Βασίλης Ανδριανόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βασίλης Ανδριανόπουλος
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης1 Ιανουαρίου 1908
Τόπος γέννησηςΠειραιάς, Ελλάδα
Ημερ. θανάτου26 Σεπτεμβρίου 1989
Τόπος θανάτουΠειραιάς, Ελλάδα
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
0000-1923Πειραϊκός Σύνδεσμος
1923-1924Α.Π.Σ. Πειραιώς
1925-1933Ολυμπιακός Πειραιώς
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1929-1931Ελλάδα7(2)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Βασίλης Ανδριανόπουλος (Πειραιάς, 1 Ιανουαρίου 1908[1] – Πειραιάς, 26 Σεπτεμβρίου 1989) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και αθλητής στίβου.

Ήταν αδελφός των Γιάννη, Γιώργου, Ντίνου και Λεωνίδα της θρυλικής πεντάδας των Ανδριανόπουλων του πειραϊκού ποδοσφαίρου, του Ολυμπιακού και εθνικής Ελλάδας. Με τον αθλητισμό ασχολήθηκαν όλα τα αγόρια της οικογένειας (ακόμη και η μοναδική αδελφή τους), όντας μεταξύ άλλων και ποδοσφαιριστές -με μικρότερη όμως επιτυχία- στον Ολυμπιακό ο μικρότερος Στέλιος και στον Πειραϊκό Σύνδεσμο ο τρίτος στη σειρά Αριστείδης (απεβίωσε νεότατος σε επιδημία τύφου το Σεπτέμβριο του 1922, συμπτωματικά μερικές ημέρες έπειτα της Μικρασιατικής καταστροφής).

Πραγματοποίησε σπουδαία καριέρα στον Ολυμπιακό, οι οπαδοί του οποίου τον αποκαλούσαν με το προσωνύμιο "Κελεμέ". Αγωνιζόταν στην αριστερή πλευρά της επίθεσης ως ακραίος ή συχνότερα μεσαίος (ντεμί) κυνηγός (αλλιώς μέσα αριστερά). Στις συνολικά 7 διεθνείς συμμετοχές του, χρίστηκε 2 φορές αρχηγός του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος (ο 4ος χρονικά που έλαβε τη συγκεκριμένη τιμή)[2] και σημείωσε 2 τέρματα.

Εγκατέλειψε την ενεργό δράση το 1933 και στη συνέχεια εργάσθηκε ως προπονητής, ενώ διετέλεσε μέλος των συμβουλίων της ΕΠΟ και της ΕΠΣ Πειραιώς.

Στον στίβο αναφέρεται η συμμετοχή του στα Α΄ Αβερώφεια το 1925[3].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανδρέας Μπόμης, Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας (και πώς φτάσαμε στην Αφρική), Εκδόσεις Ερεχθηίδας, Αθήνα 2009, ISBN 960-9912-50-8, σελ. 120
  2. κατόπιν του Απόστολου Νικολαΐδη, του αδελφού του Γιώργου Ανδριανόπουλου και του Γιώργου Γιάμαλη
  3. Πέτρου Λινάρδου, Φάνη Σκύφτρα, 100 χρυσά χρόνια προσφοράς στον αθλητισμό, Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος, Έκδοση Γ. Δετοράκης Α.Ε.Β.Ε., Αθήνα 1995, σελ. 131

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "H ιστορία του Ολυμπιακού", Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996
  • "Θρύλος, πορεία μέσα στο χρόνο", συλλογικό έργο, Εκδόσεις Ηλιοτρόπιο, Αθήνα 1997, ISBN 960-3420-49-2
  • "Χρυσός θρύλος, η ένδοξη ιστορία του Ολυμπιακού • 1925-1997, 72 χρόνια δόξας", Ηλίας Λέκκας, Εκδόσεις Art Press, Αθήνα 1997
  • "Εθνική Ελλάδος • Πορεία μέσα στο χρόνο", Βαγγέλης Μελέκογλου-Άγγελος Μενδρινός-Θοδωρής Νταβέλος, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 1995, ISBN 960-0210-82-9
  • "Ολυμπιακός • Ένα αρχείο, μία ιστορία", Βασίλης Α. Καρδάσης, Εκδόσεις Μίλητος, Αθήνα 1998, ISBN 960-8460-09-3
  • "Ο τελευταίος των πέντε • Ο Λεωνίδας Ανδριανόπουλος αφηγείται", Δημήτρης Α. Καπράνος, Εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα 2004, ISBN 960-0338-51-5
  • "80 χρόνια, 80 μορφές", Βασίλης Α. Καρδάσης, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2005, ISBN 960-4420-21-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]