Βαγιαζήτ Α΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Βαγιαζήτ Α')
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βαγιαζήτ Α'
Bayezid I by Cristofano dell'Altissimo.jpg
Περίοδος 28 Αυγούστου 1389 - 28 Ιουλίου 1402
Προκάτοχος Μουράτ Α΄
Διάδοχος Μωάμεθ Α΄
Σύζυγος Ντεβλέτ Χατούν
Χαφσά Χατούν
Σουλτάν Χατούν
Ολιβέρα Λαζάρεβιτς
Ντεβλέτσαχ Χατούν
Φουλανέ Χατούν
Μαρία Χατούν
Φουλανέ Χατούν
Αντζελίνα Χατούν
Επίγονοι Μουσά Τσελεμπί
Σουλεϊμάν Τσελεμπί
Μουσταφά Τσελεμπί
Ισά Τσελεμπί
Μεχμέτ Α'
Ερτογρούλ Τσελεμπί
Κασίμ Τσελεμπί
Ηγεμόνας Γιουσούφ
Εροντού Χατούν
Χουντί Φατμά Χατούν
Σουλτάν Φατμά Χατούν
Ορούζ Χατούν
Πασά Μελέκ Χατούν
Φατιμά Χατούν
Οίκος Οθωμανική Δυναστεία
Πατέρας Μουράτ Α΄
Μητέρα Γκιουλτσιτσέκ Χατούν
Γέννηση 1360
Θάνατος 8 Μαρτίου 1403 (43 ετών)
Υπογραφή Tughra of Bayezid I.JPG
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Βαγιαζήτ Α΄ (I. Bayezid, 1360 - 8 Μαρτίου 1403), αποκαλούμενος Ο Κεραυνός[1], ήταν Οθωμανός σουλτάνος από το 1389 έως το 1402.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βαγιαζίτ Α΄

Ήταν γιος του Μουράτ Α΄ και της Γκιουλτσιτσέκ Χατούν, τον οποίο διαδέχτηκε το 1389 μετά τον θάνατό του στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου, ενώ προηγουμένως είχε στραγγαλίσει τον νεότερο αδερφό του Γιακούμπ (Yakub) για να μη διεκδικήσει το θρόνο. Το 1390 υποχρέωσε τον Σέρβο βασιλιά να καταστεί υποτελής του και να του δώσει την κόρη του για σύζυγο, ενώ το 1393 κατέκτησε τη Βουλγαρία, υποχρεώνοντας ταυτόχρονα τον Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο να καταβάλλει ετήσιο φόρο και να καταστεί υποτελής του. Στις 20 Φεβρουαρίου 1394 παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Μαρία Φαντρίκ η οποία πέθανε το επόμενο έτος (1395)[2].

Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1396 νίκησε στη μάχη της Νικόπολης τα στρατεύματα της Γαλλο-Ουγγρικής συμμαχίας. Τον επόμενο χρόνο, το 1397, πολιόρκησε την Κωνσταντινούπολη, αλλά απέτυχε εξαιτίας της Μογγολικής εισβολής στη Μικρά Ασία με αρχηγό τον Ταμερλάνο. Στη μάχη της Άγκυρας την 28η Ιουλίου του 1402 ο Βαγιαζήτ συνετρίβη από τον Ταμερλάνο και ύστερα από μια μικρή περιπέτεια αιχμαλωτίστηκε. Κλείστηκε σε ένα κλουβί, όπου καθημερινά χλευαζόταν από τους Μογγόλους.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οκτώ μήνες μετά την αιχμαλωσία του, στις 8 Μαρτίου του 1403, αυτοκτόνησε σε ηλικία 43 ετών, μη μπορώντας να αντέξει τον εξευτελισμό τον οποίο είχε υποστεί. Ο θάνατός του θεωρήθηκε ως παράδειγμα προς αποφυγή από τους επόμενους ηγεμόνες, μιας και θεωρείται ότι ο Θεός τον τιμώρησε για όλες τις πράξεις του που έρχονταν σε αντίθεση με τον ιερό νόμο.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύζυγοι

Παιδιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα