόσμο, όντας ο μοναδικός παίκτης που αγωνιζόταν τότε στη Νότια Αμερική και συμπεριλήφθηκε στη λίστα.[99] Τον Νοέμβριο του 2018, ο πρώην διεθνής Αργεντινός επιθετικός Χοσέ Λουίς Καλδερόν εξήρε τον Βινίσιους για τον «γενικότερο ενθουσιασμό του, την ικανότητά του να δημιουργεί φάσεις από το πουθενά, τη χαρά και τη θετική ενέργεια που μεταδίδει, την ταχύτητά του, το γεγονός ότι είναι ξεχωριστός και ότι τολμά. Συνοψίζοντας, έχει μια σπίθα που θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη σε μια ομάδα που ήταν προβλέψιμη στα πρόσφατα παιχνίδια της».[100] Κατά τη θητεία του στα νεανικά τμήματα της Φλαμένγκο, ωστόσο, είχε επικριθεί από αρκετές ποδοσφαιρικές προσωπικότητες, οπαδούς και τον τύπο για το γεγονός ότι «έκανε υπερβολικά πολλές εξεζητημένες ενέργειες (κόλπα)» και για «υπερβολικό ατομικισμό και έλλειψη ομαδικού πνεύματος».

Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2021–22, ο Βινίσιους πραγματοποίησε μια σεζόν-ορόσημο με τη Ρεάλ Μαδρίτης, καθώς η συγκομιδή του σε γκολ και ασίστ αυξήθηκε κατακόρυφα, επιτρέποντάς του να δημιουργήσει μια εξαιρετικά αποτελεσματική επιθετική συνεργασία από την αριστερή πτέρυγα με τον επιθετικό Καρίμ Μπενζεμά.[101] Σχετικά με αυτή την αλλαγή στη φόρμα του, ο Βινίσιους σχολίασε τον Δεκέμβριο του 2021: «Πιστεύω ότι έχω βελτιωθεί σε πολλά πράγματα, αλλά πάνω απ' όλα στην ηρεμία του παιχνιδιού μου, κάνω πράγματα με περισσότερη γαλήνη και περισσότερη ποιότητα επίσης».[102] O προπονητής του συλλόγου, Κάρλο Αντσελότι, τον επαίνεσε επίσης για την αμυντική του εργατικότητα και την τοποθέτησή του, πέρα από τις δημιουργικές του ικανότητες[103] και το ταλέντο του, σημειώνοντας ότι ήταν σε θέση να βελτιώσει τις τακτικές του γνώσεις και τη φυσική του κατάσταση κατά τη διάρκεια της σεζόν,[104] καθώς και τα τελειώματά του.[105] Οι εμφανίσεις του οδήγησαν τον ισπανικό τύπο να τον συγκρίνει με τον συμπατριώτη του, Νεϊμάρ.[106] Μετά το γκολ του στη νίκη της Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2022, ο ίδιος ο Νεϊμάρ χαρακτήρισε τον Βινίσιους ως «τον καλύτερο παίκτη στον κόσμο».[107] Αργότερα τον ίδιο μήνα, ο Εντ ΜακΚέιμπριτζ του FourFourTwo κατέταξε τον Βινίσιους ως τον δεύτερο καλύτερο αριστερό εξτρέμ στον κόσμο.[108] Ο Βινίσιους χρησιμοποιήθηκε επίσης σε ελεύθερο ρόλο ως αριστερός επιθετικός ή σέντερ φορ σε σχηματισμό 4–3–1–2 κατά τη διάρκεια της σεζόν 2023–24 από τον προπονητή Κάρλο Αντσελότι· σε αυτή τη θέση, αν και αγωνιζόταν σε πιο κεντρικούς χώρους, του δόθηκε η ελευθερία να κινείται στα πλάγια ή να αλλάζει θέσεις και να συνεργάζεται με τον Ροντρίγκο στην άλλη πλευρά του γηπέδου.[109]

Κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Ρεάλ Μαδρίτης, ο Βινίσιους έχει δεχθεί κριτική για την αντιλαμβανόμενη έλλειψη πειθαρχίας και αθλητικού πνεύματος εντός του αγωνιστικού χώρου.[110][111][112] Η συμπεριφορά του έχει ως αποτέλεσμα να δέχεται συχνά κίτρινες κάρτες για λεκτική διαμαρτυρία προς τους διαιτητές και για σωματικές αντιπαραθέσεις με αντίπαλους παίκτες.[113][114] Μετά από ένα περιστατικό τον Μάρτιο του 2024, κατά το οποίο έσπρωξε από τον λαιμό τον παίκτη της Λειψίας, Βίλι Όρμπαν,[115] ο Βινίσιους επικρίθηκε από τον πρώην παίκτη της Ρεάλ Μαδρίτης, Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς, ο οποίος δήλωσε ότι αν ο Βινίσιους δεν «ηρεμήσει», «δεν πρόκειται ποτέ να γίνει ένας θρυλικός παίκτης, ανεξάρτητα από το πόσο καλό κάνει σε ποδοσφαιρικό επίπεδο».[116] Ο Βινίσιους έχει επίσης επικριθεί για την προκλητική συμπεριφορά και τους πανηγυρισμούς του,[117] με τον πρώην προπονητή της Βραζιλίας, Βαντερλέι Λουξεμβούργο, να ισχυρίζεται ότι ο Βινίσιους προκαλεί σε μεγάλο βαθμό την αντιμετώπιση που δέχεται στο γήπεδο.[111][118][119] Ο προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης, Κάρλο Αντσελότι, παραδέχτηκε τον Μάρτιο του 2024 ότι ο Βινίσιους θα έπρεπε «να ελέγχει τον εαυτό του λίγο καλύτερα»,[120] ενώ δημοσιεύματα από την εφημερίδα SPORT υποστήριζαν ότι η Ρεάλ Μαδρίτης πίστευε πως ο Βινίσιους έβλαπτε την εικόνα του συλλόγου.[110][121]

Τον Μάιο του 2025, το Netflix κυκλοφόρησε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο Vini Jr, σε σκηνοθεσία των Εμίλιο Ντομίνγκος και Αντρούτσα Ουάντινγκτον. Η ταινία καταγράφει τη ζωή και την καριέρα του, συμπεριλαμβανομένης της στάσης του απέναντι στον ρατσισμό εντός και εκτός των γηπέδων.[122]

Ακτιβισμός

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακτιβισμός κατά του ρατσισμού

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε ορισμένα περιστατικά το 2023, ο Βινίσιους έγινε αποδέκτης ρατσιστικών ύβρεων και συνθημάτων από ποδοσφαιρικούς οπαδούς στην Ισπανία, συμπεριλαμβανομένου ενός περιστατικού όπου ένα ομοίωμά του κρεμάστηκε από μια γέφυρα στη Μαδρίτη.[123][124] Στις 23 Μαΐου 2023, τέσσερις άνδρες συνελήφθησαν από την Ισπανική Αστυνομία σε σχέση με το ομοίωμα αυτό.[125] Σε απάντηση, ο Βινίσιους καταδίκασε τη Λα Λίγκα για αυτό που ο ίδιος αντιλαμβανόταν ως κανονικοποίηση του ρατσισμού και ζήτησε αυστηρότερα μέτρα και ποινές για την καταπολέμηση της ρατσιστικής συμπεριφοράς.[126] Στις 22 Μαΐου 2023, η Ρεάλ Μαδρίτης εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση καταδικάζοντας απερίφραστα τη ρατσιστική επίθεση εναντίον του Βινίσιους, θεωρώντας τη ως άμεση επίθεση στο μοντέλο δημοκρατικής συνύπαρξης της Ισπανίας· ο σύλλογος κατήγγειλε το περιστατικό ως «έγκλημα μίσους» στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, διατηρώντας το δικαίωμά του να ενεργήσει ως ιδιώτης κατήγορος σε οποιαδήποτε επακόλουθη διαδικασία.[127] Στις 15 Ιουνίου 2023, ο Βινίσιους επιλέχθηκε από τον πρόεδρο της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, για να ηγηθεί μιας ειδικής επιτροπής της FIFA κατά του ρατσισμού, αποτελούμενης από ποδοσφαιριστές.[128][129]

Δημόσια ανταπόκριση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ορισμένοι σχολιαστές πιστεύουν ότι η παγκόσμια κατακραυγή και το κύμα συμπαράστασης προς τον Βινίσιους, μετά τη στάση του ενάντια στον ρατσισμό, θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημείο καμπής στον αγώνα κατά του ρατσισμού στο ποδόσφαιρο και στην Ισπανία γενικότερα.[130] Ο Γκάι Χετζκόου του BBC News δήλωσε ότι το ζήτημα έχει ξεπεράσει τα σύνορα της Ισπανίας και του αθλητισμού, καθώς δημόσια πρόσωπα από όλο τον κόσμο αναγνωρίζουν τον αγώνα του.[131] Ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα καταδίκασε τον ρατσισμό και εξέφρασε την αλληλεγγύη του προς τον Βινίσιους, προτρέποντας παράλληλα τη FIFA και άλλους αρμόδιους ποδοσφαιρικούς φορείς να λάβουν τα αυστηρότερα δυνατά μέτρα.[132] Το εμβληματικό άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή στη Βραζιλία έσβησε τα φώτα του ως ένδειξη συμπαράστασης στον Βινίσιους, μετά τις ρατσιστικές ύβρεις από οπαδούς της Βαλένθια στο Στάδιο Μεστάγια στην Ισπανία.[133] Ο Σον Γκρέγκορι, γράφοντας για το περιοδικό Time, ανέφερε: «Οι επιπτώσεις της ρατσιστικής κακοποίησης στο πιο δημοφιλές άθλημα του κόσμου γίνονται αισθητές πολύ πέρα από τα τείχη των σταδίων. Το γεγονός ότι αυτή η ασχήμια επιμένει το 2023, σε κοινή και τρομερή θέα στα στάδια όλου του κόσμου, αποτελεί αιώνιο λεκέ για το λεγόμενο όμορφο παιχνίδι».[134] Στο Ρίο ντε Τζανέιρο, εκπρόσωποι περισσότερων από 150 ακτιβιστικών οργανώσεων και μη κερδοσκοπικών σωματείων παρέδωσαν επιστολή στο προξενείο της Ισπανίας, απαιτώντας τη διεξαγωγή έρευνας για τη λίγκα και τον πρόεδρό της.[135] Ο Φλάβιο Ντίνο, υπουργός Δικαιοσύνης της Βραζιλίας, απείλησε την Ισπανία με την εφαρμογή της αρχής της ετεροδικίας (εξωεδαφικότητας) για την υπόθεση του Βινίσιους.[136]

Διάφορες αθλητικές προσωπικότητες από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του επτά φορές παγκόσμιου πρωταθλητή της Φόρμουλα 1, Λιούις Χάμιλτον, των προπονητών Τσάβι και Κάρλο Αντσελότι, του σχολιαστή Ρίο Φέρντιναντ, των ομάδων Ρεάλ Μαδρίτης Γυναικών και Ρεάλ Μαδρίτης Μπάσκετ, καθώς και των ποδοσφαιριστών Ντιντιέ Ντρογκμπά, Κιλιάν Εμπαπέ, Ινιάκι Ουίλιαμς, Ραφίνια, Ρονάλντο, Νεϊμάρ και Ραφαέλ Λεάο, του εξέφρασαν τον έπαινο και την υποστήριξή τους.[137][138] Αντιρατσιστική νομοθεσία με την ονομασία «νόμοι Βίνι Τζούνιορ» (Vini Jr. laws) εγκρίθηκε στις βραζιλιάνικες πολιτείες Ρίο ντε Τζανέιρο και Ρίο Γκράντε ντο Σουλ, η οποία προβλέπει τη διακοπή ή την αναστολή αθλητικών γεγονότων σε περίπτωση ρατσιστικής συμπεριφοράς.[139][140] Έλαβε επίσης βραβεία από τη νομοθετική συνέλευση και το δημοτικό συμβούλιο του Ρίο, ενώ τα αποτυπώματα των ποδιών του προστέθηκαν στη λεωφόρο της δόξας του σταδίου (Μαρακανά), δίπλα σε εκείνα κορυφαίων Βραζιλιάνων όπως ο Πελέ, ο Γκαρίντσα και ο Ρονάλντο.[141] Ο Βινίσους τιμήθηκε με το Βραβείο Σώκρατες στην τελετή της Χρυσής Μπάλας του 2023 για τα ανθρωπιστικά του έργα και τον αγώνα του ενάντια στον ρατσισμό.[142][143]

Εκπαίδευση για Όλους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2021, ο Βινίσιους ίδρυσε το Ινστιτούτο Βίνι Τζούνιορ (Instituto Vini Jr.), έναν οργανισμό με σκοπό τη διευκόλυνση της πρόσβασης στο σχολείο για παιδιά και εφήβους από υποβαθμισμένες γειτονιές της Βραζιλίας.[144] Το 2023, τιμήθηκε με το Βραβείο Σώκρατες.[145] Το 2024, η UNESCO διόρισε τον Βινίσιους Πρεσβευτή Καλής Θέλησης για την «Εκπαίδευση για Όλους». Είναι ο δεύτερος ποδοσφαιριστής μετά τον Πελέ που γίνεται πρεσβευτής της UNESCO.[146]

Περιστατικά ρατσισμού εντός γηπέδου και αντιδράσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Λα Λίγκα έχει αναφέρει 26 περιστατικά ρατσιστικής κακοποίησης με αποδέκτη τον Βινίσιους από τον Οκτώβριο του 2021. Αυτά περιλαμβάνουν ρατσιστικά συνθήματα από οπαδούς και το κρέμασμα ενός ομοιώματος, που είχε φτιαχτεί για να μοιάζει στον Βινίσιους, από μια γέφυρα κοντά στις προπονητικές εγκαταστάσεις της ομάδας του.[147]

Στις 17 Φεβρουαρίου 2026, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα για το Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Μπενφίκα, ο Βινίσιους σημείωσε το νικητήριο γκολ αλλά δέχτηκε κίτρινη κάρτα για υπερβολικό πανηγυρισμό προς το γηπεδούχο κοινό, προτού εμπλακεί σε μια έντονη αντιπαράθεση που οδήγησε στη διακοπή του παιχνιδιού για περίπου 10 λεπτά, αφού ο ίδιος κατήγγειλε ένα φερόμενο ρατσιστικό σχόλιο από τον Τζανλούκα Πρεστιάνι, γεγονός που ενεργοποίησε το αντιρατσιστικό πρωτόκολλο της UEFA.[148] Αρκετοί συμπαίκτες του στη Ρεάλ Μαδρίτης τον υποστήριξαν δημόσια μετά τον αγώνα, ενώ ο Βινίσιους επανέλαβε αργότερα τη στάση του ενάντια στον ρατσισμό και ευχαρίστησε τους υποστηρικτές του για τη στήριξή τους.[149][150] Η UEFA ανακοίνωσε την επόμενη ημέρα ότι ξεκίνησε έρευνα για να εξετάσει τις καταγγελίες για μεροληπτική συμπεριφορά.[151] Ένα ρατσιστικό σχόλιο επιφέρει υποχρεωτική ποινή αποκλεισμού 10 αγώνων. Ο Πρεστιάνι ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποίησε μια ομοφοβική ύβρη, αντί για ρατσιστική, προς τον Βινίσιους. Τον Απρίλιο του 2026, η UEFA τιμώρησε τον Πρεστιάνι με αποκλεισμό έξι αγώνων, εκ των οποίων θα εκτίσει τους τρεις. Ο Πρεστιάνι κάλυψε το στόμα του με τη φανέλα του κατά τη διάρκεια του περιστατικού. Ο πρόεδρος της FIFA Τζάνι Ινφαντίνο δήλωσε ότι οι παίκτες που ενεργούν με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να αποβάλλονται.[152]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βινίσιους είναι Ρωμαιοκαθολικός.[153] Διευθύνει ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα στο Ρίο – το Instituto Vini Jr – το οποίο στοχεύει στη χρήση της τεχνολογίας και του αθλητισμού για την εκπαίδευση των νέων Βραζιλιάνων και, τελικά, στην άμβλυνση ορισμένων από τα εμπόδια στην εκπαίδευση που σχετίζονται με την ανισότητα στη χώρα.[154][155][156] Τον Νοέμβριο του 2024, ο Vinícius έλαβε τα γενετικά του αποτελέσματα από την African Ancestry, Inc. και έμαθε ότι η μητρική του γραμμή (Μιτοχονδριακό DNA) ανιχνεύθηκε στους Τικάρ του Καμερούν. Η Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας (CBF) του παρουσίασε το πιστοποιητικό μπροστά σε ένα γήπεδο γεμάτο οπαδούς.[157] Είναι επίσης ιδιοκτήτης της Φ.Κ. Αλβέρκα, η οποία αγωνίζεται στην Πριμέιρα Λίγκα της Πορτογαλίας.[158]

