Βικτόρ Γκρινιάρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βικτόρ Γκρινιάρ
Viktor-grignard.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
François Auguste Victor Grignard (Γαλλικά)
Γέννηση 6  Μαΐου 1871[1][2][3][4][5]
Σερμπούρ
Θάνατος 13  Δεκεμβρίου 1935[1][2][3][4][5]
Λυών[6][7]
Τόπος ταφής Κοιμητήρια της Λα Γκιγιοτιέρ
Εθνικότητα Γάλλοι
Υπηκοότητα Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[8]
Σπουδές Πανεπιστήμιο της Λυών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα χημικός[9][10][11]
διδάσκων πανεπιστημίου
Εργοδότης University of Pont-à-Mousson (από 1909)
Ανώτερη Σχολή Χημείας Φυσικής και Ηλεκτρονικής της Λυών (από 1919)
Πανεπιστήμιο της Λυών (από 1929)
Πανεπιστήμιο του Νανσύ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής
Βραβείο Νόμπελ Χημείας (1912)[12][13]
Lavoisier Medal (1912)
d:Q3404878 (1906)
Λεγεώνα της Τιμής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Φρανσουά Ογκίστ Βίκτορ Γκρινιάρ (6 Μαΐου του 1871 στο Cherbourg – 13 Δεκεμβρίου 1935 στη Λυών) ήταν Νόμπελίστας Γάλλος χημικός.

Grignard ήταν γιος ενός τεχνίτη πανιών. Μετά τις σπουδές του στα Μαθηματικά στη Λυών συνέχισε στη χημεία και ανακάλυψε τη συνθετική αντίδραση που φέρει το όνομά του ( αντίδραση Grignard) το 1900. Έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Νανσύ το 1910 και τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1912.

Η αντίδραση Grignard[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αντίδραση Grignard είναι δημοφιλής για την επινόηση μιας νέας μεθόδου για την παραγωγή δεσμών άνθρακα-άνθρακα, χρησιμοποιώντας το μαγνήσιο-δυο κετόνες και αλκυλο-αλογονίδια.[14] Αυτή η αντίδραση είναι πολύτιμη στην οργανική σύνθεση. 

Η αντίδραση Grignard είναι ένα σημαντικό μέσο για την προετοιμασία των οργανικών ενώσεων . Για το έργο αυτό, Grignard τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1912 από κοινού με το Γάλλο συνάδελφο  Paul Sabatier.

Τιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1912 — ο Λαβουαζιέ το Μετάλλιο, Société Chimique de France[15]
  • 1933 — Légion d ' Honneur, ο Διοικητής[16]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12210011n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 Comité des travaux historiques et scientifiques. 111459. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Victor-Grignard. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 SNAC. w6bw4wtx. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 35257407. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/anie.201201849/full.
  7. www.myday.si/index.php?c=personalities&view=detail&id=539&d=3&m=1&y=2014&cm=7&cy=2014.
  8. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12210011n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  9. www.astrotheme.com/birthdays/may-6.htm.
  10. www.nndb.com/honors/139/000048992/.
  11. www.nndb.com/org/084/000099784/.
  12. www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/1912/.
  13. www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/.
  14. V. Grignard (1900). «Sur quelques nouvelles combinaisons organométalliques du magnèsium et leur application à des synthèses d'alcools et d'hydrocarbures (On some new organometallic compounds of magnesium and their application to syntheses of alcohols and hydrocarbons)». Compt. Rend. 130: 1322. http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k3086n/f1322.table. 
  15. Το Βραβείο νόμπελ στη Χημεία, Το 1912, ο Βίκτορ Grignard βιο σημειώσεις
  16. Ιστορική οικία Newbold, Brian T. "Victor Grignard Πρόγονος της Οργανικής Σύνθεσης," Canadian Χημική Νέα.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • G. Bram; E. Peralez; J.-C. Negrel; M. Chanon (1997). «Victor Grignard et la naissance de son réactif». Comptes Rendus de l'Académie des Sciences - Series IIB - Mechanics-Physics-Chemistry-Astronomy 325 (4): 235–240. doi:10.1016/S1251-8069(97)88283-8. Bibcode1997CRASB.325..235B. 
  • Blondel-Megrelis M (2004). «Victor Grignard Conference and Traité de Chimie organique». Actualité Chimique 275: 35–45. 
  • Hodson, D. (1987). «Victor Grignard (1871-1935)». Chemistry in Britain 23: 141–2. 
  • Philippe Jaussaud (2002). «Grignard et les terpènes». Actualité Chimique 255: 30. 

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]