Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βιθέντε Βλάσκο Ιβάνιεθ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Βιθέντε Μπλάσκο Ιμπάνιεθ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Vicente Blasco Ibáñez (Ισπανικά)
Γέννηση29  Ιανουαρίου 1867
Βαλένθια
Θάνατος28  Ιανουαρίου 1928
Μαντόν
Τόπος ταφήςCementerio General de Valencia
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςκαταλανικά
Ισπανικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Βαλένθια
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας
πολιτικός
δημοσιογράφος
σκηνοθέτης κινηματογράφου
μυθιστοριογράφος
σεναριογράφος
δικηγόρος
ποιητής
μεταφραστής
Αξιοσημείωτο έργοBetween Orange Trees, d:Q8343249, The Shack, The Four Horsemen of the Apocalypse, Blood and Sand
The Mayfower
Περίοδος ακμής1888 - 1928
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαAutonomist Republican Union Party
Οικογένεια
ΣύζυγοςMaría Blasco del Cacho (1891–1925)
Elena Ortúzar (1925–1928)
ΤέκναSigfrido Blasco-Ibáñez, Libertad Blasco Ibáñez, Mario Blasco-Ibáñez Blasco
Julio César Blasco-Ibáñez Blasco
ΣυγγενείςMaría Blasco del Cacho (πρώτος ξάδερφος)
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος του Ισπανικού Κοινοβουλίου (1898–1908, Valencia)
Υπογραφή
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Βιθέντε Βλάσκο Ιβάνιεθ (ισπ. Vicente Blasco Ibáñez, 29 Ιανουαρίου 186728 Ιανουαρίου 1928) ήταν Ισπανός δημοσιογράφος, πολιτικός και κυρίως συγγραφέας δημοφιλών μυθιστορημάτων διάφορων κατηγοριών, γνωστότερα στον αγγλόφωνο κόσμο και σε άλλες χώρες από τις αμερικανικές ταινίες που αποτελούν μεταφορές έργων του στον κινηματογράφο.

Ο Ιβάνιεθ γεννήθηκε στη Βαλένθια και σπούδασε νομικά, αποφοιτώντας το 1888, ωστόσο ποτέ δεν άσκησε ένα νομικό επάγγελμα, καθώς ενδιαφερόταν ανέκαθεν περισσότερο για την πολιτική, τη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία - λάτρευε ιδίως τον Μιγκέλ ντε Θερβάντες.

Στην πολιτική, υπήρξε μαχητικός Δημοκρατικός στα νιάτα του και ίδρυσε την εφημερίδα El Pueblo (= «ο λαός») στη γενέτειρα πόλη του, όπου δημιούργησε ένα δημοκρατικό λαϊκό κίνημα, το «Blasquismo».[1] Η εφημερίδα δημιουργούσε πολλές αντιδικίες, τόσο ώστε ο Ιβάνιεθ πήγε στο δικαστήριο πολλές φορές. Μάλιστα το 1896 συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε ολιγόμηνη φυλάκιση. Δημιούργησε γενικότερα αρκετούς εχθρούς και κάποιες φορές μονομάχησε: τη μία φορά κόντεψε να σκοτωθεί, καθώς η σφαίρα παγιδεύθηκε στην αγκράφα της ζώνης του. Επίσης είχε σρκετές εξίσου θυελλώδεις ερωτικές σχέσεις.

Το 1909 ταξίδεψε στην Αργεντινή, όπου συνέτεινε στη δημιουργία δύο νέων οικισμών: της «Νουέβα Βαλένσια» και του «Θερβάντες» Στην Αργεντινή επίσης έδωσε διαλέξεις για ιστορικά γεγονότα και για την ισπανική λογοτεχνία. Αηδιασμένος με τις κυβερνητικές αποτυχίες και αδράνεια, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι στις αρχές του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών στο Μεντόν (Menton) της Γαλλίας, στη «Fontana Rosa», μια έπαυλη που είχε κτίσει ο ίδιος.

  1. Liberales, agitadores y conspiradores : biografías heterodoxas del siglo XIX. Isabel Burdiel, Manuel Pérez Ledesma. Μαδρίτη: Espasa Calpe. 2000. ISBN 84-239-6048-X. OCLC 45619844.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]