Στατιστικά σταδιοδρομίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ομάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Τελευταία ενημέρωση: 17 Μαΐου 2026
Συμμετοχές και γκολ ανά ομάδα, σεζόν και διοργάνωση
Ομάδα Σεζόν Εγχώρια Κύπελλο Διεθνές Άλλο Σύνολο
Πρωτάθλημα Συμ. Γκολ Συμ. Γκολ Συμ. Γκολ Συμ. Γκολ Συμ. Γκολ
Φλαμένγκο 2017 Σέριε Α 25 3 4 0 7 1 1 0 37 4
2018 Σέριε Α 12 4 2 0 5 2 13 4 32 10
Σύνολο 37 7 6 0 12 3 14 4 69 14
Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια 2018–19 Σεγούντα Ντιβισιόν Β 5 4 — — — 5 4
Ρεάλ Μαδρίτης 2018–19 Πριμέρα Ντιβισιόν 18 1 8 2 3 0 1 0 31 3
2019–20 Πριμέρα Ντιβισιόν 29 3 3 1 5 1 1 0 38 5
2020–21 Πριμέρα Ντιβισιόν 35 3 1 0 12 3 1 0 49 6
2021–22 Πριμέρα Ντιβισιόν 35 17 2 0 13 4 2 1 52 22
2022–23 Πριμέρα Ντιβισιόν 33 10 5 3 12 7 5 3 55 23
2023–24 Πριμέρα Ντιβισιόν 26 15 1 0 10 6 2 3 39 24
2024–25 Πριμέρα Ντιβισιόν 30 11 6 1 12 8 10 2 58 22
2025–26 Πριμέρα Ντιβισιόν 36 16 1 0 14 5 2 1 53 22
Σύνολο 242 77 27 7 82 34 24 10 376 128
Σύνολο καριέρας 284 88 33 7 94 37 38 14 450 146

[159]

Διεθνή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Τελευταία ενημέρωση: 29 Ιουνίου 2026
Βραζιλία
Έτος Συμ. Γκολ
2019 1 0
2021 8 0
2022 11 2
2023 6 1
2024 11 2
2025 8 3
2026 8 5
Σύνολο 53 13

Τίτλοι και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρεάλ Μαδρίτης

Βραζιλία Κ-15

  • Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κ-15: 2015[163]

Βραζιλία Κ-17

  • Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κ-17: 2017[164]
  • BRICS Κύπελλο Ποδοσφαίρου K-17: 2016

