Βαγαίος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το επίθετο Βαγαίος ήταν αρχαία ελληνική θρησκευτική επίκληση του θεού Δία, που τη χρησιμοποιούσαν τοπικά οι κάτοικοι της Φρυγίας. Εκεί ο Δίας λατρευόταν ως θεός του ουρανού. Η λέξη ετυμολογείται από την περσική λέξη βαγά, που σημαίνει «θεός». Ο «Βαγαίος Ζευς» λατρευόταν κάποιες φορές και ως «Φρύγιος Ζευς», δηλαδή οι όροι «Βαγαίος» και «Φρύγιος» είχαν καταστεί πρακτικά συνώνυμοι.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 241