Βασιλική της Σακρέ-Κερ της Μονμάρτρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 48°53′12″N 2°20′35″E / 48.88667°N 2.34306°E / 48.88667; 2.34306

Βασιλική της Σακρέ-Κερ της Μονμάρτρης
Basilique du Sacré-Cœur
Le sacre coeur.jpg
Sacre Coeur - Choeur, Abside et Mosaique.jpg
Είδοςεκκλησία[1], ελάσσονα βασιλική και αξιοθέατο
ΑρχιτεκτονικήΝεοβυζαντινός ρυθμός και Ρομανική Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική
Γεωγραφικές συντεταγμένες48°53′12″N 2°20′35″E
ΘρήσκευμαΚαθολικισμός[2]
Θρησκευτική υπαγωγήρωμαιοκαθολική αρχιεπισκοπή του Παρισιού
Διοικητική υπαγωγήΚλινιανκούρ[1]
ΧώραΓαλλία[1]
Έναρξη κατασκευής1875
Ύψος83 μέτρο
Υλικάtravertine
ΑρχιτέκτοναςPaul Abadie
Προστασίαπρόσθετος κατάλογος ιστορικών μνημείο της Γαλλίας (από 2020)[3]
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα

Η Βασιλική της Σακρέ-Κερ της Μονμάρτρης (Γαλλικά: Basilique du Sacré-Cœur de Montmartre), αναφέρεται και ως Βασιλική της Ιερής Καρδιάς και συχνά απλά Σακρέ-Κερ, είναι Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αφιερωμένη στην Ιερή Καρδιά του Ιησού. Βρίσκεται στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού στη Γαλλία, στην κορυφή του λόφου της Μονμάρτρης και αποτελεί ένα από τα ορόσημα της πόλης.

Η κατασκευή της βασιλικής, που είναι μνημείο θρησκευτικό, πολιτικό και πολιτιστικό, ακολούθησε την μεταπολεμική περίοδο του 1870. Κατασκευάστηκε στα πλαίσια της νέας συντηρητικής «ηθικής τάξης» [4] που κυριάρχησε στη Γαλλία μετά τη γαλλική ήττα στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870 και τα γεγονότα της Παρισινής Κομμούνας, στην οποία η Μονμάρτρη πρωτοστάτησε.

Ο ναός αφιερώθηκε στην Ιερή Καρδιά του Ιησού, αναγόμενη στα οράματα της Αγίας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Μαργαρίτας-Μαρίας Αλακόκ στο Παραί-λε-Μονιάλ. [5][6]

Η θέση της σε υψόμετρο 130 μέτρων σε ένα από τα υψηλότερα σημεία του Παρισιού και ο τρούλος της που ανέρχεται στα 83 μέτρα, την καθιστούν ορατή από μακριά. Με σχεδόν έντεκα εκατομμύρια προσκυνητές και επισκέπτες ετησίως, είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές θρησκευτικό μνημείο στο Παρίσι μετά τον καθεδρικό ναό της Παναγίας των Παρισίων.[7]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βασιλική της Σακρ Κερ και η πλατεία Λουίζ-Μισέλ

Από την αρχαιότητα, ο λόφος της Μονμάρτρης, όπου βρίσκεται η εκκλησία, ήταν τόπος λατρείας: αρχικά οι δρυΐδες των Γαλατικών φυλών τελούσαν στην περιοχή μυστήρια και παγανιστικές τελετές και αργότερα οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν ιερά αφιερωμένα στους θεούς της Ρωμαϊκής μυθολογίας Μερκούριους και Μαρς. Μετά τον 3ο αιώνα και το μαρτύριο του επισκόπου Αγίου Διονυσίου [8]ο λόφος ήταν αφιερωμένος στη χριστιανική λατρεία.

Η ιδέα για την κατασκευή του ναού ξεκίνησε στις 4 Σεπτεμβρίου 1870, την ημέρα της ανακήρυξης της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας, με μια ομιλία του Επισκόπου Φουρνιέ που απέδωσε την ήττα των γαλλικών στρατευμάτων κατά τη διάρκεια του Γαλλοπρωσικού πολέμου του 1870 σε ηθική καταδίκη και θεϊκή τιμωρία για έναν αιώνα «ηθικής παρακμής» από τη Γαλλική Επανάσταση, απόψεις που αντανακλούσαν τον διχασμό της γαλλικής κοινωνίας τις δεκαετίες μετά την επανάσταση, μεταξύ ευσεβών Καθολικών και βασιλικών από τη μία πλευρά και δημοκρατών, κοσμικών, σοσιαλιστών και ριζοσπαστών από την άλλη.

Υπό αυτές τις συγκυρίες, δύο επιχειρηματίες, ο Αλεξάντρ Λεζαντίλ και ο γαμπρός του Υμπέρ-Ροώλ ντε Φλερί ορκίστηκαν να συμβάλουν στην κατασκευή ενός ναού αφιερωμένου στην Ιερή Καρδιά του Ιησού για τη σωτηρία της Γαλλίας στην επικείμενη πρωσική εισβολή.[9]Ο ναός κηρύχθηκε δημόσιας χρησιμότητας με νόμο που ψηφίστηκε στις 24 Ιουλίου 1873 από την Εθνική Συνέλευση του 1871. Η βασιλική χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από δωρεές πιστών.