Ατομικές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Team, Forvo. «Vinícius Júnior pronunciation: How to pronounce Vinícius Júnior in Portuguese». Forvo.com.
  2. ↑ «REAL MADRID C.F. - ERROR». www.realmadrid.com. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  3. ↑ «Madrid present £38.7m teenager Vinicius». BBC Sport. 20 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2022.
  4. ↑ Ed McCambridge Contributions from Mark White (18 Μαρτίου 2022). «Ranked! The 10 best wingers in the world right now». FourFourTwo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2022.
  5. ↑ «Champions League final: Vinícius Júnior scores only goal as Real Madrid beat Liverpool to claim 14th title». UEFA. 28 Μαΐου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2022.
  6. ↑ «Vinicius named Player of the Season as Real Madrid sweep Champions League awards». beIN SPORTS. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2024.
  7. ↑ «Vinicius Jr wins Fifa Best men's player of year award». BBC Sport. 17 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2024.
  8. ↑ «Flamengo dá aumento de salário e eleva multa de Vinícius Júnior para 45 mi de euros». Globo Esporte (στα Πορτογαλικά). 4 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.
  9. ↑ «No duelo de favoritos, Flamengo e Atlético-MG empatam na estreia, e Maracanã vê estreia de joia de 16 anos». espn.com.br. 13 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2017.
  10. ↑ «El 'merengue' Vinicius Jr. debuta a los 16 años como profesional». Mundo Deportivo (στα Ισπανικά). 13 Μαΐου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2017.
  11. ↑ «Flamengo dá aumento de salário e eleva multa de Vinícius Júnior para 45 mi de euros». Estadão Esportes (στα Πορτογαλικά). 16 Μαΐου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.
  12. ↑ «Another step on the way to Real: Vinicius Junior renews with Flamengo». Globo Esporte (στα Πορτογαλικά). 15 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.
  13. ↑ «Enfim, o gol: após 385 minutos, Vinicius Junior desencanta e quebra o gelo no Fla». Globo Esporte (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2017.
  14. ↑ «Vinicius Junior makes first start». Marta. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.
  15. ↑ «Da atuação relâmpago aos 90 minutos: Vinicius Júnior é protagonista pela 1ª vez». Globo Esporte (στα Πορτογαλικά). 20 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.
  16. ↑ «Emelec x Flamengo - Taça Libertadores 2018 - globoesporte.com». globoesporte.com (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2018.
  17. ↑ «New Real Madrid star Vinicius Junior in tears after playing final game for Flamengo». Sport360. 11 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2018.
  18. ↑ «Real Madrid sign 16-year-old Vinícius Júnior from Flamengo for £39.6m». the Guardian. 23 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2018.
  19. ↑ «Real Madrid sign Vinicius Junior from Flamengo for reported £38m fee». Sky Sports. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2018.
  20. ↑ «Vinicius Jr. presentation at the Santiago Bernabéu». Ρεάλ Μαδρίτης. 20 Ιουλίου 2018.
  21. ↑ Σιγκουέρο, Σαντιάγκο· ΜακΤίρ, Έουαν (1 Νοεμβρίου 2018). «Vinicius makes his case for regular minutes». Marca. Μαδρίτη: Unidad Editorial. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2018.
  22. ↑ «Fabulous Madrid derby has everything but goals». marca.com. 29 Σεπτεμβρίου 2018.
  23. ↑ «Vinicius Junior makes Real Madrid history in derby cameo». Goal.com. 29 Σεπτεμβρίου 2018.
  24. ↑ Μπελ, Αρτς (31 Οκτωβρίου 2018). «Vinicius reignites Real: Brazilian leads way as Solari era starts with Copa win at Melilla». Marca. Μαδρίτη: Unidad Editorial. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2018.
  25. ↑ «Vinicius changes Real's luck». Marca. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2018.
  26. ↑ «Vinicius Junior: Who is the teenager Real Madrid fans adore?». BBC Sport. 7 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2019.
  27. ↑ «Vinicius bursts into tears as he recalls Ajax injury for documentary| All Football». AllfootballOfficial (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  28. ↑ UEFA.com. «History: Club Brugge 1-3 Real Madrid: UEFA Champions League 2019/20 Group stage». UEFA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  29. ↑ «Real Madrid - FC Barcelona, Mar 1, 2020 - LaLiga - Match sheet». www.transfermarkt.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  30. ↑ «Real Madrid win 2019/20 LaLiga Santander». Página web oficial de LALIGA | LALIGA (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  31. ↑ «Real Madrid 4-1 Alavés (14 Aug, 2021) Game Analysis - ESPN (UK)». ESPN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  32. ↑ www.eurosport.com https://www.eurosport.com/geoblocking.shtml. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024. Missing or empty |title= (βοήθεια)
  33. ↑ «Elche CF - Real Madrid, Oct 30, 2021 - LaLiga - Match sheet». www.transfermarkt.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  34. ↑ «Real Madrid - Sevilla FC, Nov 28, 2021 - LaLiga - Match sheet». www.transfermarkt.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  35. ↑ «Vini Jr. named LaLiga Santander Player of the Month for November». Página web oficial de LALIGA | LALIGA (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  36. ↑ «Vinicius Jr shines with a hat-trick, Real destroys Levante». Telegrafi (στα Αγγλικά). 12 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  37. ↑ «Real Madrid proclaimed champions of LaLiga Santander 2021/22». Página web oficial de LALIGA | LALIGA (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  38. ↑ «Liverpool FC - Real Madrid, May 28, 2022 - UEFA Champions League - Match sheet». www.transfermarkt.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  39. ↑ «Vinicius Junior - Δεδομένα απόδοσης 21/22 (Λεπτομερής προβολή)». www.transfermarkt.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  40. ↑ «Vinícius Júnior shines as 5-star Real Madrid become World Champions». FIFA Training Centre (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  41. ↑ Staff, The Athletic. «Liverpool 2-5 Real Madrid: Glorious goals, goalkeeper howlers – and remarkable Real». The New York Times (στα Αγγλικά). ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  42. ↑ Staff, The Athletic. «Real Madrid win 2023 Copa del Rey with victory over Osasuna». The New York Times (στα Αγγλικά). ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  43. ↑ «Vinicius Junior Unleashes Rocket To Fire Real Madrid In Front Against Manchester City». Fannation Futbol (στα Αγγλικά). 9 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  44. ↑ UEFA.com. «History: Real Madrid 1-1 Man City: UEFA Champions League 2022/23 Semi-finals». UEFA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  45. ↑ «Manchester City 4-0 Real Madrid (Agg 5-1): Bernardo Silva scores twice as City reach Champions League final». BBC Sport (στα Αγγλικά). 16 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  46. ↑ UEFA.com. «The official website for European football». UEFA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2024.
