Βάλανος (ανατομία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βάλανος
Glans Penis of A Human.jpg
Εμπρόσθια όψη
Anat09IMG 0034.jpg
Οπίσθια όψη
Identifiers
TAA09.4.01.007
FMA18247

Η κεφαλή του πέους, γνωστή με τον επιστημονικό όρο βάλανος, είναι το βολβοειδές άκρο που βρίσκεται στην κορυφή του ανθρώπινου πέους και είναι ελαφρώς μεγεθυμένο από το υπόλοιπο τμήμα. Αποτελεί μέρος των ανδρικών γεννητικών οργάνων. Η επιφάνειά της έχει γυαλιστερή όψη και λεία υφή που οφείλεται στην εξωτερική επένδυση από βλεννογόνο. Η περιοχή συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό νεύρων και αιμοφόρων αγγείων που την καθιστούν ιδιαίτερα ευαίσθητη σε εξωτερικά ερεθίσματα.[1] Ως εκ τούτου, αποτελεί βασική ερωτογενή ζώνη του ανδρικού σώματος. Το όνομά της προέρχεται απ' το αρχαίο βάλανος (βελανίδι).

Δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1.Περιτονία
2.Σηραγγώδη σώματα
3.Αυλάκωση στεφάνης
4.Στεφάνη
5.Ακροποσθία
6.Σώμα βαλάνου
7.Στόμιο Ουρήθρας
9.Ινώδης χιτώνας
10.Σπογγώδες σώμα
11.Ουρήθρα.

Η βάλανος αποτελείται από ένα σηραγγώδες σώμα, το οποίο κατά την στύση γεμίζει με αίμα μέσω των αρτηριών. Το σώμα της βαλάνου είναι η επέκταση του σπογγώδους σώματος που περιβάλλει την ουρήθρα στον κορμό του πέους. Κατά τη στύση η κεφαλή διογκώνεται, γίνεται στητή και αποκτά μεγαλύτερη ευαισθησία. Μπορεί ακόμα να παρατηρηθεί έκκριση προσπερματικών υγρών που λειτουργούν ως φυσικό λιπαντικό για το όργανο. Τα αισθητήρια νεύρα της βαλάνου κατανέμονται εξίσου σε όλα τα σημεία της επιφάνειάς της.[1] Σύμφωνα με άλλες μελέτες, η συγκέντρωση ορισμένων νεύρων μπορεί να είναι μεγαλύτερη σε κάποιες περιοχές της βαλάνου, όπως στα άκρα της (στεφάνη).[2]

Στην κορυφή της κεφαλής βρίσκεται το στόμιο της ουρήθρας, από όπου εξέρχονται τα ούρα, τα σπερματικά και προσπερματικά υγρά. Το κομμάτι του δέρματος που καλύπτει και προστατεύει την βάλανο από περιττές τριβές ονομάζεται ακροποσθία. Το πίσω μέρος της κεφαλής το διατρέχει ένα λεπτό και ελαστικό κομμάτι δέρματος που ενώνει την βάλανο με το σώμα του πέους και αποκαλείται χαλινός. Το όριο που διαχωρίζει το πέος ανάμεσα στην κεφαλή και στο κυρίως σώμα λέγεται αυχένας του πέους, ενώ τα στρογγυλεμένα άκρα, που εξέχουν πάνω από τον αυχένα, ονομάζονται στεφάνη ή στέμμα της βαλάνου.

Ακροποσθία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στους άνδρες που δεν έχουν κάνει περιτομή, η βάλανος βρίσκεται συνεχώς καλυμμένη από το κομμάτι δέρματος που λέγεται ακροποσθία. Η αποκάλυψη της μπορεί να επιτευχθεί εύκολα τραβώντας απαλά την ακροποσθία προς τα πίσω, είτε και ορισμένες φορές αυτόματα κατά την διάρκεια της στύσης. Αντίθετα, στους άνδρες που έχουν περιτμηθεί, έχουν αφαιρέσει δηλαδή αυτό το κομμάτι δέρματος με χειρουργική επέμβαση, η βάλανος βρίσκεται συνεχώς εκτεθειμένη. Η ακροποσθία προστατεύει και διατηρεί την υγρασία στο βλεννογόνο της βαλάνου.[3] Για τον λόγο αυτό, η υφή της μπορεί να είναι πιο στεγνή στους περιτμημένους άνδρες λόγω της συνεχούς επαφής της με τον αέρα.

Κατά την παιδική ηλικία, η ακροποσθία μπορεί να είναι ελαφρώς στενή κάνοντας, έτσι, την εμφάνιση της κεφαλής του πέους δύσκολη,[4] ή ακόμα και επίπονη για ορισμένα αγόρια. Αυτό αλλάζει σταδιακά στην περίοδο της εφηβείας, όταν τα γεννητικά όργανα ωριμάζουν και το δέρμα αποκτά μεγαλύτερη ελαστικότητα. Έως την ηλικία των 18 ετών τα περισσότερα αγόρια θα έχουν πλήρως ανασυρόμενη ακροποσθία. Εάν η βάλανος δεν εμφανίζεται καθόλου, ακόμα και στην ενήλικη ζωή, τότε μάλλον υπάρχει φίμωση. Παρότι η φίμωση αντιμετωπίζεται συχνά με επέμβαση, μια ήπια στένωση της ακροποσθίας σε ενήλικες δεν είναι απαραίτητα ανησυχητική, ενώ αντιμετωπίζεται και με μη επεμβατικούς τρόπους.[4]

Σχηματισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βάλανος ξεκινά να σχηματίζεται από ένα γενετικό φύμα που εμφανίζεται στο έμβρυο ανεξαρτήτως φύλου κατά τις αρχικές εβδομάδες της κύησης. Παρότι το φύλο του βρέφους έχει καθοριστεί ήδη από τη στιγμή της σύλληψης, η πλήρης εξωτερική διαφοροποίηση των οργάνων θα ολοκληρωθεί από την 10η έως την 12η εβδομάδα. Εάν το έμβρυο είναι θηλυκό, το φύμα αυτό θα συρρικνωθεί και θα ονομάζεται κλειτορίδα. Στο αρσενικό έμβρυο, το όργανο αυτό θα εκτεθεί σε μεγάλη ποσότητα ορμονών που ονομάζονται ανδρογόνα. Οι ορμόνες αυτές εκκρίνονται απ' τους όρχεις και προκαλούν την διόγκωση των γεννητικών οργάνων. Η έκκριση τεστοστερόνης σε αυτή τη φάση παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιμήκυνση του πέους και στον τελικό σχηματισμό του.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Yang, C. C.; W.E. Bradley (July 1998). «Neuroanatomy of the penile portion of the human dorsal nerve of the penis». British Journal of Urology 82 (1): 109–13. doi:10.1046/j.1464-410x.1998.00669.x. PMID 9698671. 
  2. Halata, Zdenek; Bryce L. Munger (April 1986). «The neuroanatomical basis for the protopathic sensibility of the human glans penis». Brain Research 371 (2): 205–30. doi:10.1016/0006-8993(86)90357-4. PMID 3697758. 
  3. Cold, C. J.; Taylor, J. R. (1999). «The prepuce» (στα αγγλικά). BJU International 83 (S1): 34–44. doi:10.1046/j.1464-410x.1999.0830s1034.x. ISSN 1464-410X. PMID 10349413. https://bjui-journals.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1046/j.1464-410x.1999.0830s1034.x. 
  4. 4,0 4,1 «Natural Foreskin Retraction in Intact Children and Teens» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2021.