Η βασιλική σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Πωλ Αμπαντί. Η κατασκευή της άρχισε το 1875 και ολοκληρώθηκε το 1914 αλλά καθαγιάσθηκε μετά το τέλος του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου, το 1919. Το κτήριο ολοκληρώθηκε επίσημα το 1923.

Αρχιτεκτονική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εσωτερικό του ναού

Ο συνολικός ρυθμός του ναού έχει ρωμανο-Βυζαντινά χαρακτηριστικά, ένα ασυνήθιστο αρχιτεκτονικό έργο εκείνη την εποχή, που ήταν μια συνειδητή αντίδραση ενάντια στις νεο-μπαρόκ υπερβολές άλλων κτηρίων.

Η Σακρέ Κερ είναι χτισμένη από ένα είδος πετρώματος, από τα λατομεία του Σατώ-Λαντόν (Σεν-ε-Μαρν) της Γαλλίας, που έχει την ιδιότητα όταν βρέχει να αντιδρά με το νερό και να εκκρίνει ασβεστίτη, ο οποίος λευκαίνει την επιφάνεια.

Πολλά διακοσμητικά στοιχεία της βασιλικής συμβολίζουν εθνικά θέματα: η είσοδος, με τις τρεις καμάρες της, κοσμείται από δύο ιππικά αγάλματα Γάλλων εθνικών αγίων, της Ιωάννας της Λωρραίνης και του βασιλιά Αγίου Λουδοβίκου, και τα δύο χάλκινα, έργα του Ιππολίτ Λεφέμπρ. Πάνω από αυτά τα δύο αγάλματα δεσπόζει το άγαλμα του Χριστού.

Το καμπαναριό της βασιλικής της Ιερής Καρδιάς έχει 5 καμπάνες, 4 μικρές και μία τεραστίων διαστάσεων, η μεγαλύτερη καμπάνα στη Γαλλία. Ζυγίζει 19 περίπου τόνους και έχει διάμετρο 3,03 μέτρα (μία από τις βαρύτερες στον κόσμο) και κατασκευάστηκε το 1891 στο Αννεσί.

Τα ανάγλυφα πάνω στις μπρούτζινες πόρτες της εισόδου παρουσιάζουν σκηνές από τη ζωή του Χριστού, όπως το Μυστικό Δείπνο.

Ο τρούλος του ναού είναι το δεύτερο υψηλότερο σημείο στο Παρίσι, μετά τον Πύργο του Άιφελ.

Το κολοσσιαίο Μωσαϊκό του Χριστού που δεσπόζει στο βωμό του ιερού δημιουργήθηκε από τον Λυκ-Ολιβιέ Μερσόν (1912-22) και είναι από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. [10]

Ο χώρος περιλαμβάνει κήπο και σιντριβάνι. Η άνοδος στο ναό γίνεται με τελεφερίκ ή σκάλες (270 σκαλοπάτια). Η κορυφή του τρούλου είναι προσβάσιμη στους επισκέπτες (300 σκαλοπάτια) και προσφέρει εκπληκτική πανοραμική θέα στην πόλη του Παρισιού.[11]

Μέσα στη βασιλική απαγορεύεται η χρήση κάμερας και συσκευών εγγραφής βίντεο.

Καθολικός ναός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βασιλική της Σακρέ Κερ της Μονμάρτρης είναι αφιερωμένη στη διαρκή λατρεία του Ευλογημένου Μυστηρίου, το «ιερό της ευχαριστιακής λατρείας και του θείου ελέους». Από το 1885, οι πιστοί - άνδρες, γυναίκες και παιδιά όλων των ηλικιών και από όλα τα κοινωνικά στρώματα - προσέρχονται στη βασιλική για να απευθύνουν μια αδιάκοπη προσευχή, μέρα και νύχτα. Αυτή η προσευχή είναι η αποστολή που έλαβε η βασιλική κατά τον καθαγιασμό της: μια αποστολή συνεχούς μεσολάβησης για την Εκκλησία και τον κόσμο.[12]

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστοσελίδα της Βασιλικής της Ιερής Καρδιάς (επιλογή γλώσσας)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 11617. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
  2. Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.
  3. «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
  4. Les Monuments de Paris sous la Troisième République : contestation et commémoration du passé, Janice Best, 2010 « το έργο ήταν μέρος του προγράμματος της κυβέρνησης Μακ-Μαόν για την αποκατάσταση της ηθικής τάξης και της μοναρχίας ».
  5. Raymond Anthony Jonas, France and the cult of the Sacred Heart: an epic tale for modern times, (University of California) 2000, ch. "Building the Church of the National Vow".
  6. . «kantam.gr/Η ΙΕΡΑ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2020. 
  7. . «tout-paris.org/classement-des-monuments-les-plus-visites-a-paris/». 
  8. . «koinoniaorthodoxias.org/agiologio-eortologio/agios-dionisios-episkopos-parisiwn/». 
  9. Paul Lesourd, Montmartre, Éditions France-Empire, 1973, p. 203.
  10. . «sacre-coeur-montmartre.com/english/history-and-visit/article/the-apse-mosaic». 
  11. . «tripsavvy.com/sacre-coeur-visitors-guide-4122149». 
  12. . «sacre-coeur-montmartre.com/francais/spiritualite-du-sacre-coeur/eucharistie-et-adoration/l-adoration-eucharistique/La-priere-d-adoration».