  47. ↑ «Vinicius to wear iconic No. 7 Real Madrid jersey». ESPN.com (στα Αγγλικά). 12 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2024.
  48. ↑ «Almeria 1-3 Real Madrid - LaLiga 2023/2024 Head to Head Statistics». www.whoscored.com. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  49. ↑ «Real Madrid 1-0 Celta Vigo (26 Aug, 2023) Final Score - ESPN (IN)». ESPN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  50. ↑ «Real Madrid 2-0 Las Palmas (Sep 27, 2023) Final Score». ESPN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  51. ↑ UEFA.com. «History: Napoli 2-3 Real Madrid | Line-ups: UEFA Champions League 2023/24 Group stage». UEFA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  52. ↑ «Real Madrid 4-1 Barcelona (14 Jan, 2024) Final Score - ESPN (UK)». ESPN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  53. ↑ «Valencia 2-2 Real Madrid (Mar 2, 2024) Final Score». ESPN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  54. 1 2 «Eurosport is not available in your region». www.eurosport.com. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  55. ↑ Matt_MM (9 Μαΐου 2024). «Player Ratings: Real Madrid 2 - 1 Bayern Munich; 2024 UEFA Champions League Semi-Final». Managing Madrid (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  56. ↑ «MVP Vinicius feels 'lucky' to wear Real Madrid shirt». www.besoccer.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  57. 1 2 UEFA.com. «The official website for European football». UEFA.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  58. ↑ crown, Vinicius Junior, Jude Bellingham and Federico Valverde have all won individual prizes after Real Madrid captured their 15th European. «Vinicius named Player of the Season as Real Madrid sweep Champions League awards». beIN SPORTS (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  59. ↑ «Vinicius Jr. only player after Lionel Messi to score in two Champions League finals before turning 24». Khel Now (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  60. ↑ «Όταν «θύμωσε» η Ρεάλ έγειρε το Μπερναμπέου, με ηγέτη τον Βινίσιους (5-2)». in.gr. 22 Οκτωβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
  61. ↑ «Real Madrid blank Pachuca 3-0 to win 2024 FIFA Intercontinental Cup». www.aa.com.tr. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2025.
  62. ↑ «Vini Jr. passes 100 goals for Real Madrid». Real Madrid CF. 22 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2025.
  63. ↑ «Vini Jr.: "Captaining the biggest club in the world is a huge honour"». Real Madrid CF. 26 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2025.
  64. ↑ «CONMEBOL – SUB 17 CHILE 2017 FASE INICIAL GRUPO B – FECHA 1». CONMEBOL.com. 24 Φεβρουαρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2018.
  65. ↑ «CONMEBOL – SUB 17 CHILE 2017 FASE FINAL – FECHA 3». CONMEBOL.com. 13 Μαρτίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2018.
  66. ↑ «CONMEBOL – SUB 17 CHILE 2017 FASE FINAL – FECHA 4». CONMEBOL.com. 16 Μαρτίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2018.
  67. ↑ «Vinicius Junior will not go to Under-17 World Cup». Marca.com. 29 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2019.
  68. 1 2 «Vinicius y un protagonismo estratégico». CONMEBOL.com. 20 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2017.
  69. ↑ «Vinicius Junior called up to Brazil national team for first time». www.sportsnet.ca. 28 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2019.
  70. ↑ «Brazil Replace Injured Vinicius With Uncapped Ajax Star David Neres». www.beinsports.com. 8 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2019.
  71. ↑ Σάντι Σιγκουέρο (17 Μαΐου 2019). «Brasil deja a Vinícius y Marcelo sin Copa América» (στα Ισπανικά). Marca. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2019.
  72. ↑ «Vinicius Jr. makes debut for Brazil». Ρεάλ Μαδρίτης. 11 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2019.
  73. ↑ «Brazil 4-0 Chile: Vinicius Junior scores first international goal in World Cup qualifying win». BBC Sport. BBC. 25 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2022.
  74. ↑ «Seleção Brasileira está convocada para a Copa do Mundo FIFA Qatar 2022» (στα Πορτογαλικά). Brazilian Football Federation. 7 Νοεμβρίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2022.
  75. ↑ «Brazil 2–0 Serbia: World Cup 2022 – as it happened». The Guardian. London. 24 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2022.
  76. ↑ Sharma, Rohan· Brownsell, James· Child, David. «Brazil vs South Korea 4–1: World Cup 2022 – as it happened». Al Jazeera. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2022.
  77. ↑ «World Cup quarter-final: Croatia 1–1 Brazil (4–2 pens) – as it happened». The Guardian. London. 9 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2022.
  78. ↑ García, Adriana (26 Μαρτίου 2024). «Vinícius Júnior to captain Brazil in Spain anti-racism game». ABC News. United States: American Broadcasting Company. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2024.
  79. ↑ «Vinícius Júnior scored for the first time at CONMEBOL Copa América against Paraguay». Copa América. CONMEBOL. 29 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2024.
  80. ↑ «Brazil boss slams 'very strange' Vinícius booking». ESPN. 3 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2024.
  81. ↑ «Vini Jr. on Brazil Copa exit: 'It was my fault'». ESPN. 9 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2024.
  82. ↑ «Neymar's return highlights Brazil squad» (στα Αγγλικά). 18 Μαΐου 2026. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2026.
  83. ↑ read, Confederação Brasileira de Futebol·1 min (14 Ιουνίου 2026). «Vinicius Jr. reaches 50 caps for Brazil». Yahoo Sports (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2026.
  84. ↑ AFP. «Vinicius drags low-key Brazil level against dominant Morocco at World Cup». Al Jazeera (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2026.
  85. ↑ «Vinicius Jr earns point for Brazil» (στα Αγγλικά). 13 Ιουνίου 2026. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2026.
  86. ↑ «Matheus Cunha scores twice as rampant Brazil eliminate Haiti». www.espn.com. 19 Ιουνίου 2026. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2026.
  87. ↑ «Brazil defeat Scotland to take top spot». FIFA. 25 Ιουνίου 2026.
  88. ↑ «International Champions Cup: Future stars of top Premier League, European clubs». ESPN FC. 19 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2018.
  89. ↑ Sean Drury (4 Φεβρουαρίου 2019). «'I Don't Fear Anything': Vinicius Jr Lays Down the Gauntlet After Superb Display Against Alaves». 90min.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  90. 1 2 Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα prodigy2.
  91. 1 2 Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα 10Y.
  92. 1 2 Tom Findlay (26 Φεβρουαρίου 2019). «The new Brazilians set to light up El Clasico». BeinSports. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  93. ↑ Relaño, Alfredo (27 Φεβρουαρίου 2019). «Vinicius and Messi steal the limelight». AS.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.[νεκρός σύνδεσμος]
  94. ↑ «Levante 1–2 Real Madrid: Report, Ratings & Reaction as Bale's Penalty Seals Win for Los Blancos». Sports Illustrated. 24 February 2019. https://si.com. Ανακτήθηκε στις 3 June 2022.
  95. ↑ Forjanes, Carlos (8 Νοεμβρίου 2018). «Europe meets Vinicius – a star in the making». AS. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2021.
  96. ↑ Virtudes Sánchez (1 Αυγούστου 2018). «Zico: Vinicius needs to improve his shooting». Marca. Spain. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  97. ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα outrageous2.
  98. ↑ «Vinícius Junior turns playmaker to cue Real Madrid's win at Osasuna». TSN. 18 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2024.
  99. ↑ «Jornal põε Jesus, Gabigol e Vinicius Jr. em lista de melhores sub-21 do mundo». Globo Esporte (στα Πορτογαλικά). 20 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.
  100. ↑ Calderón, José Luis (1 Νοεμβρίου 2018). «Vinicius is a genuine threat». Marca. Spain: Unidad Editorial. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2018.
  101. ↑ «Karim Benzema, Vinicius Junior and Pedri lead LaLiga awards for 2021–22». ESPN. 25 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2022.
  102. ↑ «Vinicius: I've improved, I'm doing things with more tranquillity and more quality». MARCA. 17 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2022.
  103. ↑ Kemble, Jamie (17 Δεκεμβρίου 2021). «Vinicius details what he has improved most amid fine form». Football España. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2022.
  104. ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα outrageous.
  105. ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα rise of Vinicius.
  106. ↑ «Have Real Madrid found the new Neymar in Vinicius?». MARCA. 22 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2022.
  107. ↑ Booth, Chuck (29 Μαΐου 2022). «Neymar calls Vinicius Jr. the world's best player ahead of Karim Benzema and Kylian Mbappe». CBSSports.com. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2022.
  108. ↑ Ed McCambridge Contributions from Mark White (11 Μαρτίου 2022). «Ranked! The 10 best left-wingers in the world right now». fourfourtwo.com. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2022.
  109. ↑ Bate, Adam (29 Μαΐου 2024). «Carlo Ancelotti's Real Madrid success is triumph of man-management but a tactical idea, too, in its own way». Sky Sports (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2024.
  110. 1 2 Sanderson, Tom. «Real Madrid Believes Vinicius Jr. Is Damaging Club's Image, Reports SPORT». Forbes (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  111. 1 2 «Vinicius Jr losing support at Real Madrid? Concerns over focus and behaviour | Sporting News». www.sportingnews.com (στα Αγγλικά). 16 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  112. ↑ «Concerns grow over Vinicius Jr as Real Madrid star 'loses support within the club due to his behaviour' - with Brazilian 'not 100% focused on football' | Goal.com US». www.goal.com (στα Αγγλικά). 16 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  113. ↑ «Carlo Ancelotti has 'given up hope' on helping Vinicius Junior with behaviour». Football España (στα Αγγλικά). 26 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  114. ↑ «How many times has Vinicius been sent off since he signed for Real Madrid?». AS USA (στα Αγγλικά). 3 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  115. ↑ «'Disrespectful' Vinicius Jr blasted after escaping red card for pushing RB Leipzig star in the throat in Real Madrid win | Goal.com UK». www.goal.com (στα Αγγλικά). 7 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2025.
  116. ↑ «'Talking to a child!' - Petulant Vinicius Jr irritating his own team-mates as Brazilian forward sees attitude slammed by Real Madrid legend | Goal.com US». www.goal.com (στα Αγγλικά). 7 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2025.
  117. ↑ «'Doing himself a lot of harm' – Vinicius Jr goal celebration slammed by Real Madrid legend as Brazilian forward warned his own fans are 'upset with behaviour' | Goal.com UK». www.goal.com (στα Αγγλικά). 15 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  118. ↑ «Vanderlei Luxemburgo Critiques Vinίcius Jύnior's Behavior on the Field». beIN SPORTS (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  119. ↑ «La Liga captain blasts Vinicius Junior - "he will never be a role model"». Football España (στα Αγγλικά). 1 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  120. ↑ Sanderson, Tom. «Real Madrid Coach Ancelotti Critical Of Vinicius Jr. After Osasuna Win». Forbes (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  121. ↑ Sanderson, Tom. «Vinicius Jr. Makes Real Madrid 'Very Upset', 'Angry' And Consider Sale, Reports SPORT». Forbes (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.
  122. ↑ «Netflix Announces Vinicius Junior Documentary Coming in 2025». SI (στα Αγγλικά). 19 Νοεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2025.
  123. ↑ Grez, Matias (15 Μαρτίου 2023). «Vinícius Jr. is being racially abused during La Liga matches. Why is nobody being punished?». CNN. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2023.
  124. ↑ «'La Liga belongs to racists' – Vinicius Jr». BBC Sport. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2023.
  125. ↑ «Spain arrests four after effigy of Real Madrid's Vinicius hung». Al Jazeera. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2023.
  126. ↑ Sung, Matt Foster, Patrick (22 Μαΐου 2023). «Vinícius Jr.: Real Madrid player persistently racially abused during Spanish La Liga match». CNN. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2023.
  127. ↑ «Official Announcement | Real Madrid CF». Real Madrid C.F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2023.
  128. ↑ «Football must stop when there is racism». FIFA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2023.
  129. ↑ «Vinicius to lead new anti-racism committee – FIFA». ESPN. 15 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2023.
  130. ↑ «Racist abuse of Vinicius Jr highlights entrenched problem in soccer». USA Today. 5 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  131. ↑ «Vinicius jr case opens wilder racism debate in spain». BBC News. 23 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  132. ↑ «Brazilian president expresses his solidarity towards Vinicius jr». MARCA. 22 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  133. ↑ «Brazil statue lights out to support Vinicius Jr racism claim». Al Jazeera. 23 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  134. ↑ «A Country of Racists, Spanish Soccer Is Embroiled in Yet Another Racism Controversy». Time. 22 May 2023. https://time.com. Ανακτήθηκε στις 1 December 2023.
  135. ↑ «Disgusted by racism targeting Vinicius Jr, his Brazilian hometown rallies to defend him». CBC Sport. 27 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  136. ↑ «Brazil threatens Spain over applying principle of extraterritoriality». MARCA. 23 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  137. ↑ «Lewis Hamilton says racist abuse suffered by Vinicius jr evokes painful memories». MARCA. 26 Μαΐου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  138. ↑ «Kylian Mbappe, Neymar among others praises Vinicius jr». Goal. 22 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  139. ↑ «Brazil state approves new 'Vinicius Junior law' to combat racism at sporting events». ESPN. 7 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  140. ↑ «Rio government names anti-racism law after Real Madrid and Brazil star Vinicius Jr». The Straits Times. 6 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  141. ↑ «Vinicius Jr: Rio de Janeiro government names anti-racism law after Real Madrid forward». BBC News. 6 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
  142. ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα :3.
  143. ↑ «Vinicius Jr vows to continue fight against racism as he wins Socrates Award». The Straits Times. 31 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2023.
  144. ↑ «UNESCO: Vinicius Junior nommé ambassadeur de bonne volonté». La Presse (στα Γαλλικά). 2 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2024.
  145. ↑ «Vinicius Jr., de son action en faveur des enfants au Prix Socrates». L'Équipe (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2024.
  146. ↑ «Vinícius Junior named UNESCO Goodwill Ambassador». UNESCO. 2 Φεβρουαρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2024.
  147. ↑ Corrigan, Dermot and Mario Cortegana (February 18, 2026). "The Shocking Scale of the Racist Abuse Suffered by Vinicius Jr". The Athletic.
  148. ↑ Poole, Harry (17 Φεβρουαρίου 2026). «Real Madrid tie halted over Vinicius racism allegation». BBC Sport.
  149. ↑ «Benfica vs Real Madrid halted for 10 minutes after Vinicius Jr racism allegation following incident with Gianluca Prestianni». Sky Sports. 17 Φεβρουαρίου 2026.
  150. ↑ «BREAKING: Vini Jr issues statement in wake of tensions vs Benfica». OneFootball. 17 Φεβρουαρίου 2026.
  151. ↑ Buckingham, Philip (18 Φεβρουαρίου 2026). «UEFA opens investigation into Vinicius Jr racism allegations, Gianluca Prestianni likely available for second leg». The New York Times.
  152. ↑ Johnson, Dale (24 Απριλίου 2026). «Gianluca Prestianni ban: Benfica winger given six-game ban for homophobic conduct». BBC Sport (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2026.
  153. ↑ «Real Madrid: Meet Vinicius in 44 responses: The 'dancinhas,' his idol Asensio, his desire...». MARCA in English. 20 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2023.
  154. ↑ Lang, Jack (20 Ιουνίου 2023). «In search of Vinicius Junior – the 22-year-old 'raising a flag for everyone'». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
  155. ↑ Seixas, Josué (11 Οκτωβρίου 2021). «Vinicius Junior launches education app to help poor students in Brazil». The Guardian. London. ISSN 0261-3077. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
  156. ↑ «Home – Instituto Vini Jr» (στα Πορτογαλικά). 3 Μαΐου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
  157. ↑ «In Honor of Black Consciousness Day, CBF Reveals Vini Jr.'s Ancestry - footboom1.com».
  158. ↑ «Vinicius Jr Buys His First Soccer Club – Surprise Move in Portugal's Second Division». OneFootball. 17 Φεβρουαρίου 2025.
  159. ↑ «Vinicius Júnior Stats, Goals, Records, Assists, Cups and more». FBref.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2024.
  160. ↑ «Real Madrid win 2019/20 LaLiga Santander». Πριμέρα Ντιβισιόν. 16 Ιουλίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020.
  161. ↑ «Real Madrid win the Supercopa from the spot». marca.com. 12 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2020.
  162. ↑ Ροντρίγκεζ, Χο΄σε Μαρία (22 Δεκεμβρίου 2018). «El Madrid agranda su leyenda» [M]. Marca (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2018.
  163. ↑ «2015 South American U-15 Championship». RSSSF. 15 Ιουνίου 2019.
  164. ↑ «Brasil golea 5-0 a Chile y es campeón del Sudamericano Sub-17» (στα Ισπανικά). CONMEBOL. 20 Μαρτίου 2017.
  165. ↑ «Seleção da Copinha tem Vinícius Júnior e 4 do Timão; Pedrinho é o melhor jogador». Globoesporte.com. 26 Ιανουαρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Βινίσιους_Ζούνιορ&oldid=11699041"